Leikmaður ársins í máli og myndum

Tweet

Við vitum ekki hvort myndir segja endilega meira en þúsund orð, en við vorum samt að fatta að það er mögulegt að lýsa þessum ævintýralega vetri sem Stephen Curry átti með nokkrum myndum.

Líf NBA-leikmannsins snýst mikið um rútínu, ekki síst hjá skyttum eins og Curry. NBA leikmenn halda flestir fast í að gera sömu hlutina fyrir leiki, borða eins, æfa eins, hita eins upp, skjóta eins og teygja eins.

Stephen Curry er með svona rútínu, en skrumið í kring um hann var orðið svo mikið í vetur að það fór að bera á því að fólk var að mæta klukkutíma fyrir leik bara til að sjá hann hita upp.

Skotrútínan hans er enda löngu orðin goðsagnarkennd, þar sem hann býður áhorfendum jafnan upp á skot frá miðju og utan af gangi áður en hann skokkar aftur inn í klefa. Það sem meira er, þá hittir drengurinn úr þessum skotum!

Þið munið kannski eftir því hvernig hann hafði þetta fyrir annan Oklahoma-leikinn á dögunum. Þá hitti hann meðal annars fimm skotum í röð frá miðjuhringnum á vellinum. Ef þú heldur að það sé eitthvað eðlilegt, eru allnokkrar líkur á því að þú kjósir Ólafíu Hrönn eða Unimog í forsetakosningunum í sumar.

Eitt er dálítið sérstakt við Curry, en það er hvað hann gefur sér extra langan tíma með bolnum - fólkinu sem vill fá eiginhandaráritanir eða myndir með goðinu sínu fyrir leik. Svona athafnir eru óhollar fyrir menn sem kunna ekki að höndla þær (t.d. ef þeir eru með viðkvæmt eða óstöðugt egó), en Curry er kurteis, tekur öllum vingjarnlega og er rígbundinn við jörðina þó að allur körfuboltaheimurinn sé að tala um hann.

Þegar leikurinn hefst, er kominn Curry-tími, tími til að skína bjart. Sumsé, skjóta allt í kaf, eða beisikklí skjóta allt til andskotans bara!

Það sem fylgir á eftir er er í 90% tilvika sigur - og oftast er það Curry sem hreppir fyrirsagnirnar og þá er alveg sama hvaða miðill er að fjalla um málið. Heimurinn er hægt og bítandi að kveikja á því hvað Curry er að gera.

Hann selur fleiri treyjur en nokkur annar leikmaður NBA deildarinnar og er vinsælasti leikmaðurinn í dag samkvæmt vísindalegum könnunum. Það er fjallað um hann í New York Times, á NBA Ísland, í Frankfurter Allgemeine og á heimasíðu Álnabæjar.*

Sumir leikmenn eru svo heppnir að losna snemma í burtu þegar leikjunum lýkur. Hoppa bara í sturtu, svara tveimur spurningum og stinga af heim til sín, hendast í Húsasmiðjuna eða detta beint á djammið. Þetta er smekksatriði.

Curry getur ekki leyft sér þennan munað og þarf alltaf að gefa sér góðan tíma með fjölmiðlum. Hann fékk sérstök verðlaun um daginn fyrir það hvað hann gefur mikinn kost á sér og er yfir höfuð þægilegur við fjölmiðla.

Og til að trompa þetta allt saman, tekur hann hana Riley litlu dóttur sína stundum með á fjölmiðlafundi, þar sem hún er jafnan fljót að stela senunni með því að krútta allt og alla í drasl.

En undanfarið hefur verið enn meira að gera hjá Curry, því hann hefur þurft að vera að fara á auka fjölmiðlafundi af því hann er alltaf að vinna einhver verðlaun.

Magic Johnson verðlaunin fékk hann um daginn og svo endurtók hann náttúrulega leikinn frá í fyrra þegar hann var aftur kjörinn leikmaður ársins í NBA. Þá er ekki annað en að halda smá ræðu og þakka öllum nema sjálfum sér fyrir nafnbótina og vera ógeðslega hógvær og krúttlegur á meðan. Tékk!

Þegar hann svo loksins, loksins, loksins fær að fara heim, bíður hans litla sæta, krúttlega og fallega fjölskyldan hans og það er þar sem honum líður best. Stephen Curry er ekkert svo mikið fyrir skemmtistaði, súludansstaði eða fjárhættuspil. Vill frekar vera í faðmi fjölskyldunnar, sem er mjög samheldin eins og þið hafið væntanlega séð á leikjum Golden State.

Til er fólk sem trúir því ekki að Stephen Curry sé svona flekklaus maður. Hann sé bara allt of mikið krútt og fyrirmyndar eiginmaður sem gerir aldrei neitt af sér hvorki innan né utan vallar. Það sé of gott til að vera satt fyrir NBA að nýjasti sendiherra deildarinnar sé einfaldlega fullkominn maður sem á fullkomlega fallega móður og fullkomna fjölskyldu.

Það er alveg öruggt mál að það hafa margir blaðamenn reynt að grafa upp einhverjar gamlar syndir eða gömul leyndarmál sem tengjast Curry. Reynt að finna einhverja drullu. En það er augljóst að þeir hafa ekki fundið neitt.

