Showing posts with label Derrick Rose. Show all posts
Showing posts with label Derrick Rose. Show all posts
Saturday, October 22, 2016
Tuesday, December 22, 2015
Af vandamálum Chicago Bulls
Þær eru búnar að vera margar, ekki-fréttirnar af Chicago í vetur, en sú nýjasta var merkilegt nokk ekki ekki-frétt um það hvort Derrick Rose treysti sér til að spila með bólu á rassinum eða tognað nefhár - þetta voru raunveruleg tíðindi. Og auðvitað gátu þau ekki verið jákvæð - þetta er Chicago, grátandi upphátt.
Nei, málið snýst um ummælin sem Jimmy Butler lét falla í viðtali eftir tap Chicago gegn New York á dögunum, þar sem hann viðraði skoðanir sínar á þjálfaranum sínum og meðspilurum með frekar afgerandi hætti.
Það gerist hreinlega ekki á hverjum degi að leikmenn í NBA deildinni rífi þjálfarana sína svona upp á punghárunum og kasti þeim undir næstu rútu, en Butler var greinilega búinn að fá nóg af því viðvarandi ástandi sem ríkt hefur hjá Bulls að undanförnu.Fjölmiðlar hlupu auðvitað til og slógu því upp að Butler hefði þarna verið að taka þjálfarann sinn af lífi, en það er ekki nema helmingur sögunnar að okkar mati.
Ástæðan fyrir því að Butler var óánægður með þjálfarann var sú að honum þótti Fred Hoiberg ekki nógu duglegur að skamma leikmennina þegar þeir eru með allt lóðrétt niður um sig. Og þeir hafa sannarlega verið með allt á hælunum með reglulegum hætti.
Gagnrýnin í þessu snýr því faktískt meira að leikmönnum Chicago en þjálfaranum og það þýðir að Jimmy Butler er nú orðinn jafn pirraður á leikmönnum Bulls og við! Þó fyrr hefði verið.
Það var þónokkuð skrum í kring um ráðningu Bulls á Hoiberg sem þjálfara í sumar og margir vildu meina að hann ætti eftir að gefa sóknarleik liðsins sterasprautu í anusinn. Hann kann að hafa reynt að gera það í haust, en öll áform hans um að reyna að láta boltann ganga hraðar í sókninni runnu víst fljótlega út í sandinn og eftir stendur eitthvað hnoð sem skilar litlum árangri.
Einhver hefði haldið að lið með menn eins og Derrick Rose, Jimmy Butler og Pau Gasol ætti að geta skorað stig, en gallinn er að þegar nánar er að gáð, er mannskapurinn sem liðið hefur yfir að ráða fullt af ferköntuðum kubbum sem ætlað er að fara niður um kringlótt göt.Chicago vantar leikmenn sem geta skotið, eins og öll lið í NBA deildinni, af því allur sóknarleikur í dag gengur út á að geta teygt á gólfinu og fengið vörn andstæðinganna til að hlaupa í allar áttir eins og hauslausir kjúklingar.
Vörn sem þarf ekki að hlaupa um allt gólf og hafa áhyggjur af skyttum, getur leyft sér að pakka bara miðjunni og bíða eftir að andstæðingurinn annað hvort missi boltann eða taki skot sem litlar líkur eru á að fari ofan í.
Þetta eru oftar en ekki örlög Chicago-manna í sókninni - það er ekkert að frétta hjá þeim.
En hvernig stendur á þessu? Jú, við fyrstu sýn virðast vera menn í liði Bulls sem eiga að geta bjargað sér sóknarlega, en það er bara ekki svo gott.
Pau Gasol skorar eitthvað af stigum í teignum og Jimmy Butler framleiðir eitthvað af sóknarleik upp á sitt einsdæmi, en það eru langskotin sem liðið vantar svo nauðsynlega að bæta til að geta auðveldað sér lífið í sókninni.Jimmy Butler var að skjóta ljómandi vel fyrir utan í fyrra, en hefur dalað mjög illa í vetur, Pau Gasol er hættur að taka þriggja stiga skot, Nikola Mirotic ætti varla að taka þau því hann hittir ekki rassgat og besta þriggja stiga skytta liðsins (Mike Dunleavy) er meidd og virðist ætla að verða það næstu árin. Ljósir punktar eins og Doug McDermott hjálpa til, en hann er ekki maður í að fá almennilegan spilatíma nærri strax.
