Showing posts with label Undirmálsmenn. Show all posts
Showing posts with label Undirmálsmenn. Show all posts

Thursday, December 29, 2016

George Karl er frekar ómerkileg manneskja

































Væntanleg bók* fyrrum NBA þjálfarans George Karl sem heitir því stutta og hnitmiðaða hafni Furious George: My Forty Years Surviving NBA Divas, Clueless GMs, and Poor Shot Selection hefur reynst fjölmiðlum sem fjalla um NBA deildina óþrjótandi fréttauppspretta undanfarna daga.

Það sem fjölmiðlum ytra þótti fyrst merkilegt við bókina hans Karl, nú eða það fyrsta bitastæða sem þeir fengu að lesa úr bókinni (hún er ekki komin út), voru miður falleg ummæli sem hann lét falla um Carmelo Anthony sem hann þjálfaði um árabil hjá Denver Nuggets. ´Melo var auðvitað ekki sá eini sem fékk að heyra það frá Carl í þessari stuttu úttekt úr bókinni, því sá gamli lét sér ekki muna um að henda mönnum eins og JR Smith og Kenyon Martin undir rútuna í leiðinni.



Við gátum ekki stillt okkur um að glotta þegar við lásum þetta, því hvert einasta orð sem Karl lét hafa eftir sér um leikmennina - sérstaklega Carmelo Anthony - var dagsatt. Hafið hugfast að við erum hér að tala um ummæli Karl um ´Melo og félaga innan vallar, ekki persónu þeirra eða hagi utan vallar (þó þetta tvennt haldist vitanlega stundum í hendur).

Karl sagði sem var að Carmelo Anthony hugsaði bara um annan enda vallarins, væri eigingjarn leikmaður og svo það sem okkur hefur alla tíð þótt augljóst; hann er ekki tilbúinn til að leggja á sig þá vinnu sem til þarf til að verða leikmaður í hæsta gæðaflokki.

Þetta hefur ekki síst með það að Carmelo Anthony á að heita leiðtogi í sínum liðum af því hann fær borgað sem slíkur, en ef leiðtoginn og/eða hæstlaunaðasti leikmaðurinn í liðinu þínu er ekki tilbúinn til að spila vörn og leggja á sig þá vinnu sem til þarf til að fá það mesta út úr liði sínu - þá er enginn í liðinu að fara að gera það.



Það sem okkur þótti hinsvegar miður við ummæli Karl var þegar hann fór að blanda persónulegum hlutum eins og því hvort leikmennirnir sem spiluðu undir hans stjórn á sínum tíma áttu feður eða höfðu jákvæðar/heppilegar föðurímyndir og fabúlera um hvort það væri atriðið sem stæði þeim fyrir þrifum sem leikmenn.

Auðvitað getur meira en vel verið að svona issjú skipti máli þegar kemur að kjarna leikmanna bæði sem manna og atvinnumanna og það getur líka vel verið að þetta sé allt saman rétt hjá George Karl, en þú ferð ekki að gaspra um svona lagað í bókinni þinni. Þetta eru hlutir sem eiga ekki að fara út úr búningsherberginu og þarna er því um trúnaðarbrest að ræða - Karl er þarna að brjóta óskráða reglu sem gildir í samskiptum leikmanna og þjálfara sem eiga að vera vopna- og fóstbræður.

Það sem stendur upp úr hvað Denver-hraun Karl varðar, er að okkar mati hvað Carmelo Anthony tók þroskaða afstöðu - háa veginn góða - þegar fjölmiðlar reyndu að fá hann til að hrauna til baka. Hann er kannski ekki mesti sigurvegari í heimi, hann Melo, en hann hefur þroskast gríðarlega síðan hann kom inn í deildina á sínum tíma.
































En eins og þið sem fylgist með hafið lesið, virðist George hvergi nærri hættur, því nú síðast var hann byrjaður að hrauna yfir Damian Lillard hjá Portland!

