Showing posts with label Svartmálmur. Show all posts
Showing posts with label Svartmálmur. Show all posts

Saturday, May 16, 2015

Memphis stendur í stað


Við höfum örugglega sagt ykkur þessa sögu tíu sinnum, en það er af því að hún er sönnust allra sagna í NBA deildinni: Memphis vantar skyttur og/eða vængmann sem getur skorað stig hjálparlaust (neyðarkarl). Þetta er búið að vera vandamál Memphis í mörg ár en félagið neitar að leysa það.

Nýjasta ráðstöfun Memphis í þessum efnum var að semja við sextugan Vince Carter og einum óstöðugasta körfuboltamann í heimi, Jeff Green. Og í nótt sáum við niðurstöðurnar: Memphis er komið í sumarfrí eftir 108-95 tap fyrir meistaraefnunum í Golden State.

Við ætlum að reyna að hafa þessa hugleiðingu ekki mjög langa af því við erum orðin dauðþreytt á að berja þennan sama dauða hund með þessum sama ryðgaða felgulykli. Eini munurinn á þessari færslu og þeirri sem við skrifum árlega við þetta sama tilefni, er að núna ætlum við að setja einhverjar kúl töflur eða gröf inn í hana svo hún lúkki betur og líti út fyrir að vera vísindalegur sannleikur.

Fyrstu viðbrögð okkar eftir tap Memphis í nótt voru pirringur.

Af hverju gat Memphis ekki útvegað sér betri skyttur? Af hverju Jeff Green? Af hverju geta Marc Gasol og Zach Randolph ekki druslast til að dómínera undir körfunni? Af hverju fær framsóknar-flokkurinn fleiri en ekkert atkvæði í kosningum? Eru Íslendingar heimskasta þjóð í heimi?

Þið sjáið að þetta eru sömu spurningarnar og venjulega, það er bara önnur dagsetning á þeim. Við vitum alveg svarið við flestum þessum spurningum, en þeim er vitanlega beint inn á skrifstofuna hjá Grizzlies. Það er nefnilega fólkið á kontórnum sem þarf að svara fyrir þetta. Leikmennirnir gera sitt besta, en vita innst inni að þeir hafa ekki það sem til þarf, því miður.

Margir halda upp á Memphis af því það spilar körfubolta af gamla skólanum, grit and grind (ísl. hamagangur og hakk) og er í alla staði lið hins vinnandi verkamanns.

Þetta er allt gott og vel, en það er alveg sama hvað þetta lið reynir oft, það fer ekki alla leið á meðan eru svona stórar eyður í planinu hjá því.

Einn uppáhalds frasinn hans Charles Barkley er að segja að hin og þessi lið í NBA deildinni séu bara "stökkskotalið" sem geti ekki náð alvöru árangri.

Þar á hann við lið sem byggja mikið á lengri skotum en síður á t.d. hnoði í teignum. Þessi skoðun hans hefur vitanlega farið öfugt ofan í hvern einasta mann og konu sem aðhyllist tölfræði fyrir lengra komna.

En það er önnur hlið á málinu, því þó þú verðir ekki meistari með eintómum stökkskotum, verður þú það ekki heldur ef þú getur ekki tekið stökkskot. Fyrir svo utan það að Dallas 2011 og San Antonio 2014 voru skólabókadæmi um stökkskotalið og þeim vegnaði ágætlega eins og þið munið.

Saturday, May 9, 2015

Punktar frá föstudagskvöldinu


Það er freistandi að gefa bara frat í Houston eftir tvö slæm töp þess á móti vængstífðu Clippers-liði. Sumir eru augljóslega á því að þetta einvígi sé allt nema búið eftir 124-99 sigur Clippers í þriðja leik liðanna í nótt.

