Showing posts with label Endurkomur. Show all posts
Showing posts with label Endurkomur. Show all posts

Friday, December 8, 2017

Afsakið (þetta) hlé


Það er náttúrulega ekkert annað en vanvirðing við þá örfáu lesendur sem enn nenna að kíkja á NBA Ísland að skrifa ekki staf handa þeim í marga mánuði. Hvað sem því líður, getið þið rétt ímyndað ykkur hvort fór ekki um ritstjórn síðunnar þegar hún vaknaði allt í einu upp við það í lok sumars að hún hafði engan áhuga á að skrifa lengur - eftir að hafa gert það nánast daglega í meira en áratug.

Við höfum ekki hugmynd um af hverju ritstjórnin lamaðist skyndilega í ágúst, en mögulega hafa stórar breytingar eitthvað með það að gera. Svona breytingar eins og að flytja höfuðstöðvar okkar úr æsingi höfuðborgarinnar í sveitina og svo, tjah, ýmislegt annað skulum við segja.

















Við höfum heldur ekki hugmynd um hvort neistinn til að skrifa er kominn aftur eða ekki. Það eina sem við vitum er að NBA deildin er alveg viðbjóðslega skemmtileg eins og alltaf - og að það er alveg stórkostlega asnalegt að skrifa ekki um það daglega eða vikulega eða hvað það nú er.

Tölvupóstunum hefur auðvitað rignt yfir okkur á nbaisland@gmail.com í þessari löngu og leiðinlegu pásu, þar sem þið lesendur eruð búnir að spyrja okkur hvað sé í gangi. Sum ykkar hafa verið reið yfir þessari leti og kæruleysi, sum ykkar hafið lýst yfir áhyggjum ykkar og spurt hvort við séum yfir höfuð á lífi.*

Við hefðum átt að vera búin að því fyrir löngu, en okkur langaði amk að segja ykkur að við værum enn lifandi, að okkur langaði ekki að loka síðunni, að við hötuðum meira en nokkru sinni að vera ekki lengur með hlaðvarp og að við ætluðum að reyna allt sem við mögulega gætum til að byrja að skrifa aftur. Ef ekki fyrir ykkur, þá fyrir okkur - og ef ekki fyrir okkur, þá fyrir ykkur, fattiði...

Við verðum bara að sjá hvað setur. Þessi færsla er amk byrjun, þó ekki væri annað.

----------------------------------------------------------------------------------------------------

* - Hvert einasta orð í þessari málsgrein er samviskulaus helvítis haugalygi. Við höfum ekki fengið einn einasta tölvupóst vegna málsins, enda er öllum svo skítsama hvort þessi síða er til eða ekki, en við ætlum bara að loka augum og eyrum fyrir þeirri staðreynd og halda áfram eins og ekkert hafi í skorist. Við erum ekki gáfaðari en þetta, eins og þið komust öll að fyrir mörgum árum.

Friday, June 17, 2016

Hömlulaus LeBron - Oddaleikur í úrslitunum


Ætli sé ekki best að byrja á smá tölfræði á meðan við náum okkur niður eftir þetta rugl þarna í Cleveland í nótt. Þá eigum við sérstaklega við tölfræði LeBron James, sem virðist vera að taka því mjög illa að hafa lent undir 3-1 og vera því á góðir leið með að tapa enn einu lokaúrslitaeinvíginu sínu á ferlinum.

Cleveland er allt í einu búið að jafna metin í einvíginu við Golden State og það er ekki síst að þakka téðum LeBron James, sem er búinn að spila á guðs vegum í síðustu tveimur leikjum. Þar hefur hann boðið upp á 41 stig, 12 fráköst, 9 stoðsendingar, 3,5 stolna bolta, 3 varin skot, þrjá tapaða bolta að meðaltali í leik og +39 í plús/mínus tölfræðinni. Einmitt.