Eins og búast mátti við, var Terry Stotts þjálfari Portland fljótur að gagnrýna George harðlega fyrir þessi leiðindi. Það er ekki nema von að Stotts hafi verið vonsvikinn, því hann bæði spilaði fyrir Karl á sínum tíma og var aðstoðarþjálfari hans um árabil bæði hjá Seattle Supersonics og Milwaukee Bucks.

Við höfum lesið fleiri en eina grein um George Karl í gegn um árin þar sem látið hefur verið í veðri vaka að hann sé ef til vill ekki besti karakter í heimi. Að hann hafi verið fremur leiðinlegur við leikmenn sína, tækifærissinaður og gjarn á að henda þeim undir rútuna.

Þessi bók hans sem er að koma út virðist renna stoðum undir þessar kenningar en við höfum reyndar líka lesið greinar um það að George sé ofmetinn þjálfari ofan á allt saman. Ef fólk vill fara í þá áttina, er svo sem hægt að benda á það hvað hann þjálfaði lengi í deildinni og hvað hann náði miklum árangri á þessum 30 árum sínum eða svo.

Karl var aldrei nálægt því að vinna meistaratitil á ferlinum, en hann var svo sem aldrei með nein ofurlið í höndunum, þó þau væru oftast ljómandi góð. Því eru menn ekki sammála um hvað hann á mikinn heiður skilinn fyrir árangur liðanna hans. Hann fór með Seattle í lokaúrslit gegn Chicago árið 1996, en þar átti liðið aldrei séns eftir að hafa lent 3-0 undir í einvíginu. Á myndinni hér fyrir ofan sérðu fjóra af lykilmönnum ´96 liðs Sonics. Frá vinstri: Gary Payton, Shawn Kemp, George Karl, Sam Perkins og Detlef Schrempf.

Karl fékk svo langþráða nafnbótina Þjálfari ársins eftir margra ára skak með Denver þegar það náði að vinna 57 leiki árið 2012, en  það var engin innistæða fyrir þeim árangri frekar en venjulega - Denver liðið hans datt nánast alltaf út í fyrstu umferð úrslitakeppninnar.

Það er svo sem óþarfi fyrir okkur að vera að velta okkur upp úr þessu bulli í George Karl, en það eina sem okkur langar að segja er að okkur þykir það eiginlega með ólíkindum að maður eins og Karl skuli láta svona ómerkilegheit út úr sér á prenti - maður kominn á þennan aldur - og verandi nýbúinn að hafa betur í baráttunni við krabbamein og allar græjur! Nei, best að gefa þá bara út bók og drulla yfir allt og alla sem maður hefur unnið með um ævina! Því ekki það!

Það sem Karl er að láta hafa á eftir sér á prenti í þessari bók sinni er ómerkilegt og ber vott um biturð, tvöfeldni og öðru fremur óhemju lélegan karakter. Við áttum okkur á því að menn verða að segja eitthvað ef þeir ætla sér að selja bækur, en þarna fer Karl yfir strikið og þó við séum sammála honum með margt af því sem hann segir, á margt af því ekkert erindi á prent.

George Karl er augljóslega ekkert sérstaklega merkilegur karakter og hann er svo sem ekki eini sigursæli þjálfarinn í sögu NBA sem virðist vera skítakarakter.

Það fer vel á því að hann skuli sitja í 5. sæti listans aðeins þremur sætum eða svo fyrir ofan annan skítakarakter, Larry "á ég að lána þér húfu og vettlinga til að hafa meðan þú liggur þarna undir rútunni sem ég er að fara að henda þér fyrir á meðan ég fer í viðræður um að þjálfa annað félag þegar ég er með lið í miðri úrslitakeppni" Brown.

Já, það eru sauðir í þjálfarastéttinni eins og öðrum, þó við viljum auðvitað öll halda að þjálfarar séu snillingar upp til hópa eins og Gregg Popovich.

---------------------------------------------------------------------------------------------------------

* - Lesendur NBA Ísland eru svo heppnir að fá sník pík á báðar bókarkápurnar sem hannaðar voru fyrir nýju bókina hans George Karl hér í þessari færslu. Það var lítið.