Við veltum því fyrir okkur hvort Curry átti sig á því hvað það getur verið hættulegt að vera svona fullkominn, því það eru til mörg dæmi um að menn í þessum sporum hafi sprengt á sér hauskúpuna eða fengið allsherjar sprengigeðköst sem standa yfir í margar vikur.

Við vonum sannarlega að Curry eigi ekki eftir að vakna timbraður og minnislaus með kind í fanginu í baðkari á Blönduósi einn daginn. Það yrði ósanngjarnt fyrir svona vandaðan dreng, sem er svo mikið krútt að líklega væru flestir karlmenn til í að leyfa honum að fara á stefnumót með einkadætrum sínum ef hann væri á lausu.

Já, þvílíkur vetur hjá þvílíkum leikmanni.

-------------------------------------------------------------------------------------------------

* - Við nánari athugun kom í ljós að það er víst engin umfjöllun um Stephen Curry á vefsíðu Álnabæjar akkúrat í augnablikinu. Beðist er velvirðingar á þessu.

Kawhi Leonard er ekki varnarmaður ársins

Tweet

Við óskum Kawhi Leonard til hamingju með að hafa verið kjörinn Varnarmaður ársins í NBA deildinni í dag. Það hefur ekki borið rosalega mikið á Kawhi í vetur, nema kannski aðeins síðustu vikurnar. Kannski var það þess vegna sem hann náði kjöri - hann var kjósendum í fersku minni þegar gengið var í kjörklefana.

Ekki misskilja, við erum óhemju hrifin af Leonard og öllu hans framlagi hjá San Antonio. Hann er hinsvegar ekki varnarmaður ársins í okkar bókum. Það böggar okkur dálítið að hann skuli fá þessa nafnbót þrátt fyrir að hafa misst úr 20 leiki í vetur.

Draymond Green hjá Golden State er ekki jafn öflugur varnarmaður og Leonard - og kannski er enginn í heiminum betri en hann úti á velli - en Green missti aðeins úr þrjá leiki með Warriors í vetur og dekkaði allt frá bakvörðum til miðherja.

Andrew Bogut er akkerið í vörn Golden State (sem nota bene var besta vörnin í NBA deildinni í vetur), en Green er langfjölhæfasti varnarmaður liðsins og er einmitt að sýna það þessa dagana, þar sem hann er að standa sig eins vel eins og mannlegur máttur leyfir í að dekka Anthony Davis hjá New Orleans.

Nei, það er Draymond sem er varnarmaður ársins hjá NBA Ísland, með fullri virðingu fyrir Kawhi Leonard. Kawhi var auðvitað góður í vetur og það var DeAndre Jordan líka, þó hann sé ekki eins góður og þjálfarinn hans vill meina.

Það var gaman að sjá Rudy Gobert koma inn á listann og hann hefði líklega endaði í verðlaunasæti ef hann hefði fengið byrjunarliðssæti sitt fyrr en á miðri leiktíð. Hann verður á topp fimm í þessu kjöri næstu tíu árin ef heilsa leyfir.

Við sjáum að Tim Duncan er líka að fá smá ást í kjörinu, en samt ekki nógu mikla. Það gleymist oft hvað helvítis karlinn er magnaður varnarmaður. Það er kaldhæðnislegt að San Antonio hafi átt þrjá varnarmenn ársins á síðustu c.a. 30 árum en enginn þeirra heiti Tim Duncan.

Íþróttamaður ársins 2014

Tweet

Það er óþarfi að fara yfir afrekaskrá Jóns Arnórs Stefánssonar á árinu, við látum öðrum miðlum það eftir, en hún er sannarlega glæsileg. Flestum er þykir líklega árangur landsliðsins undir hans stjórn bera hæst, enda er landsliðið á leið á stórmót í fyrsta skipti.

Jón Arnór hefur verið einn allra besti íþróttamaður þjóðarinnar í mörg ár og því er hann vel að því kominn að vera útnefndur íþróttamaður ársins 2014. Og það eftir harða keppni við Gylfa Sigurðsson, sem auk þess að spila í sterkri deild eins og Jón Arnór, var lykilmaður á bak við landsliðsafrek sem við höfum ekki séð áður. Þessir piltar báru höfuð og herðar yfir aðra á árinu að okkar mati.

Til hamingju Jón Arnór.

Traffík í Heiðurshöllinni

Tweet

Alltaf verið að moka fleirum og fleirum inn í Heiðurshöllina góðu. Í nótt fór slatti af liði þar inn, bæði konur og karlar. Þeir sem vöktu mesta athygli hjá okkur voru þeir Mitch Richmond, Alonzo Mourning, Sarunas Marciulionis, David Stern og Nat heitinn "Sweetwater" Clifton.

Það eru einmitt leikmenn eins og Mitch Richmond sem vekja reglulega upp harðar deilur um kríteríuna sem ræður því hverjir komast inn í Heiðurshöllina og hverjir ekki. Þeim fer reyndar ört fækkandi, leikmönnunum sem komast ekki inn að mati þeirra sem harðast gagnrýna regluverkið í Springfield. Menn fara ólíkt að við að dæma ævistarf karla, kvenna, Kana, útlendinga, leikmanna og þjálfara.