James er skráður með 188 "snertingar" í þessum tveimur leikjum skv. heimasíðu NBA deildarinnar, sem þýðir að hann er meira með boltann en nokkur annar maður í einvíginu og því er með öllum ólíkindum að maðurinn sé aðeins búinn að missa boltann þrisvar sinnum. Við erum að tala um þrjá tapaða bolta á 86 leikmínútum.

Ofan á þetta hefur Golden State skotið 2 af 10 undir körfunni þegar hann er á svæðinu í leikjunum tveimur og einhver tölfræði sagði að Warriors-menn sem James var að dekka í leiknum í nótt, hefðu skotið 0 af 7 utan af velli.

Er þetta ekki nóg, spyrðu!?!

Einmitt.



Á lykilkafla í síðari hálfleik í nótt, skoraði Cleveland 27 stig í röð þar sem James annað hvort skoraði sjálfur eða eða átti stoðsendingu. Hann skoraði 17 stig í fjórða leikhlutanum einum saman (6 af 9 í skotum) og gaf auk þess fjórar stoðsendingar.

LeBron kom að 70 stigum Cleveland í leiknum með beinum eða óbeinum hætti og þó það muni miklu fyrir hann að langskotin hans séu farin að detta, er það sú staðreynd að hann er aftur farinn að skjóta 65% í teignum sem segir okkur að hann sé mættur í slaginn á ný - og rúmlega það.



Hann er sem sagt með 30 stig, 11,3 fráköst, 8,5 stoðsendingar, 2,7 stolna bolta, 2,2 varin skot, 51% skotnýtingu, 40% 3ja stiga nýtingu og +22 í plús/mínus í leikjunum sex í lokaúrslitunum. Þú vissir væntanlega líka að hann er efstur í öllum tölfræðiþáttum í báðum liðum í einvíginu. Hann er reyndar með jafnmörg fráköst og Tristan Thompson, en þú fattar þetta.

Trúlega væri hægt að halda áfram með þetta rugl, en þið eruð örugglega farin að ná því hvað við erum að fara hérna; Það er engu líkara en að LeBron James sé góður í körfubolta. Við sjáum mynd:



Úrslitaeinvígið okkar í ár hefur nú vaknað til lífsins og sprungið út með tilþrifum. Það reyndist forljótur andarungi sem fáir vildu sjá í stöðunni 2-0 og 3-1 fyrir Golden State. Nú er svo komið að meistararnir, sem komu til baka eftir að hafa lent undir 3-1 gegn Oklahoma í síðasta mánuði, eru nú sjálfir búnir að klúðra þessu og missa seríuna í jafntefli.

Þvílíkt einvígi!



Það góða við að vera með frjálsan og óháðan miðil eins og NBA Ísland er að við getum rekið á honum hvaða ábyrgðarlausa áróður sem okkur sýnist án þess að hlusta á kóng eða prest og nú ætlum við að nýta þennan vettvang til að leggja fram boðskap sem á erindi til allra körfuboltakera á landinu.

Þið hafið öll séð hvað narratífið í kring um lið og leikmenn í NBA deildinni eru svakalega fljótt að breytast. Það er að segja hvaða stefnu menn taka þegar þeir fjalla um t.d. úrslitaeinvígið í NBA. Hvernig menn ákveða að segja frá hlutunum - hvað þeir leggja áherslu á og hvað ekki.



Enginn leikmaður í nútímasögu NBA deildarinnar fengið jafn sveiflukennda og dramatíska umfjöllun og LeBron James og það er magnað að horfa upp á það að hann skuli enn vera fær um að breyta narratífinu í kring um sig með handafli. Margir hafa reynt það, en fáum tekst það.

Íslendingur nokkur er einmitt að reyna þetta, gnístandi tönnum af gremju. Hann reynir að skrifa söguna sína sjálfur eftir eigin höfði á hverjum degi en þó nokkrir afskaplega illa gefnir einstaklingar trúi öllu sem hann segir, breytir það engu um það að þetta er ekki raunveruleg saga, heldur átakanlegt bull og lygar örvæntingarfulls manns sem nær aldrei að þurrka mistökin sín út úr sögubókunum, sama hvað hann klórar og grenjar.



