Saturday, June 22, 2013

Frábæru úrslitaeinvígi er lokið


Einu jafnasta lokaúrslitaeinvígi síðari ára í NBA deildinni er lokið og það er Miami Heat sem er meistari annað árið í röð eftir 95-88 sigur á San Antonio í hreinum úrslitaleik á fimmtudaginn.

Það er búið að vera hreint út sagt dásamlegt að fylgjast með þessari rimmu og það eru forréttindi að horfa á svona góða leikmenn spila körfubolta. Það er alltaf sérstök stemning á hreinum úrslitaleik þar sem allur veturinn er undir og það voru hæfileikar og taugar Miami sem höfðu betur að þessu sinni.

Sumir voru að kvarta yfir því að einvígi Heat og Spurs hafi verið ójafnt - að það hafi verið of miklar sveiflur milli leikja. Kannski var eitthvað til í því framan af, en ekki lengur.

Úrslitin í fyrsta leiknum réðust á ævintýralegu skoti í blálokin, sjötti leikurinn var einn besti lokaúrslitaleikur í sögu NBA deildarinnar og sá sjöundi fór langt fram úr væntingum í gæðum og dramatík.

Úrslitakeppnin í NBA 2013 varð ekki eins mögnuð og til stóð vegna meiðslaflóðbylgjunnar sem reið yfir deildina í vetur, en þegar komið var í lokaúrslitin var einfaldlega boðið upp á veislu.

Það getur vel verið að Oklahoma hefði farið aftur í lokaúrslitin ef Russell Westbrook hefði ekki meiðst og það getur vel verið að Chicago Bulls hefði staðið miklu meira í Miami með alla sína menn heila.'

Það er hinsvegar tilgangslaust að velta sér upp úr slíkum pælingum, sérstaklega í ljósi þess að liðin tvö sem kepptu til úrslita eru gríðarlega sterk, hvort á sinn hátt. Það má vel vera að skörð hafi verið höggvin í liðin í fyrstu umferðunum í úrslitakeppninni, en þegar komið var í úrslitin var þetta dýrari týpan út í eitt.

Sjötti og sjöundi leikurinn í úrslitaeinvíginu voru stórkostleg skemmtun.

Það segir kannski sína sögu um hvað sjötti leikurinn var magnaður að ritstjórn NBA Ísland hefur ekki skrifað staf síðan hann var flautaður af.

Fólk þurfti að stilla klukkur upp á nýtt og lausir munir duttu úr hillum og niður á gólf.

Það er svo gaman að verða vitni að svona sögulegum leikjum eins og flugeldasýningunni á þriðjudaginn var.

Spilamennskan var í hæsta gæðaflokki og við fengum bæði hávaða dramatík og fullt af litlum atvikum og smásögum til að ræða og rífast um í allt sumar.

Hugsið ykkur bara hvað Miami var rosalega stutt frá því að missa titilinn í hendur San Antonio í sjötta leiknum. Eitt víti eða eitt frákast og leikurinn hefði verið búinn - Spurs meistari.

Bæði leikmenn og áhorfendur voru orðnir 97% öruggir með að þetta væri búið mál, en með blöndu af grimmd, áræðni og heppni tókst Miami að koma þessu í framlengingu og vinna.

Margir höfðu það á tilfinningunni allan oddaleikinn að Miami væri alltaf 15-20 stigum yfir, en San Antonio var samt aldrei langt undan. Það er dálítið dæmigert fyrir þetta Spurs-lið. Það lallar bara áfram eins og dieselvél. Svo rútínerað og agað.

Spennan í báðum þessum leikjum var næstum óbærileg og við örkuðum um gólf og nöguðum neglur upp í miðja putta þó við værum hlutlaus.. Það hefur ekki verið auðvelt að vera stuðningsmaður annars hvors liðsins í þessari rimmu. Sannarlega ekki fyrir viðkvæma eða hjartveika.

Við vorum í nokkuð sérstakri stöðu í þessu einvígi af því við vildum helst að bæði myndu vinna sigur.

Það voru áhugaverðar smásögur í gangi beggja vegna borðsins í rimmunni og ljóst að niðurstaðan í oddaleiknum ætti eftir að ráða nokkru um það hvernig þátttakendur í leiknum verða dæmdir í sögulegu samhengi á næstu árum og áratugum.

Ef þú pælir í því, er það auðvitað rosalegur fasismi að hampa bara öðru liðinu  í þessu einvígi en gleyma hinu. Auðvitað var ömurlegt fyrir San Antonio og stuðningsmenn liðsins að tapa þessu, en það er samt óþarfi að taka þetta lið og henda því í ruslið.

Kannski eru það bara við, en við verðum alltaf vör við meiri og meiri öfgar hjá fólki þegar það er að fylgjast með úrslitakeppninni í NBA og ekki síst lokaúrslitunum. Menn eru annað hvort hetjur eða djöflar og á það sérstaklega við um aumingja LeBron James.

Það var ekki nóg að James færi hamförum undir lok beggja leikja sem um ræðir og skilaði í þeim tölum í kring um 35/11/8. Undir lok sjötta leiksins tapaði hann boltanum klaufalega í sókninni og átti skot sem geigaði illa.

Staðan var hreint út sagt orðin ansi slæm hjá Miami undir lok venjulegs leiktíma. Stuðningsmennirnir strunsuðu út úr húsinu og Fúlir á móti (Haters) fóru að brýna klærnar.

Nú átti að rífa LeBron James á hol af því hann sagði félögum sínum ekki að drulla sér frá og kláraði hverja einstu sókn með körfu eins og Michael Jordan hefði alveg örugglega gert. Þetta var komið hjá Spurs, en á einhvern óskiljanlegan hátt rann þetta einu reyndasta liði deildarinnar úr greipum.

Við sögðum ykkur að líkurnar á því að Spurs næði að rífa sig upp og klára leik sjö væru álíka góðar og að koma Lemmy í Motorhead á AA fund. Það kom því miður í ljós.

