NBA Ísland gerir upp undanúrslitin

Tweet

Undir nánast öllum kringumstæðum hefðum við skrifað tvo pistla til að gera upp undanúrslitaeinvígin í úrslitakeppni NBA deildarinnar. En þó þessi pistill verði sjálfssagt fjórum sinnum lengri en hann þarf að vera eins og allir okkar pistlar, segir það sína sögu um úrslitakeppnina í ár að það er algjör óþarfi að skrifa sitthvorn pistilinn til að gera upp austur og vestur. Einn er yfirdrifið nóg.

Úrslitaeinvígi Austurdeildarinnar lauk í nótt þegar Cleveland gjörsamlega slátraði Boston Celtics í Boston, að þessu sinni 135-102. LeBron James og félögum leið einfaldlega miklu betur í leikjunum í Boston í þessu einvígi, sem er í besta falli stórfurðulegt, en engu að síður staðreynd.

Ef framtíð Celtics væri ekki jafn björt og raun ber vitni, væru þessi ljótu töp liðsins á heimavelli meira að segja kjörin ástæða til að skella sér í gott þunglyndi eitthvað fram eftir sumri.

Lið sem nær besta árangrinum í Austurdeildinni nokkuð óvænt, kemst í úrslit austursins nokkuð óvænt og er með fyrsta valrétt í nýliðavalinu í sumar, gæti svo sem ákveðið að fara í þunglyndiskast, en það yrðu sett lög á það undir eins líkt og lögreglumenn sem ætluðu í verkfall.

Nei, það gekk allt of margt upp hjá Celtics í vetur og vor svo þeir hafi efni á að fara í þunglyndiskast. Var súrt fyrir þá að spila ekki mínútu gegn Cleveland í úrslitaeinvígi Austurdeildarinnar án síns besta sóknarmanns? Vissulega. Var fúlt að það voru fleiri leikmenn hjá Boston en bara Thomas sem voru meiddir? Vissulega. Hefði 100% heilsa þessara manna breytt útkomunni á þessu einvígi? Aldrei.

Þessi sprettur Celtics-manna í úrslitakeppninni núna var ekki annað en generalprufa fyrir það sem koma skal hjá liðinu. Þeirra ár er ekki í ár og ekki á næsta ári heldur, hvort sem þið sættið ykkur við það eða ekki. Markmið Danny Ainge var ekki að vinna titil á þessu ári, því það sér hver manneskja að ef svo hefði verið, hefði hann skipt einhverju af valréttunum sem liðið á uppi í erminni fyrir leikmann á borð við Jimmy Butler eða Paul George, ef við gefum okkur að þeir hefðu verið falir yfir höfuð (sem er alls ekkert víst, hvað sem slúðursögur segja).

Í stað þess að horfa svo stutt fram á veginn, ákvað Ainge hinsvegar að einbeita sér að langspilinu og það er hárrétt ákvörðun að okkar mati. Trúið okkur, ef Ainge stendur eitthvað gott til boða til að gera Boston liðið að alvöru áskoranda í nánustu framtíð, mun hann ekki hika við að stökkva á tækifærið.

En eins og staðan er núna, er hann að horfa lengra fram á veginn. Og það er ekkert sem bendir til annars en að Boston (þökk sé glórulausri ákvarðanatöku eiganda Brooklyn Nets á sínum tíma) sé í langbestum málum allra liða í Austurdeildinni ef Cleveland er undanskilið, akkúrat í augnablikinu.

Öll umræða um Boston Celtics í ár og í nánustu framtíð er alltaf fljót að fara í farveg sem kemur málinu ekkert við, alveg eins og hún gerði akkúrat núna hjá okkur. Meiningin var að skoða árangur liðsins í úrslitakeppninni í ár, en auðvitað byrjum við strax að hugleiða framtíðina hjá þeim. Umræðan um Boston fer nefnilega alltaf annað hvort út í valrétti í nýliðavalinu eða framtíð Isaiah Thomas.

Ef við sleppum því, er ekki hægt að segja annað en að þetta lið hafi farið fram úr björtustu væntingum í vetur. Það er okkar skoðun og eins og þið vitið, sjáum við glasið næstum alltaf hálftómt, svo við erum alveg harðákveðin í að Celtics hafi gert vel í vetur.

En þó Boston hafi farið fram úr væntingum, þýðir það þá samt ekki að liðið hafi ógnað Cleveland á nokkurn hátt í úrslitakeppninni, því það gerði það alls ekki.

Cleveland lauk í nótt við eitthvað það undarlegasta heiðursmanna-sóp sem við höfum nokkru sinni séð og við eigum aldrei, aldrei eftir að gefa okkur með þá samsæriskenningu að LeBron James hafi ákveðið að gefa þriðja leikinn til að ná sér í smá pening í Vegas í ljósi þess að stuðullinn á Boston-sigur í leiknum var sá hæsti í Las Vegas í áratugi.

Einvígi Boston og Cleveland var svo ójafnt að lýsendur nær og fjær voru á köflum uppteknari við að leika sér að því að fylgjast með ferðalagi LeBron James upp tölfræðimetalistana.

Í nótt náði hann ansi merkum áfanga þegar hann fór upp fyrir Michael Jordan og varð stigahæsti leikmaður allra tíma í úrslitakeppni.

Það er ekki dónalegt afrek hjá manni sem aldrei hefur litið á sig sem skorara, per se, og hefur alltaf leitast við að koma liðsfélögum sínum inn í leikinn alveg eins og honum sjálfum.

Manni sem hefur alltaf fundist körfuboltinn vera liðsíþrótt sem snerist um að spila "á réttan hátt" og finna besta skotið.

Þessi grundvallarmunur á LeBron James og Michael Jordan (sem var auðvitað skorari númer eitt, tvö og þrjú, körfuboltalegur böðull sem var lengi að tileinka sér "leyndarmálið" svokallaða) - manni sem er fyrirmynd hins svokallaða hetjubolta í dag.

Það má vel vera að Austurdeildin sé búin að vera eitt allsherjar andskotans rusl megnið af árunum sem LeBron James er búinn að spila í NBA deildinni, en það breytir því ekki að sú staðreynd að maðurinn sé að fara í sín áttundu lokaúrslit og nú sín sjöundu í röð, er eitt af bestu rökunum fyrir því að hann sé í raun og veru geimvera. Við erum alltaf að bíða eftir því að LeBron James missi til dæmis af eins og einum leik í úrslitakeppni af því hann snýr sig á ökkla eða eitthvað. En, nei.

Í fréttum var þetta helst: Vesturdeild

Tweet

Fyrsta umferðin í úrslitakeppni NBA er örugglega orðin nokkuð fjarlæg í minnum margra ykkar, en við ætlum nú samt að gera hana upp hérna á NBA Ísland. Það gerum við af því við vorum svo vitlaus að gera upp fyrstu umferðina í austrinu um daginn, vegna þess að úrslit í 1. umferðinni gætu haft áhrif á framtíð liða og síðast en ekki síst út af sögulega samhenginu.

Það er nefnilega gott að eiga það á blaði hvað gerðist í úrslitakeppninni 2017 ef okkur langar að rifja það upp eftir nokkur ár. Þannig getið þið, með smá þolinmæði, rifjað það upp hvernig úrslitakeppnin leit út í okkar (og stundum ykkar) augum allt aftur á síðasta áratug. En áður en við förum lengra út fyrir efnið, skulum við kíkja á hvað gerðist í 1. umferð úrslitakeppninnar í Vesturdeildinni.

