Showing posts with label Skórnir á hilluna. Show all posts
Showing posts with label Skórnir á hilluna. Show all posts

Tuesday, May 23, 2017

Friday, July 15, 2016

Tim Duncan með augum NBA Ísland



















Þú veist að það er eitthvað sérstakt í gangi þegar hörkutól úr bransanum eins og RC Buford framkvæmdastjóri og Gregg Popovich þjálfari San Antonio vatna músum. En það gerðist nú samt á sitt hvorum fjölmiðlafundinum þegar þeir voru spurðir út í Tim Duncan, sem hefur ákveðið að leggja skó sína á hilluna eftir 19 ára feril í NBA deildinni.

Við erum búin að liggja yfir þessu í nokkurn tíma og reyna að átta okkur á því að Tim Duncan verði ekki í NBA deildinni næsta vetur. Rétt eins og verður með Kobe Bryant, eigum við öll eftir að sjá á eftir Tim Duncan þegar hann hverfur inn í sólarlagið, enda höfum við öll getað stillt klukkurnar okkar eftir stöðugri spilamennsku hans í nær tvo áratugi.

Við höfum stundum skrifað minningagreinar um menn þegar þeir hætta að spila í NBA. Við skrifuðum reyndar ekkert um Kobe Bryant á sínum tíma, því okkur þótti við vera búin að gera svo mikið af því í gegn um tíðina. Nú er ekki loku fyrir það skotið að við gerum ferilinn hans Kobe Bryant upp í pistli einn daginn, en þegar við heyrðum að Duncan væri hættur, greip okkur strax einhver tilfinning í ætt við skyldurækni - að við yrðum bara að skrifa pistil um hann.



Tim Duncan er sannarlega ekki litríkasti eða umdeildasti leikmaður í sögu NBA deildarinnar, enda hefur umfjöllun um hann alltaf verið í lágmarki bæði hér og annars staðar. Þar liggja nokkrar ástæður að baki. Duncan var aldrei neitt fyrir það að trana sér fram og vildi helst ekki veita viðtöl, en þar að auki hefur kúltúrinn hjá Spurs aldrei snúist um neitt skrum, frægð eða frama.

Og það var að hluta til Tim Duncan sem byggði þennan fræga kúltúr, þetta stjórnkerfi San Antonio Spurs sem öll hin liðin í NBA deildinni hafa öfundað það af í tvo áratugi. Tim Duncan bara mætti (snemma) í vinnuna, vann vinnuna sína vandlega og fór svo heim til fjölskyldunnar, án frægðarljóma eða flugeldasýninga. Gregg Popovich er arkítektinn á bak við megnið af kúltúrnum hjá Spurs, en Tim Duncan hefur verið kjarni hans í nær tuttugu ár.

Tim Duncan hefur aldrei verið allra og mörgum finnst hann leiðinlegur leikmaður, ekki síst af því stuðningsmenn hinna liðanna í NBA eru búnir að vera að tapa fyrir honum í tuttugu ár. Flest körfuboltaáhugafólk sem við þekkjum hefur hinsvegar vottað Duncan virðingu sína í vikunni, hvort sem það var gefið fyrir leik hans eða ekki, af því þetta fólk veit að þar hverfur af sjónarsviðinu algjör goðsögn í sögu deildarinnar.



Einhver ykkar eru eflaust búin að lesa eina eða fleiri af þeim fjölmörgu greinum sem skrifaðar hafa verið um Duncan síðustu daga. Þær hafa verið misgóðar, en leitað í svipaða sálma; Tim Duncan var frábær leikmaður - allt að því vélrænn - liðið hans vann næstum því alltaf, hann var meiri húmoristi og vænni drengur en flestir gerðu sér grein fyrir og líklega var hann líka betri leikmaður en flestir gerðu ráð fyrir.

Við hefðum kannski getað skrifað pistil í ætt við þetta, en þar sem við höfum alltaf horft á Tim Duncan út frá alveg sérstöku sjónarhorni, ákváðum við frekar að deila því með ykkur sem á annað borð nennið að lesa um hetjuna hæglátu. Nánar um það á eftir.