Þetta er nú kannski óþarfa bölsýni fyrir hönd Texas-liðsins, en það er ekki hægt að neita því - það lítur ekki vel út. Það væri þægilegt að benda bara á Skeggið og segja að þetta sé allt honum að kenna, en það væri bæði rangt og ósanngjarnt. Vel getur verið að hann þurfi að vera grimmari í sókninni, en þú vinnur ekki leik í úrslitakeppni ef þú færð á þig 99 stig í fyrstu þremur leikhlutunum. Houston er farið að minna pínulítið á liðið sem datt út í fyrstu umferð í fyrra, en við skulum ekki moka yfir þá alveg strax.

Sóknarleikur Chicago og Cleveland í þriðja leik liðanna í kvöld var á köflum nákvæmlega svona:



Það drupu ekki af þessu gæðin, en það mátti alveg hafa gaman af þessum leik. Alltaf gaman í úrslitakeppninni þegar stálin urgast utan í hvort annað með tilheyrandi hávaða og svo fengum við náttúrulega flautukörfu í bónus í nótt.

Kannski er ósanngjarnt að gagnrýna sóknarleik Cleveland of hart í ljósi þess hvað þrengir um þar þegar Kevin Love vantar og Kyrie Irving er á annari löppinni eins og í kvöld.

Allar þessar ísóleringar fyrir LeBron James voru samt óskaplega þreytandi og minntu okkur á hetjubolta níunda og tíunda áratugarins þegar liðin löbbuðu upp með boltann, hentu honum inn í teig og hlupu svo út í fjærhornið til að vera ekki fyrir.

Við vitum ekki alveg með þessa leikaðferð hjá Cleveland og það verður seint sagt að sé meistarabragur á þessum liðum.

Chicago þarf bara að klára næsta leik á heimavelli og þá er einvígið í pokanum. Það verður samt mjög erfitt, því gera má ráð fyrir því að Derrick Rose verði á felgunni eins og hann á það til að vera í öðrum hverjum leik og svo er Pau Gasol leikmaður númer 998715419345883
57082gaggalagú284375389574093óamma81034528-4748782347528 sem dettur í meiðsli í vor. Þar er á ferðinni hið aftanverða og dásamlega læri, sem einnig er að gera Chris Paul lífið leitt um þessar mundir.

Eigum við ekki bara að segja að nú reyni á David Blatt og hæfileika hans sem þjálfara. Ef einhver hlustar þá á hann yfir höfuð.

Mikið óskaplega gat það verið að fyrstu körfurnar sem JR Smith skorar á ferlinum og skiptu actually máli, yrðu strokaðar út augnabliki síðar með glórulausum flautuþrist í bankann og niður. Þetta er eiginlega bara fallegt.

Við vitum að þið eruð orðin hundleið á dramanu í kring um heilsufarið á Derrick Rose, en allir í heiminum hljóta að gleðjast með honum að eiga svona gullið augnablik sem þessi sigurkarfa hans var.

Flestir hafa líklega verið búnir að gefa það upp á bátinn að Rose ætti eftir að gera eitthvað svona í leik af þessari stærðargráðu, en bænir piltsins hafa greinilega náð í gegn.

Bæði af því hann nær að hanga svona la-la heill og svo auðvitað af því að þessi múrsteinn sem hann grýtti á körfuna í lokin fór ofan í.

En eins og fyrirmyndarpilturinn sem Rose er, viðurkenndi hann það hiklaust í viðtali eftir leik að hann hefði ekki ætlaði bankann. Það hefði líka ekki þýtt fyrir hann að halda öðru fram.

Chicago ætlar þó ekki að takast að slá LeBron James út úr úrslitakeppni...

Wednesday, March 18, 2015

Titilvonir Oklahoma í ár eru nánast úr sögunni


Við reyndum að halda þessu í okkur í allan dag, en það mistókst. Við verðum að bregðast bæði allt of harðlega og dramatískt við nýjustu fréttum frá Oklahoma City, sem herma að Serge Ibaka verði frá keppni næstu fjórar til sex vikurnar eftir að hafa gengist undir hnéaðgerð.

Við vitum að við eigum að vera þolinmóð og "sjá hvað setur" í vor, en við getum það ekki. Þolinmæði okkar er á þrotum með þetta lið, kannski af því við höfum alltaf óskað þess að því gengi vel og tökum því þess vegna mjög illa þegar eitthvað ber út af hjá því.