Það var ekki til að gleðja okkur hvað Manu Ginobili kom hressilega niður á jörðina hjá Spurs eftir fimmta leikinn - NBA Ísland leikinn eins og hann var kallaður.

Ginobili tapaði sex boltum að meðaltali í síðustu tveimur leikjunum og datt aftur í pakkann sem fékk okkur til að skrifa hann út af sakramentinu um daginn. Þetta er ömurlegt en satt og það verður áhugavert að sjá hvað Manu ætlar að gera í framhaldinu.

Við vorum að vona að San Antonio myndi taka þennan titil af því við óskuðum þess að Timmy, Tony og Manu næðu í einn í viðbót.

Við höfum áður sagt ykkur hvað við erum hrifin af því hvernig San Antonio gerir hlutina og finnst því liðið verðskulda eina dollu enn. Jafnvel þó það sé stórskrítið að það sé komið í lokaúrslit aftur sex árum eftir síðasta túr þangað.

Við vildum líka að Miami yrði meistari og þá fyrst og fremst af því við vildum að LeBron James næði sér í annan titil. Það þýðir því miður að Shane Battier og Chris Bosh fái líka meistaratitil, en það er alltaf einhver fórnkostnaður í þessu.

Eins og flestir vita munaði nývöxnu veiðihári að San Antonio næði að klára einvígið í sjötta leiknum og þið getið líklega gert ykkur í hugarlund hvert umræðan hefði flætt eins og aurskriða ef niðurstaðan hefði verið sú.

LeBron James hefði verið tekinn af lífi í allri umfjöllun um úrslitin alveg óháð því hvernig hann spilaði.

Miami vann hinsvegar leikinn og fyrir vikið er James dubbaður upp sem hetja vikunnar, bara af því einhver kjúklingurinn hjá Spurs klikkaði á einu saklausu víti eða af því að Chris Bosh náði að grísa á sóknarfrákast og koma því út á Ray Allen í þristinn.

Það er svo stutt á milli Óskars og Ófeigs í þessu. Allt of stutt. Auðvitað er betra að vinna tvo titla og eitt silfur á þremur árum en að tapa tveimur af þremur lokaúrslitarimmum.

Miami er betra lið en San Antonio og sannaði það með því að vinna einvígið, en það verður seint sagt að það hafi verið með sannfærandi hætti. Það er reyndar voðalega þægilegt að sitja heima í stofu og gagnrýna lið fyrir að slátra ekki San Antonio.

Það er ekki oft sem Gregg Popovich er gagnrýndur, en það bar nokkuð á óánægju með nokkrar af ákvörðunum hans undir lok síðustu leikjanna í Miami.

Eins og t.d. af hverju hann var að taka Tony Parker (Ginobili - tapaður bolti) og Tim Duncan (Bosh - sóknarfrákast) út af á ögurstundu og freista þess jafnvel að brjóta þegar lið hans var þremur stigum yfir í lokin.

Við vorum að vonast til þess að ein sería í þessari úrslitakeppni yrði ekki menguð af alvarlegum meiðslum en varð ekki að ósk okkar með það frekar en í öllum hinum. Hnémeiðsli Dwyane Wade gerðu honum erfitt fyrir framan af í einvíginu en það skilur enginn hvað er að honum, allra síst hann sjálfur.

Verra var með aumingja Tony Parker, en hann var í ruglinu eftir að hann meiddist á læri í fimmta leiknum. Mikilvægasti leikmaðurinn í sóknarleik San Antonio var því hálfur maður og hitti úr 9 af 35 skotum sínum í leikjum sex og sjö. Það hlýtur að vera ömurlegt að kyngja því. Parker og félagar ætluðu að vinna einn í viðbót fyrir Duncan og voru svooo nálægt því, en nú er síðasti sénsinn farinn.

Rétt eins og þegar Miami lokaði Oklahoma í fyrra, átti einn af aukaleikurum Miami stórleik sem hjálpaði mikið til við að landa titlinum.

Á síðustu leiktíð var það Mike Miller sem sallaði sjö þristum á Thunder úr átta tilraunum, en í oddaleiknum á fimmtudaginn var komið að Shane Battier.

Framherjinn floppandi hafði mátt þola að detta úr náðinni hjá þjálfara sínum í einvíginu, en hélt haus og var tilbúinn þegar kallið kom. Hann setti sex þrista úr átta tilraunum og skoraði 18 stig í sjöunda leiknum.

Eftir að hafa byrjað skítkaldur utan af velli í úrslitunum, setti Battier 9 af síðustu 12 þristum sínum ofan í.

Það var aldrei spurning að LeBron James yrði valinn verðmætasti leikmaður lokaúrslitanna ef Miami tækist að vinna, en við leyfum okkur að fullyrða að liðið hefði aldrei klárað þetta ef það hefði ekki fengið svona fína hluti frá aukaleikurunum

Mike Miller, Ray Allen og Shane Battier. Þessir kappar voru með 52% þriggja stiga nýtingu í finals.

Mikið hefur verið ritað um Chris Bosh og hans frammistöðu í einvíginu. Hann spilaði sína rullu en skoraði reyndar ekki eitt einasta stig í oddaleiknum. Sem betur fer fyrir hann kom það ekki að sök.

Bosh náði að minnsta kosti að bæta sig aðeins í fráköstunum. Eftir að hafa aðeins tvisvar hirt 9 fráköst eða meira í fyrstu þremur umferðunum í úrslitakeppninni, var hann með 9 að meðaltali í lokaúrslitunum.

Nauðsynlegur faktór og mikilvæg fráköst sem hann hirti - ekki síst lykilfrákastið í sjötta leiknum.

Magnað að LeBron James skuli loka þessu einvígi með því að skjóta Spurs í kaf.