Fyrsti tendensinn sem vaknaði hjá okkur þegar fyrir lá að skrifa Duncan út, var að reyna að finna út hversu ofarlega hann á heima á lista bestu körfuboltamanna allra tíma. Þá hnussa mörg ykkar og segja að fólk eigi ekki að vera að flokka körfuboltamenn - það sé ekkert hægt að bera saman bakverði og miðherja og enn síður ef líða áratugir á milli þess sem þeir spila í deildinni.

Við skiljum að mörgum finnist svona uppröðun og listar asnalegir, en það eru margir sem hafa gaman af þessu og okkur þykir bara alveg nauðsynlegt að reyna að átta okkur á því hvar við eigum að setja Duncan eftir þennan stórkostlega feril sem hann átti í NBA.

Monday, July 11, 2016

Friday, April 29, 2016

Fella hjá KR

































Körfuboltavertíðinni hér heima lauk formlega hjá strákunum í gærkvöldi þegar KR lagði Hauka nokkuð örugglega 70-84 á Ásvöllum og tók úrslitaeinvígið sumsé 3-1. Þetta er búinn að vera nokkurn veginn fullkominn vetur hjá KR-ingum sem tóku bæði deild og bikar í ár.

Áætlunin hans Helga Magnússonar um að hætta með stæl gekk því óaðfinnanlega upp, þar sem hann er Íslandsmeistari þrjú síðustu árin sín og vinnur allt á lokaárinu sínu. Þið munið eflaust eftir öðrum þekktum körfuboltamanni sem lagði skó sína á hilluna árið 1998 eftir að hafa orðið meistari þrjú ár í röð, en það er nokkuð skondin tilviljun að sá leikmaður fór líka til Washington eftir titlana þrjá eins og Helgi ætlar sér að gera átján árum síðar.


KR-ingar eru vel að titlinum komnir eins og venjulega. Haukaliðið er einfaldlega ekki nógu sterkt til að vinna KR í seríu og við vissum það öll fyrirfram. Hinsvegar verðum við að hrósa Haukapiltum fyrir að ná að gera þetta að einvígi á kafla en ekki sópi. Við fengum smá drama í þriðja leiknum og það reddaði seríunni, sem hefði ekki verið merkileg ella. Til dæmis ekki nálægt því eins góð og Njarðvíkurserían hjá KR.

Það hefði verið gaman að sjá KR mæta Stjörnunni, það hefði verið gaman að sjá KR mæta Njarðvíkurliði sem væri ekki með lykilmenn í meiðslum og síðast en ekki síst hefði verið helvíti gaman að fá að sjá Kára Jónsson spila með Haukunum í úrslitaeinvíginu. En svona er þetta víst. Meiðsli gerast og allt það.



Það verður forvitnilegt að sjá hvernig KR-ingar ætla að fylla í það stóra skarð sem Helgi Magnússon skilur eftir sig næsta vetur og það verður eftirsjá í þessum flinka leikmanni og leiðtoga. Það verður líka áhugavert að sjá hvernig Haukarnir tækla næstu leiktíð - hvort þeir ætla að láta sér nægja að hafa skrifað smá Öskubuskuævintýri núna og sökkva sér bara aftur í meðalmennskuna þegar Kári er farinn. Vonandi ekki.

Ritstjórn NBA Ísland óskar KR-piltum og Snæfellsstúlkum hjartanlega til hamingju með titlana sína í vikunni. Þetta er búinn að vera frábær körfuboltavetur hjá okkur á innlendum vettvangi.

Hérna eru loks nokkrar myndir frá Ásvöllum í gær.
Smelltu á "Lesa meira" ef þig langar að skoða þær allar.








Saturday, April 2, 2016

Átakanlegur endasprettur


Einhver vinnustaðagrínarinn var að leika sér í Photoshop og kom upp með þessa léttu skrítlu hér fyrir ofan. Hér er verið að vísa í það að lokaárið hans Kobe Bryant sé að minna okkur dálítið á það þegar fertugur Michael Jordan tók skó sína fram á ný og lék með Washington Wizards um aldamótin.