Og svo er það stærsta spurningin. Á að taka menn inn í Heiðurshöllina fyrir að vinna körfuboltaleiki eða fyrir að búa til feita tölfræði?

Duncan þokast upp dollulistann

Tweet

Sögulegt ár hjá Popovich

Tweet

Þér finnst kannski óþarfi að tíunda það eitthvað frekar að Gregg Popovich hafi verið kjörinn Þjálfari ársins í NBA deildinni. Það má vel vera, en við gátum ekki alveg látið þetta vera. Af því að það sem Popovich er búinn að vera að gera með San Antonio í vetur á sér enga hliðstæðu í sögu deildarinnar.

Pop var hér að hljóta nafnbótina Þjálfari ársins í þriðja sinn á ferlinum, en aðeins þeir Pat Riley og Don Nelson hafa afrekað að vinna þetta þrisvar sinnum. Það er auðvitað skondið að maður eins og Nelson skuli vera með þrjár styttur á hillunni sinni meðan menn eins og Phil Jackson eiga bara eina. Við skulum láta þá umræðu liggja í salti að sinni, en beina sjónum okkar að Popovich.

Það sem gerir þennan vetur alveg einstakan hjá Pop og Spurs er sú staðreynd að enginn leikmaður liðsins spilaði 30 mínútur að meðaltali í leik - hvorki gömlu refirnir, né ungu og efnilegu strákarnir. Þetta er ráðstöfun sem Popovich greip til til þess að minnka líkurnar á álagsmeiðslum og til að halda mannskapnum sínum sæmilega ferskum þegar kæmi fram í úrslitakeppnina. Þeir sem fylgjast eitthvað með NBA vita væntanlega að það er einsdæmi í sögunni að enginn leikmaður liðs spili meira en 30 mínútur í leik yfir veturinn.

San Antonio mátti þola einhvert súrasta tap síðari tíma í lokaúrslitaeinvíginu síðasta sumar og við munum vel eftir því að hafa í kjölfarið hugsað að það væri ekki séns að leikmennirnir næðu að rífa sig upp eftir þetta og komast aftur í úrslitin. Til þess voru lykilmenn liðsins allt of gamlir og tapið allt of hrikalegt. Þetta hlaut bara að hafa verið allra síðasti séns hjá Spurs. Það gat ekki annað verið!

Einmitt.

Við gleymdum víst að reikna með því að kjarni Spurs-liðsins samanstendur ekki bara af eintómum sigurvegurum og snillingum, heldur er nú komið í ljós að þeir eru allir vélmenni líka!

Nei, það lagði sko enginn árar í bát í San Antonio þrátt fyrir mótlætið í júní. Það eina sem liðið gerði var að sleikja sárin og verða deildameistari enn einu sinni.

Og ná besta árangri allra liða og heimavallarrétti í gegn um alla úrslitakeppnina þrátt fyrir að enginn spilaði meira en 30 mínútur í leik.

Og verða fyrsta 60+ sigra liðið sem er ekki með einn mann sem skorar 17+ stig að meðaltali í leik. Þetta er náttúrulega rugl.

Áðurnefnt rugl skrifast mikið til á Popovich. Dæmið sem hann er búinn að búa til þarna í San Antonio á sér enga hliðstæðu í sögu NBA og eins og við höfum sagt ykkur áður, er sigurganga Spurs í deildakeppninni síðan 1997 (þegar Duncan kom til sögunnar) sú langbesta í sögunni.

Þetta er svona; "himininn er blár, vatn er blautt og San Antonio vinnur 50+ leiki." Eða öllu heldur eitthvað í kring um 60 leiki.

Nú erum við alls ekkert að gefa okkur að San Antonio fari aftur í lokaúrslitin þó við séum að gaspra um ágæti liðsins núna.

Við erum aðallega að tala um deildakeppnina núna. Það er árangur Spurs í deildakeppninni sem færir Popovich titilinn Þjálfari ársins í þriðja sinn og annað sinn á þremur árum.

Hann Pop er sannarlega vel að þessu kominn í ár. Vissulega voru margir þjálfarar að standa sig mjög vel í vetur, jafnvel óvenju margir sem áttu skilið stig í kjörinu að þessu sinni. Þar ber Jeff Hornacek nokkuð af eftir Öskubuskuævintýrið sem hann bauð upp á með Suns í vetur. Það voru ekki aðeins sérfræðingarnir vestanhafs sem vanmátu Suns-liðið. Við gerðum það líka og göngumst óhikað við því. Við skitum á okkur þegar við spáðum því að Suns yrði að keppa við Kings og Jazz í kjallara Vesturdeildarinnar og næði líklega aldrei að vinna 20 leiki.

Fleiri þjálfarar sem stóðu sig ákaflega vel í vetur eru Tom Thibodeau hjá Bulls, Steve Clifford hjá Bobcats, Dwane Casey hjá Raptors, Terry Stotts hjá Portland og svo má alveg gefa þjálfurum bestu liðanna í deildinni prik - mönnum eins og Erik Spoelstra hjá Heat, Scott Brooks hjá Thunder og Doc Rivers hjá Clippers. Allir flottir.

Það hefur tíðkast undanfarin ár að skiptast á að veita þessi verðlaun þjálfaranum sem vinnur einna flesta leikina eða þjálfara sem nær óvæntum árangri með takmörkuðum mannskap. Skólabókardæmi um þetta voru Popovich og Hornacek í ár.