Hann bauð upp á fimm þrista og helling af skotum af millifærinu út um allan völl. Dæmi um hvað hann hefur bætt sig mikið. Á myndinni hérna fyrir ofan sérðu vinstra megin skotkortið hans úr leikjum 1-6 og hægra megin skotin hans í sjöunda leiknum.

San Antonio leyfði honum að taka þessi skot, því það er alltaf skárra að fá þau í andlitið en sniðskot í teignum. Það yrði einfaldlega ósanngjarnt ef James næði fullkomnum tökum á þessu stökkskoti sínu. Þá fyrst yrði hann óstöðvandi.

Nú erum við búin að tuða samhengislaust í góðan tíma um þetta úrslitaeinvígi og vonandi hefur einhver gaman af því.

Við erum samt ekki alveg búin því við eigum eftir að skoða framtíðina hjá þessum liðum, sem og öðrum sem gerðu góða hluti í úrslitakeppninni í vor. Hvort sem það verður í pistlaformi eða hlaðvarpi kemur í ljós

Að lokum óskum við stuðningsmönnum Miami til hamingju með titilinn og þökkum ykkur fyrir lesturinn og hlustunina í vetur, þó rétt sé að taka fram að NBA Ísland heldur áfram á fullu í sumar þó boltinn sé hættur að rúlla í bili.

Við minnum ykkur svo aftur á nýja fídusinn sem er ofarlega til hægri hér á síðunni þar sem þið getið lagt okkur lið með dónasjónum í gegn um Paypal (guli takkinn sem á stendur "Þitt framlag").

Það væri frábært ef þú hefðir tök á að hjálpa okkur að halda flæðinu og bæta andann á ritstjórninni. Við þökkum þeim sem þegar hafa lagt sitt að mörkum auðmjúklega fyrir okkur og vonum að fleiri sjái sér fært að taka þátt í þessu.

Thursday, June 20, 2013

Monday, June 17, 2013

Myndir frá upprisu Manu Ginobili


Hér fyrir neðan sérðu samantekt með helstu tilþrifum Manu Ginobili úr fimmta leik
lokaúrslitanna í nótt í lýsingu Mike Breen á ESPN/ABC.



Og hér sérðu tilþrifin í Draugsýn (Phantom) sem er svo vinsælt fyrirbæri þessa dagana,
en þá spilast myndbrotið á um 120 dramatískum römmum á sekúndu. Skemmtileg hughrif.


Þetta gat aðeins farið á einn veg


San Antonio hefur náð 3-2 forystu í úrslitaeinvíginu um NBA meistaratitilinn eftir magnaðan 114-104 sigur á Miami í fimmta leik liðanna í Texas í nótt. Ef ekki væri fyrir NBA Ísland og jinxkrafta ritstjórnarinnar, væri San Antonio undir 3-2 og horfði fram á að þurfa að vinna tvo leiki í röð í Miami.

Auðvitað var pistillinn sem við skrifuðum í gær ekkert annað en vandlega staðsettur þráður í vef örlaganna. San Antonio átti ekki möguleika í fimmta leiknum nema við tækjum okkur til og reverse-jinxuðum x-faktórinn í einvíginu til andskotans.

Við urðum að gæta þess að tilætlanir okkar væru ekki of augljósar og því varð pistillinn að vera sannfærandi. Við urðum að keyra Manu Ginobili í kaf til að gefa örlögunum start og það tókst - með látum.

Við meintum hvert orð sem við sögðum í pistlinum í gær og stöndum við það. Ginobili er ekki sami maður og hann var.

Góður lesandi orðaði það best þegar hann sagði að Manu gæti í besta falli haft áhrif á einstaka leik, en ekki heilu einvígin eins og hann gat áður.

Einhver varð að kasta grjóti í örlögin og við tókum þetta á okkur til að fá sem flesta leiki í einvígið. San Antonio þurfti á hjálp að halda - og þá sérstaklega argentínski vinur okkar.

Það var ekkert, Manu. Nú verður þú hinsvegar að sjá um restina af þessu, við höfum séð um okkar part.

Rödd Charles Barkley ómar í höfðinu á okkur:

"GINOBILIIIIIIIIIII!!!"

Þið megið hlæja að okkur alveg fram á næsta tímabil. Okkur er sama. Þetta dásamlega úrslitaeinvígi verður langt og skemmtilegt og Manu lifir - í versta falli í nokkra daga í viðbót.

Við höfum aldrei gefið okkur úr fyrir að hafa vit á körfubolta, en við getum jinxað hitabylgju yfir Norðurpólinn ef við vöndum okkur.

Og vakið körfuboltamenn upp frá dauðum, greinilega.

En Manu okkar á ekki allan heiðurinn.

Þrátt fyrir að San Antonio hafi á köflum leikið frábæran bolta í fimmta leiknum í nótt, var með ólíkindum hvað Miami var fljótt að keyra inn í leikinn aftur með snörpum áhlaupum sem komu oftast algjörlega upp úr þurru.

Leikmenn Spurs gerðu sig hvað eftir annað seka um einbeitingarleysi og klaufamistök og það er bara dauðasök á móti sterku liði eins og Miami.

Þú tekur tvö illa ígrunduð skot og missir tvo bolta - og allt í einu er Miami búið að taka 11-0 sprett á þig á rúmri mínútu. Það er með ólíkindum.

Þegar þetta er ritað er eflaust verið að lyfjaprófa Danny Green hjá San Antonio. Það nær ekki nokkurri átt hvað drengurinn er að hitta vel.

Green er búinn að skora 90 stig í lokaúrslitunum og skora 25 þrista, en það er meira en hann gerði
í deildakeppninni samanlagt bæði 2010 og 2011.

Hann nýtir 66% þrista sinna í lokaúrslitunum og er búinn að slá met Ray Allen yfir flesta skoraða þrista á stóra sviðinu.