Þetta er niðug hugmynd, en hún gengur ekki upp, vegna þess að Michael Jordan spilaði betur með Wizards en Kobe er að gera með Lakers núna.

Við skrifuðum eitthvað um erfiðleika Kobe Bryant og Lakers-liðsins fyrr í vetur og það er svo sem ekki miklu við það að bæta, en það hefur ekki orðið neitt léttara að horfa upp á þetta eftir því sem liðið hefur á veturinn.

Kveðjupartíið hans Kobe Bryant er búið að vera súrrealískt í allan vetur en er nú sem betur fer að taka enda. Við höfum aldrei séð neitt þessu líkt áður og eigum vonandi ekki eftir að upplifa það aftur. Flestir eru á því að þetta bull verði ekki til þess að skemma arfleifð Kobe Bryant sem leikmanns í söguannálum deildarinnar, en við erum ekki sammála því.

Líklega hefur það aldrei áður gerst í sögunni að jafn góður leikmaður og Kobe Bryant hafi spilað jafn hræðilega í jafn langan tíma og hann er búinn að gera undanfarna mánuði. Svo hjálpar það náttúrulega ekki að Lakers er nú með versta lið í sögu félagsins og lang lélegasta þjálfarann í sögu félagsins líka.

Þvílík disfúnksjón, þvílíkur skrípaleikur.

Við gerum þetta upp í sumar þegar komið er betra perspektíf á þetta, en í okkar huga er orðið ljóst að menn og konur eiga eftir að fá kjánahroll þegar þau rifja upp endasprettinn hans Kobe Bryant í NBA deildinni. Og það er ekki stórspilurum sæmandi.

Meira um þetta síðar.


Wednesday, December 2, 2015

Nýtt hlaðvarp: Kobe Bryant


Þrjú mál eru efst á baugi í 53. þætti Hlaðvarps NBA Ísland. Fyrst ræða þeir Baldur Beck og Kjartan Atli um yngriflokkaþjálfun og hvaða áherslum er farið eftir þegar verið er að þjálfa krakka sem eru að stíga sín fyrstu skref í körfubolta.

Því næst (20 mín.) taka þeir félagar á máli málanna sem er yfirlýsing Kobe Bryant um að hann ætli að leggja skó sína á hilluna í vor eftir langan og glæsilegan feril. Baldur og Kjartan stikla á stóru yfir það góða, slæma og eftirminnilegasta á ferli Bryants og velta fyrir sér hvar hversu hátt hann er kominn á lista bestu körfuboltamanna allra tíma.

Í lokin (1 klst. 16 mín) víkja þeir svo talinu að meisturum Golden State Warriors og lygilegri sigurgöngu þeirra undanfarið. Hvað er það sem gerir það að verkum að þetta lið virðist ekki geta tapað körfuboltaleikjum lengur?

Þú getur hlustað á þáttinn með því að styðja á afspilunarhnappinn í apparatinu hérna fyrir neðan - nú eða vippað þér inn á Hlaðvarpssíðuna góðu og fylgt leiðbeiningunum þar til að sækja þáttinn og setja hann t.d. inn á MP3 spilarann þinn. Verði ykkur ítrekað að góðu elskurnar.

Thursday, January 9, 2014

Nýtt hlaðvarp




















Nýtt hlaðvarp var að detta í loftið hjá okkur. Hér er um að ræða 17. þátt þar sem gesturinn er skotbakvörðurinn knái Kjartan Atli Kjartansson hjá Stjörnunni. Kjartan tilkynnti í gær að hann væri hættur að spila í úrvalsdeildinni og ætlar að einbeita sér að þjálfun í framtíðinni.

Baldur Beck ræddi við Kjartan (í einn og hálfan klukkutíma) um sigrana og töpin, meðspilara og andstæðinga, sterkustu liðin, ólíkar þjálfunaraðferðir, um uppgang körfuboltans í Garðabæ og viðureignir hans og viðhorf í garð Keflvíkinga. Kjartan hefur verið áberandi hjá Stjörnunni í mörg ár og spilaði með liðinu áður en það vann sér sæti í úrvalsdeildinni. Það er því engin tilviljun hve sterkar taugar hann ber til félagsins.