Lokaúrslitin 2016 áttu að vera úrslit Warriors-liðsins og leikmanns ársins, Stephen Curry. En á einhverjum pungsparks og kjaftbrúks tímapunkti í þessu einvígi, ákvað LeBron James að taka stílabækurnar sem sagnfræðingar eru búnir að vera að skrifa í í allan vetur og rífa þær í tætlur.

Nota bene, James er ekki búinn að skrifa lokakaflann, hann verður ekki skrifaður fyrr en á sunnudagskvöldið og það er lokakaflinn sem ræður úrslitum í þessu magnaða einvígi. En það sem við viljum árétta sérstaklega hér, er hvað er búið að gerast í síðustu tveimur leikjum.



Það sem gerðist, er að LeBron James tók eitt stykki lokaúrslitaeinvígi í NBA deildinni og barði það í andlitið með með felgulykli. Hann tók sögu sem var nánast alveg búið að skrifa, reif hana í tætlur, eyðilagði hana og er að semja sína eigin. Það vantar bara lokakaflann. En athugaðu að hvernig sem lokakaflinn fer - hver það verður sem skrifar hann, verður LeBron búinn að breyta þessari sögu varanlega og hann þarf að fá sitt hrós fyrir það.

Afar fáir körfuboltamenn hafa hæfileika, skapgerð og burði til að taka lokaúrslitaseríu yfir og breyta henni upp á sitt einsdæmi og við verðum að segja alveg eins og er, að okkur datt ekki í hug að LeBron James hefði það sem til þurfti til að gera neitt slíkt í dag. Sérstaklega eftir að við horfðum á hann klúðra hverju sniðskotinu á fætur öðru í fyrstu leikjunum gegn Warriors og fá litla hjálp frá félögum sínum.



En svo gerist eitthvað. Það er til dæmis alveg pottþétt mál að lið sem er í vandræðum með sóknarleikinn sinn, mun undir öllum kringumstæðum hagnast á því ef besta varnarmanni andstæðingsins er kippt út í eins og einn leik. Ókei, flott fyrir Cleveland, en vannst þessi sigur í leik fimm þá ekki eingöngu út á það að Draymond Green var ekki með? Nei, það virðist ekki vera.

LeBron James losnaði við Green úr vegi sínum í fimmta leiknum, en það er eins og hann hafi gleymt því að hann mætti til baka í sjötta leikinn, því hann bara sótti á körfuna eins og enginn væri morgundagurinn. Það hefur svo engan veginn dregið kjarkinn úr James í ruðningsferðum sínum inn í teiginn þegar hann far að andstæðingur hans númer eitt - Andre Iguodala - byrjaði skyndilega að haltra um völlinn eins og hann væri búinn að gera í buxurnar í nótt. Gera stórt í buxurnar.



Þvílíkt andskotans vesen er orðið á þessu Golden State liði, afsakið hjá okkur orðbragðið, en við erum viss um að leikmenn og þjálfarar orða það ekki á fallegri hátt en þetta. Þetta var allt svo klippt og skorið fyrir nokkrum dögum síðan. Liðið sem gat ekki unnið þá var komið út í horn og allt eins og það átti að vera. Það var ekki annað að gera en vinna það einu sinni enn og svo bara leikur, vindill, kampavín, skál, búið!



En í staðinn er allt komið í óefni hjá meisturunum. Bogut hefur lokið keppni, Iguodala er eins og Robocop á línuskautum, skvettubræður eru upp og ofan og Draymond var daufur. Þetta er ekki í fyrsta skipti sem Golden State mætir mótlæti, þið áttið ykkur alveg á því, en það er dálítið nýtt fyrir þá að gera dálítið í bussan sín með þessum hætti.