Það hefði verið hægt að velja Horny karlinn Þjálfara ársins fyrir ótrúlega frammistöðu hans með Suns, sem vann svo óvænt 48 leiki í vetur. Það er til fólk sem segist hafa spáð því að Phoenix yrði með fínt lið í vetur, en það er að ljúga. Haugaljúga.

Það hefði hinsvegar verið pínulítið endasleppt ef Hornacek hefði verið kjörinn Þjálfari ársins af því Phoenix komst ekki í úrslitakeppnina þrátt fyrir mjög hetjulega baráttu. Það var auðvitað bara af því liðið var í svona ógnarsterkri Vesturdeildinni. Phoenix hefði flogið inn í úrslitakeppnina í austrinu, sennilega með heimavallarrétt í fyrstu umferð.

Nei, í staðinn kusum við manninn hvers lið vann flesta leiki og með hvað mestum tilþrifum og stíl, Gregg Popovich. Sem betur fer kom ekki til þess, en við hefðum með ánægju veðjað milljón á það að San Antonio næði ekki 1. sætinu í vetur eftir það sem á undan gekk. Pop og félagar hlógu hinsvegar að okkur og plægðu sig í gegn um deildakeppnina án þess að svitna. Þetta er með ólíkindum.

"Ég er ekki frá því að Gregg Popovich gæti verið besti þjálfari í sögu NBA deildarinnar," lét góður maður hafa eftir sér fyrir nokkrum dögum.

Sá var sigurvegari sem leikmaður Boston Celtics, einn besti þjálfarinn í NBA í dag og gerði Dallas að meistara fyrir þremur árum. Þetta var Rick Carlisle.

Það hjálpar sannarlega til fyrir Popovich að vera með fagmenn eins og Tim Duncan, Tony Parker og Manu Ginobili í liðinu, en þessi frábæri árangur skrifast samt helst á aðferðafræðina. Pop karlinn er með ákveðið kerfi sem hann vinnur eftir og það skiptir engu máli hvort einhver er meiddur eða fjarverandi. Maður kemur í manns stað. Og þannig var það sannarlega hjá Spurs í vetur, þegar meiðslaalda gekk yfir Texas og lagðist á flesta lykilmenn liðsins.

Svona kerfi eru orðin sjaldgæf í NBA deildinni og það eru ekki mörg lið sem fara eftir fyrirfram ákveðinni aðferðafræði eins og Spurs. En eins og alltaf er þess að vænta að einhver félögin reyni að apa eftir San Antonio, en það er bókstaflega ekki hægt. Gregg Popovich orðaði það best sjálfur með tungu troðið í kinn:

Pop reveals secret to Spurs' lasting success: "Get the No. 1 pick in the draft every 10 years and make sure it's a franchise player."
— Jeff McDonald (@JMcDonald_SAEN) April 8, 2014

Flott hjá þér, Jóakim

Tweet

Aldrei þessu vant erum við næstum því fullkomlega sátt við valið á Varnarmanni ársins í NBA deildinni. Eins og við höfum tuðað um annað slagið, er Joakim Noah í miklu uppáhaldi hjá okkur. Hann er ekki bara fjölhæfur og magnaður varnarmaður, heldur litríkur og skemmtilegur persónuleiki í þokkabót.

Meðan eini helsti keppinautur hans, Roy Hibbert hjá Indiana, er öflugastur í því að verjast við körfuna, er Noah bókstaflega að hamast um allan völlinn. Enginn af stóru mönnunum í NBA deildinni kemst nálægt Noah þegar kemur að því að verjast úti á velli, en þar er ekki óalgengt að sjá hann pakka bakvörðum saman þegar hann lendir í því að skipta á manni. Hann veður út í vegginn og veltuna alveg upp undir þriggja stiga línu, en er svo öskufljótur að detta til baka og sópa frá hringnum og taka ruðninga. Þá er leikskilningur hans, einbeiting, dugnaður, útsjónasemi og almenn varnareðlisávísun eins og best verður á kosið.

Noah er upphafið og endirinn á einni öflugustu vörn deildarinnar hjá varnarprófessornum öskrandi Tom Thibodeau, þjálfara Chicago Bulls, sem þið sjáið á myndinni hérna fyrir ofan.

Thibodeau er þessi sem er að reyna að brosa, en er meira á svipinn eins og einhver hafi stungið fatahengi upp í analinn á honum.

Það er gott að vita að fjölmiðlamenn í Bandaríkjunum séu okkur sammála um hver hafi staðið sig best í varnarleiknum í vetur.

Þeir Noah, Hibbert og DeAndre Jordan voru í nokkrum sérflokki og eins og venja er, voru stóru mennirnir áberandi í efstu sætunum meðan prýðilegir varnarjaxlar eins og Andre Iguodala verða að sætta sig við að slefa inn á topp fimm. Þú sérð fimmtán efstu mennina í kjörinu á töflunni hérna fyrir neðan.

Það sem við höfum þó helst við kjörið í ár að athuga er að þeir Patrick "Ekki halda niðri í þér andanum meðan þú bíður eftir því að við fyrirgefum þér fyrir að fokka upp hnénu á Russ" Beverley hjá Houston og Tony Allen hjá Memphis fá nákvæmlega enga ást fyrir sitt framlag í varnarleiknum í vetur, sem er glórulaust.