Þá er ótalinn fíllinn í herberginu, Derrick Rose.
Derrick Rose er ekki bara að eiga gjörsamlega hræðilegt tímabil þar sem hann hittir ekki nokkurn skapaðan hlut og spilar stundum eins og hálfgerður vitleysingur - hann er mögulega uppspretta og rót flestra vandamála liðsins. Blessaður karlinn.
Chicago veit ekkert hvað það á að gera við leikmanninn sem er andlit félagsins og fyrrum leikmaður ársins. Tilraunir Bulls að láta bara sem ekkert sé og láta hann spila eru ekki að ganga upp, þannig að mögulega þarf að tækla hlutina með öðrum hætti.
David Thorpe á ESPN kom með róttæka tillögu í dag, þar sem hann stakk upp á því að Chicago myndi hreinlega senda Rose niður í D-deildina til að finna sig. Þar gæti hann fundið sjálfstraustið sitt aftur gegn lélegri varnarmönnum - nú eða komist að því að hann ætti bara ekkert erindi í NBA deildina lengur. Það hlýtur að vera skelfileg tilhugsun fyrir Rose og alla stuðningsmenn Bulls.
Rose hefur verið leiðtogi Chicago-liðsins undanfarin ár ásamt Joakim Noah, en nú er svo komið að hann er það bara ekkert lengur. Það er kominn ný stjarna í liðið, maður sem er góður í körfubolta og lætur sig varða um framtíð klúbbsins.
Þessi maður heitir Jimmy Butler og auðvitað er hann að reyna að skipa sér sinn sess hjá liðinu sem langbesti leikmaður Bulls. Þess vegna eru þessi ummæli hans út í þjálfarann og liðsfélagana ansi áhugaverð.
Hefði Butler átt að henda þjálfaranum sínum svona undir rútuna í viðtali? Auðvitað ekki, auðvitað verða menn að reyna að fara fínna í svona hluti, en við verðum samt eiginlega að taka málstað Butler í þessu leikriti.
Það er alveg satt sem hann bendir á - leikmenn Chicago (hann taldi sjálfan sig með) eru allt of oft daufir og áhugalausir og tapandi fyrir skítaliðum. Þetta lið er alls ekki að spila af fullum styrk og meira að segja traustir stuðningsmennirnir í Chicago eru orðnir hundleiðir á þessu - stundum heyrist ekki múkk í þeim, sem er harla óvenjulegt á þeim bænum.
Eins og þið vitið, höfum við ekki hundsvit á körfubolta og því ætlum við ekki að dæma um það hvort Fred Hoiberg er rétti maðurinn til að stýra Chicago fram á veginn - amk ekki hvað varðar x og o og þannig lagað. Við látum mönnum eins og Zach Lowe það eftir - hann skrifaði hlemm um allt þetta Chicago-drama í dag.
Það sem við vitum hinsvegar, er að þessi byrjun hjá Hoiberg er hreint ekki að lofa góðu og það er ljóst að leikmenn hans bera ekki nógu mikla virðingu fyrir honum. Það er ekki ávísun á neitt gott.
Við höfum aldrei verið hrifin af vinnubrögðum forráðamanna Chicago Bulls og þess vegna ætlum við sannarlega ekki að halda niðri í okkur andanum þangað til þeir leysa þessa klemmu sem liðið er komið í núna.
Chicago er með lið sem fyrir það fyrsta passar ekki nógu vel saman, en það er svo þjálfað af óreyndum manni sem nýtur ekki virðingar leikmanna sinna.