Tony Parker gerði líka sitt þó hann væri augljóslega ekki á fullu gasi. Segir sína sögu um það hvað hann er góður og hvað við leggjum mikið á herðar hans að hann skuli skila 24 stigum (10-14 í skotum) á felgunni vegna meiðsla í læri.

Það getur vel verið að Miami hafi tapað þessum leik og hvað eftir annað lent um 20 stigum undir í þessum leik, en við höfðum það á tilfinningunni að liðið væri aldrei mjög langt undan.

Við fengum samt ekki þessa ofurframmistöðu frá Sólstrandargæjunum og við fengum í leik fjögur.

Okkur grunaði það svo sem, en það var ekki mikið út á frammistöðu þeirra að setja. Stjörnurnar voru að hver um sig að skila ágætisleikjum heilt yfir.

Enn eina ferðina hefur orðið viðsnúningur í þessu einvígi. Enn og aftur er San Antonio komið yfir eftir að hafa verið komið langt undir á stigum og útlitið verið farið að dökkna.

Það lítur ekkert illa út fyrir svona rútínerað lið eins og San Antonio að þurfa bara að vinna einn af næstu tveimur leikjum sínum til að landa titlinum enn eina ferðina - jafnvel þó það þurfi að gerast á útivelli.

En Miami á að sjálfsögðu eftir að líða betur á heimavelli sínum og þið vitið hvað gerist alltaf þegar Miami tapar - það kemur öskrandi í næsta leik.

Ef næsti leikur verður þannig eitthvað í takt við annað í þessu einvígi, vinnur Miami auðveldan stórsigur í næsta leik og við fáum hreinan úrslitaleik á fimmtudaginn.

Það yrði nú ekki leiðinlegt.

Við skulum samt ekki fara fram úr okkur. Draumar okkar allra sem erum hlutlaus í þessu rættust með sigri Manu og félaga í nótt.  Fjörið heldur áfram og við eigum dásamlega leiki í vændum, jafnvel þó hlegið verði að sumum okkar - gangandi um með ullarsokka í kjaftinum.

Það er ekki nema ánægjulegur fórnkostnaður fyrir svona veislu. Amen.

Sunday, June 16, 2013

Nokkur orð frá ritstjórninni



NBA Ísland hefur verið til í núverandi mynd í meira en þrjú og hálft ár. Það er skrítið, þar sem okkur finnst ekki vera nema nokkrir mánuðir síðan ýtt var úr vör.

Skondið að minnast þess að það fyrsta sem tekið var til umfjöllunar á síðunni var brottrekstur Lawrence Frank frá New Jersey Nets haustið 2009, en liðið hafði þá tapað fyrstu sextán leikjum sínum á leiktíðinni.

Byrjun Frank hjá félaginu var spegilmynd þeirrar ógæfu, því þá vann liðið fyrstu þrettán leikina sína þegar hann var að stíga sín fyrstu skref sem aðalþjálfari fyrir sléttum níu árum.

Og hver var nú aðalmaður Frank inni á vellinum þegar hann tók við liðinu á sínum tíma?  Jú, Jason Kidd, sem nú er að reyna að fá Frank til að aðstoða sig eftir að hann landaði óvænt aðalþjálfarastöðunni hjá Nets á dögunum - korteri eftir að hafa lagt skóna á hilluna.

Annars var pælingin með þessum pistli ekki að fara yfir afreksverk Lawrence Frank. Okkur langaði bara að staldra aðeins við og höfða til samvisku lesenda.

Við vorum nefnilega að setja upp Paypal-fídus á síðuna sem þýðir að nú geta þeir sem eru aflögufærir lagt okkur lið með beinum hætti (ef apparatið virkar, það er að segja).

Ef þig langar að hjálpa til við rekstur síðunnar eða bara þakka okkur fyrir að sjá þér fyrir lestrarefni á köldum vetrarnóttum í gegn um árin, máttu endilega taka þátt í þessu. Ekki veitir af. Hnappinn finnurðu til hægri á síðunni, hann er gulur og á honum stendur "Þitt framlag."

Ef þið lendið í vandræðum með þetta getið þið haft samband á nbaisland@gmail.com og bölvað hressilega, en hljótum að fá þetta apparat til að virka.

NBA Ísland er einn af þessum fáum ósviknu hlutum í lífinu sem eru ókeypis og verður það vonandi áfram, en allir þurfa jú að fæða og klæða börnin sín eins og Latrell Sprewell sagði forðum.

Þið takið vonandi ekki illa í þetta, vefurinn breytist ekkert efnislega.

Nú er veturinn liðinn og leiktíðinni senn að ljúka. Það er ekki ólíklegt að einhverjar útlitsbreytingar verði á vefnum næsta haust en það er allt í athugun núna.

Ljóst er að samningar verða líklega gerðir við nýja stuðningsaðila - bæði fyrir síðuna sjálfa og Hlaðvarpið. Þeim sem hafa áhuga á að skoða það er bent á að hafa samband á nbaisland@gmail.com.

NBA Ísland er hægt og bítandi að ná til fleiri lesenda um allt land og er að verða fast stopp í vefrúnt þeirra sem fylgjast með körfubolta hér heima og erlendis. Við vonum að síðan eigi eftir að halda áfram að vaxa og dafna á næstu árum og hver veit nema hún fái andlitslyftingu í haust.

Að lokum viljum við endilega hvetja fólk til að láta í sér heyra með því að senda okkur póst ef það hefur eitthvað við síðuna að athuga  - jákvætt eða neikvætt - við tökum allar ábendingar (og sérstaklega hrós) alvarlega.

Það er gaman að skrifa fyrir fólk eins og ykkur.