GOLDEN STATE 4 - PORTLAND 0

Meistaraefnin í Golden State hefðu sennilega þurft að vinna hvern einasta leik á móti Portland með fimmtíu stiga mun til að fá einhvern til að segja að væri meistarabragur á þeim, af því andstæðingurinn í fyrstu umferðinni var satt best að segja ekki mjög sterkur. En það er einmitt þess vegna sem lið reyna að vinna alla þessa leiki í deildarkeppninni - þá eru meiri líkur á því að þau fái "létta" andstæðinga í fyrstu umferð.

Og það kom á daginn að Portland reyndist ekki erfiður andstæðingur fyrir Golden State, jafnvel auðveldari en þegar liðin mættust í annari umferðinni á síðustu leiktíð, þar sem Portland vann þó amk einn leik. Þar voru flestir leikirnir jafnir og spennandi (Curry missti af einhverjum þeirra vegna meiðsla), en það var ekkert svona uppi á teningnum í ár. Þriðji leikurinn í Portland var einna helst spennandi, en hinir þrír minntu helst á hljóðlátar aftökur.

Stuðningsmenn og konur Portland voru dugleg að benda á að liðið þeirra gekk ekki heilt til skógar í úrslitakeppninni og að það hefði haft áhrif. Líklega er það rétt, þó við efumst um að Bosníumaðurinn Jusuf Nurkic hafi verið það sem skildi á milli 4-0 eða 4-3 sigurs Golden State í einvíginu. 

Nurkic gerði þó heilmikið gagn eftir að hann kom til Portland frá Denver og skoraði 15 stig, hirti 10 fráköst og varði 2 skot að meðaltali í leik hjá Portland. 

Hann gat þó því miður aðeins spilað nokkrar mínútur gegn Golden State og var eflaust sárt saknað þó úrslitin í seríunni hefðu aldrei staðið og fallið með honum - við bara kaupum það ekki.

Stundum getum við mælt út hvað einvígi í úrslitakeppninni eru merkileg, gæðaleg eða þýðingarmikil á því hvað innsæi okkar segir á meðan við fylgjumst með rimmunni og hvað pennann í okkur langar að segja að henni lokinni.

Á síðustu leiktíð skrifuðum við alveg örugglega eitthvað fallegt um Portland og sögðum stuðningsmönnum liðsins að láta 4-1 niðurstöðu á móti Warriors ekki fara með sig í þunglyndi, því það vantaði alls ekki mikið upp á til að Portland gæti orðið eitt sterkasta lið Vesturdeildarinnar.

Að þessu sinni var það ekki Portland sem okkur langaði að tala um að einvígi loknu, heldur Golden State. Þó að Warriors hafi ekki unnið alla leiki í einvíginu með fimmtíu eins og við tókum fram í byrjun, voru þrír af sigrum Golden State sérstaklega áhrifamiklir. 

Sérstaklega fannst okkur fjórði leikurinn draga upp mynd af liði sem var mætt í úrslitakeppni til að afgreiða sín mál en ekki draga lappirnar. 

Hversu oft höfum við séð lið sem er undir 3-0 vinna einn svona á heimavelli til að gefa stuðningsmönnum sínum eitthvað pínulítið til að fara með inn í sumarið?

Eitthvað smávegis til að bjarga litlum hluta af stoltinu og enda leiktíðina ekki í eintómu þunglyndi? 

Leikmenn Golden State vissu að Portland, vængbrotið eða ekki, er alveg með mannskap í að vinna leik fjögur og tryggja sér þannig svokallað herramannssóp (4-1) í staðinn fyrir fullgert sóp (4-0).

Nei. 

Leikmenn Warriors tóku ekkert slíkt í mál. Þeir ætluðu að klára þetta mál og ná að hvíla sig aðeins áður en næsta umferð hæfist. Og það gerðu þeir. Vá. Þeir gjörsamlega slátruðu Portland í fjórða leiknum og voru búnir að sýna heimamönnum strax í fyrsta leikhluta að þeir voru ekki að fara að sjá til sólar í þessu einvígi á nokkrum tímapunkti. Bara, nei!

Á myndinni hérna fyrir neðan sérðu hvað gerðist á fyrstu c.a. sex og hálfri mínútunni í leiknum (ætli þú verðir samt ekki að smella á þetta og halda áfram að hamast á myndinni þangað til þú færð hana í viðráðanlegri stærð - hver veit).

Okkur er alveg sama hvað öðrum finnst um þetta. Hvort þetta telur ekki sem meistarataktar af því Portland-liðið er svo slakt eða hvað. Þessi byrjun Golden State í Portland í leik fjögur, sýndi okkur tvennt alveg svart á hvítu: Að Warriors-liðið væri óheyrilega sterkt, þó meiðsli og annað vesen hefðu komið í veg fyrir að liðið næði að komast á það flug sem það hefði viljað í vetur og að leikmönnum liðsins væri alvara - ekkert rugl.

Svo getið þið staldrað aðeins við og spáð í hvað við vorum að segja. Að Golden State hafi eiginlega aldrei komist aaalveg í taktinn sinn í vetur út af meiðslum (og það er alveg satt, fjandakornið), en hafi samt unnið 67 leiki í deildarkeppninni.

Chicago Bulls (x2), Boston Celtics, Philadelphia 76ers og Los Angeles Lakers, eru einu klúbbarnir sem hafa unnið fleiri en 67 leiki á keppnistímabili í NBA - fyrir utan Warriors-liðið sjálft auðvitað. Nei, þeir komust ekki alveg í takt... Einmitt.

Við getum meira að segja sagt ykkur hvað stóð upp úr því sem stóð upp úr í einvígi Warriors og Blazers. Það var ekki sóknarleikur Curry og Durant, sem var svo góður að hann var hreinlega ósanngjarn á köflum. Nei, það var spilamennska Draymond Green og þá sérstaklega varnarleikur hans, sem stóð upp úr í okkar augum. Eins og kannski oft áður.

Draymond Green verður að öllum líkindum kjörinn varnarmaður ársins í NBA í ár og sýning hans á móti Portland var eins og eldrauða berið á toppinn á þeim ís í okkar huga. Vissirðu t.d. að Draymond Green er efstur allra í vörðum skotum í úrslitakeppninni? Hann er ekki hægt þessi maður og liðið sem hann leikur með ekki heldur. 

Vesturdeildarvörutalning í febrúar 2017

Tweet

Það er orðið ansi langt síðan við tókum vörutalinguna okkar í Austurdeildinni og meiningin var að gera vestrið upp fljótlega þar á eftir, en það tafðist eitthvað hressilega. Hafið ekki áhyggjur, við vorum ekkert búin að gleyma ykkur. Hér kemur febrúarvörutalingin okkar í vestrinu.

Sum ykkar gera sér kannski ekki grein fyrir því hvað vörutaling er, en það er hlutur sem verslunarmenn gera reglulega svo þeir viti upp á hár hver staðan er á t.d. búðinni sem þeir reka. Vörutalningar eru ekki skemmtilegar, en þær eru upplýsandi og vörutalningar okkar í NBA deildinni eru ætlaðar ykkur lesendum til upplýsingar.

MEIÐSLI (EN EKKI HVAÐ)

Stóru fréttirnar í Vesturdeildinni þegar þetta er ritað eru að sjálfssögðu meiðslin hans Kevin Durant.