Leikstjórnandi liðsins er fyrrum stórstjarna með undarleg viðhorf sem er hætt að geta nokkuð í körfubolta, stórstjarna liðsins er ekki búin að ná tökum á leiðtogahlutverki sínu, andlegur leiðtogi liðsins er slitinn og alltaf meiddur, besta skytta liðsins í gegn um árin er heima hjá sér að horfa á netflix, nýjasti innflutningur liðsins frá Evrópu reyndist vera gallaður og stuðningsmennirnir eru hættir að nenna þessu.
Glæsilegt eða hitt þó heldur...
Það má vel vera - og það hlýtur bókstaflega að vera - að Chicago nái eitthvað að laga ástandið áður en vorar, en þetta lið verður aldrei sú ógn sem það átti að vera fyrir LeBron James. Það lagðist í völlinn og fór að grenja þegar það mætti honum í vor og á eftir að gera það aftur næsta vor, ef það verður þá svo heppið að ná svo langt.
Tuesday, October 13, 2015
Monday, May 11, 2015
Chicago misnotaði dauðafæri á heimavelli
Það er svo sem ekki stærðfræðilega útilokað ennþá að Chicago komist í þriðju umferð úrslitakeppninnar, en það verður að teljast afar ólíklegt ef tekið er mið af því sem liðið var að bjóða upp á í gærkvöldi. Þegar þú ert ekki með heimavöllinn en nærð að komast í 2-1 í einvígi, þá einfaldlega verður þú að vinna fjórða leikinn. Ef þú klárar hann og kemst í 3-1, getur fátt komið í veg fyrir að þú lokir dæminu.
Það reyndist stærra verkefni en Chicago réði við.
Fjórða leik Bulls og Cavaliers í gærkvöldi verður ekki minnst fyrir framlag sitt til fagurfræðanna, en liðin máttu eiga það að annan leikinn í röð buðu þau upp á dramatík í lokin. Derrick Rose særði tilfinningar Cleveland með flautukörfu á föstudaginn, en í gærkvöldi var komið að LeBron James og Cavaliers að setja niður eina slíka og vinna með óldskúl stigaskori 86-84.
Þó hægt sé að hrósa báðum liðum fyrir góða varnartakta í þessum leik, var frammistaða þeirra á hinum enda vallarsins í besta falli skelfileg. Bæði lið áttu til dæmis kafla í leiknum þar sem þau skoruðu ekki körfu í sjö mínútur og skutu 0-13, en það var Chicago sem átti síðasta orðið í sóknarklúðri.
Lið Bulls var með um tíu stiga forystu þegar það fór inn í fjórða leikhlutann, en þá kom hræðilegur kafli hjá því þar sem það skaut 2 af 15 og skoraði ekki nema sex stig á fyrstu tíu mínútunum í leikhlutanum. Þú vinnur tæplega leiki með slíkum sóknarleik, en Chicago var nú samt inni í leiknum og vel það. Það var hinsvegar flautukarfan hans LeBron James sem kláraði leikinn.
Cleveland fékk nokkuð umdeilt "leikhlé" til að stilla upp fyrir lokaskotið hans James þegar dómararnir tóku sér langt hlé til að skoða einhverjar endursýningar, en þó það séu vissulega réttmætar aðfinnslur, skiptir það ekki nokkru máli í heildarsamhengi hlutanna. Það fór nefnilega þannig að LeBron James gaf skít í það sem David Blatt teiknaði og lofaði einfaldlega að klára leikinn.
Það var ekki sami heppnisstimpill yfir körfunni hans James og var á flautukörfunni hans Rose á föstudaginn, þetta var í alla staði pottþétt skot hjá LeBron, sem lét það ekkert á sig fá þó hann væri búinn að skjóta eins og sæotur á sjóveikitöflum allan leikinn. Hrós á hinn útvalda fyrir að klára þetta, en hann fékk líka ljómandi hjálp frá þeim Tristan Thompson og sérstaklega Timofey Mozgov, sem eru búnir að vera skemmtilega hrikalegir undir körfunni.