Að lokum eru hér nokkrir punktar sem flestir hafa vonandi á hreinu:

Hérna finnurðu NBA Ísland á Facebook
Hérna finnurðu NBA Ísland á Twitter
Hérna finnurðu upplýsingar um NBA Ísland
Hérna finnurðu upplýsingar um hvaða leikir eru í beinni, hvar og hvenær.
Hérna finnurðu hið gríðarlega vinsæla Hlaðvarp NBA Ísland

Til að hafa samband við NBA Ísland sendirðu svo (enn og aftur) póst á nbaisland@gmail.com - og hikaðu ekki við það - við eigum augljóslega ekki marga vini.

Takk kærlega fyrir okkur, elskurnar.

Ritstjórn NBA Ísland

Einn dáðasti drengur NBA Ísland á í erfiðleikum


Við höfum andúð á sjálfum okkur fyrir að skrifa svona lagað, en getum ekki að því gert. Þið vitið að það er ekkert við því að gera þegar opnast fyrir flóðgáttirnar á NBA Ísland. Þeir sem fylgst hafa með gangi mála hér á síðunni vita að Manu Ginobili er einn af okkar uppáhaldsleikmönnum og hefur alltaf verið.

Þess vegna fengum við ælubragð í munninn og umsvifalausa andúð á sjálfum okkur þegar okkur datt í hug að skrifa pistil um það hvort Manu Ginobili ætti ef til vill að hætta að leika körfuknattleik.

Hvað eftir annað skrifuðum við fyrstu línurnar, en hentum þeim í ruslið jafnóðum. Fengum okkur ekki til að skrifa svona drullu.

En alltaf leituðum við beint á lyklaborðið aftur. Svona geta hugmyndir farið illa með skapara sína.

Það er helvítis hroki og ekkert annað að fara fram á að fólk úti í bæ hætti í vinnunni sinni og finni sér eitthvað annað að gera. Ekki síst ef viðkomandi er kannski snillingur í sínu fagi eins og Manu Ginobili.

Það er ekki eins og við höfum efni á að tala. Við værum eflaust búin að vinna til margra eftirsóttra verðlauna ef við hefðum staðið okkur eins vel í okkar starfi og argentínska undrið í sínu.

Það er bara svo erfitt að horfa á Manu spila orðið. Hann er engan veginn sami maður og hann var. Jú, jú, hann fær okkur vissulega til að súpa hveljur með færni sinni reglulega, en þessum atvikum er farið að fækka verulega.

Ef við horfum bara blákalt á það, er Manu Ginobili búinn að vera skítlélegur undanfarið.

Lélegur, ef við miðum við það sem hann hefur sýnt okkur síðasta áratuginn. Lélegur, þannig að fólk sé farið að hrópa á það að "Popovich geti bara ekki réttlætt það að hafa hann inni á vellinum lengur."

Við grettum okkur við það eitt að hugsa svona, en þetta er því miður satt.

Og við elskum Manu svo hrikalega að við getum ekki horft upp á hann spila í lokaúrslitum NBA deildarinnar og eiga erfitt uppdráttar nánast hverja einustu mínútu.

Það er ekkert að honum. Aldrei þessu vant, er Manu Ginobili bara nokkuð heill heilsu, en sama hvað hann reynir - nær hann bara ekki að vera Manu. Og það er ömurlegt að horfa upp á það.

Að sama skapi hefur verið erfitt að horfa á Dwyane Wade undanfarið, en Wade er meiddur. Þessi meiðsli hans eru stundum æði dularfull, en hann er meiddur. Ginobili er ekki meiddur. Hann er bara ekki með þetta lengur.

Manu hefur í versta falli alltaf verið x-faktór San Antonio Spurs og í besta falli hefur hann verið besti leikmaður liðsins leik eftir leik. Sú tíð er liðin, löngu liðin - og það er að kosta San Antonio í einvíginu við Miami - enginn getur mótmælt því.

Ginobili gegnir ákveðnu hlutverki í sóknarleik San Antonio. Hann er jóker sem sprengir upp varnir andstæðinganna og leysir Tony Parker af sem aðalleikstjórnandi þegar sá franski hvílir sig á bekknum - jafnvel þó San Antonio sé með helling af eiginlegum leikstjórnendum á bekknum.

Það myndi setja gríðarlega mikla pressu á sterkan varnarleik Miami ef Ginobili væri ferskari. Ef hann væri að skila því sem við áttum von á að sjá frá honum, fengi vörn Miami ekki frið í 48 mínútur stanslaust.

Við þurfum ekki að velta okkur upp úr tölum til að rökstyðja mál okkar en ætlum nú samt að gera það.

 Snillingar eins og Manu Ginobili eiga ekki að vera að skila 10 stigum, 35% skotnýtingu og innan við 20% nýtingu í þristum í lokaúrslitum.  Það er... ekki gott.

Þegar San Antonio varð meistari árið 2005, var Manu með 21 stig, 6 fráköst og 4 stoðsendingar að meðaltali í leik í úrslitakeppninni og margir vildu meina að hann hefði verið besti maður liðsins á leið þess að titlinum.

Við þurfum ekki að fara svo langt aftur. 2010 skilaði hann 19/4/6 í úrslitakeppninni og árið eftir 21/4/4. Það var fyrir aðeins tveimur árum síðan, nota bene.

Manu hefur alveg átt leik og leik í úrslitakeppninni í vor eins og við sögðum ykkur. Hann skilaði t.a.m. tveimur ellefu stoðsendinga leikjum í seríunni gegn Golden State og var nálægt þrennunni í einum þeirra (16/7/11) en það eru aðeins plastperlur í fjóshaugnum sem þessi úrslitakeppni hefur verið hjá honum.

Fyrirgefðu, Manu, en svona er þetta bara.

Kannski erum við bara að skrifa þetta til að jinxa hann inn á epíska frammistöðu í restinni af einvíginu við Miami - ekkert myndi gleðja okkur meira - en því miður er útlit fyrir að þessi stórkostlegi leikmaður sé búinn að sjá sína bestu daga.

Þetta er síðasti séns hjá San Antonio. Við höfum sagt þetta í sex ár, en núna er þetta allra, allra, allra síðasti séns hjá þeim svartklæddu.