Sunday, December 13, 2015

Sjöundi mest pirrandi hlutur á jörðinni










































Það eru öryggisverðir úti um allt á NBA leikjum. Þetta eru ekki lögregluþjónar, ekki hermenn, ekki lífverðir. Þetta er alveg sérstakur þjóðflokkur, yfirgengilega amerískur. Þetta eru í mörgum tilvikum offitusjúklingar og ellilífeyrisþegar, sem þar af leiðandi eru álíka traustvekjandi og framsóknarmaður tengdur við lygamæli.

Hlutverk þessa fólks er annars vegar að standa illa gerðir hlutir í hallærislegum einkennisbúningum sínum og hinsvegar að lóðsa leikmenn af vellinum og inn í átt að búningsklefanum - hvort sem er eftir að leik lýkur með hefðbundnum hætti eða leikmaðurinn jafnvel er rekinn af velli.

Eitt hefur alltaf farið óheyrilega í taugarnar á okkur við þetta blessaða fólk og það er að það virðist ekki með nokkru móti geta sinnt þessu asnalega hlutverki sínu nema styðja höndinni á bakið á leikmanninum sem það er að fylgja út af vellinum. Hvort sem hann er að labba spakur og rólegur af velli, eða er jafnvel æstur og reiður eftir að hafa fengið reisupassann.

Þetta litla smáatriði virðist vera fastur hluti af hverjum einasta NBA leik og eftir stutta en vísindalega könnun höfum við komist að því að það eru í mesta lagi sex hlutir í veröldinni sem fara meira í taugarnar á okkur.

Er ekki alveg í fokkíng lagi!?!  Hvað er að þessu fólki? Heldur það bara alveg í alvörunni að það VERÐI bara að ýta tveggja metra háum heimsklassa íþróttamanni út af vellinum og inn í klefa - af því hann getur það ekki sjálfur þá, eða???

Það hafa allir sem æfa boltaíþróttir lent í því að hafa stokkið upp á nef sér og lent í smávægilegum ryskingum eða pústrum, þar sem fólk hefur jafnvel þurft að ganga inn á milli (hoooold me back!) og stilla til friðar.*

En hvað er það sem er meira pirrandi heldur en gaurinn sem tæklaði þig upp í hálsinn á fótboltaæfingunni eða hrinti þér á markstöngina á körfuboltaæfingunni?  Jú, gaurinn sem ætlar að fara að labba með þig eitthvað sem þú ætlar ekkert að fara - þegar þú ert æst(ur) í skapi.

Þetta er atvinna dyravarða dauðans í NBA deildinni. Fyrir utan það að standa eins og hálfvitar og stara út í loftið, er það eina físíska sem þetta fólk gerir - að styðja hendinni á bakið á atvinnumönnum í körfubolta og ýta þeim. Ekki leiðbeina þeim, þeir vita alveg hvert þeir eru að fokkíng fara - nei, ýta þeim inn í búningsklefa, jafnvel á þeirra eigin heimavelli!

Enn og aftur dáumst við að blíðlyndi og jafnaðargeði NBA leikmanna - við verðum bara að segja það. Við gætum verið í besta skapi í heimi þann daginn, en svo kemur einhver svona einfrumungur og fer að káfa á okkur - ýta okkur út af vellinum!

Er ekki í &$+&$*?# lagi???

Hvernig ætli þessu ágæta fólki myndi líða ef einhver gaur myndi allt í einu birtast í vinnunni hjá því og byrja að sleikja á því eyrun? Þetta er engu skárra.

Eins og Stephen Curry og Draymond Green hafi ekki verið NÓGU pirraðir eftir að hafa þurft að horfa á eftir sigurgöngunni sinni upp í fjósið á Milwaukee flippin Bökks í nótt - kemur ekki eitt svona guðsvolað viðrinið og byrjar að káfa á þeim - ýta þeim út af.

Þetta er mannréttindabrot. Svona fólk á bara að fá högg, sko.