Hjá Chicago er einna helst hægt að pikka Derrick Rose út úr þvögunni en við hefðum viljað sjá meira frá Jimmy Butler í sókninni. Mike Dunleavy og Joakim Noah voru afleitir þeim megin vallarins.
David Blatt var reyndar rétt búinn að klúðra öllu dæminu fyrir Cleveland í lokin þegar hann reyndi að biðja um leikhlé sem liðið átti ekki til að hætti Chris Webber. Sem betur fer fyrir hann, þóttust dómararnir ekki sjá hann og Tyronne Lue aðstoðarþjálfari náði að kæfa þessar tilraunir Blatt til að klúðra leiknum.
Þetta atvik verður sannarlega vatn á myllu þeirra sem hafa gagnrýnt Blatt hvað harðast allar götur síðan tilkynnt var um ráðningu hans. Og með þessum gagnrýnendum erum við að meina um það bil alla Bandaríkjamenn sem vita hvað körfubolti er.
Kannski er óviðeigandi að vera með sleggjudóma um annað hvort liðið í svona hnífjafnri seríu sem þessari, en þið þekkið okkur, við gerum það samt.
Auðvitað er það Chicago sem fær sleggjuna í hausinn frá okkur að þessu sinni og meira að segja hörðustu stuðningsmenn liðsins eru sammála okkur með það. Þeir vita alveg að þessi leikur var leikurinn fyrir Chicago.
Þetta var nefnilega ekki aðeins heimaleikur þar sem heimamenn gátu komist í 3-1 og allt nema lokað einvíginu. Þetta var líka leikur þar sem Cleveland var að spila án Kevin Love og var með Kyrie Irving óralangt frá sínum besta - haltrandi um völlinn eins og gamalmenni.
Okkur er skítsama þó Pau Gasol hafi ekki verið með Chicago vegna meiðsla, ef þú ert Bulls, verður þú einfaldlega að klára þennan leik.
Það eina sem getur fengið okkur til að fyrirgefa Bulls þetta tap er ef það fer nú til Cleveland og stelur öðrum leik þar, sem reyndar er ekkert rosalega líklegt eins og staðan er núna. Við þurfum engar þrettán síður til að sjúkdómsgreina þetta Chicago-lið - það er bara að díla við sömu hlutina og gerðu því lífið leitt í allan vetur.
Fréttin í deildarkeppninni var að þveröfugt við síðustu ár hefði Chicago allt í einu hætt að vera topp tvö vörn deildarinnar en þess í stað orðið betra en nokkru sinni áður í sóknarleiknum.
Ætli megi ekki skrifa eitthvað af þessari undarlegu þróun á Pau Gasol, bætta heilsu Derrick Rose og undraverðar framfarir Jimmy Butler í sóknarleiknum. Það útskýrir reyndar ekki að fullu af hverju vörnin hjá Bulls var allt í einu orðin miðlungsgóð en ekki frábær.
Þrátt fyrir þessar meintu framfarir liðsins í sóknarleiknum í vetur, breytir það því ekki að Chicago á einmitt allt of oft svona kafla eins og það átti í gærkvöldi, þar sem það gjörsamlega drullaði í hárið á sér og skoraði ekki tímunum saman.
Þó við séum allt nema búin að dæma Chicago úr leik út af þessu klúðri í gær, eru öll sund þó ekki lokuð enn. Liðin eru jú mjög jöfn og ef úrslitin í leikjunum sem eftir eru halda áfram að ráðast á svona dramatískan hátt, er svo sem aldrei að segja hvað gæti gerst.
Vandamálið er að við erum bara búin að sjá Chicago gera of oft í buxurnar til að hafa trú á því.
Hvað Cleveland varðar er ekki hægt annað en taka ofan fyrir því að vinna þennan mikilvæga leik en það er augljóst að þetta verður bara erfiðara og erfiðara dæmi hjá LeBron og félögum. Breiddin var ekki mikil áður en Kevin Love datt út og er nú nánast engin og svo eru þessi meiðsli hjá Kyrie Irving algjör hryðjuverknaður.