Undir borðanum efst á síðunni sem þú ert að lesa er hnappur sem á stendur "Hlaðvarp." Ef þú styður á hann, ferðu inn á samnefnda síðu og kemst í gotteríið. Ef þér er fyrirmunað að átta þig á því hvernig þú ferð inn á hlaðvarpssíðuna, er ekki annað í stöðunni en að smella hér og vona það besta. Góða skemmtun.


Sunday, June 16, 2013

Einn dáðasti drengur NBA Ísland á í erfiðleikum


Við höfum andúð á sjálfum okkur fyrir að skrifa svona lagað, en getum ekki að því gert. Þið vitið að það er ekkert við því að gera þegar opnast fyrir flóðgáttirnar á NBA Ísland. Þeir sem fylgst hafa með gangi mála hér á síðunni vita að Manu Ginobili er einn af okkar uppáhaldsleikmönnum og hefur alltaf verið.

Þess vegna fengum við ælubragð í munninn og umsvifalausa andúð á sjálfum okkur þegar okkur datt í hug að skrifa pistil um það hvort Manu Ginobili ætti ef til vill að hætta að leika körfuknattleik.

Hvað eftir annað skrifuðum við fyrstu línurnar, en hentum þeim í ruslið jafnóðum. Fengum okkur ekki til að skrifa svona drullu.

En alltaf leituðum við beint á lyklaborðið aftur. Svona geta hugmyndir farið illa með skapara sína.

Það er helvítis hroki og ekkert annað að fara fram á að fólk úti í bæ hætti í vinnunni sinni og finni sér eitthvað annað að gera. Ekki síst ef viðkomandi er kannski snillingur í sínu fagi eins og Manu Ginobili.

Það er ekki eins og við höfum efni á að tala. Við værum eflaust búin að vinna til margra eftirsóttra verðlauna ef við hefðum staðið okkur eins vel í okkar starfi og argentínska undrið í sínu.

Það er bara svo erfitt að horfa á Manu spila orðið. Hann er engan veginn sami maður og hann var. Jú, jú, hann fær okkur vissulega til að súpa hveljur með færni sinni reglulega, en þessum atvikum er farið að fækka verulega.

Ef við horfum bara blákalt á það, er Manu Ginobili búinn að vera skítlélegur undanfarið.

Lélegur, ef við miðum við það sem hann hefur sýnt okkur síðasta áratuginn. Lélegur, þannig að fólk sé farið að hrópa á það að "Popovich geti bara ekki réttlætt það að hafa hann inni á vellinum lengur."

Við grettum okkur við það eitt að hugsa svona, en þetta er því miður satt.

Og við elskum Manu svo hrikalega að við getum ekki horft upp á hann spila í lokaúrslitum NBA deildarinnar og eiga erfitt uppdráttar nánast hverja einustu mínútu.

Það er ekkert að honum. Aldrei þessu vant, er Manu Ginobili bara nokkuð heill heilsu, en sama hvað hann reynir - nær hann bara ekki að vera Manu. Og það er ömurlegt að horfa upp á það.

Að sama skapi hefur verið erfitt að horfa á Dwyane Wade undanfarið, en Wade er meiddur. Þessi meiðsli hans eru stundum æði dularfull, en hann er meiddur. Ginobili er ekki meiddur. Hann er bara ekki með þetta lengur.

Manu hefur í versta falli alltaf verið x-faktór San Antonio Spurs og í besta falli hefur hann verið besti leikmaður liðsins leik eftir leik. Sú tíð er liðin, löngu liðin - og það er að kosta San Antonio í einvíginu við Miami - enginn getur mótmælt því.

Ginobili gegnir ákveðnu hlutverki í sóknarleik San Antonio. Hann er jóker sem sprengir upp varnir andstæðinganna og leysir Tony Parker af sem aðalleikstjórnandi þegar sá franski hvílir sig á bekknum - jafnvel þó San Antonio sé með helling af eiginlegum leikstjórnendum á bekknum.

