Útlitið er dökkt hjá Rockets (+ myndir)

Tweet

Chicago var kannski að kúkí bussan sín með því að tapa heima fyrir Cleveland í gærkvöldi, en það er í stórkostlegum málum miðað við annað rauðklætt lið í NBA deildinni. Ef Derrick Rose og félagar ætla eitthvað að fara að missa sig í þunglyndi, þurfa þeir ekki að gera annað en ímynda sér að þeir væru Houston Rockets í tvær mínútur og þá taka þeir gleði sína á ný.

Það tekur ekki langan tíma að súmmera um vandamál Houston, en það er að glíma við kvilla sem hrjáir ekkert af hinum liðunum sem eftir eru í úrslitakeppnini. Það hefur bara ekki áhuga á því að fara lengra, sem er ákaflega sorglegt. Nema þér finnist 128-95 tap liðsins fyrir Clippers í nótt bera vott um metnað og baráttuanda.

Varnarleikur Houston er mestmegnis búinn að vera hræðilegur hjá Rockets í úrslitakeppninni, sérstaklega í síðustu tveimur leikjum.

Liðið mátti við því í einvíginu við Dallas í fyrstu umferðinni, en það gefur augaleið að það þýðir ekkert að spila andlausa og lélega vörn gegn besta sóknarliði deildarinnar þegar komið er í aðra umferð úrslitakeppninnar.

Það kom að því að Houston færi að sakna Patrick Beverley. Hugsið ykkur bara martröðina sem hefði beðið Chris Paul í þessu einvígi að vera að reyna að hrista Beverley af sér hverja einustu sekúndu í leiknum á tognuðu læri.

Í staðinn fá þeir Paul og JJ Redick hverja huggulegu sóknina á fætur annari með James Harden og Jason Terry á sér. Terry er 74 ára gamall og Harden er dottinn aftur í sama gír og hann var í á síðustu leiktíð, þegar hann var aflífaður á internetinu fyrir vafasaman varnarleik.

Dwight Howard byrjaði einvígið ágætlega fyrir Houston en það er alveg dæmalaust hvað hann finnur oft leiðir til að gera annað hvort ekkert gagn eða hreinlega skemma fyrir liðinu sínu.

 Í nótt átti hann einmitt sorglega dæmigerðan Dwight-leik þar sem hann lét reka sig í bað eftir átján gagnslausar mínútur á vellinum (7 stig, 6 fráköst, 6 villur, 2 tapaðir boltar og mínus tuttuguogátta í plús/mínus).

Við höfum heyrt dálítið af gagnrýni á James Harden líka og hún er sannarlega réttlát hvað varnarleikinn varðar, en þó Skeggið sé með ljómandi fína tölfræði (24,5 stig, 5 fráköst, 9 stoðsendingar, 45%, 44% og 94%) er hann samt allt of passífur í sóknarleiknum.

Hann er að skjóta talsvert minna en í deildinni og þó það sé alltaf virðingarvert að menn vilji bæði leggja á borð og elda fyrir félaga sína, geta þeir ekki étið fyrir þá líka.

Leik eftir leik erum við að sjá Harden taka færri skot en einhverjir pappakassar sem geta jafnvel ekki skotið til að bjarga lífi sínu, sem er glórulaust. Eins og Harden var kaldur á því í allan vetur og tók yfir fjölda leikja í síðari hálfleik eftir að hafa sett á borð fyrir félaga sína í þeim fyrri. Og hann virkar ekki aðeins ragur við að skjóta, því hann er engan veginn að skila leiðtogahlutverkinu heldur.

Það er einmitt áberandi einkenni á leiðtogalausum liðum að þau brotni hálfpartinn niður og gefist upp við mótlæti og það var akkúrat málið hjá Rockets í nótt.

Það er Harden sem þarf að taka þetta lið á herðar sér bæði í máli og myndum og hann er að reyna það, en hefur ekki árangur sem erfiði.