Noah varnarmaður ársins

Tweet

Hér fyrir neðan geturðu horft á athöfnina frá í kvöld þegar Joakim Noah var kjörinn varnarmaður ársins í NBA deildinni. Alltaf gaman að hlusta á þennan litríka pilt.

Bill Russell áttræður

Tweet

Goðsögnin Bill Russell er hvorki meira né minna en áttræður í dag (reyndar 12. febrúar, en það er víst aldrei þessu vant komið fram yfir miðnætti þegar þetta er skrifað). Eins og flest ykkar vita, er Russell eini leikmaðurinn í sögu NBA sem er ekki með nógu marga fingur til að koma meistarahringunum sínum fyrir. Aðeins Phil Jackson er á svipuðu plani hvað varðar þessa sérstöku skartgripasöfnun.

Russell varð ellefu sinnum meistari með Boston Celtics sem leikmaður og síðar spilandi þjálfari, þar af tók hann átta titla í röð frá 1959 til 1966. Fimm sinnum var hann kjörinn verðmætasti leikmaður deildarinnar og fjórum sinnum varð hann frákastakóngur svo eitthvað sé nefnt.

Það er mynd af Bill Russell fyrir aftan orðið "sigurvegari" í öllum betri orðabókum eins og þú sérð hérna fyrir ofan. Enda heita verðlaunin sem veitt eru besta* leikmanni lokaúrslitanna í NBA eftir honum. Heppilegra nafn er ekki hægt að finna á gripinn, nema kannski ef hann héti Guðmundur.

Kannski er það til marks um það hvað við erum öll að verða gömul að við skulum alltaf vera að velta okkur upp úr svona afmælum - ekki síst svona háaldraðra manna.

Kallaðu þetta fortíðarblæti ef þú vilt, en við verðum öll að læra að meta og virða söguna. Virða menn eins og Russell.

Það á ekki eftir að koma fram maður sem vinnur ellefu meistaratitla í NBA deildinni fyrr en í fyrsta lagi eftir að þú ert dauð(ur).

Fáir menn hafa skrifað nafn sitt eins oft í söguannála deildarinnar okkar en Bill Russell.

Til hamingju, gamli. Lifðu vel og lengi.

* - Verðmætasta

P.s. - Bill Russell vann eitthvað á meðan þú varst að lesa þessa stuttu hugleiðingu. Sennilega ekki körfuboltaleik, en þá kannski kotru eða kasínu. Nema hann spili Tveir Ká Fjórtán, sem er ólíklegt.

Kevin Durant verður áfram að sætta sig við silfrið:

Tweet

Einhverjir gáfumenn eru að hóta því að kjósa Kevin Durant verðmætasta leikmann NBA deildarinnar (MVP) í vetur. Sáum einhvern heiðursmanninn á ESPN skrifa um það í gær. Það er nú eflaust bara til að fá flettingar.

Ekki misskilja okkur, Kevin Durant er í gríðarlegu uppáhaldi hjá okkur og hefur alltaf verið. Hann er merkilegt nokk enn að bæta sig í fjölda tölfræðiþátta (t.d. fráköstum og stoðsendingum) og það er löngu orðið ljóst að pilturinn á fáa ef einhverja sína líka í sögu deildarinnar. Hann er það sérstakt eintak.

Ef þú ætlar hinsvegar að halda því fram að hann sé verðmætari (óþolandi hugtak) leikmaður en LeBron James, skaltu bara fara út og vera þar. 

James er algjörlega í deild út af fyrir sig og við skulum láta ykkur vita þegar það breytist eitthvað. Það verður ekkert á næstunni.

Aumingja Al

Útvarpsmaðurinn Scott Ferrell á CBS (hver í fjandanum sem hann er nú) komst að okkar mati mjög vel að orði í nótt þegar hann var að kryfja frammistöðu Kevin Durant á móti Utah Jazz.

Þar tekur hann dæmi sem við urðum reyndar einnig vitni að til að undirstrika yfirburði James:

"He (Kevin Durant) is with out a doubt, the second best player in the NBA. With that said, the gap between him and LeBron James was apparent tonight. 

When Al Jefferson was torching the Miami Heat last season, LeBron James switched his defensive assignment, and took Big Al out of the game competely. 

In the last 7 minutes of the game (tonight), Durant was no where to be seen guarding Hayward. With Durant's superior length and athleticism, he should relish the opportunity to shut down an opponent, and he was absent defensively. His greatness was on display, but lacked the extra push that King James seems to find when he needs it."

Þetta er engin lygi. Al Jefferson er einn af fáum mönnum sem geta spilað áhrifaríkan sóknarleik niðri á blokkinni. Eins og flestir vita er Miami liðið veikt fyrir í miðjunni og því voru jólin hjá Jefferson í fyrri hálfleik. Hann skoraði til að mynda 10 stig í fyrsta leikhlutanum.

Utah náði 21 stigs forystu á kafla í leiknum og þrátt fyrir að heimamenn hafi glutrað henni nánast alveg niður, náðu þeir að vinna góðan sigur á lúnum meisturunum þrátt fyrir allt.