Framherjinn skemmtilegi fékk þungt högg á hnéð þegar Marcin Gortat, miðherji Washington, ákvað að taka stöðubróður sinn hjá Golden State, ballettdansarann Zaza Pachulia, og henda honum í Durant.

Frekar illa gert hjá pólska hnefaleikaranum að okkar mati, en Pachulia mætti líka alveg fara að líta í eigin barm og fara að spila eins og fullorðinn karlmaður en ekki eins og dúkkulísa. Óþolandi.

Fólk skiptist í tvo hópa þegar kemur að meiðslum Durant.

Forráðamenn Warriors segja að meiðsli hans verði metin á ný eftir um fjórar vikur og útiloka ekki að hann geti hafið leik á ný með liði sínu þegar úrslitakeppnin hefst.

Aðrir eru mikið svartsýnni og fullyrða að Durant sé úr leik í vetur - meiðslin séu það alvarleg. Þetta verður auðvitað allt að koma í ljós þegar að því kemur, en það er ljóst að þessi tíðindi hleypa nokkrum titringi í valdataflið í NBA deildinni.

Menn og konur eru strax farin að spyrja sig hvort Golden State hafi það sem til þarf til að komast í gegn um lið eins og Houston, San Antonio og svo auðvitað Cleveland í úrslitakeppni ef Kevin Durant verður ekki heill heilsu - nú eða hreinlega í jakkafötum. Þetta eru eðlilegar spurningar á þessum tímapunkti í ljósi aðstæðna, en það þjónar litlum tilgangi að spá í þær núna.

Við verðum að sjá til í hvernig standi Durant verður eftir fjórar vikur, en ekki búast við endanlegri niðurstöðu um heilsufar hans þá heldur.

Í versta falli gætum við fengið að vita að það væri óráðlegt að láta hann spila og betra að hvíla hann fram á næsta haust, en það sem okkur grunar frekar er að hann verði áfram spurningamerki og að okkur verði sagt að hann verði aftur skoðaður eftir x margar vikur og framhaldið metið eftir því. Svona meiðsli eru viðbjóður og ómögulegt að segja til um hvað þau standa honum fyrir þrifum lengi.

FYRST: STUTT RANT

Í stóra samhenginu eru þessi meiðsli auðvitað grábölvaður fjandi, því þau þýða að við gætum fengið þriðju úrslitarimmu Cleveland og Golden State sem gefur enn ekki rétta mynd af því hvort liðið er betra vegna meiðsla lykilmanna.

Meiðsli eru partur af lífinu í NBA deildinni, en eins og þið hafið séð okkur væla yfir undanfarin 1-2 ár, hafa þau farið ansi langt með að eyðileggja bæði deildar- og úrslitakeppnina undanfarin misseri. Þetta helvíti hættir ekki!

Afsakið orðbragðið, en þessi andskoti kallar einfaldlega á svona orðbragð. Það er merkilegur fjandi að við skulum ekki geta fengið eina einustu andskotans seríu í úrslitakeppni án þess að meiðsli setji dökkan blett á hana. Og gerið það fyrir okkur að fara ekki að væla yfir álaginu í NBA deildinni og kalla eftir því að leikjunum í deildarkeppninni verði fækkað. Svona hefur þetta alltaf verið og þessu verður ekkert breytt.

Forráðamenn bæði deildarinnar og liðanna sem hana skipa, hafa kerfisbundið reynt að stuðla að því að minnka álag á leikmennina undanfarin tvö ár eða svo. Ljóst er að sú vinna verður að halda áfram, því þetta meiðslakjaftæði er komið út fyrir allt velsæmi og er að eyðileggja vöruna.

GOLDEN STATE WARRIORS

Hvort sem Kevin Durant verður með eða ekki, verður að teljast nokkuð líklegt að Golden State nái að hanga á efsta sæti Vesturdeildarinnar þessa c.a. 20 leiki sem eftir eru, þó varasamt sé að vanmeta San Antonio-uppvakninginn ódrepandi sem skjögrar á eftir þeim, hægt en örugglega, og virðist aldrei tapa leik. Þegar þetta er ritað, munar þremur leikjum á Warriors og Spurs í 1. og 2. sæti Vesturdeildarinnar.

Liðin eru búin að spila einu sinni í vetur, en það var opnunarleikurinn í október þar sem San Antonio slátraði Golden State í Oakland og Warriors menn þurfa að fara tvisvar til San Antonio á næstu vikum - án Kevin Durant.

Stephen Curry er búinn að spila tólf sinnum í San Antonio síðan hann kom inn í deildina í deild og úrslitakeppni og hefur aðeins unnið tvo þeirra. Það er langlélegasti árangur Curry gegn nokkrum mótherja á útivelli síðan hann kom inn í deildina. Black Death, in deed.

Golden State er búið að vera á krúskontról eftir áramótin og er auðvitað búið að vera eitt óárennilegt körfuboltalið lengst af í vetur. Meiðsli Kevin Durant skemma mikið fyrir Warriors og ljóst að hann verður að gera sér þessa sextíu leiki að góðu þegar kemur að því að spila sig inn í liðið. Þessir sextíu leikir eru feykinóg gegn ellefu af liðunum fimmtán sem fara með Golden State í úrslitakeppnina, en við skulum vona Warriors vegna að Durant verði orðinn þokkalegur þegar kemur fram í aðra og sérstaklega þriðju umferð úrslitakeppninnar.

SAN ANTONIO SPURS

Það er gjörsamlega ómögulegt að greina það af hverju þetta Spurs-lið er svona gott. Kawhi Leonard er jú að verða topp fimm körfuboltamaður í heiminum og er umkringdur reynslumiklum leikmönnum sem hafa flestir séð þetta allt saman hundrað sinnum, en það er ekkert við þetta Spurs-lið á pappírunum sem segir að það eigi að vera eitt allra besta lið sem félagið hefur teflt fram - amk svona hvað vinningshlutfall varðar.

Sérstaklega er það okkur hulin ráðgáta af hverju varnarleikur Spurs er svona sterkur (101,0 stig fengin á sig á hverjar 100 sóknir - best í NBA, rétt á undan Warriors (101,4) og Jazz (101,9) sem eru þrjú bestu varnarliðin í deildinni - Memphis er í 4. sæti með 103,1).

Vissulega er að finna sterka og jafnvel heimsklassa varnarmenn í liði Spurs, en í bland við þá er að finna algjörar vængjahurðir á borð við Tony Parker og Pau Gasol sem eru að spila helling af mínútum.

Það sem er svo mest sjokkerandi af öllu er að varnartölfræðin hans Kawhi Leonard er miklu lakari en hún var síðustu tvö ár þegar hann var jú kjörinn varnarmaður ársins í bæði skiptin. Nú er svo komið að varnarleikur Spurs er betri þegar Leonard er utan vallar - sem er óskiljanlegt.

Hann er auðvitað að eyða meiri orku í sóknarleikinn í ár en nokkru sinni og er kannski að spila margar mínútur með mönnum sem eru bjargarlausir varnarmenn, en okkur er sama. Þetta er stórfurðuleg tölfræði.

Það verður óhemju forvitnilegt að sjá hvernig San Antonio á eftir að vegna í fyrstu úrslitakeppninni sinni án Tim Duncan í tvo áratugi, en í okkar bókum á velgengni liðsins þegar þangað kemur eftir að velta algjörlega á því hvernig mótherja liðið fær eftir fyrstu umferðina.