Það er því hætt við því að verkefnahaugurinn sem liggur eftir á borðinu hjá Cleveland í þessu einvígi lendi meira og minna allur á herðum LeBron James. Hann er alveg vanur því og skorast ekki undan ábyrgð, en hann er ekki að yngjast neitt og hefur ekki endalaust úthald.
Þetta einvígi verður hreinræktað grændkor alla leið í markið.
Saturday, May 9, 2015
Punktar frá föstudagskvöldinu
Þetta er nú kannski óþarfa bölsýni fyrir hönd Texas-liðsins, en það er ekki hægt að neita því - það lítur ekki vel út. Það væri þægilegt að benda bara á Skeggið og segja að þetta sé allt honum að kenna, en það væri bæði rangt og ósanngjarnt. Vel getur verið að hann þurfi að vera grimmari í sókninni, en þú vinnur ekki leik í úrslitakeppni ef þú færð á þig 99 stig í fyrstu þremur leikhlutunum. Houston er farið að minna pínulítið á liðið sem datt út í fyrstu umferð í fyrra, en við skulum ekki moka yfir þá alveg strax.
Sóknarleikur Chicago og Cleveland í þriðja leik liðanna í kvöld var á köflum nákvæmlega svona:
Það drupu ekki af þessu gæðin, en það mátti alveg hafa gaman af þessum leik. Alltaf gaman í úrslitakeppninni þegar stálin urgast utan í hvort annað með tilheyrandi hávaða og svo fengum við náttúrulega flautukörfu í bónus í nótt.
Kannski er ósanngjarnt að gagnrýna sóknarleik Cleveland of hart í ljósi þess hvað þrengir um þar þegar Kevin Love vantar og Kyrie Irving er á annari löppinni eins og í kvöld.
Allar þessar ísóleringar fyrir LeBron James voru samt óskaplega þreytandi og minntu okkur á hetjubolta níunda og tíunda áratugarins þegar liðin löbbuðu upp með boltann, hentu honum inn í teig og hlupu svo út í fjærhornið til að vera ekki fyrir.
Við vitum ekki alveg með þessa leikaðferð hjá Cleveland og það verður seint sagt að sé meistarabragur á þessum liðum.
Chicago þarf bara að klára næsta leik á heimavelli og þá er einvígið í pokanum. Það verður samt mjög erfitt, því gera má ráð fyrir því að Derrick Rose verði á felgunni eins og hann á það til að vera í öðrum hverjum leik og svo er Pau Gasol leikmaður númer 998715419345883
57082gaggalagú284375389574093óamma81034528-4748782347528 sem dettur í meiðsli í vor. Þar er á ferðinni hið aftanverða og dásamlega læri, sem einnig er að gera Chris Paul lífið leitt um þessar mundir.
Eigum við ekki bara að segja að nú reyni á David Blatt og hæfileika hans sem þjálfara. Ef einhver hlustar þá á hann yfir höfuð.
Mikið óskaplega gat það verið að fyrstu körfurnar sem JR Smith skorar á ferlinum og skiptu actually máli, yrðu strokaðar út augnabliki síðar með glórulausum flautuþrist í bankann og niður. Þetta er eiginlega bara fallegt.Við vitum að þið eruð orðin hundleið á dramanu í kring um heilsufarið á Derrick Rose, en allir í heiminum hljóta að gleðjast með honum að eiga svona gullið augnablik sem þessi sigurkarfa hans var.
Flestir hafa líklega verið búnir að gefa það upp á bátinn að Rose ætti eftir að gera eitthvað svona í leik af þessari stærðargráðu, en bænir piltsins hafa greinilega náð í gegn.
Bæði af því hann nær að hanga svona la-la heill og svo auðvitað af því að þessi múrsteinn sem hann grýtti á körfuna í lokin fór ofan í.
En eins og fyrirmyndarpilturinn sem Rose er, viðurkenndi hann það hiklaust í viðtali eftir leik að hann hefði ekki ætlaði bankann. Það hefði líka ekki þýtt fyrir hann að halda öðru fram.