Já, nei, vinur

LeBron James fór hamförum í sóknarleiknum og skoraði 32 stig (13-19 í skotum) en það var varnarleikurinn hans sem stóð upp úr í þessu tilviki.

Eric Spoelstra þjálfari Miami (eða þá LeBron James sjálfur - hver veit) ákvað í síðari hálfleiknum að Al Jefferson væri búinn að fá að leika sér nóg undir körfunni og fól James það verkefni að dekka hann.

Skemmst er frá því að segja að Jefferson snerti varla boltann í lokaleikhlutanum og eina framlag hans í sóknarleiknum var að setja niður fjögur vítaskot. James "frontaði" hann (límdi sig framan á Jefferson og hindraði sendingar til hans) og gjörsamlega pakkaði honum saman einn síns liðs.

Það eru ekki margir leikmenn í NBA deildinni sem geta skammlaust dekkað allt frá bakvörðum upp í kraftframherja (og jafnvel einstaka miðherja), hvort sem er á blokkinni eða opnum velli. Það er rosalega algengt að stórstjörnurnar í NBA deildinni séu ofmetnar á varnarhelmingi vallarins bara út á nafnið og lifi þá lengi á orðspori sínu í geiranum (sjá: Kobe Bryant).

Það er aftur á móti ekkert skrum að setja LeBron James í varnarúrval deildarinnar og hann kemur eflaust til með að fá slatta af atkvæðum sem varnarmaður ársins og verður þá vel að því kominn.

Þetta er Kevin Durant ekki farinn að gera enn sem komið er og það er að okkar mati ein helsta ástæðan fyrir því að James ber höfuð og herðar yfir aðra leikmenn í deildinni í dag (eins og síðustu ár). Eins og hefð gerir ráð fyrir (90%) verður það besti leikmaðurinn í sigursælasta liði vetrarins sem kjörinn verður mikilvægasti leikmaðurinn.

Tveggja manna mót

Útlit er fyrir að Miami, Indiana, Oklahoma og San Antonio berjist um besta vinningshlutfallið í vetur og því er mjög líklegt að MVP-inn komi úr röðum þessara liða.

Stjörnur San Antonio og Indiana eru ekki nógu afgerandi í sínum liðum þó frábærar séu. Þeir Tim Duncan, Tony Parker og Paul George hafa spilað eins og englar í vetur (auk manna eins og Steph Curry, LaMarcus Aldridge, Damian Lillard, Chris Paul og fleiri snillinga - sem allir fá hér sárabótaratkvæði).

Nei, það koma bara tveir menn til greina ef þetta á að vera alvöru - og í okkar bókum er svo hægt að stíga eitt skref til viðbótar og segja að það komi bara einn maður til greina í fullri alvöru. Nú má vel vera að einhver ykkar séuð með allt annan bókmenntasmekk en við, en þið verðið þá bara að eiga það við ykkur. 

Það breytir því ekkert að LeBron James er langbesti körfuboltamaður í heimi.

Já, vertu bara úti!

Stórskyttuafmæli

Tweet

Það vill svo skemmtilega til að tvær af mögnuðustu langskyttum í sögu NBA deildarinnar eiga afmæli í dag. Þetta eru þeir Craig Hodges (53) og Chuck Person (49).

Báðir voru þeir í miklu uppáhaldi hjá okkur hér á árum áður enda rosalegir skotmenn. Það var skondið hvernig það rifjaðist upp fyrir okkur meðan við vorum að skrifa þetta að Larry Bird var á margan hátt erkióvinur þeirra beggja á vellinum.

Hodges spilaði lengst af ferlinum með Milwaukee Bucks og Chicago Bulls, þar sem hann var síðustu fjögur árin sín í deildinni.

Hodges varð meistari  með Bulls síðustu tvö árin sín í atvinnumennsku (´91 og ´92) og er án nokkurs vafa ein besta langskytta í sögu NBA.

Hann var með 40% nýtingu í þristum yfir ferilinn þó hann hafi ekki byrjað að hitta eins og maður fyrr en á 4. árinu sínu í deildinni.

Tvisvar sinnum var Hodges með bestu þriggja stiga nýtinguna í deildinni (´86 og ´88) og hann og Larry Bird eru einu mennirnir sem unnið hafa þriggja stiga keppnina í Stjörnuleiknum þrjú ár í röð (´90, ´91, ´92).

Hodges afrekaði tvisvar sinnum að hitta nítján þristum í röð í keppninni og á metið yfir flest stig í umferð (25 af 30 mögulegum). Í myndskeiðinu hérna fyrir neðan sérðu Hodges hitta úr fyrstu nítján (aftur) skotum sínum þegar hann lokaði skotkeppninni annað árið í röð í Stjörnuleiknum í Charlotte árið 1991.

Það er með ólíkindum hvað gaurinn raðar þessu niður og gaman hefði verið að sjá hann á græna ljósinu í nútíma NBA þar sem menn taka fjórum eða fimm sinnum fleiri langskot en þeir gerðu þegar Hodges var að spila í deildinni.



Chuck Person var ekki með eins góða nýtingu og Hodges (36% á ferlinum) en hann var gjörsamlega samviskulaus skytta og var frægur fyrir að skjóta jafnvel 2-3 metra fyrir utan þriggja stiga línuna þegar hann var í stuði.