Spursarar geta að vísu þakkað fyrir að Oklahoma-liðið sem sparkaði þeim út úr keppni í fyrra er ekki til lengur ef svo má segja, en San Antonio hefur alltaf átt erfitt uppdráttar gegn ungum, fljótum og kraftmiklum liðum.

Við viðurkennum það samt fúslega að við höfum ekki nokkra hugmynd í helvíti um það við hverju er að búast af þessu San Antonio-liði í úrslitakeppninni í vor. Það eina sem við vitum er að það langar engu liði að mæta því þegar þangað er komið. Engu.

HOUSTON ROCKETS

Tvö atriði varðandi úrslitakeppnina í vestrinu getið þið bókað strax í dag og hefðuð reyndar getað gert það fyrir mánuði síðan. Í fyrsta lagi að Houston muni taka þriðja sætið í Vesturdeildinni og í öðru lagi að liðið sem hirðir áttunda sætið er meira en einum gæðaflokki fyrir neðan liðið í sjöunda sæti.

Houston hefur haldið nokkuð góðum dampi í allan vetur og þó liðið sé ekki búið að spila neitt sérstaklega að undanförnu, gátum við ekki annað en hrifist af því þegar það mætti inn í Staples Center aðfararnótt 2. mars og gjörsamlega slátraði heimamönnum í Los Angeles Clippers.

Leikir þessara tveggja liða eru alltaf skemmtilegir og þessi leikur var engin undantekning, en leikmenn Clippers lentu í sömu vandamálum og flestir aðrir andstæðingar Houston í vetur; þeir vissu bara ekki í hvorn fótinn þeir áttu að stíga þegar kom að því að dekka þetta Rockets-lið. Hvernig í fjandanum áttu svo sem að dekka lið sem er aldrei með minna en fjórar úrvalsskyttur inni í vellinum í einu og einn besta playmaker í heimi að toga í spottana?

Klisjan segir okkur að liðið hans Mike D´Antoni eigi eftir að sigla í strand fyrr en seinna þegar það kemur í úrslitakeppnina og þó það geti vel verið, er ekki erfitt að sjá það fyrir sér að þetta lið gæti náð að gera eitthvað af sér í vor, þó það sé kannski ekki kandídat í meistaratitil.

Við skutum þetta Houston lið í kaf í spánni okkar í Haust, ekki af því við efuðumst um (sóknar) hæfileikana í liðinu, heldur af því við sáum ekki fyrir okkur að nýju mennirnir Ryan Anderson og Eric Gordon næðu að spila meira en svona 50-60 leiki fyrir það samanlagt, enda hafa þeir ekki með nokkru einasta móti geta haldið sér heilum undanfarin ár. Bættu svo Nene inn í formúluna og þú ættir að vera kominn með efnivið í hálft season af Grey´s Anatomy.

En annað hefur komið á daginn. Flestir leikmanna Rockets hafa haldið undraverðri heilsu í allan vetur og svo gerði liðið einn besta dílinn í félagaskiptaglugganum þegar það stal stórskoraranum Lou Williams frá Lakers og skiptu versta sóknarmanni heims sínum Corey Brewer út í staðinn. Það er grínlaust hlutfallslega stærra upgrade í sókninni en að skipta Omer Asik út fyrir Boogie Cousins.

Svona til gamans er gaman að segja frá því að það er Houston sem á liðametið í NBA yfir flest 3ja stiga skot tekin í leik, þegar það tók 32,7 þrista að meðaltali í leik á þarsíðustu leiktíð. Það eru tíðindi út af fyrir sig að það sem af er þessu keppnistímabili séu þrjú lið að taka fleiri en 32,7 þrista í leik, heldur er Houston-liðið sjálft að toppa þann lista og gjörsamlega SLÁTRA gamla metinu!

Strákarnir hans Mike D´Antoni eru þannig að taka fjörutíu og hálft þriggja stiga skot að meðaltali í leik í vetur og hafa oft tekið fleiri en 50 þrista í leik í vetur. Okkur skilst að D´Antoni sé grínlaust að spá í að koma liðinu yfir 50 tilraunirnar í leik í framtíðinni. Sem er bara alveg helvíti eðlilegt...

Vörutalning: Vesturdeild

Tweet

Það er talsvert meira mál að setjast niður og telja í vestrinu en í austrinu, en úr því við vorum að asnast í að gera vörutalningu í Austurdeildinni fyrir helgi, verður ekki hjá því komist að gera það í betri deildinni líka. Annað væri asnalegt.

Það er líka ekki eins og kofinn sé tómur. Það er nóg af djúsí stöffi að gerast í Vesturdeildinni, sem í það heila er að spilast mjög ólíkt því sem við og flestir aðrir spámenn höfðu gert sér í hugarlund - og þá tökum við með í reikninginn að tímabilið sé ekki nema tíu leikja gamalt eða svo.

GOLDEN STATE WARRIORS

Stóra fréttin í NBA deildinni það sem af er er að sjálfssögðu byrjunin hjá meisturunum, sem hafa ekki tapað leik þegar þetta er skrifað - eru 11-0.

Með því að byrja svona vel, eru bæði Stephen Curry (33,4 stig að meðaltali í leik - 5 stigum meira en næsti maður) og Warriors náttúrulega að kalla yfir sig mykjustorm af athygli, skrumi og gífuryrðum frá fjölmiðlunum. Það kemur ekkert á óvart.

Við leyfum okkur oft að fljóta með straumnum þegar kemur að einhverju svona jákvæðu og skemmtilegu, en við - alveg eins og leikmenn Warriors - ætlum að hafa báða fætur á jörðinni og missa okkur ekki í eitthvað rugl, heldur reyna bara að njóta augnabliksins.

Þegar við segjum "missa okkur ekki í eitthvað rugl" erum við að meina hvernig sumir fjölmiðlar hafa eytt talsverðu bleki í að bera Golden State saman við sterkasta lið Chicago sem vann 72 leiki í deildakeppninni veturinn 1995-96 og setti með því met yfir flesta sigra í deildarkeppninni.

Því ætti Golden State núna ekki að geta unnið 72 leiki þegar það vann 67 leiki á síðustu leiktíð og allir sjá að það er bara sterkara í ár - spyrja menn.

Við erum svo sem ekki með beina tilvitnun í neinn af leikmönnum Warriors, en trúið okkur, þeir eru ekki að hugsa um að reyna að vinna 72 leiki. Þeir eru að hugsa um að reyna að vinna hvern einasta leik sem þeir taka þátt í  - einn leik í einu - og reyna að halda heilsu fram á vorið og óska þess að þjálfarinn þeirra nái heilsu. Það er allt og sumt sem þeir hugsa og við lofum ykkur því.

En svona skrumlaust, er Golden State auðvitað að spila ljómandi vel. Við höfum áður tíundað hvað Stephen Curry er að spila vel og það sem hann hefur verið að gera undanfarið er efni í annan pistil, sem við munum vafalítið skrifa fljótlega. Og á meðan Klay Thompson er að spila langt undir getu, aðallega vegna bakmeiðsla, eru menn eins og Draymond Green gjörsamlega að fara hamförum.

Hann er kannski ekki að kveikja í með stigaskorinu sínu (12 stig í leik), en eins og við sögðum ykkur um daginn er hann efstur bæði í fráköstum (8) og stoðsendingum (7) hjá liðinu, stelur einum og hálfum og ver einn og hálfan bolta í leik, hótar þrennu á hverju kvöldi og dekkar gjarnan besta leikmann mótherjanna.