Við þurfum alveg örugglega ekki að telja upp fyrir ykkur hvað lið sem spila á útivelli í oddaleikjum eru andskoti ólíkleg til að vinna nokkurn skapaðan hlut. Þið vitið þetta. En á Cleveland þá einhvern séns á sunnudaginn? Sagan segir nei, alveg eins og tölvan forðum, en af hverju ekki?



Það er allt á móti Cavs í þessu sambandi, sama hvort það varðar sögubækur, trend eða tölfræði. Lið sem lenda undir 3-1 vinna ekki seríur og lið sem eru á útivelli vinna ekki oddaleiki og bla bla bla. En af hverju á Cleveland ekki möguleika á að vinna lið sem það er búið að vinna tvisvar í röð í hreinum úrslitaleik? Af hverju á Cleveland ekki möguleika á móti Warriors-liði sem er ekki heilt heilsu og er alls ekki að finna taktinn sinn um þessar mundir?

Við skulum láta þessum spurningum ósvarað til að vera ekki að eyðileggja fyrir ykkur áhorfið á sunnudaginn og ljúkum þessu frekar með því að ítreka það sem við tókum fram hér að ofan: LeBron James reif stílabókina af söguriturum NBA deildarinnar, barði þá í hausinn með henni og er búinn að skrifa kafla fimm og sex í henni algjörlega eftir sínu höfði. Þessar breytingar eru varanlegar óháð úrslitum í sjöunda leiknum, en það er ljóst að það fer allt í eitt risastórt kaos ef Cleveland heldur þessum ótrúlega endaspretti sínum áfram.



Nú eru náttúrulega ekki allir sammála okkur um hvernig á að ganga frá þessari sögu og okkur finnst skemmtilegast að lesa skrif þeirra sem ætla að láta það ráðast í næsta leik hvernig þeir gera ferilinn hans LeBron James upp. Grínlaust, það er fullt af fólki sem ætlar sumsé að gera þetta svona: Ef Cleveland tapar, verður það LeBron James að kenna og því er hann sjálfkrafa stimplaður kokari og aumingi - en ef Cleveland vinnur verður hann bestur í heimi, jafnvel betri en Jordan.

Sigh...



Það er ekki auðvelt að díla við svona, en við skiljum svo sem að hluta af hverju fólk er svona æst. Það er af þvi LeBron James er enn og aftur að sýna okkur að hann er ofurmenni á körfuboltavelli og getur enn tekið gjörsamlega yfir heilu leikina án þess að nokkur fái rönd við reist. Og það sem meira er, við erum öll að taka þessu sem algjörlega sjálfssögðum hlut, eins og þetta sér bara eitthvað eðlilegt að spila svona!

Nei, LeBron James var bara að minna okkur aðeins á það, í þúsundasta skipti, að hann er einn allra, allra besti körfuboltamaður sem uppi hefur verið og þú skalt ekki láta þér detta í hug að sú jafna breytist eitthvað stórkostlega út af einum körfuboltaleik. Sigur á sunnudaginn gæti orðið ágætis kirsuber á toppinn á rjómaísnum sem er ferillinn hans James, þó hann sé auðvitað ekki búinn.

En hvort sem leikurinn tapast eða vinnst um helgina, verður það sífellt stærri áskorun að finna körfuboltamenn í sögunni sem eru betri en LeBron James. Þá má orðið telja á fingrum annarar handar. Þú getur notað sumarið til að díla við það.


Tuesday, May 3, 2016

Risasigur Oklahoma


Ekki áttum við von á þessu heldur...

Látið ykkur samt ekki detta það í hug að við ætlum að fara að skrifa einhvern 2000 orða gremjupistil um dómgæslu. Hell no.

Oklahoma spilaði kannski Houston-lega vörn í fyrsta leiknum gegn San Antonio um helgina, en Oklahoma er samt ekkert Houston. Oklahoma er ekki algjörlega karakterslaust drasl, sjáiði.