Chicago ætlar þó ekki að takast að slá LeBron James út úr úrslitakeppni...
Wednesday, February 25, 2015
Derrick Rose er úr leik - og Chicago líka
Við fengum að vita það í nótt að leikstjórnandinn og meiðslakálfurinn Derrick Rose hjá Chicago hefði meiðst enn eina ferðina og þyrfti í hnéuppskurð á sama hné og síðast. Óheppni Rose og Bulls er glæpsamleg, ekkert annað. Við fundum til með Rose í fyrstu sautján aðgerðunum sínum, en þetta er bara orðið asnalegt. Átakanlegt, sorglegt, ósanngjarnt en umfram allt asnalegt. Aumingja Rose hlýtur að hafa verið tannlæknir, böðull eða barnaníðingur í fyrra lífi.
Við erum búin að gæla við það í nokkrar vikur að skrifa Chicago út af sakramentinu en eitthvað hélt í okkur, einhver vonarglæta um að kannski færi þetta lið að spila eins og það á að geta best. Það gerðist hinsvegar aldrei og svo koma þessar skelfilegu fréttir inn á borð. Rose er úr leik, trúlega það sem eftir er tímabils og því er ekki annað fyrir okkur að gera en pakka saman, skella í lás og yfirgefa slotið.
Þessi nýjustu meiðsli hans eru ekki mjög alvarleg í sjálfu sér, en þegar menn eru búnir að fara í sjöhundruð aðgerðir á stuttum tíma og heita Derrick Rose, horfir málið allt öðru vísi við.
Það er ljótt að segja svona, því okkur þykir vænt um Rose, en hann er búinn. Hann á eftir að spila körfubolta áfram, en hann á aldrei eftir að verða nema skugginn af sjálfum sér, þeim gríðarlega öfluga bakverði sem kjörinn var leikmaður ársins í NBA deildinni 2011.
Gott ef það var ekki Penny Hardaway, sem sjálfur veit allt um meiðsli sem eyðileggja feril körfuboltamanns, sem hélt því fram að Rose væri ekki að spila á mikið meira en 70% afköstum miðað við áður. Og þó Rose á 70% krafti sé sterkur leikmaður, er hann ekki leikmaður sem gerir lið að meistara.
Chicago er því miður enn háð því að það fer ekki lengra en Derrick Rose dregur það. Hann var kannski búinn að fá hjálp í vetur í formi Pau Gasol og Öskubuskunnar Jimmy Butler, en Rose verður að draga vagninn. Og Rose er ekki í neinu standi til að draga þennan vagn. Hann var það ekki í gær og verður það svo sannarlega ekki í framtíðinni. Vandamál Bulls í vetur eru ekki öll honum að kenna, en það skiptir engu máli núna.
Þetta er búið. Meistaravonir Chicago Bulls sem hafa verið heitar undanfarin ár og kjarnast í kring um Rose, Joakim Noah og Tom Thibodeau. Þær eru nú algjörlega úr sögunni. Nískir, þverir og hrokafullir dólgarnir á skrifstofunni eiga kannski eftir að sýna einhverja viðleitni til að styrkja liðið í framtíðinni en þið vitið jafnvel og við að það verður ekkert úr því.
Þegar Derrick Rose kemur til baka úr þessum nýjustu meiðslum, verða Joakim Noah og Mike Dunleavy búnir að bæta einu ári í viðbót á þreytta og símeidda skankana á sér, svo hjálpar er ekki að vænta úr þeirri áttinni. Eina smáglætan sem blasir við Chicago er að liðið landi stórlaxi með lausa samninga á borð við Kevin Durant þegar að því kemur. Það verður að teljast ótrúlegt.
Þetta eru ósanngjörn skrif og vægðarlausar spár til handa Chicago-liðinu þínu, við gerum okkur grein fyrir því, en því miður á þetta eftir að standa eins og stafur á bók. Það var gaman að þekkja þig, Chicago. Bæ, bæ.