Það skiptir samt ekki nokkru máli núna. Það sem skiptir máli núna er að við segjum ykkur hvaða þýðingu það hefur að Oklahoma skuli nú vera að fá fimmtánhundruðasta babbið í bátinn sinn flotta síðan það tapaði í úrslitunum fyrir Miami hér um árið. Þetta kallar á hávaðadrama, þó enginn sé að fjalla um það vestra.

Það er best að koma bara fram og segja það: Þetta er ekkert að fara að gerast hjá Oklahoma þetta árið, frekar en öll hin. 

Það væri heimskulegt að segja meistaraglugga liðsins lokaðan enda eru allir lykilmenn liðsins nýkomnir með bílpróf, en þessi vetur er bara búinn að vera eitt stórt helvítis vesen sem getur ekki átt farsælan endi.

Nú er ekkert í spilunum fyrir Oklahoma annað en að gæta þess að Kevin Durant jafni sig 110% af meiðslum sínum (sem allur NBA heimurinn er SKÍT-hræddur við) og sætti sig við að falla úr leik í fyrstu umferð úrslitakeppninnar. Koma bara sterkara inn í þetta á næsta sísoni eins og Liverpool ætlar alltaf að gera.

Þér finnst þetta allt of mikið drama, við vitum það alveg, en við höfum séð þetta allt áður. Þetta er bara ekki árið þeirra Oklahoma-manna, sem eru búnir að vera með hálfgerða bölvun hvílandi á sér frá fyrsta leik í haust - og raunar miklu miklu lengur. 

Næsta ár á alltaf að verða ár Oklahoma City, en alltaf skal eitthvað koma upp á sem setur væntingar liðsins á hliðina.

Að þessu sinni er það sú staðreynd að Kevin Durant og Serge Ibaka verða ekki orðnir nægilega heilir í úrslitakeppninni og svo má ekki gleyma því að liðið er ekki búið að spila eina mínútu með allan mannskapinn sem það hefur nú yfir að ráða heilan. 

Durant og Ibaka eru hugsanlega tveir mikilvægustu leikmenn Oklahoma og ef þeir eru ekki 100% og hinir leikmennirnir i liðinu eru ekki einu sinni farnir að læra nöfnin hver á öðrum, er þetta lið ekkert að fara að slá Golden State út úr úrslitakeppninni. Varla eru það stórtíðindi fyrir þér, svona ef þú pælir í því.

Vonir Oklahoma hanga því á þynnsta bláþræði sem um getur, sem er þynnri en punghár af veggjalús (Cimex lectularius) og jafnvel þynnri en Dennis Rodman á miðvikudagsmorgni.

Ekkert í NBA deildinni í vetur vekur hjá okkur aðra eins gremju eins og það að ef Oklahoma drullast á annað borð í úrslitakeppninna, eru 99% líkur á að það mæti Golden State Warriors og það þýðir að eitt af þeim fjórum liðum sem eiga bestar líkur á að verða meistari í sumar fellur úr leik í fyrstu umferð.

Það er fucked up, eins og sagt er.

Nýjustu tíðindi af Oklahoma liðinu minnka þessa gremju sem betur fer aðeins, af því við vitum að Oklahoma verður ekki nálægt fullum styrk í úrslitakeppninni (sama hvað hver segir) og því er ofur eðlilegt að Golden State fari því áfram úr því einvígi.

Það þýðir ekki að vera með neinar afsakanir í NBA deildinni og því munu ansi mörg spjót berast að Oklahoma þegar það fellur úr leik í úrslitakeppninni í vor. 

Fjölmiðlaspjót munu fyrst berast að Scott Brooks fyrir að kunna ekki að þjálfa og fyrir að drulla þessu liði aldrei í úrslit (utan einu sinni) en þegar hater-arnir eru búnir að tyggja Brooks í sig og spýta honum í flórinn, verður röðin komin að Durant og Westbrook. 