Green er alltaf að taka sér stærra og meira leiðtogahlutverk hjá Warriors og er satt best að segja enn að fara fram úr björtustu vonum allra hvað hæfileika snertir. Golden State er að borga honum atvinnuleysisbætur miðað við framlag, þó mörgum þætti hann fá full hressilega kauphækkun í sumar.

Annað sem við veitum athygli hjá Warriors er hvað Festus Ezeli er að spila vel. Hann deilir miðherjastöðunni með Andrew Bogut þegar sá ástralski er á annað borð heill og hefur farið fram á báðum endum vallarins - hann á ekki mjög langt í að verða jafn mikilvægur varnarmaður og Bogut á sinn hátt, af því hann er yngri og miklu meiri íþróttamaður.

Einhver ritstjórnin hefði kannski sleppt því að fara í enn eina upptalninguna á afreksverkum Warriors, en þetta lið á það bara skilið. Þessi undirliggjandi kjaftasaga um að liðið hafi haft heppnina með sér í úrslitakeppninni síðasta vor er nákvæmlega það veganesti sem það þurfti nú í haust.

Þið munið að sögulega samhengið og tölfræðin tala mjög fallega um Golden State og kannski væri upplagt að rifja upp það sem við sögðum ykkur á síðustu leiktíð, þegar tölfræðimódelin byrjuðu að segja okkur að eitthvað sögulegt gæti verið í uppsiglingu hjá Warriors: Reynum að njóta þess.

SAN ANTONIO SPURS

Um leið og við erum búin að afgreiða meistarana, fara hlutirnir að taka áhugaverða stefnu í þessari yfirreið um vestrið. Eins og við sáum þetta í haust, yrðu það Houston, Oklahoma og LA Clippers sem kæmu til með að berjast við meistarana um heimavallarréttinn í vestrinu. Það má vel vera að sú verði raunin þegar upp er staðið, en stöðutaflan í vestrinu í dag er bara bonkers!

Og sem stendur er það gamla góða San Antonio sem er eina liðið sem nær að narta í hælana á meisturunum í töflunni, með átta sigra og tvö töp. Þið munið, San Antonio sem við afskrifuðum enn og aftur um daginn.

Já, já, það eru bara búnir tíu leikir, en ef þér finnst svona leiðinlegt að lesa um þróun mála í NBA deildinni þegar hún er nýbyrjuð, en þú veist að þú getur líka alltaf hring inn á Útvarp Sögu eða smellt þér inn á athugasemdakerfið á dv.is og tjáð þig um vígasamtök íslamska ríkisins eða Schengen-samstarfið.

Eins og svo oft áður, mallar Spurs-vélin bara áfram sama hver er við stýrið. Við vorum öll svo upptekin af því að pæla í því hvort LaMarcus Aldridge ætti eftir að passa inn í liðið að við gleymdum að hann er ekki einu sinni besti leikmaður þess.

Nei, á meðan LaMarcus er að dúlla sér í 16 stigum (45% fg) og 10 fráköstum (sem er ljómandi), er besti leikmaður Spurs að skora 22 stig (52,6% fg) , hirða 7,5 fráköst og stela 1,9 boltum ásamt því að skelfa bestu sóknarmenn andstæðingana á hverju kvöldi. Við erum að sjálfssögðu að tala um Kawhi Leonard.

Þeir Aldridge og Leonard eru einu leikmennirnir í hópnum hjá San Antonio sem eru að spila 30 mínútur eða meira, sem er ekkert nýtt. Það sem er nýtt er að þeir eru einu mennirnir sem eru að spila meira en 27 mínútur í leik hjá Spurs. Allir taka þátt, allir spila vel (nema Danny Green) og allir vita hvað þeir eiga að gera. Sama gamla boring old San Antonio, eh?

Þeir fara nú ekki að gera okkur það að vinna eitthvað næsta vor....

DALLAS MAVERICKS

Þegar þetta er skrifað, er Dallas einhvern veginn í fjandanum í þriðja sæti Vesturdeildarinnar með 7 sigra og 4 töp.

Meltu það í smá stund.

Við vitum að við sögðum að Dallas ætti eftir að drulla á sig og jafnvel tanka í vetur (eigandinn hafði hótað því) en þegar lið eins og Dallas eiga í hlut, neitum við að taka ábyrgð á því þegar við gerum í brækurnar í Vegas-spám í upphafi leiktíðar.

Við sögðum að Dallas yrði lélegt af því það átti enginn að vera heill hjá Dallas fyrr en eftir áramót og þá yrði liðið löngu, löngu, löngu út úr myndinni í úrslitakeppni og öllu því.

En nei. Svo kemur á daginn að það er bara ekkert að þessum andskotum og þeir byrja allir að spila strax. Það sem við héldum að yrðu þrír mánuðir af Jeremy Evans, er bara strax orðið þetta lúmskt flotta-á-pappírunum-lið Dallas, sem maður eins og Rick Carlisle getur alveg fengið til að vinna nokkra leiki.

Vörutalning í Vesturdeild

Tweet

Um daginn kíktum við á Austurdeildina í NBA og komumst að raun um að hún inniheldur aðeins eitt alvöru körfuboltalið. Þegar við segjum alvöru körfuboltalið, erum við að meina lið sem hefur burði til að vinna meistaratitilinn. Þetta var Cleveland eins og þið munið. Það er séns þar.

Nú er hinsvegar kominn tími til að skoða Vesturdeildina, þar sem allt er miklu blómlegra eins og verið hefur síðustu ár. Við skulum velta því fyrir okkur saman hvaða lið í vestrinu hafa brag og burði til að keppa um titil næsta sumar.

Það er nauðsynlegt að taka svona vörutalningar annað slagið, því hlutirnir eru afskaplega fljótir að breytast í NBA deildinni eins og þið vitið. Menn meiðast, mönnum er skipt, menn eru látnir fara, menn eldast, menn fá liðsstyrk og mönnum vex fiskur um hrygg.

GOLDEN STATE WARRIORS

Ríkjandi meistarar í NBA deildinni eru ekki endilega alltaf liðið sem þykir líklegast til að vinna titilinn árið eftir, en þannig er það tvímælalaust í þetta árið.

Meistarar Golden State (það á eftir að taka okkur um það bil þrettán ár að venjast því að skrifa þessi þrjú orð) áttu sannkallaða draumavertíð á síðasta keppnistímabili þegar þeir spóluðu sig fyrstir í mark án þess að lenda í teljandi torfærum á leiðinni.

Það er því ekki óeðlilegt að margir tippi á að Warriors nái að endurtaka leikinn næsta sumar. Golden State kemur til leiks með sama lið og í fyrra, sem er mjög jákvætt í þessu tilviki, því lykilmenn liðsins eru flestir á fínum aldri og eiga nóg eftir.

Hressandi tilhugsun fyrir mótherja Warriors að geta átt von á því að Stephen Curry, Klay Thompson, Draymond Green, Harrison Barnes og Festus Ezeli eigi bara eftir að verða betri og betri næstu árin.

Andre Iguodala og Andrew Bogut eru ekki að verða betri, en ef þeir sleppa við þið vitið hvað og spila sinn leik, verða þeir áfram lykilmenn í leiftursstríði Dubs. Og hugsið ykkur, Kerr og þjálfarateymið hans eru rétt svo búnir með reynsluaksturinn á þessu liði, nú geta þeir farið að gera krúsidúllur.