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------
Eftirskrift:
Enn og aftur er LeBron James að fá smá aðstoð frá körfubolta- og meiðslaguðunum þegar kemur að því að hefla veg hans í gegn um úrslitakeppnina. Aftur eru þeir að taka Bulls-lið með pótensjal og vippa því úr leik með því að klippa Rose niður.
Nú vantar ekki annað en stóru meiðslin hans Al Horford og það er stutt í þau. Þá getur Cleveland dúllað sér þægilega í gegn um Djókdeildina sína og komið hvílt og ferskt í lokaúrslitaeinvígið í júní. Þvílík sæla.
Saturday, November 1, 2014
Cleveland tók fyrstu lotu (+ myndir)
Chicago var fimm stigum yfir þegar 47 sekúndur voru eftir af leiknum, en náði að missa hann í framlengingu þar sem Cleveland hafði að lokum góðan sigur 114-108.
LeBron James ferðaðist aftur í tímann og bar liðið á herðum sér í framlengingunni. Hann skoraði 36 stig og hirti 8 fráköst í leiknum og Tristan Thompson átti líka stóran þátt í sigri Cavs með því að hirða 12 sóknarfráköst.
Eftir að hafa verið of spenntir og ef til vill of fastir við leikplanið í gærkvöldi, leyfðu leikmenn Cleveland sér að vera frjálsari í sóknarleiknum gegn Bulls. Sá sóknarleikur gekk út á það að Kyrie Irving og LeBron James skiptust á að skora sjálfir.
Það er ekki fallegt til lengdar, en auðvitað er freistandi að grípa til þess háttar sóknaraðgerða ef þú ert með mannskap sem getur nánast skorað að vild.
Það var langt í frá sami glansinn á Chicago í kvöld og var í New York tveimur dögum áður, en við verðum líka að taka það með í reikninginn að þó svo að Derrick Rose sé kominn aftur, eru meiðsli samt enn að halda aftur af þessu liði.
Tuesday, September 16, 2014
Heimsmeistararnir í myndum og tölum
Það var enginn LeBron, enginn Durant, enginn George, enginn Griffin, enginn Kobe og svo öndvegis og framvegis. Reyndar vantaði góða leikmenn í mörg af bestu liðunum á mótinu, en ekkert lið var eins "vængbrotið" og bandaríska liðið. Það verður því að gefa Ká þjálfara kúdós á að sauma þetta svona vel saman. Liðið hans kláraði mótið með stæl þrátt fyrir að vera dálítið götótt, sérstaklega hvað varðar stóru strákana.
Hérna fyrir neðan er tölfræði bandaríska liðsins á HM. Þar vekur athygli að aðeins Rudy Gay, Steph Curry og Derrick Rose skutu innan við 50% utan af velli hjá liðinu. Sérstaklega var skotnýtingin hans Rose hræðileg. Drengurinn skaut 25% á mótinu og hitti úr einu af nítján þriggja stiga skotum sínum.
Saturday, August 2, 2014
Rose hendir einni niður
Lið Bandaríkjanna er nú að æfa á fullu fyrir HM í körfubolta sem fram fer á Spáni eftir um það bil mánuð. Í kvöld spilaði liðið smá æfingaleik þar sem bláir kepptu við hvíta. Þarna er um að ræða blöndu af leikmönnum sem fara á HM og nokkra boxpúða sem þeir nota á æfingum. Það vakti eðlilega mikla kátínu þegar Derrick Rose bauð upp á þessa strax í upphafi leiks. Mikið erum við öll búin að sakna þess að horfa á þessa mennsku handsprengju spila körfubolta.
Saturday, November 16, 2013
Spila í náttfötum um jólin
Alltaf að græða meira. Það er mottóið í NBA og Bandaríkjunum öllum. Ef þú ert með eitthvað sem hægt er að markaðssetja og selja, þýðir ekkert að sitja á rassinum láta sig dreyma.
NBA deildin ætlar þessu samkvæmt að halda áfram að bjóða upp á sérstaka jólabúninga fyrir liðin sem spila meðan hátíðin stendur sem hæst í næsta mánuði. Ætti að vera hægt að selja þetta - þó þetta sé hest-ljótt og ermasítt. Hérna fyrir neðan sjáið þið myndir af treyjunum alræmdu.