Þá byrja menn að skrifa um hvað þeir séu augljóslega ofmetnir leikmenn af því þetta Oklahoma-lið þeirra drullar alltaf á sig í úrslitakeppninni þegar allir vita að það á að geta miklu betur! Við sjáum þetta allt fyrir og það þarf heldur enga eldflaugaverkfræðinga til þess. Þetta er augljóst.

Við erum búin að paunkast á eigendum Oklahoma ár eftir ár fyrir að drullast ekki til að bæta við liðið þessu litla sem upp á vantaði til að það geti keppt um titil á hverju einasta ári. 

Það kaldhæðnislega við þetta allt saman er að það getur verið að þeir séu búnir að því núna, en þá geta lykilmennirnir ekki hangið heilir

Oklahoma var sannarlega að fara beint aftur í úrslitin eftir að það tapaði fyrir Miami í lokaúrslitunum 2012, en árið eftir meiddist Russell Westbrook (reyndar meiddist hann ekki, heldur meiddi annar maður hann, sem er allt annar hlutur og við erum ekki búinn að gleyma því, helvítis drullusokkurinn þinn Patrick Beverley) og í fyrra meiddist Serge Ibaka nógu mikið til að við fáum aldrei að vita hvort Oklahoma hefði náð að vinna San Antonio ef hans hefði notið við.

Auðvitað er þetta ekkert nema neikvæðni og bölsýni hjá okkur og auðvitað erum við að bregðast allt of hart við og haga okkur eins og Kardashian sem fær enga athygli, en við fullyrðum að hér er verið að vinna með staðreyndir.

Við erum búin að segja ykkur það 400 sinnum í vetur að Vesturdeildin sé sterkari en nokkru sinni og það gefur augaleið að ef þú ætlar í gegn um úrslitakeppni úr áttunda sætinu á slíkri deild, þá þarftu frábæra samhæfingu, 100% heilsu og helling af heppni. 

Oklahoma er ekki nálægt því að tikka í einn af þessum reitum, hvað þá alla þrjá. Gleymdu því.

Þetta snýst líka ekki um að vinna eina eða tvær seríur hjá Oklahoma. Hjá þessu liði eru nákvæmlega sömu væntingar og hjá San Antonio Spurs, það er bara titill eða dauði. Allt annað er vonbrigði.

Þess vegna skiptir það svo sem er engu máli hvort Oklahoma dettur út í fyrstu umferð eða úrslitum Vesturdeildar - tímabilið er þá allt nema ónýtt, sem er hart, en satt. Og þú veist það.

Það er ekki gaman að bera svona fréttir á borð fyrir ykkur, elsku lesendur, en það er betra að þið heyrið þetta frá okkur (langt á undan öllum öðrum) en frá einhverjum miðli sem er skítsama um ykkur.

Meiðsli eru sem sagt að setja stórt strik í reikninginn í enn eitt skiptið og vitið þið til, þetta verður ekki í það síðasta. Haldið þið til dæmis að Stephen Curry, Andrew Bogut, Al Horford, Chicago Bulls, Dwight Howard, Kevin Love, Kieron Dyer, LaMarcus Aldridge, Zach Randolph, Manu Ginobili, Kawhi Leonard og Tony Parker verði bara AL-heilir eftir mánuð þegar úrslitakeppnin byrjar? 

Nei, þá er eitthvað að ykkur.

Við erum farin út í apótek að kaupa þunglyndislyf... 

Sunday, June 30, 2013

Póstkort til Dwight Howard


Í tilefni þess að dramadrottningin Dwight Howard virðist ætla að sjá til þess að við lesum ekkert nema fréttir um hann næstu mánuðina, datt okkur í hug að henda hérna inn nokkrum myndum af honum. Köllum það bara að senda honum póstkort.










Friday, April 20, 2012

Saturday, March 10, 2012

Vel kæst körfuboltaskata


Því miður eru ekki til nein lög í meingölluðu réttarkerfi Bandaríkjanna sem banna leiki eins og viðureign Charlotte Bobcats og New Jersey Nets í kvöld. Hér fyrir neðan má sjá stutta glefsu úr þessum epíska slag.