Líka hjá Manu.

Þetta er búinn að vera sögulegur sprettur hjá honum. Fáir körfuboltamenn hafa náð eins stórkostlegum árangri og nær óslitinni sigurgöngu í íþróttinni og hann. Gildir þá einu hvort við tölum um með landsliðinu, í Evrópuboltanum eða með San Antonio Spurs.

Við erum ekkert að segja að langbesti körfuboltamaður í sögu Suður-Ameríku sé bara búinn, dauður og ónýtur. Hann er það bara ef við berum hann saman við eftirminnilegustu goðsagnir leiksins.

Menn eins og hann sjálfan.

Saturday, June 15, 2013

Nýtt Hlaðvarp


Jú, það er kominn nýr þáttur af Hlaðvarpi NBA Ísland - nánar tiltekið fimmtándi þáttur.

Þetta er þriðji þáttur Hlaðvarpsins í þessari viku.

Aftur hafði Baldur Beck samband við Snorra Örn Arnaldsson hjá Stjörnunni og fékk hann til að rýna í leik fjögur hjá Miami og San Antonio.

Smelltu hér til að ná í þetta góðgæti, það kostar þig ekki krónu.

Friday, June 14, 2013

Draugsýn: Wade sýnir listir sínar í fjórða leiknum



Tískuhornið: LeBron James í leik fjögur

























Fötin skapa manninn segja þeir. Kannski er eitthvað til í því. LeBron James hristi aðeins upp í tískumógúlum í gær og mætti hrikalegur í kamó í fjórða leikinn í San Antonio. Nú er meira en líklegt að það hafi verið tískuráðunautur hans sem klæddi hann í þennan galla, en hann er samt skömminni skárri en viðbjóðurinn sem Dwyane Wade er búinn að vera að bjóða upp á að undanförnu.

Fötin hans Wade hafa verið svo slæm að það eru góðar líkur á að sé bein tenging milli larfanna utan á honum og lélegrar spilamennsku hans. Það er alltaf svo skrítið að sjá milljarðamæringa klæða sig eins og vitleysinga. Wade hefur oftar en einu sinni klætt sig eins og hann hafi vaknað allsber á lóðinni hjá Hrafni Gunnlaugssyni eftir gott partý og hlaupið upp í Verðlista á Laugalæknum til að klæða sig.

Það er rokk í þessum galla hans LeBron James. Meira af þessu. Þeir halda þá kannski áfram að spila eins og menn.

Fimmtán ár



Thursday, June 13, 2013

Söguritarar eru í viðbragðsstöðu


Fjórði leikurinn í lokaúrslitaeinvígi Miami og San Antonio fer fram í Texas eftir smá stund og því er glórulaust að eyða tíma í að skrifa eitthvað sem talist gæti upphitun fyrir hann svona seint.

Ritstjórn NBA Ísland er hinsvegar skipuð einstaklingum sem hafa glatað hæfileikanum til að velja eða hafna þegar kemur að því að skrifa. Stundum þarf fólk bara að skrifa og getur ekkert að því gert. Þetta er eitt af þeim skiptum.

Ætli það sé ekki svefnleysinu undanfarið að kenna, en við kveiktum ekki á því fyrr en rétt áðan að við gætum orðið vitni að einhverju alveg sérstöku í nótt. Við gætum átt eftir að sjá NBA meistarana spóla sig ofan í drullupoll sem erfitt er að komast upp úr.

Miami er undir 2-1 gegn San Antonio eftir að hafa verið rassskellt í síðasta leik og verður því helst að vinna í kvöld. Vinna í húsinu þar sem fæstir útisigrar hafa unnist á síðustu tíu árum í NBA deildinni.

Ef Miami tekst ekki að vinna í kvöld, nær San Antonio 3-1 stöðu í einvíginu og síðast þegar liði tókst að snúa við blaðinu í þeirri stöðu, mátti reykja á sjúkrahúsum.

Fjölmiðlar fengu sannarlega það sem þeir vildu þegar Miami var hamrað í San Antonio í síðasta leik. Þeir fengu átyllu til að drulla yfir LeBron James - og þeir munu fara hamförum í því ef Miami tapar í nótt.

Enginn skilur neitt í því af hverju Miami er ekki að spila betur og við skiljum það svo sem ekki heldur, ekki nema að litlum hluta.

Það sem við vitum fyrir víst, er að Miami er ekki búið að vera á fullum styrk í þessari úrslitakeppni og ef við horfum til þess, er ekkert skrítið að Miami sé í vandræðum.

Það kom í ljós á móti Chicago að Miami var ekki alveg á fullu gasi og varð svo algjörlega augljóst á móti Indiana. Pacers er mjög sterkt varnarlið, en á ekki að vera nógu sterkt lið til að standa í NBA meisturunum - hvort sem það er Miami eða ekki. Sorry, en Miami átti ekki að þurfa neina sjö leiki til að loka Indiana.

Næsta mál á dagskrá er svo úthvílt, rútínerað og reynt lið San Antonio. Finnst þér skrítið að Miami lendi í vandræðum? Nei, ekki á miðað við það sem á undan er gengið.

Leikmenn og þjálfarar Miami segja að ástæðan fyrir tapinu í þriðja leiknum sé að þeir hafi ekki lagt nógu mikið á sig. Það hljómar fullkomlega fáránlega, en þeir virðast trúa því.

Fjölmiðlar kaupa það ekki (þetta eru lokaúrslitin, grátandi upphátt!) og kenna þreytu um allt saman. Það er skárri afsökun, en hún útskýrir ekki allt.

Það er dálítið dæmigert fyrir aumingja San Antonio að það fái ekkert kredit fyrir að vera yfir í einvíginu. Það er bara Miami-liðinu sjálfu að kenna að það er að tapa.  Staðreyndin er reyndar sú að San Antonio skilið fínt kúdós fyrir það hvernig komið er fyrir Miami, þó það skrifist ekki allt á varnarleik Texasmanna.