Ertu að meta þetta, þó þetta líkist kannski frekar náttfötum en keppnistreyjum?
Friday, November 1, 2013
Sunday, October 6, 2013
Thursday, July 25, 2013
Monday, February 25, 2013
Sunday, April 29, 2012
Derrick Rose er úr leik með Chicago:
Þessi viðbjóður er einstaklega óheppilegur og skemmir augljóslega mikið fyrir Chicago sem ætlaði sér að fara að keppa um titla. Philadelphia verður Bulls engin fyrirstaða þó Rose sé ekki með, en liðið gæti farið að sakna hans þegar lengra er komið í úrslitakeppninni. Chicago er einfaldlega ekki eins sterkt án hans.
Það verður óhemju erfitt að slá Chicago út þrátt fyrir þessi skelfilegu tíðindi. Liðið mun berjast enn harðar í vörninni og veita hvaða liði sem er brjálaða samkeppni. Því er þó ekki að neita að leikmenn Miami hljóta að hugsa sér gott til glóðarinnar núna. Austrið er strangt til tekið þeirra, ef þeir eru klárir í slaginn. Það er bara þannig.
Meiðsli Rose eru ekki aðeins skelfileg tíðindi fyrir stuðningsmenn Bulls, heldur einnig alla þá sem hata LeBron James og Sólstrandargæjana - fólkið sem vill frekar kjarnorkustyrjöld en að Miami vinni titil.
Æ, þetta er ömurlegt. Megi Derrick Rose fá fljótan og góðan bata. Lífið þarf víst að halda áfram.
Thursday, March 8, 2012
D-Rose lokar Bucks
Hann er kannski ekki mikið fyrir það að dansa eins og við sáum um Stjörnuhelgina, enda eru það stelpur sem dansa eins og sagði í laginu góða. Leikir Chicago og Milwaukee eru jafnan hörkuleikir og þessi var engin undantekning. Verðmætasti leikmaður deildarinnar ákvað að loka þessu sjálfur í lokin. Dálítið erfitt skot kannski, en niður fór það hjá kappanum.
Monday, March 5, 2012
Sögulegt kvöld hjá frábærum leikstjórnendum
Leikstjórnandastaðan hefur sjaldan eða aldrei verið sterkari en hún er í NBA í dag. Þessir ungu piltar eru alltaf að bæta sig og það er eins og annað hvort lið í NBA búi svo vel að eiga ás sem er á stjörnuliðskalíberi.
Tölfræðin sem leikstjórnendurnir voru að bjóða upp á í nótt fer í sögubækur, það er ekkert öðruvísi. Deron Williams skoraði 57 stig í sigri New Jersey Nets á ömurlegu Bobcats-liði. Þetta er einn mesti stigaleikur sem hreinræktaður leikstjórnandi hefur boðið upp á í sögu deildarinnar og þá er ekkert slor að hitta úr 21 af 21 skoti á vítalínunni.
Ef þú spyrð okkur er 18/17/20 leikur Bostonmannsins Rajon Rondo öflugri en skotsýning Deron Williams. Aðeins Wilt Chamberlain og Oscar Robertson hafa sett upp aðrar eins tölur í sögu deildarinnar en það að 185 cm og 84 kílóa maður skuli bjóða upp á þennan sóðaskap í nútíma NBA er ekkert annað en fáránlegt.
Það segir sína sögu um flugeldasýningu kvöldsins að frábærir leikir fjögurra annara miðjubakvarða skuli falla algjörlega í skuggann. Þeir Chris Paul og Derrick Rose fóru þó báðir fyrir sínum liðum í góðum sigrum og skiluðu frammistöðu vel yfir meðaltali. Þá var einvígi þeirra Tony Parker og Ty Lawson ekki mikið síðra. Það er dásamlegt að fylgjast með leikstjórnendum nútímans leika listir sínar í NBA.
Subscribe to:
Posts (Atom)