Sigur Oklahoma í leik tvö vekur eiginlega upp enn fleiri spurningar hjá okkur um frammistöðu liðsins í fyrsta leiknum, þar sem leikmenn liðsins mættu hreinlega ekki til leiks. Eins og það sé bara ekkert mál að mæta bara til leiks í leik tvö á í rimmu við San Antonio þar sem þú ert ekki með heimavallarréttinn. Kommon.

Við þykjumst hafa fylgst lengi með þessu og þykjumst vera voðalega reynd í bransanum, en eins og þið lásuð í pistli okkar eftir fyrsta leikinn, létum við stórsigur San Antonio stíga okkur aðeins til höfuðs og spáðum því að Oklahoma færi með tapið stóra á öxlunum inn í næsta leik. Það reyndist kolrangt, því þeir voru frábærir og unnu verðskuldaðan sigur

Já, dómararnir fokkuðu þessu öllu gjörsamlega upp þarna í restina, en þú getur ekki sagt að Oklahoma hafi ekki unnið fyrir þessu. Þeir voru bara einfaldlega betri, í leiknum sem þeir urðu að vinna.

Mjög margir eru búnir að missa sig í æðiskasti út í dómarana og fjölmiðlar eru sjálfum sér líkir og séð til þess að narratífið í kring um þennan leik snýst nú eingöngu um dómgæslu en ekki þá staðreynd að hér eru tvö stórkostleg körfuboltalið að reyna að drepa hvort annað. Þetta er miður, en svona er þetta bara á öld Trumps og Twitters.

Langbestu viðbrögðin við þessu kaosi komu samt frá Manu Ginobili, sem furðaði sig á dómgæslunni en hélt algjörlega ró sinni og hálfpartinn öskraði af fagmennsku. Hann vildi meina að San Antonio hefði ekki tapað leiknum á síðustu sekúndunum, heldur hefði liðið brugðist sem heild með því að halda sig ekki nógu vel við leikáætlunina.

Þetta er hárrétt hjá Manu og þetta er ástæðan fyrir því að þetta er langbesta félagið í NBA deildinni og eitt best rekna íþróttalið heims.

Það er vegna þess að allir, allt frá ræstitæknum og ródeótrúðum upp í forsvarsmenn og forseta, róa í sömu átt, eftir sama sýstemi, sem sannað hefur verið að skilar árangri.

Við bjuggumst sannarlega ekki við þessum úrslitum í gær. Við erum 100% viss um að San Antonio sé með betra lið en Oklahoma og klári þessa seríu, en það er ekkert að því að láta koma sér á óvart. Þó það nú væri.

Það er búið að vera dálítið áhugavert að fylgjast með því hvernig Spurs-menn hafa skipt með sér stigunum í fyrstu tveimur leikjunum og það er enn áhugaverðara að San Antonio hafi tapað í gær þrátt fyrir að LaMarcus Aldridge ætti annan hamfaraleik hjá þeim - gott ef hann hitti ekki úr 348.657 af 348.672 utan af velli.

KD og Russ voru flottir hvor á sinn hátt, Ibaka solid, Adams frábær í fráköstunum og Dion Waiters bætti fyrir að hafa sett niður stóran þrist með því að reyna að gefa San Antonio leikinn - fyrst með því að gefa Ginobili olnbogaskot í innkasti, svo með því að koma boltanum ekki í leik og loks með því að kasta boltanum til mótherjans.

Við vildum óska þess að við a) hefðum haft tækifæri til að horfa almennilega á leikinn (prófatíð, go figure) og b) að við hefðum eitthvað vit á körfubolta, því þá gætum við sagt ykkur hvernig stóð á því að Oklahoma náði að vinna þennan leik eftir útreiðina á laugardaginn.

Ekki varð Billy Donovan allt í einu góður þjálfari bara svona á einni nóttu...? Nei, andskotinn.