Það myndi setja gríðarlega mikla pressu á sterkan varnarleik Miami ef Ginobili væri ferskari. Ef hann væri að skila því sem við áttum von á að sjá frá honum, fengi vörn Miami ekki frið í 48 mínútur stanslaust.

Við þurfum ekki að velta okkur upp úr tölum til að rökstyðja mál okkar en ætlum nú samt að gera það.

 Snillingar eins og Manu Ginobili eiga ekki að vera að skila 10 stigum, 35% skotnýtingu og innan við 20% nýtingu í þristum í lokaúrslitum.  Það er... ekki gott.

Þegar San Antonio varð meistari árið 2005, var Manu með 21 stig, 6 fráköst og 4 stoðsendingar að meðaltali í leik í úrslitakeppninni og margir vildu meina að hann hefði verið besti maður liðsins á leið þess að titlinum.

Við þurfum ekki að fara svo langt aftur. 2010 skilaði hann 19/4/6 í úrslitakeppninni og árið eftir 21/4/4. Það var fyrir aðeins tveimur árum síðan, nota bene.

Manu hefur alveg átt leik og leik í úrslitakeppninni í vor eins og við sögðum ykkur. Hann skilaði t.a.m. tveimur ellefu stoðsendinga leikjum í seríunni gegn Golden State og var nálægt þrennunni í einum þeirra (16/7/11) en það eru aðeins plastperlur í fjóshaugnum sem þessi úrslitakeppni hefur verið hjá honum.

Fyrirgefðu, Manu, en svona er þetta bara.

Kannski erum við bara að skrifa þetta til að jinxa hann inn á epíska frammistöðu í restinni af einvíginu við Miami - ekkert myndi gleðja okkur meira - en því miður er útlit fyrir að þessi stórkostlegi leikmaður sé búinn að sjá sína bestu daga.

Þetta er síðasti séns hjá San Antonio. Við höfum sagt þetta í sex ár, en núna er þetta allra, allra, allra síðasti séns hjá þeim svartklæddu.

Líka hjá Manu.

Þetta er búinn að vera sögulegur sprettur hjá honum. Fáir körfuboltamenn hafa náð eins stórkostlegum árangri og nær óslitinni sigurgöngu í íþróttinni og hann. Gildir þá einu hvort við tölum um með landsliðinu, í Evrópuboltanum eða með San Antonio Spurs.

Við erum ekkert að segja að langbesti körfuboltamaður í sögu Suður-Ameríku sé bara búinn, dauður og ónýtur. Hann er það bara ef við berum hann saman við eftirminnilegustu goðsagnir leiksins.

Menn eins og hann sjálfan.

Thursday, November 8, 2012

Memo er hættur


Mehmet Okur hefur tilkynnt að hann sé hættur að leika körfuknattleik í atvinnuskini.

Ferli hans lauk formlega í dag, en segja má að honum hafi lokið í apríl árið 2010 þegar hann sleit hásin í leik með Utah Jazz í úrslitakeppninni gegn Denver.

Okur gekk alltaf undir nafninu Memo eða Money man í Utah, þar sem hann lék lengst af ferlinum eftir að hafa orðið meistari með Detroit Pistons árið 2004. Hann vann fyrir þessu gælunafni og meira en það með ófáum stórum þristunum í lok leikja.

Okur er líklega einn minnsti íþróttamaður sem spilað hefur stjörnuleik í NBA deildinni en þann heiður hlaut hann árið 2007 þegar hann um 19 stig og hirti 8 fráköst í leik með Jazz. Allt þetta þó hann gæti ekki stokkið yfir skattframtal.

Hann var vel liðinn af öllum liðsfélögum sínum og lykilmaður í liði Jazz sem var reyndar hörkulið á þessum árum sem hann spilaði með því. 

Nú er kominn annar Tyrki í lið Utah. Hann er af allt öðrum skóla og hefur allt aðra hæfileika, en hann á líklega aldrei eftir að fara í skó landa síns.