Hann er sennilega ekki meiri leiðtogi en Dwight Howard, sem er einmitt álíka góður leiðtogi og John Carver eða Spud í Trainspotting.

Þið munið kannski að þátttöku Houston í úrslitakeppninni á síðustu leiktíð lauk í eintómu þunglyndi. Ekki bara af því Damian Lillard skaut það úr keppni á flautunni í sjötta leik, heldur af því liðið olli svo miklum vonbrigðum.

Þar átti James Harden nokkurn hlut að máli. Hann stóð sig frekar illa og er eiginlega í bráðri hættu á að fá á sig stimpil sem leikmaður sem drullar á sig í úrslitakeppni, þó tölurnar hans núna séu fínar eins og við bentum á áðan.

Hvað Clippers varðar er ekki annað að sjá en blómabreiður og brosandi börn. Blake Griffin og DeAndre Jordan eru dýrslegir í teignum sem fyrr, JJ Redick hundeltir Harden og er farinn að hitta sæmilega aftur, Austin Rivers er allt í einu að spila eins og NBA leikmaður og Chris Paul bindur þetta allt saman með snilligáfu sinni.

Hakka-sjakk-leikaðferðin reyndist risastór dökkur blettur á þessum leik eins og öðrum, en menn voru óvenju rausnarlegir á villurnar í þessum leik. DeAndre Jordan tók þannig ekki nema 34 víti og nýtti hvorki meira né minna en fjórtán þeirra. Jordan náði reyndar að hefna sín aðeins á heiminum með því að þruma niður nokkrum 600 kílóa viðstöðulausum troðslum eins og þessum:



Sú seinni er í fastari kantinum, ef svo má segja.

NBA Ísland metur framtíðarmöguleika LA Clippers

Tweet

Það fá ekki öll lið skrifaðan um sig pistil þegar þau falla úr leik í úrslitakeppninni. Þannig er það þó með Los Angeles Clippers. Það er ekki annað hægt en að fylgja þeim inn í sumarfríið með smá pælingu. Clippers nýtur jú þess vafasama heiðurs að vera langbesta körfuboltaliðið í NBA deildinni sem komst ekki upp úr annari umferð úrslitakeppninnar.

Einvígi Oklahoma og Los Angeles Clippers var auðveldlega langbesta rimman í annari umferðinni. Við segjum auðveldlega, af því San Antonio burstaði Portland og það var eina einvígið sem keppt gat við Oklahoma-Clippers, af því það var hitt einvígið í Vesturdeildinni.

Brooklyn var ekki inni í einvíginu við Miami nema í tvo daga og Indiana-Washington var eins og að horfa á tvo gamla karla í vatnsbyssuslag með stómapoka.

Twitter-löggan var fljót til þegar Clippers datt út og miðaði rafbyssum sínum auðvitað beint á Chris Paul.

Þegar við segjum Twitter-löggan, erum við að tala um skrímslið sem er fjölmiðlar árið 2014, þar sem allir verða að greina allt viðstöðulaust og án umhugsunar. Þar sem þeir sem eru ekki fullkomnir eru leiddir til slátrunar. Strax.

Við viðurkennum það hiklaust að við látum smitast af þessu ógeðslega viðhorfi. Þessi sífellda þörf fólks til að taka náungann umsvifalaust af lífi á félagsmiðlum og í athugasemdakerfum er sífellt að verða svartari blettur í tilveru okkar allra í dag.

Hér erum við komin langt út fyrir körfubolta. Við hefðum öll gott af því að líta í eigin barm og skoða hvort við getum ekki verið umburðalyndari og jákvæðari í garð náungans þegar við sitjum við lyklaborðið.

Við ítrekum að við vitum alveg að við erum ekki barnanna best og erum alltaf með einhver leiðindi. Við erum bara að vekja athygli á þessu.

En hvað um það.

Við vorum að tala um Chris Paul og Clippers-liðið hans.