Nokkur gúrú hafa bent á skotkortin hans LeBron James og benda á að Spurs er að láta hann skjóta dálítið fyrir utan alveg eins og það gerði með góðum árangri árið 2007.

Við hentum hérna inn (Grantland) skotkortinu hans LBJ  fyrir ykkur til að skoða, en við ætlum ekki að hætta okkur út á of hálan ís í leikgreiningu.

Við gætum alveg farið að tala um það hvernig San Antonio er að hlaða einhverjum blönduðum bastarði af svæðis- og maður á mann vörn í veg fyrir LeBron James til að fá hann til að hika og helst skjóta, en best væri að láta fólk sem hefur vit á leiknum greina það.

Við treystum okkur betur til að greina sögulegt mikilvægi fjórða leiksins í nótt. Og það er risavaxið, eins og við komum inn á í upphafi þessarar hugleiðingar.

Það verður náttúrulega allt vitlaust ef Miami tapar í nótt. Hugsið ykkur. Ef San Antonio vinnur næsta heimaleik sinn í körfubolta, verður allt vitlaust.

Einhver gæti sagt að það væru ágætis líkur á að allt yrði vitlaust.

Rétt er að ítreka að okkur er alveg sama hvort liðið vinnur þetta einvígi. Við viljum bara sjá gæðakörfubolta og helst mikið af honum. En við vorum satt best að segja ekki alveg reiðubúin að standa frammi fyrir þeim möguleika að Miami... fengi hreinlega bara á kjaftinn í úrslitunum.

Við skulum ekki fara fram úr okkur, því Miami hefur unnið leiki á eftir tapi með yfir 20 stiga mun síðan um áramót, en það er allt í lagi að velta þessum möguleika upp. Auðvitað gætum við fengið allt annað Miami lið inn á völlinn í nótt og jafna seríu 2-2 þegar við förum að sofa. Þyrfti ekki að koma á óvart.

En pældu samt í því ef það gerist ekki...

Hvað þá?

Wednesday, June 12, 2013

Stephen Jackson veldur ekki vonbrigðum


Stephen Jackson er alveg þræleðlilegur einstaklingur. Við mælum með því að þeir sem hafa gaman af umræðum um uppþot, skotvopn, óeirðir og ofbeldi horfi á þetta skemmtilega viðtal við hann. Dásamlega bilaður náungi.


Eins og að éta svefnpoka


"Ég verð að gera meira. Þetta er svo einfalt. Ég verð bara að gera meira. Ég ætla ekki að vera með neinar afsakanir. Ég verð að vera betri."

Þetta sagði LeBron James á fjölmiðlafundinum í nótt, eftir að Miami-liðið hans var tætt í sundur í Texas eins og fórnarlömbin í keðjusagarmyndinni sem kennd er við ríkið risavaxna.

En það var ekki Leðurfésið fræga sem mundaði sögina að þessu sinni. Það voru menn að nafni Neal og Green. Hljóma kannski meira eins og barnabókahöfundar eða sápuframleiðendur, en treystið okkur, þið viljið ekkert fokka í þessum gaurum.

Þetta er alveg rétt sem þú segir, LeBron James. Þú verður að gera meira. Verður til dæmis að byrja á að skora yfir tuttugu stig í eins og einum leik. Þetta er ekki diss á LBJ, hann duglegur við að skapa fyrir félaga sína, en nú þarf hann að gera meira sjálfur.

Kaldhæðnislegt að sjá að San Antonio er að mörgu leyti að beita sömu varnartaktíkinni á LeBron James og það gerði þegar hann mætti til Texas með Cleveland-liðið sitt fyrir fimm árum og var slátrað.

Lokka hann til að skjóta, loka á keyrslu á körfuna, fara undir hindranir og sjá til þess að sá sem kemur í hljálpina sé svo rútíneraður að hann geti gert það með bundið fyrir augun.

Þó Kawhi Leonard sé kannski ekki alveg jafn góður varnarmaður, er hann með talsvert ferskari lappir, lengri handleggi og er miklu yngri en Bruce Bowen var þegar hann var að eltast við James árið 2007. Svo fær hann góða hjálp og James er með öllu meinaður aðgangur að körfunni þessa dagana.

Og þá byrjar hann að skjóta, en skotin eru bara ekki að detta. Ekki frekar en hjá hinum stjörnunum í liði Miami. Það er alveg morgunljóst að þetta einvígi fer ekki aftur til Flórída ef LeBron tekst ekki að hrista þetta af sér

Þvílík synd að svona fínn leikur hjá Mike Miller sé að fara í súginn. Aukaleikarar Miami komu ferskir inn með ágætis hluti, en Stjörnurnar voru bara ekki með þetta að þessu sinni.

Við reiknuðum ekki með því að San Antonio ætti eftir að rótbursta Miami á nokkrum tímapunkti í einvíginu, en það gerðist í nótt. Rétt eins og gerðist í leik tvö í Miami, hrökk heimaliðið í gang í síðari hálfleik og keyrði andstæðinginn gjörsamlega í kaf.

Sigur Spurs í nótt var enn meira sannfærandi en hjá Miami í leiknum á undan og þó leikmenn grípi í klisjurnar og segi að þetta hafi bara verið einn leikur, er klárt að þeir gleyma ekkert hvernig þeir voru burstaðir - áttu ekki séns.

Það er svo gaman að sjá körfuboltasöguna skráða til bókar í beinni útsendingu og við fengum öll að verða vitni að slíku í nótt þegar Danny Green (27 stig, 7-9 í þristum) og Gary Neal (24 stig, 6 þristar) skutu Miami í kaf.

Hér er verið að spinna mjög skemmtilegan söguþráð.

Stórleikur beggja hefði ekki getað komið á mikið betri tíma, því Tony Parker teygði eitthvað á sér aftanvert lærið og gat ekki beitt sér að fullu í sóknarleiknum.