Það sem okkur fannst helst breytast frá leik eitt til tvö var að Russell Westbrook fór að hitta eitthvað, þó hann hitti ekki vel, varnarleikur Oklahoma var allt annar og þeir voru grimmari í fráköstunum, en hluti af þessu lá svo líka hjá San Antonio.

Spursarar klikkuðu virtist okkur á um það bil 840 sniðskotum í þessum leik og manstu eftir ÖLLUM skotunum sem duttu hjá liðinu í leik eitt? Jæja, þau duttu EKKI í þessum leik. Meðaltalslögmálið þarna að verki.

Nú eru næstu tveir leikir í Oklahoma og þó það gangi þvert á spár okkar, höfum við á tilfinningunni að liðin skipti þeim á milli sín. En svo getur líka vel verið að San Antonio vinni þá báða örugglega og klári þetta heima í leik fimm.

Nú eru Oklahoma menn búnir að tapa og ajustera og nú síðast töpuðu Spurs og nú þurfa þeir að ajustera. Það vill svo vel til að þjálfarateymi Spurs hefur 6000 sinnum meiri reynslu af að ajustera í seríum í úrslitakeppni NBA deildarinnar, þannig að þeir svarthvítu ættu að hafa betur á því sviði.

Kawhi Leonard á eftir að verða betri í næsta leik en hann var í leik tvö. LaMarcus Aldridge getur ekki mannlega mögulega haldið áfram að hitta svona fáránlega og hann kemur niður á jörðina í næsta leik og lendir í einu "atviki" á móti Steven Adams.

Loks þarf San Antonio að fá meira frá Tony Parker. Okkur er alveg sama þó hann sé með sprungið á báðum - San Antonio vinnur þessa seríu ekki ef það ætlar að treysta á að LaMarcus Aldridge skjóti 97% og verði með 40 stig að meðaltali í henni.

Hvað Oklahoma varðar, mun Serge Ibaka ekki verða eins áberandi (og góður) í sóknarleiknum í leikjum þrjú og fjögur, en Kevin Durant og Russell Westbrook verða samir við sig.

Durant setur einn 38 stiga leik og einn 27 stiga leik og Westbrook á eftir að tapa boltanum 15 sinnum í leikjunum tveimur.

Þá þarf Oklahoma að fá að minnsta kosti einn "WTF" leik frá einum af aukaleikurum sínum í öðrum hvorum leiknum, en þið vitið jafnvel og við að það er ekki að fara að gerast, þannig að San Antonio nær í versta falli splitti í Oklahoma og hirðir því heimavöllinn til baka - eða vinnur bara báða leikina.

Chi-chiiing! Þar hafið þið það.

Thursday, November 12, 2015

Vörutalning: Austurdeild


Nú ríkir mikil eftirvænting á íslenskum heimilum og það kemur jólahátíðinni ekkert við. Nei, nú er fólki orðið mál að fá vörutalningu frá NBA Ísland til að hjálpa sér að skilja hvað er í gangi í deildinni. Við erum vön að gera þetta nokkrum sinnum á tímabili

Vörutalningin að þessu sinni verður  með styttra sniði enda hefur aðeins eitt lið í deildinni spilað tíu leiki þegar þetta er ritað, flest átta eða níu. Það liggur í augum uppi að það er ekki tímabært að kafa mjög djúpt ofan liðin sem við tökum fyrir svona snemma á leiktíðinni, en í staðinn höfum við fengið nokkrar óvæntar uppákomur og nokkra rosalega leiki.

Venju samkvæmt skulum við byrja á að dýfa tánum aðeins í Austurdeildardrullupollinn áður en við hoppum nakin út í Vesturdeildarlaugina. Við verðum nú samt að viðurkenna að Austurdeildin fer þokkalega af stað og er enn sem komið er bara með tvö lið sem gera sig að fíflum í hverjum leik, Brooklyn og Philadelphia.