Við byrjuðum aðeins að tala um framtíðina hjá Paul og Clippers þegar einvígið við Oklahoma stóð sem hæst í síðustu viku. En nú eru lærisveinar Doc Rivers formlega komnir í sumarfrí og þá er hægt að skoða málið fyrir alvöru.

Í umræddri pælingu, sem við kölluðum Fáir hata Chris og þú finnur í seinni helmingnum á þessari færslu, vorum við að hugsa upphátt um það hvort það væri ekki eðlileg krafa að Chris Paul ætti að hafa drullast til að koma a.m.k. einu liði upp úr annari umferð úrslitakeppninnar ef hann væri þessi snillingur sem flestir vilja meina að hann sé.

Öskubuskur og áflog

Tweet

Við tókum okkur til og horfðum á nokkra körfuboltaleiki á síðasta sólarhring eða svo.  Við sáum meðal annars Dílaskarfana frá New Orleans færa systurkúbbnum sínum í Utah fyrsta sigurinn á silfurfati.

Lið Utah er hrottalega slakt, en náði samt að vinna þennan leik á einhvern undarlegan hátt. Það er lítill sómi af því hvernig New Orleans er að byrja leiktíðina. Brúnar er að spila af sér rassgatið en allt kemur fyrir ekki. Ætli við verðum þó ekki að gefa Skörfunum aðeins lengri tíma til að gela sig saman og fá Ryan Anderson til baka og svona.

Utah var búið að tapa fyrstu átta leikjunum sínum í vetur og það kom reyndar ekkert á óvart. Þú vinnur ekki körfuboltaleiki ef þú ætlar að manna leikstjórnandastöðuna með Charles Ingalls og Sveppagreifanum. 

Það hefur Jazz verið að gera með þeim Jóni Lúkasi þriðja og Jamaal Tinsley, sem reyndar hefur verið látinn fara.

Svo hringir liðið í einhvern pjakk úr D-deildinni sem var í 10/11 þegar kallið kom. Rúmum sólarhring síðar er hann farinn að spila lykilmínútur í NBA deildinni og átti sinn þátt í þessum fyrsta sigri Utah-liðsins. 

Pjakkurinn, sem heitir réttu nafni Diante Garrett, (sjá mynd til hægri) er með meiri hæfileika í forhúðinni en áðurnefndir tveir leikstjórnendur.  Stundum er körfuboltinn ákaflega einkennilegur. Ekki síst þarna í Utah. 

Philadelphia heldur uppteknum hætti og heldur áfram að vinna körfuboltaleiki sem það hefur ekkert með að gera að vinna . Sigur Sixers á Rockets var nokkuð flottur, hvort sem James Harden var með Houston eða ekki. Tvær Öskubuskur stigu heldur betur fram á sviðið og stálu senunni þar, þeir Tony Wroten og James Anderson. 

Það er svo gaman að fylgjast með Öskubuskuævintýrunum í NBA deildinni svona á haustin þegar alls konar sveppir eru að fá sénsinn og standa sig vel.

Úlfarnir okkar eru svo sem engir sveppir, en þeir eru að standa sig vel og Ástþór spilar eins og hann eigi lífið að leysa. Gaman að sjá hvað Rick Adelman er að fá út úr þessu liði þó bekkurinn hans sé ekki sterkari en hjá Einherja.

Rúsínan í afturendanum var svo auðvitað slagur LA Clippers og Oklahoma í Los Angeles. Þetta var alveg hrikalega skemmtilegur körfuboltaleikur þrátt fyrir fullt af klúðri og töpuðum boltum.

Þú veist að þú ert að horfa á góðan körfuboltaleik þegar þú færð gæsahúð á einhverjum tímapunkti og þessi bauð upp á slíkt. Það voru komin 4-5 topp tíu tilþrif í sarpinn þegar um fimm mínútur voru liðnar af leiknum. Við megum til með að minnast á nokkra punkta sem vöktu athygli okkar í þessum leik.

Oklahoma:

Russ er enn ekki alveg kominn með tímasetningar og takt á hreint og hittir ekki drullu, en það sem skiptir mestu máli er að hann er strax orðinn 100% Russ. 