Það er auðvitað hrikalegt fyrir Spurs ef meiðsli Parker reynast alvarleg. Ef hann missir úr leiki eða verður 70% það sem eftir er, minnka sigurlíkur Spurs til muna. Parker er algjör lykilmaður og San Antonio má við því að missa hann eins og Miami má við að missa LeBron James. Ekki, sem sagt.

Við sögðum ykkur að Miami hefði unnið leikina á eftir tapi með um 22 stiga mun að meðaltali síðan um áramótin. Nú reynir á þennan fídus hjá þeim. Þeir verða að koma brjálaðir í næsta leik og taka við taumunum í einvígnu á ný.

Það var meiri kraftur í San Antonio í nótt og Miami verður að mæta honum. Þetta einvígi er vissulega galopið í báða enda en nú er það Spurs sem er komið með keflið. San Antonio hefur aldrei lent undir í lokaúrslitaeinvígi og virðist ekki ætla að gera það.

Magnað að Spurs hafi þarna bókstaflega hraunað yfir meistarana þrátt fyrir að fá aðeins 25 stig samtals frá þríeykinu sínu Duncan, Parker og Ginobili. Við eigum nú eftir að sjá það að Danny Green haldi áfram í svona lygilegu stuði (12 af 14 í þristum í síðustu tveimur leikjum) og það eru góðar líkur á að Spurs muni þurfa á toppleik að halda frá a.m.k. tveimur aðalleikurum sínum til að klára næsta leik.


Jú, jú, hann LeBron James er í vandræðum í sókninni, ekkert er augljósara. Nú reynir á Miami, þjálfarateymið og James sjálfan að rífa sig upp úr þessari lægð undir eins.

LeBron skoraði tuttugu stig eða meira í yfir þrjátíu leikjum í röð í vetur, svo þið sjáið glöggt að þrír leikir í röð undir tuttugu stigunum er ekki eitthvað sem gerist á hverjum degi hjá honum.

James er í vanda, Bosh kemur og fer eins og sagði í laginu, en mikilvægasta atriðið hjá Miami - og breytan sem bókstaflega ræður úrslitum í þessu einvígi að okkar mati - er spilamennska Dwyane Wade. Hann er aðeins hálfur maður og við ætlum nú bara að slá því föstu hér og nú að Miami getur ekkert varið titil sinn með Wade svona slappan (á hans mælikvarða).

Tölfræðin hjá honum í þriðja leiknum var ekkert léleg svo sem (16 stig, 5 stoð, 4 stolnir - 7-15 í skotum) en hann var slappur í vörninni og drengurinn er bara engan veginn hann sjálfur.

LeBron James hefði feginn þegið hjálp frá manni eins og Dwyane Wade þegar San Antonio var að lúskra á honum í lokaúrslitunum fyrir fimm árum.

Hann þæði hana líka núna.

Mike Miller, Ray Allen, Mario Chalmers - þessir gaurar geta skotið eins og englar í næstu leikjum en það hefur ekkert að segja ef stóru byssurnar eru ekki að dansa.

Við reynum alltaf eftir fremsta megni að forðast stór dramaköst í svona úrslitaseríum, af því hlutirnir eru svo svakalega fljótir að breytast.

Að því sögðu, getur Miami lent í bullandi vandræðum í þessari rimmu ef eitthvað fer úrskeiðis í næsta leik. Þá verða engir sénsar, þá þýðir ekkert fyrir stjörnurnar að vera í ruglinu.

Hugsið ykkur. Tim Duncan og San Antonio liðið hans þarf ekki annað en að halda sér í 50% vinningshlutfalli í næstu leikjum, þá verður það meistari í fimmta sinn. Tveir heimaleikir og tveir útileikir, ef þetta fer alla leið. Magnaður fjandi.

Við svitnum þegar við hugsum um pistilinn sem við þurfum að skrifa ef Spurs vinnur enn eina fjandans ferðina, ekki að við höfum eitthvað á móti því, þannig séð.

Þið munið að við afskrifuðum San Antonio sem meistarakandídat fyrir löngu síðan hér á vefsvæðinu og því verður það ansi stór biti að kyngja ef Spurs klárar þetta.

Sennilega eins og að éta svefnpoka.

Tuesday, June 11, 2013

Hlaðvarp NBA Ísland - 14. þáttur


Nýjasti þátturinn af Hlaðvarpi NBA Ísland er kominn í loftið. Þar ræðir Baldur Beck við Friðrik Inga Rúnarsson á KKÍ um fyrstu tvo leikina í lokaúrslitaeinvígi Miami og San Antonio.

Fjallað er um leikstíl Miami í vörn og sókn, fyrirmyndarklúbbinn San Antonio Spurs, taktík í úrslitaeinvíginu og spilamennsku einstaka lykilmanna.

Rétt er að minna á að þriðji leikur Heat og Spurs er á dagskrá klukkan eitt eftir miðnætti í nótt og er sýndur beint á Stöð 2 Sport.

Smelltu hér til að fara á Hlaðvarpssíðuna og ná í nammið.

Monday, June 10, 2013

Brasilíumanni meinaður aðgangur


Hér sjáum við umtalaðasta atvikið úr öðrum leik Miami og San Antonio í lokaúrslitunum í nótt. Miami valtaði yfir gestina í síðari hálfleik og ætli þessi mögnuðu tilþrif hjá besta körfuboltamanni heims hafi ekki verið rúsínan í afturendanum.

LeBron James var ekki á því að láta Brasilíumanninn Tiago Splitter troða í andlitið á sér og ekki er laust við að sá stóri komi dálítið illa út úr návíginu. Satt best að segja, höfum við ekki séð svona vandræðalegan Brassa síðan þeir Adriano og Robinho voru gómaðir með klæðskiptingunum forðum.


Sunday, June 9, 2013