Öllum hinum liðunum í austrinu hefur tekist að vinna amk 3-4 leiki og meira að segja friggin´ New York er næstum því með 50% vinningshlutfall. Næstum því.

Eins og við sögðum er ekki hægt að lesa mjög mikið út úr þessu meðan úrtakið okkar er enn svona lítið, en þó er áhugavert að sjá óvænta hluti í töflunni. Þannig eru Detroit (5-3), Indiana (5-4) og Charlotte (4-4) búin að planta sér inn á topp átta meðan klúbbar eins og Washington (3-4), Boston (3-4) og Milwaukee (4-5) eru utan við sæti í úrslitakeppninni.

Það er stutt á milli þegar liðin eru ekki búin að spila nema tíu leiki, en helsta trendið sem við sjáum í þessu er að Detroit, Charlotte og Indiana eru að byrja betur en við reiknuðum með. Við verðum samt að hafa hugfast að austrið er jú að spila mest við austrið og þannig hrannast sigrarnir upp.

Samt verðum við að henda einu kúdósi á Detroit, sem virðist loksins vera að finna sig í leikstjórn Stans van Göndís. Drummond er náttúrulega búinn að vera ofsalegur. 


Annað lið sem við ætlum að gefa sját-át eru kjúklingarnir í Orlando. Þeir eru búnir að tapa 5 af 9 leikjum sínum og flest þessi töp eru skólabókardæmi um reynsluleysi. Þeir eru allir að læra þetta. Við erum nokkuð hrifin af leikstíl Orlando-liðsins sem var einni handsprengju frá Russell Westbrook frá því að leggja Oklahoma á dögunum.

Eigum við að segja að það komi á óvart að Cleveland sé 7-1 út af öllum meiðslunum? Þið ráðið því, en það stefnir óneitanlega í huggulegan vetur hjá Cavaliers.
Það rýkur úr herbúðum Chicago Bulls, þó eldurinn sjáist ekki.

Þvílík gargandi hamingja að við skulum vera búin að endurheimta Paul George nokkurn veginn eftir fótbrotið ógeðslega. Við söknuðum hans mikið meðan hann var frá keppni, enda var hann og er einn besti tvíhliðaleikmaður deildarinnar.

Stuðningsmenn Knicks hafa nú loksins ástæðu til að fara fram úr rúminu á morgnana þar sem nýliðinn knái Kristaps Porziņģis er að reynast duglegur, skemmtilegur og spennandi. 

Hann treður yfir einhvern reglulega með því að hoppa á bakið á honum og þruma niður sóknarfráköstum. 

Það kæmi okkur satt best að segja ekkert á óvart þó sala á geðlyfjum ætti eftir að dragast saman í New York með tilkomu Porziņģis. Svona hengir fólk miklar væntingar á hann. 

Þessi strákur á eftir að læra mjög margt og hans bíður gríðarleg vinna við að byggja upp meiri físík. Hann þarf að taka dálítið vel á hnébeygjunni karlinn.

Já, við vorum ekki lengi að telja Austurdeildina, en í næsta pistli skellum við okkur vestur á bóginn og förum að pæla í alvöru liðum.

Wednesday, June 10, 2015

Cleveland hótar að gera eitthvað sögulegt


Stundum skiljum við hvorki upp né niður í körfubolta. Eins og núna. Golden State, sem er miklu betra lið en Cleveland með alla sína leikmenn heila, er komið 2-1 undir í úrslitaeinvígi NBA deildarinnar. Það er ekkert eðlilegt við þetta. Þetta gæti verið óvæntasta staða sem við höfum orðið vitni að í úrslitaeinvígi.

Þessi pistill verður mjög stuttur, af því hann segir það nákvæmlega sama og sá síðasti. Cleveland er bara að taka Golden State og berja það í andlitið með kjöthamri og það er ekkert sem leikmenn Warriors geta gert í málinu.