------------------------------------------------------------------------------------------------

* - Óheppinn þú ef þú hefur aldrei lent í smá axjóni á æfingu. Það er hollt, eflir anda og styrkir skapgerð, svo framarlega sem þetta fer ekki út í eitthvað rugl - við erum ekki að mæla með slíku.

Saturday, March 7, 2015

Ristill: Gremjulisti ritstjórnar


Ævarandi gremja ritstjórnar þessa vefsvæðis hefur vart farið framhjá nokkrum lesanda. En hvað veldur þessari endalausu gremju? Þarf ekki að rannsaka það?  Jú, tvímælalaust. Allir hlutir sem valda annari eins gremju eru rannsóknarefni.

Þið vitið að við elskum körfubolta, sérstaklega NBA deildina og 97% af því sem fer þar fram. En svo eru það þessi þrjú prósent sem liggja út af borðinu. Ókei, kannski aðeins meira en þrjú prósent. En hvað um það, við skulum líta á þessi atriði og af hverju þau eru svona ergileg. Hér koma þau, í engri sérstakri röð, í 4.250 orða geðkasti.

NEW YORK KNICKS

Fyrst skal frægan telja og það er að sjálfssögðu New York Knicks.

Við höfum farið yfir það oftar en einu sinni að Knicks fer í taugarnar á okkur fyrst og fremst út af fjölmiðlafárinu sem er alltaf í kring um liðið.

Knicks-pennar og Knicks-hneigðir miðlar geta verið fullkomlega óþolandi og eru sumir með gríðarlegar ranghugmyndir um að liðið sé allt í senn spennandi, skemmtilegt og gott.

Það er svo ekki gott að segja af hverju, en eignarhaldið og skrifstofan öll hjá félaginu hefur líka farið rosalega í taugarnar á okkur síðustu ár. Líklega er það af því við finnum til með stuðningsmönnum Knicks, sem hafa ekkert gert af sér annað en að halda með liði sem er drasl.

Og úr því við erum að tala um drasl og erum í New York á annað borð...

BROOKLYN NETS

Brooklyn fer reyndar líka rosalega í taugarnar á okkur - svo mikið að við ætlum ekki einu sinni að gera því þann greiða að búa til sérstakan dálk um það. Brooklyn fer í taugarnar á okkur af því það er fullt af leikmönnum á allt of háum launum sem geta ekki rassgat og af því Djei-Sí er að reyna að hæpa það upp. Sko, Huginn Seyðisfirði verður ekkert allt í einu kúl klúbbur þó að BlazRoca byrji að mæta á leiki hjá honum.

Talandi um Huginn Seyðisfirði...

PHILADELPHIA 76ERS

Við höfum ekki farið leynt með vanþóknun okkar á Sixers undanfarin misseri. Forráðamenn félagsins eru sumpart hugrakkir að prófa að gera róttækan hlut sem aldrei hefur verið gerður áður.

Það sem þeir eru að gera er mjög líkt því sem siðleysingjarnir sem rændu Ísland gerðu á sínum tíma - eitthvað löglegt en siðlaust. Og það er aldrei góð hugmynd að herma eftir Íslendingum með eitt eða neitt, nema þú ætlir að tortíma sjálfum þér í eigin heimsku lesandi góður.

Það er eitt að tanka en það er annað að bjóða stuðningsmönnum sínum upp á aðra eins ælu og forráðamenn Sixers hafa gert undanfarin misseri. Við vitum ekki með ykkur, en við myndum hætta að halda með félagi sem hagaði sér svona.

Þú heldur kannski að metnaðarleyri Sixers beri vott um metnað, en því er öfugt farið. Þetta félag er búið að verða sér til skammar þó það hafi kannski ekki brotið neinar reglur og það er ekki fræðilegur, vísindalegur möguleiki að þessi aðferðafræði félagsins eigi eftir að skila árangri í framtíðinni.

Körfuboltaguðirnir munu aldrei leyfa það.

CHICAGO BULLS

Já, við erum búin að setja Chicago Bulls á gremjulistann okkar eins og alkohólistarnir.