Þeir segja að það sé hrikalega erfitt að vinna titilinn tvö ár í röð í NBA deildinni, en þrátt fyrir það er Golden State líklegast til að toppa 2016 af þeirri einföldu ástæðu að það er besta liðið - og er að verða betra. Eins og það sé ekki nógu gott fyrir. Þið sjáið því að við höfum ákveðið að stilla Golden State upp skör ofar en restinni af vesturliðunum, sem hlýtur að teljast eðlilegt að svo búnu.

En hvað með hin liðin sem ætla að vera með í slagnum í vestrinu? Kíkjum aðeins á þau.

HOUSTON ROCKETS

Það kom mörgum á óvart að Houston næði alla leið í úrslit Vesturdeildarinnar í vor. Sérstaklega kom það okkur á óvart, því við höfðum einmitt ekki séð nokkurn skapaðan hlut hjá þessu liði í úrslitakeppninni undanfarin ár sem benti til að það ætlaði að fara að vinna eitthvað.

Dallas varð engin hindrun í fyrstu umferð úrslitakeppninnar en þegar kom að ógnarsterku Clippers-liðinu í annari umferð, hafði Houston heppnina loksins með sér eftir að hafa gleymt henni heima árið á undan þegar það lét Portland henda sér í sumarfrí.

Nú gæti einhver sagt að heppni hafi ekkert með það að gera hvort liðið sigrar í sjö leikja seríu - betra liðið vinni einfaldlega alltaf undir þeim kringumstæðum. Einvígi Clippers og Rockets fékk okkur aftur á móti til að efast um þá lógík, slíkar voru sveiflurnar.

Houston var blátt og marið, tárvott, tætt og rifið - gleymt og grafið. Það fipaðist í strax í byrjun á móti Chris Paul-lausu Clippers og lét það rassskella sig í fyrsta leik.

Lenti svo undir 3-1 og allir byrjuðu að skrifa minningargreinar um Rockets, enda var gjörsamlega átakanlegt að horfa upp á spilamennskuna. Baráttuandinn var á bak og burt og það vottaði varla fyrir karakter.

Við förum svo aldrei ofan af því að það var Clippers-liðið sjálft sem sneri einvíginu en ekki Houston.

Jú, jú, hann Josh Smith átti svo sem sinn þátt í viðsnúningnum þegar hann illaðist og tryggði Rockets sigur í fimmta leiknum, en við skrifuðum þetta á Clippers. Liðið varð bara allt í einu bensínlaust á Miklubrautinni og það gerðist svo skyndilega að það komst ekki einu sinni út í kant.

Það er meiriháttar furðulegt að horfa upp á svona lagað gerast en svona er úrslitakeppnin dásamleg - heldur bara áfram að gefa okkur gjafir sem okkur hefði ekki órað fyrir að fá.

Vörutalning að vori: Vesturdeild

Tweet

Og þá að deildinni sem skiptir máli - Vesturdeildinni. Það er stutt síðan við vorum að væla yfir því að allt væri ómögulegt af því allir væru meiddir og það er að vissu leyti satt, en við sögðum ykkur líka að þetta yrði samt góð úrslitakeppni, af því hún er það alltaf. Alltaf.

Jæja, Golden State Warriors... Pressa?

Golden State (1) - New Orleans (8)

Við skulum byrja á einu áður en lengra er haldið. Golden State vann sextíuogsjö leiki í deildinni í vetur. Það er bara helvíti vel gert og það skiptir alveg máli líka, þó það hjálpi liðinu takmarkað í úrslitakeppninni. Það eina sem það gerir er að tryggja Golden State heimavallarréttinn alla leið ef til þess kemur og það skiptir máli fyrir lið sem tapaði einum heimaleik fyrir Vesturdeildarliði í vetur og það var fyrir meira en fimm mánuðum síðan! Dubs eru með fjandi góðan heimavöll og það er hið besta mál.

Það kom í hlut Brúnars og félaga frá New Orleans að verða fallbyssufóður fyrir Warriors í fyrstu umferðinni. Það er líka hið besta mál, því Oklahoma hefur enn minna í Warriors að gera en New Orleans. Oklahoma hefði getað tapað fimm - núll fyrir Golden State ef það hefði haft betur í innbyrðisviðureignum sínum við New Orleans í vetur.

Leikurinn sem réði úrslitum um hvort liðið náði áttunda sætinu (þau enduðu jöfn í töflunni 45-37)?

Við gefum Brúnari orðið:



Svona er var þetta og er í Vesturdeildinni. Innbyrðisviðureignir skipta máli og einn daginn ertu í öðru sæti og hinn daginn ertu í sjötta sæti - spurðu bara meistarana. Slæmt fyrir þau, gaman fyrir okkur. Hatursmenn og nöldurseggir segja að deildarkeppnin sé allt of löng og að leikirnir skipti engu máli.

Einmitt.

Eru meiðsli búin að eyðileggja leiktíðina í NBA?

Tweet

Þessi pistill er búinn að vera nokkuð lengi á leiðinni, en nú kominn tími á hann, jafnvel þó innihaldið sé niðurdrepandi. Það er ekki nema við hæfi á föstudaginn langa að skrifa óguðlega langan og neikvæðan pistil. Við þurfum nefnilega að horfast í augu við ákveðnar staðreyndir varðandi NBA deildina okkar núna og úr því við forðumst hræsni eins og við getum, er ekki annað en að hjóla í þetta.

Það er eins með NBA deildina og aðra hluti í lífinu - þú ræður því hvort þú tekur á þeim með glasið hálffullt eða hálftómt. Þið sem lesið NBA Ísland að staðaldri vitið að það er stundum helvíti lítið í glasinu hjá okkur, en í það er afsakanlegt í þessu tilviki. Stundum verður fólk bara að fá að hafa allt á hornum sér í smá tíma og það erum við að gera núna. Og ef glasið er hálftómt eins og við þessar aðstæður, er ekki hægt að orða þetta öðru vísi en svona:

Leiktíðin í NBA er faktískt séð dálítið ónýt.

Fólkið með hálffullu glösin hlær að svona bölsýni, en neitar um leið að horfast í augu við raunveruleikann. O.k. tímabilið er auðvitað ekki algjörlega ónýtt, en atburðarás síðustu vikna tryggir að það verður ekki nærri eins gott og vonir stóðu til um. Við vorum búin að tala um það í allan vetur hvað Vesturdeildin væri rosaleg og hvað úrslitakeppnin þeim megin ætti eftir að verða sögulega góð með sögulega góðum liðum, en eins og staðan er núna, verður hún það hreint ekki.

Ekki misskilja, úrslitakeppnin verður góð - úrslitakeppni NBA er ALLTAF góð (pizza er pizza), hún bara verður ekki eins epísk og við vorum öll að vona.

Og ástæðan er meiðsli og aftur meiðsli.

Við höfum nokkrum sinnum lýst yfir áhyggjum okkar yfir því að alvarleg meiðsli séu að verða æ algengari í NBA deildinni. Það sem byrjaði sem kenning lögð fram í gríni, er nær því að vera staðreynd í dag og þið sem fylgist á annað borð með NBA deildinni hafið sannarlega ekki misst af því. 

Þetta er gjörsamlega óþolandi þróun.