LeBron James er að spila þannig að ef hann vinnur tvo leiki í viðbót á þessari leiktíð, verður pistillinn sem við skrifum um hann í kjölfarið annað hvort ein setning eða efni í heila bók.

Matthew Dellavedova er gjörsamlega ekki hægt. Hann er Öskubuskuævintýri, ef ævintýrið um Öskubusku fjallar um maurætu með hundaæði sem slær í gegn með reggíhljómsveit og flýgur til mars úr geimflaug sem það smíðaði sjálft úr fótanuddtæki og sviðasultu.

Steph Curry sýndi smá rokk í lok leiks í kvöld, en það var ekki nóg. Við vonum hans vegna og Warriors vegna að hann sé búinn að finna svægið sitt, því annars er Golden State bara fögt!

Þetta meikar bara engan sens! 

Cleveland ræður tempóinu í þessu einvígi 100% og ef Golden State breytir því ekki í næsta leik, er það fögt. Þá er þetta bara búið og allar hugmyndir okkar um körfubolta foknar til andskotans.

En mikið ógeðslega, óhuggulega er þetta nú skemmtilegt allt saman. Vá!

Friday, October 3, 2014

Saturday, August 2, 2014

Rose hendir einni niður


Lið Bandaríkjanna er nú að æfa á fullu fyrir HM í körfubolta sem fram fer á Spáni eftir um það bil mánuð. Í kvöld spilaði liðið smá æfingaleik þar sem bláir kepptu við hvíta. Þarna er um að ræða blöndu af leikmönnum sem fara á HM og nokkra boxpúða sem þeir nota á æfingum. Það vakti eðlilega mikla kátínu þegar Derrick Rose bauð upp á þessa strax í upphafi leiks. Mikið erum við öll búin að sakna þess að horfa á þessa mennsku handsprengju spila körfubolta.

Wednesday, December 11, 2013

Monday, November 4, 2013

Gleði



Við ætlum að leyfa liðunum í NBA að spila meira en þrjá leiki áður en við förum að draga ályktanir eins og að Philadelphia sé að fara í úrslitakeppnina.

Það sem einkennir fyrstu daga tímabilsins í okkar bókum er gleðin - gleðin yfir að endurheimta menn eins og Derrick Rose, Russell Westbrook og Kevin Love af meiðslalilstanum. Þetta eru allt snillingar.

Við vorum sannarlega ekki búin að gleyma því hvað Derrick Rose er góður leikmaður, en eitt leiðir að öðru þarna í Chicago og nú er það heilsa Joakim Noah sem er áhyggjuefni.

Það sem við vorum hinsvegar næstum búin að gleyma, er hvað Minnesota getur verið hrikalega skemmtilegt og sterkt lið þegar það fær meira en helming leikmanna sinna af meiðslalistanum - sem gerist reyndar ekki oft.

Vonandi verður það ekki til þess að við förum að jinxa þá neitt, en nú er aftur orðið dásamlegt að sitjá Úlfavaktina þegar þeir Ástþór, Pekovic og Rubio fá loksins að spila saman. Það er orðið langt síðan síðast.

Ástþór spilar eins og hann eigi lífið að leysa og skilar hverjum 30/15 leiknum á fætur öðrum.

Það er missir í Andrei Kirilenko, en menn eins og Ronnie Brewer og Kevin Martin eru að gera fína hluti þarna og eiga eftir að styrkja þetta lið.

Bara ef Rubio gæti nú komið körfuboltanum annað slagið ofan í körfuna, það myndi opna alveg nýja vídd í sóknarleik liðsins. Enn sem komið er getur hann ekki svo mikið sem skotið skökku við.

Ef vörnin og heilsan verður í lagi hjá Úlfunum í vetur, er full ástæða til að ætla þeim sæti í úrslitakeppninni. Það er hægara sagt en gert að komast í úrslitakeppnina í Vesturdeildinni, en það gerir þetta bara enn skemmtilegra - það fara sko engin skítalið í vormótið í vestrinu.