Ástæðan fyrir því að við erum farin að hatast út í Chicago er að okkur þykir svo vænt um þetta lið. Það er bara búið að bregðast okkur of oft.

Framtíðin er alltaf svo björt og efniviðurinn svo góður, en svo verður aldrei neitt úr neinu. Við erum því hætt að gera nokkrar væntingar til þessa liðs og látum það sigla sinn sjó

(Nota bene: fyrsta draft af þessum pistli var skrifað áður en Derrick Rose meiddist enn eina ferðina um daginn).

DÓMARAR

Dómarar í NBA deildinni vinna erfiða vinnu en eru flestir starfi sínu vaxnir. Nokkrir dómarar í deildinni virðast þó halda að hlutverk þeirra sé ekki að gæta að því að leikurinn fari eðlilega fram, heldur að reyna að finna EITTHVAÐ til að flauta á, eitthvað til að eyðileggja leikinn með öllum mögulegum ráðum.

Það er auðveldast að nefna Joey Crawford í þessu tilliti. Hann heldur stundum að fólkið hafi borgað sig inn á leikinn til að horfa á hann og fátt fær okkur til að gnísta tönnum eins hrottalega og Crawford þegar hann fer að haga sér eins og hálfviti. Nýjar reglur sem leyfa dómurum að skoða myndbandsupptökur af atvikum hafa sína kosti, en sá skrípaleikur fer allt of oft úr böndunum og tefur leikina meira en nokkru sinni.

Tuesday, February 24, 2015

Nash og súrefnisþjófurinn


Ekkert okkar er nákvæmlega eins, sem betur fer, en sumt fólk er bókstaflega ekki í lagi. Hérna er heiðursmaðurinn og gæðapilturinn Steve Nash að lenda í klónum á manneskju sem er algjör sóun á súrefni. 

Við höfum allt of lágan tolerans gagnvart veiku fólki, það er einn af veikleikum okkar. En svo eru góðar líkur á því að þessi ágæti maður sem er að reyna að ná athygli Nash, sé alls ekkert veikur, heldur bara hálfviti. 

Það vekur upp í okkur Gamla Testamentið að horfa upp á svona. Við getum ekki sætt okkur við það að sé til svona fólk í heiminum. Fólk sem gerir ekkert annað en að spreða skít og ógæfu meðan það stelur súrefni frá öllum hinum - og er ekki einu sinni lamið í andlitið með felgulykli fyrir það. Lífið er ekki alltaf sanngjarnt.


Monday, October 13, 2014

Hagvöxtur


Kaffimógúllinn Howard Schultz (til vinstri á myndinni) seldi hinum slímuga Clay Bennett körfuboltafélagið sitt Seattle Supersonics fyrir 350 milljónir dollara árið 2006.

Það er svipuð upphæð og Kevin Durant (sem Seattle tók númer 2 í nýliðavalinu árið eftir) fær fyrir skósamninginn sem hann var að gera við Nike þegar allir bónusar eru taldir.

Í dag eru "ómerkilegustu" klúbbarnir í NBA deildinni á borð við Milwaukee og Sacramento metnir á yfir 500 milljónir dollara. Fyrir skömmu var met slegið þegar Steve Ballmer keypti LA Clippers á tvo milljarða dollara.

Ætli Schultz sjái eftir sölunni?

Thursday, May 9, 2013

Stay classy, Miami


Svo er sagt að NBA leikmenn séu ólátabelgir. Einhver hefði kjálkabrotið þessa belju, sem gerir allt nema slá Joakim Noah til að ögra honum. Hún hagar sér eins og Íslendingur í athugasemdakerfi.
Ef Noah hefði svo mikið sem horft í áttina til hennar, hefði hún farið í mál við hann og unnið.
USA! USA! USA!






















Líka gaman að sjá hvað starfsmaður á plani við hliðina á fólkinu hefur gríðarlegar áhyggjur af þessu.