Person var skírður í höfuðið á vestrahetjunni og kúrekanum Chuck Connors sem var í miklu uppáhaldi hjá móður hans og þeir báru báðir gælunafnið Byssubrandur (The Rifleman)

Það gerist líklega ekki á hverjum degi að blökkumaður sé skírður í höfuðið á Winchester-skjótandi kúreka, en það verður ekki annað sagt en að Person hafi borið gælunafnið með stökum sóma.

Hann tekur sig vissulega vel út með riffilinn á myndinni hér til hliðar, en gætti þess að bomba frekar inni á vellinum en í frístundum sínum. Menn hafa enda farið flatt á því að dandalast með byssur í NBA deildinni.

Svo skemmtilega vildi til að Chuck Connors var líka fyrrum leikmaður í NBA deildinni með Boston Celtics og hann montaði sig alltaf á því að hafa verið fyrsti maðurinn til að brjóta körfu í NBA deildinni á sjötta áratugnum.

Það var reyndar ekki út af troðslu, heldur kastaði hann boltanum þvert yfir völlinn og framan á hringinn. Einhverra hluta vegna sprakk körfuspjaldið í þúsund mola við þetta og gera þurfti langt hlé á leiknum í kjölfarið.

Person var alla tíð mikill skorari og hann spilaði til að mynda með Charles Barkley í Auburn háskólanum. Hann var valinn númer fjögur í nýliðavalinu af Indiana Pacers og var kosinn í úrvalslið nýliða vorið eftir að hafa skilað 19 stigum, 8 fráköstum og 4 stoðsendingum á leiktíðinni.

Það sem stendur upp úr í minningu okkar af Chuck Person er einvígið sem hann háði við Larry Bird í úrslitakeppninni árið 1991. Þá skiptust þeir félagarnir bæði á langskotum og rusltali allan leikinn.

Það var alveg sérstakt að fylgjast með Person þegar hann hitnaði, því þá byrjaði hann að haga sér eins og geðsjúklingur. Hann barði sig og sló í höfuð og andlit, öskraði út í loftið og tók þriggja stiga skotin helst fyrir utan tíu metrana.

Person lék síðar með Minnesota Timberwolves og San Antonio og lauk ferlinum með sitt hvoru árinu hjá Seattle og Charlotte um aldamótin.

Hann hefur verið aðstoðarþjálfari í deildinni allar götur síðan en var reyndar látinn taka pokann sinn hjá Los Angeles Lakers í vor, þar sem hann var eini maðurinn sem eftir var úr starfsliði Phil Jackson.

Hérna fyrir neðan gefur að líta nokkur tilþrif með Chuck Person, meðal annars eitthvað af viðureign hans við Larry Bird forðum. Þær eru ekki af ódýrari gerðinni afmæliskveðjurnar sem þessir karlar eru að fá hérna. Þetta er náttúrulega ekki í lagi.

Bling-blingið hans Jacksons

Tweet

Phil Jackson brást ekki þegar hann var beðinn um að setja mynd af meistarahringjunum sínum með New York inn á Twitter í gærkvöldi. Auðvitað henti hann inn mynd af öllu bling-blinginu. Þetta er ekki slæmur haugur. Tveir hringar hjá Knicks sem leikmaður, sex með Chicago og fimm með Lakers sem þjálfari. Ekki nálægt því nóg af fingrum fyrir alla þessa hringa.

Dwigt Howard segir að varnarleikur snúist fyrst og fremst um varin skot

Tweet

Spánverjinn Marc Gasol hefur verið útnefndur varnarmaður ársins í NBA deildinni.

Við höfum ekki mikið við það að athuga, Gasol er óhemju duglegur varnarmaður og vel að þessu kominn.

Við hefðum reyndar örugglega gefið Joakim Noah okkar atkvæði ef hann hefði verið heill heilsu.

Tyson Chandler er alltaf góður en hann var ekki alveg jafn öflugur í vetur og hann var á síðustu leiktíð, enda voru meiðsli líka að stríða honum líkt og Noah.

Fyrrum varnarmaður ársins, Dwight Howard, er þó alls ekki sammála því að Gasol eigi skilið að vera varnarmaður ársins.

Hann segir nefnilega að Serge Ibaka hjá Oklahoma sé ekki aðeins varnarmaður ársins hjá sér - heldur hefði hann átt að fá nafnbótina á síðustu leiktíð líka.

Skoðum nú hvað Howard hafði að segja við fjölmiðla eftir að Gasol var kjörinn varnarmaður ársins og takið sérstaklega eftir rökunum sem hann færir fyrir máli sínu.

"Það er skondið, en það er allt í lagi," sagði Howard þegar honum var greint frá valinu. "Við eigum næsta ár fyrir höndum og ég hef nægan tíma (til að endurheimta titilinn varnarmaður ársins, væntanlega - insk.ritstjórnar). 

"Að mínu mati er það hinsvegar Serge Ibaka sem er varnarmaður ársins miðað við allt sem hann gerði í vetur og hann hefði átt að vinna þetta í ár og í fyrra. Í mínum huga hvar hann augljóslega varnarmaður ársins miðað við frammistöðu hans í vörninni, en fólk sér þetta öðruvísi. Hann leiddi deildina í vörðum skotum og það er það sem varnarleikur snýst um."