Meiðsli eru og hafa alltaf verið þáttur af leiknum og þó þau séu kannski hvorki algeng né alvarleg á tilteknu tímabili, geta þau engu að síður haft mikil áhrif á gang mála í úrslitakeppninni. Hafið hugfast að NBA lið vinna einfaldlega ekki titilinn ef þau eru ekki heil, það er bara þannig. Þú ert ekkert að fara að ná þér í hring ef einn af bestu mönnunum þínum er í jakkafötunum í júní. Þú þarft því alltaf að hafa smá heppni í farteskinu ef þú ætlar að vinna titla, því oftast er það öðru fremur heppni sem ræður því hvort lið komast sæmilega heil í gegn um verkefni vetrarins eða ekki.

Þessi heppni hefur hreint ekki verið á bandi með sterkari liðunum í NBA deildinni undanfarin ár og ef þú ætlar að finna lið sem hafa sloppið sæmilega við meiðsli, skoðar þú einfaldlega hvaða lið léku til úrslita ár frá ári. Liðin sem komast í úrslit og vinna titla gera það ekki bara út á hæfileikana - þau eru undantekningarlaust með sína bestu menn heila.

Dæmi um lið sem hefur haft heppnina með sér með ofangreindum hætti er Miami Heat, sem fyrir vikið fór í úrslit fjögur ár í röð og vann tvo titla (2012-13). 

Án þess að taka neitt af liði Miami, sem var auðvitað frábært, þá munið þið kannski hvað heilladísirnar sveimuðu yfir því í tíð LeBron James. Það var svo áberandi að við skrifuðum um það á sínum tíma.

Miami var svo heppið hvað eftir annað að við vorum hætt að trúa því. Við ætlum ekki að fara að rifja það upp núna, en lítið dæmi um þetta var þegar Derrick Rose meiddist og kippti þannig aðalkeppinauti Miami í Austurdeildinni úr leik. 

Stjörnuleiksvörutalning í vestrinu

Tweet

Stjörnuleikurinn er um helgina og því eru erfiðir tímar fram undan hjá okkur sem getum ekki verið án NBA körfuboltans - heil vika án þess að spilað sé í deildakeppninni. Adam Silver og félagar í forsvari deildarinnar virðast staðráðnir í að hlusta á allt vælið um of mikið álag á leikmenn í deildinni og þetta lengda frí í kring um Stjörnuleikshelgina er hlutur af viðleitni deildarinnar í þá átt.

Það eru tvær hliðar á þessu hvíldar-máli. Líklega er ætlunin með þessu að við áhorfendur fáum á endanum meira fyrir peninginn okkar þegar við sjáum stjörnurnar okkar hafa meira úthald og spila betri körfubolta. Gömlu hundarnir sem máttu sætta sig við að ferðast á almennu farrými um allar jarðir til að spila hér áður, vorkenna leikmönnum dagsins í dag ekki mikið með allan sinn lúxus, en hvað okkur varðar, gæti aukin hvíld vonandi orðið til að stemma stigu við hlut sem er orðinn að vandamáli í NBA í dag - meiðslunum.

Og þessi bölvuðu meiðsli eru fyrirtaks brú yfir í efni þessa pistils. Við ætlum að taka vörutalningu í Vesturdeildinni og hjálpa ykkur að ná áttum þar, nú þegar menn eru að flykkjast á Benidorm til að hvíla sig fyrir lokasprettinn í deildinni. Þeir sem ekki eru á leið til New York að spila í Stjörnuleiknum, það er að segja.

Við erum örugglega búin að tyggja það ofan í ykkur í hverjum einasta pistli um Vesturdeildina í vetur og komum til með að halda því áfram - þessi Vesturdeild er bara ekki hægt. Hún er svo sterk, að það er ekki spilandi í henni og því má í raun segja að liðin sem standa utan við átökin í vestrinu - Minnesota, Lakers, Utah, Denver og Sacramento, séu á sinn hátt heppin að vera að byggja upp á nýtt um þessar mundir, því þú þarft bókstaflega að vera með ofurlið til að ætla að komast upp úr annari umferð í úrslitakeppninni í vor.

Núna á allra síðustu dögum, hefur hinsvegar komið smá sprunga í brynju þessarar ógnarsterku Vesturdeildar og hér á eftir ætlum við að rýna í þessar sprungur og skoða hvaða áhrif þær gætu haft í framhaldinu. Sprungurnar sem við erum að tala um, eru auðvitað helvítis meiðslin, en við hefðum mátt segja okkur að þau ættu eftir að ráða miklu um framgang mála alveg eins og þau hafa gert í deildinni undanfarin misseri. Gjörsamlega óþolandi þróun og svo örlagarík að réttast væri að gera eitthvað róttækt í málinu.

Ef við byrjum á því að skoða baráttuna um áttunda sætið í vestrinu, má segja að sé komið nýtt tvist í hana. Þetta tvist heitir New Orleans.

Baráttan um 8. sætið í vestrinu er hörð

Tweet

Það hefur sýnt sig að það er óhemju erfitt að vinna tuttugu körfuboltaleiki á einni viku. Þetta er vandamálið sem stendur frammi fyrir strákunum í Oklahoma City Thunder og farið er að vekja talsverða athygli.

Eins og þið munið kannski, voru margir fljótir að ýta á óðagotshnappinn í haust þegar ljóst varð að Oklahoma yrði án þeirra Kevin Durant og Russell Westbrook í nokkrar vikur. Alla jafna hefði það ekki verið stórmál, en ef þú ert Oklahoma City árið 2015, er það risavaxið vandamál.

Oklahoma er nefnilega lið sem má engan veginn við því að missa tvo bestu leikmennina sína. Ekkert lið á svo sem við því að missa tvo bestu leikmennina sína, en í tilviki Oklahoma er um að ræða tvo af bestu körfuboltamönnum í heimi og um leið mennina sem bera uppi 97,83% af sóknarleik liðsins.

Því fór náttúrulega allt til helvítis hjá Oklahoma á umræddum vikum eins og flestir spáðu. Þeir sem ýttu á óðagotshnappinn gerðu það af því þeir voru alveg vissir um að fjarvera þeirra Durant og Westbrook yrði til þess að Oklahoma næði ekki að komast í úrslitakeppnina í vor.

Við tilheyrðum þeim hluta fólks sem hló að þessari dramatík. 

Vesturdeildin var jú sögulega hrikaleg, en kommon, lið eins og Oklahoma yrði nú ekki lengi að vinna upp nokkra leiki þegar kanónurnar sneru aftur...

Þegar þeir félagar byrjuðu svo að spila aftur, báðir talsvert á undan áætlun, mátti sjá bera fyrir skítaglotti á andlitum okkar þegar Oklahoma byrjaði strax aftur að vinna leiki og Phoenix virtist ætla að hjálpa þeim að henda sér úr 8. sætinu í Vesturdeildinni því það byrjaði allt í einu að tapa leikjum á meðan Oklahoma vann sína.

Glottið er hinsvegar alveg horfið núna og það er meira að segja langt síðan. Staðan sem við töldum ómögulega er meira en mætt; Oklahoma er komið í mittisdjúpan skít.

Veðurspá fyrir Vesturdeildina

Tweet

Um helgina tókum við stöðuna á Austurdeildinni í NBA og því helsta sem þar var að frétta og þá er ekki annað eftir en að hella sér í sterkari og skemmtilegri deildina í vestri.