Það þýðir að hann er með fulla sprengju og keyrir blint á hvað sem er - hikar aldrei í eina sekúndu. Og það eru einar bestu fréttir vetrarins. 

Við elskum Russ, þó hann þverbrjóti margar af þeim reglum og viðmiðum sem við höfum um körfubolta.

Kevin Durant er enn að verða betri. Hann virðist ætla að standa 100% við það sem hann talaði um í sumar, þegar hann sagðist ætla að leggja áherslu á það að bæta varnarleikinn sinn og reyna að gera meðspilara sína betri. 

Þú ræður hvað þér finnst um eftirfarandi fullyrðingu, en ef Kevin Durant væri með skotval og samvisku Carmelo Anthony, væri hann með á bilinu 35-40 stig að meðaltali í leik. Það er bara þannig.

Við höfum oft hlegið að því hvað Kendrick Perkins er lélegur í körfubolta, en hann hefur nú samt verið sæmilega duglegur að mæta í vinnuna hjá Oklahoma.

Fyrir vikið var dálítið pínlegt að sjá strákinn frá Nýja-Sjálandi fylla skarð hans í byrjunarliðinu þegar Perk þurfti að fara og jarða afa sinn.

Aumingja Steven Adams vissi stundum ekkert hvar hann átti að vera í vörninni, en hann er bæði harður og duglegur og ef hann heldur áfram að læra, gæti hann átt eftir að fá enn fleiri mínútur.

Ungviðið hjá Oklahoma var annars ekki upp á marga fiska í þessum leik og það hjálpaði ekki að Serge Ibaka lét henda sér í bað í öðrum leikhluta eftir smávægilega pústra við Matt Barnes og Blake Griffin. 

Þið vitið hvaða skoðanir við höfum á sjúkum agareglum NBA deildarinnar, við þurfum ekki að fara aftur yfir það.

LA Clippers:

Hey, hérna eru fréttir: Chris Paul er góður í körfubolta... 

Láttu Blake Griffin í friði!

Það er orðið þreytt að hatast út í Blake Griffin af því hann fékk einu sinni að vinna einhverja troðkeppni út á bílaauglýsingu. Við vitum að hann á það til að vera dálítið fýldur og floppa smá, en þar fyrir utan hefurðu ekkert út á hann að setja. Hann er alltaf að bæta sig og því er hálf grátlegt hvað hann fær ekkert respekt frá dómurum.

DeAndre Jordan er að bæta sig líka og það er strax hægt að merkja áhrif Doc Rivers á leik hans. Jú, jú, hann á líklega aldrei eftir að verða betri en 50% vítaskytta, en möguleikar Clippers á að verða alvörulið, hvíla mjög þungt á hans herðum. 

Það er hans að binda saman vörnina, ekki ósvipað og Kevin Garnett gerði hjá Boston undir stjórn Doc Rivers. Til að svo megi verða, verður drengurinn að finna leiðir til að hanga inni á vellinum.

JJ Redick er einn hamingjusamasti körfuboltamaðurinn í NBA deildinni í dag, ekki ósvipað og Kevin Martin sem er aftur farinn að spila fyrir Rick Adelman. Redick er að gera sitt besta til að verða hinn hvíti Ray Allen hjá Clippers. Óhemju skemmtilegur leikmaður.

Matt Barnes er stundum dálítið fokheldur, en það er nauðsynlegt að vera með einn svona gaur á bekknum. Hann gefur Clippers eitthvað sem enginn annar getur komið með.

Það er ekki gott að sjá hvað þetta Clippers-lið getur farið langt í vor, en það hlýtur bara að vinna fullt af leikjum. Lélegt ef það vinnur ekki 58 leiki með þessa breidd, þó hún sé reyndar ekkert rosaleg meðal stóru mannanna.

Já, deildakeppnin í NBA fer sko frábærlega af stað eins og alltaf.

Fylgist með.