Viðbót 9/5:

Fylgismaður glyðrunnar var litlu skárri. Hann lét sér ekki nægja að öskra á Joakim Noah, heldur sendi hann Taj Gibson líka tóninn þegar hann fór brjálaður af velli eftir viðskipti við slaka dómara leiksins. Sjáum að þetta viðrini er ekkert gáfulegra en kerlingarskassið.

Takið aftur eftir því hvað starfsmaður á plani er að hafa GRÍÐARLEGAR áhyggjur af þessu öllu saman. Þvílíkt sauðnaut.

Tuesday, January 22, 2013

Áfram skal drullað yfir góða stuðningsmenn



Það væri lélegt ef við segðum ekki okkar skoðun á því að nú virðast vera 99% líkur á því að Sacramento sé að missa körfuboltafélagið sitt til Seattle. Hið rétta er að við höfum ekki með nokkru móti nennt að setja okkur almennilega inn í þetta mál af því það er svo mikil skítalykt af því.

Það fór gríðarlega í taugarnar á okkur eins og öllum (nema Oklahoma-búum) þegar Supersonics var stolið frá Seattle og því er það óendanlega kaldhæðnislegt að hinir flottu stuðningsmenn í Seattle séu nú aftur að fá NBA lið - og það stolið alveg eins og Sonics forðum.

Undirmálsmennirnir Maloof-bræður hafa verið milli tannanna á fólkinu í Sacramento í mörg ár, en þessir drulluhalar sem voru búnir að lofa að liðið færi ekki frá Sacramento, stukku auðvitað beint á að losa það þegar ljóst varð að þeir fengju þessar fáránlega háu upphæðir fyrir Kings. Þetta félag er ekki nálægt því að vera 500 milljón dollara virði, það er brandari.

Nú erum við þegar búin að skrifa allt of mikið um þetta. Því miður eru þessi mál fastur partur af lífinu í NBA og þegar þessi bisness er annars vegar, er öllum skítstama um alla.

Fólkið í Sacramento, með fyrrum NBA leikmanninn og borgarstjórann Kevin Johnson í fararbroddi, hefur barist blóðugri baráttu fyrir því að fá að halda liðinu sínu í borginni og hefur gert allt sem til þurfti.

Það er bara ekki nóg.

Vissulega er það þannig að Kings hefur verið brandari í NBA deildinni og að undanskildum árunum með Chris Webber, hefur það verið að gólfmotta í besta falli. Það verður því enginn söknuður af liði Sacramento Kings - ekki nokkur - en við erum bókstaflega í rusli fyrir hönd stuðningsmanna Kings.

Þetta fólk er búið að vera ótrúlega duglegt að styðja við bakið á liðinu þó það hafi verið drullandi á sig áratugum saman og loksins þegar liðið byrjaði að geta eitthvað um aldamótin, voru stuðningsmennirnir ef til vill þeir háværustu og bestu í deildinni.

Ef við skoðum hina hliðina á peningnum, er gaman að fólkið í Seattle sé að fá NBA lið aftur, en alveg eins og með Oklahoma, er ekki hægt að gleðjast að fullu fyrir hönd félagsins á næstu árum út af drullunni sem gengið hefur á í sögu þess.

Drullusekkurinn sem á Oklahoma City var búinn að lofa því að Seattle gæti fengið Supersonics nafnið aftur ef borgin fengi lið á ný (hann á réttinn á nafninu) en það er einskis virði ef félagið fær ekki sögu sína til baka. Við sjáum ekki að svo geti orðið, þó auðvitað eigi að slíta sögu Sonics frá Thunder og miða sögu OKC við árið þegar það flutti til Oklahoma.

Við botnum ekkert í þessari hringavitleysu.

Skál fyrir þér og þínum skítaplönum enn eina ferðina David Stern. Gangi þér vel í að hrauna frekar yfir deildina áður en þú drullast loksins til að hætta, elliæra fífl.

Allt snýst þetta um peninga og pólitík og það eru einmitt atriðin sem okkur leiðast mest.
Sérstaklega fyrra atriðið. Pólitík á ekki heima í jafn fallegum leik og körfubolta. Á ekki að sjást.