Þau ykkar sem eruð hrifnari af Austurdeildinni og liðunum þar eruð örugglega orðin alveg rosalega leið á þessum vesturs-fasisma sem er í gangi hér á NBA Ísland, en það er hætt við því að þið verðið bara að sætta ykkur við hann eitthvað lengur. Vesturdeildin heldur bara áfram að verða sterkari og sterkari.

Ætli við höldum okkur ekki við svipaða aðferðafræði og í síðasta pistli og byrjum í kjallaranum. Þar er reyndar ansi lítið að frétta. Það er tilgangslaust að eyða bleki í lið eins og Úlfana og Lakers, þar er bara ekkert að frétta.

Svipaða sögu er í raun að segja af Sacramento og Denver: Sacramento missti algjörlega flugið þegar DaMarcus Cousins meiddist og fannst svo upplagt að reka þjálfarann í framhaldinu og láta Tyrone Corbin taka við.

Við ætlum að leyfa okkur að fullyrða að forráðamenn Kings eru eina fólkið í veröldinni allri sem fannst þetta góð hugmynd.

Denver heldur áfram að troða marvaðann frekar illa og það eina sem liðið hefur náð að gera vel í vetur er að gera hörðustu stuðningsmenn sína gjörsamlega geðveika.

Þegar hér er komið við sögu, fer sagan að verða áhugaverðari. Í níunda og tíunda sæti í Vesturdeildinni sitja tvö gjörólík lið á ólíkri leið með um það bil 50% vinningshlutfall.

Brúnar og félagar í New Orleans neita að gefast upp og hanga inni í myndinni með sæti í úrslitakeppninni þrátt fyrir alla gallana sem eru á liðinu. Málið er að það er hægt að fylla upp í helvíti mörg göt með leikmanni eins og Anthony Davis.

New Orleans verður mjög líklega á þessu sama róli fram á vorið og er og verður einhverjum breytingum frá því að gera eitthvað í þessari ógnarsterku Vesturdeild.

Hitt liðið í fimmtíu prósentunum er svo Oklahoma City, sem er óðum að komast á beinu brautina eftir hrikalegt meiðslabasl í allt haust.

Ein helsta ástæða þess að við biðum með það þangað til núna að gera Vesturdeildina upp, var sú að okkur langaði að sjá hvað myndi gerast þegar Golden State tæki á móti Oklahoma í Oakland á mánudagskvöldið.

Við tippuðum á að sá leikur ætti eftir að segja okkur mikið um stöðu mála í vestrinu og hann gerði það svo sem, þó hann hafi valdið okkur miklum vonbrigðum.

Við komum meira inn á þennan leik seinna í þessum pistli, en skömmu áður en hann var skrifaður vippaði Oklahoma sér á leikmannamarkaðinn eins og þið munið og fékk til sín vandræðagemsann Dion Waiters frá Cleveland.

Við verðum að segja að við erum ósköp lítið hrifin af þessum viðskiptum. Oklahoma þurfti svo sem ekki að borga mikið fyrir Waiters og vissulega er hann ungur ennþá, en við setjum spurningamerki við hugarfarið hjá honum og í raun almenna getu hans sem körfuboltamanns.

Vörutalning - Vesturdeild

Tweet

Nú eru flest liðin í NBA deildinni búin að spila tuttugu leiki og þá fer að verða hægt að rýna vitrænt í það hvað er að gerast í deildinni. Stutta útgáfan er að Vesturdeildin er svo sterk að annað eins hefur varla sést, en það þýðir vitanlega að Austurdeildin er mögulega að verða lélegri en áður, sem er afrek svo ekki sé meira sagt. En eins og allir sem lesið hafa NBA Ísland í fimm ár vita, er ekkert til á þessu vefsvæði sem heitir stutta útgáfan. Þannig að...

VESTURDEILD:

Auðvitað er alveg eðlilegt að sjö lið skuli vera með yfir 70% vinningshlutfall í Vesturdeildinni...

Þett´er svo mikið rugl. Þú tapar einum leik og hrapar bara fimm sæti eða eitthvað. Gríðarlega eðlilegt allt saman. Við munum ekki eftir að hafa séð svona áður, án þess að hafa rannsakað það vísindalega.

Já, það er Golden State sem hefur þann heiður að vera í efsta sæti deildarinnar eftir að hafa unnið nítján af tuttugu og einum. Þetta er besta byrjun þjálfara í sögu NBA deildarinnar hjá Steve Kerr og þetta Warriors-lið er einfaldlega hrikalegt.

Eins og okkur einum er lagið, náum við samt að búa til eitthvað neikvætt úr því að Golden State sé með 90% vinningshlutfall eftir rúma tuttugu leiki.

Þessi neikvæðni snýst um fjarveru Andrew Bogut. Hann er meiddur á hné eins og þið vitið. Ekkert svo alvarlegt, en nóg til að Kerr sparar hann og lætur hann hvíla meðan hann er að jafna sig í símeiddum skrokknum.

Oklahoma er úr leik í toppbaráttunni í vestrinu

Tweet

Já frussandi.  Frussandi gremja!

Þetta er ekki bara ódýr orðaleikur. Farðu bara í efnisorðalistann hérna til hægri og sjáðu hvort er ekki til hasstagg sem heitir Frussandi Gremja.  Sátt(ur)? Ókei, þá getum við snúið okkur að því sem skiptir máli, nefnilega þróun mála í Vesturdeildinni.

Magnað að skuli vera búið að draga til stórtíðinda í vestrinu eftir að eins tvo leiki, en þannig er það nú samt. Það hefur væntanlega ekki farið framhjá neinu ykkar sem á annað borð fylgist með NBA að Oklahoma City nær varla í lið lengur vegna meiðsla.

Nú síðast datt hann Russ okkar úr leik vegna handarbrots og verður frá í að minnsta kosti fjórar vikur. Okkur skilst að hann hafi meiðst eftir að hafa rekist utan í Kendrick Perkins liðsfélaga sinn. Ef einhvern tímann var ástæða til að senda þann mann í langt frí...

Oklahoma án Kevin Durant OG Russ?  Gleymdu því, enda byrjar liðið 0-2 og á erfiða daga og vikur í vændum án tveggja af bestu körfuboltamanna í heimi. Fyrir utan það að missa þessa sterku leikmenn, þá kann Oklahoma ekkert að spila án þeirra af því það hefur aldrei þurft að gera það.

Nú ætlum við ekki að detta í einhverja dramatík og halda því fram að Oklahoma komist ekki í úrslitakeppnina eða eitthvað svoleiðis rugl (gúlp!). 

En það er samt morgunljóst að fjarvera Russ og KD þýðir að Oklahoma á nú mjög litla möguleika á toppsætunum í vestrinu og þar með séns á að tryggja sér heimavallarrétt í seinni umferðum úrslitakeppninnar.

Fyrir mörg önnur lið væri þetta grábölvað, en við ætlum að nota þetta tækifæri og segja stuðningsmönnum Oklahoma að hafa engar áhyggjur af þessu. 

Oklahoma er nefnilega orðið það rútínerað og reynslumikið lið þrátt fyrir ungan aldur lykilmanna, að það getur alveg unnið stóra leiki á útivöllum. Það sýndi það t.d. á móti LA Clippers í vor sem leið.

En hvað þýða þessi meiðsli þeirra félaga fyrir Vesturdeildarkapphlaupið?