Gott að vita það, Dwight. Takk fyrir að deila þessu með okkur.

Starfsmaður mánaðarins - aftur

Tweet

Þeir voru að útnefna leikmenn mánaðarins í NBA. Kevin Durant var maður mánaðarins í Vesturdeildinni en LeBron James í Austurdeildinni.

Við kunnum betur við það þegar einn maður hreppti hnossið - það tekur dálítið glansinn af útnefningunni þegar tveir menn fá hana eins og gert hefur verið frá því skömmu eftir aldamótin.

Hvað sem þessu líður er það LeBron James sem er að stela senunni enn og aftur.

Þetta er nefnilega í fimmta skiptið í röð sem James er valinn leikmaður mánaðarins, sem er með ólíkindum.

Síðan byrjað var að veita þessi verðlaun árið 1980 hefur engum tekist að vinna þessi verðlaun svona oft í röð og James er líka í dauðafæri til að hirða verðlaunin í öllum mánuðum tímabilsins, sem auðvitað yrði met.

Því miður fyrir James eru þó ekki miklar líkur á því að hann verði kjörinn leikmaður aprílmánaðar, því hann er nú hvíldur fyrir átökin í úrslitakeppninni.

James hefur nú samtals verið kjörinn leikmaður mánaðarins tíu sinnum síðan hann kom til Miami og það er félagsmet. Ekki dónalegt að slá það á aðeins þremur árum hjá félaginu. Leikmenn Heat hafa alls tuttugu sinnum hlotið þessa nafnbót í sögu klúbbsins. James á helminginn af þeim.

Þessi drengur er ekki hægt.

Allir gáfu þeir öðru fólki körfubolta

Tweet

Jóhannes Snævarr var fljótastur að svara rétt í getraun dagsins, sem var hundlétt að þessu sinni. Piltarnir á myndinni sem við sýndum ykkur áttu það augljóslega sameiginlegt að vera leikstjórnendur, auk þess að hafa leitt NBA deildina í stoðsendingum nákvæmlega einu sinni hver.

Mark Jackson naut góðs af því að spila með Denver líkt og Andre Miller á sínum tíma en þar á bæ hafa hraði og skotgleði oftast verið í forgrunni. Þegar Golden State þjálfarinn Jackson leiddi deildina í stoðsendingum árið 1997 var hann fyrstu 50 leikina hjá Denver (12,3) en lauk árinu hjá Indiana (9,8) og endaði með 11,4 snuddur í leik - heilli stoðsendingu fleiri en næsti maður (John Stockton 10,5).

* "Tiny" Archibald, sem síðar átti eftir að gera garðinn frægan með Boston Celtics (meistari 1981), varð bæði stiga- og stoðsendingakóngur þegar hann lék með Kings árið 1973.

Það er algeng pub-quiz spurning hver sé eini maðurinn í sögu NBA sem leitt hafi deildina í stigum og stoðsendingum á sama tímabili, en tæknilega var Archibald annar maðurinn í sögunni til að gera það.

Þannig var að Oscar Robertson var með hæsta meðaltal allra í deildinni í báðum þessum tölfræðiþáttum árið 1968, en þá var farið eftir heildartölum en ekki meðaltali þegar þessi verðlaun voru veitt.

Það var sjálfur Wilt Chamberlain sem fékk því stoðsendingatitilinn þetta ár þó hann væri "aðeins" með 8,6 stoðsendingar að meðaltali í leik gegn 9,7 hjá Robertson. Ansi sögulegur titill hjá miðherjanum Chamberlain, sem er eina fimman í sögunni sem hefur landað þessari nafnbót sem oftast er eign leikstjórnendanna.

Döh!

Tweet

Kandídatar

Tweet

Ef kosið yrði í dag, er ekki ólíklegt að þeir Mike Woodson
þjálfari Knicks og Anthony Davis nýliði New Orleans
Hornets myndu vinna til verðlauna.

Þá fengi Anthony Davis, eða Brúnar eins og við köllum hann,
 nafnbótina nýliði ársins. Yrði þar með fyrsti einbrúnungurinn
til að hljóta þennan heiður.

 

Á sama hátt yrði þá Mike Woodson eflaust fyrsti brúnaleysinginn
til að verða kjörinn þjálfari ársins.

Gregg Popovich þjálfar menn í körfubolta

Tweet

Sagan segir að hershöfðinginn Gregg Popovich hjá San Antonio verði útnefndur þjálfari ársins í dag. Hvort sem hann fær verðlaunin í dag eða bara alls ekki - á hann það skilið að okkar mati.

Síðustu átta menn sem útnefndir hafa verið þjálfari ársins í NBA, hafa ekki unnið einn einasta titil og flestir voru þeir reknir fljótlega eftir að hafa hlotnast þessi heiður

Síðasti maður sem kjörinn var þjálfari ársins og hefur unnið meistaratitil er, jú, Gregg Popovich árið 2003. Ef satt reynist að Pop sé þjálfari ársins, er hann að hljóta nafnbótina í annað sinn á ferlinum.

Við setjum Pop hiklaust inn á topp fimm yfir bestu þjálfara sögunnar í NBA. Algjör snillingur.