Popovich ræðir forsetakosningarnar

Tweet

Hugsandi fólk er enn í losti yfir því að bandaríska þjóðin hafi kosið sjálfsmiðaðan níðing og trúð til að taka við embætti forseta þar í landi. Þetta kemur körfubolta ekkert við, en körfuboltamenn og miðlar hafa séð ástæðu til að tjá sig um málið eftir niðurstöðu kosninganna í vikunni.

Þannig tóku Ernie Johnson og félagar í Inside the NBA á málinu. Shaq og Barkley voru dálítið hneykslaðir á niðurstöðunni en ætla að gefa forsetanum nýkjörna tækifæri til að sanna sig. Ernie Johnson bað Jesú Krist bókstaflega að hjálpa sér í beinni útsendingu TNT - hjálpa sér að vinna úr þessari niðurstöðu mála.

Það sem allir biðu hinsvegar eftir, var að heyra viðbrögð Gregg Popovich þjálfara San Antonio. Þeir vissu að þar gæti komið biti sem færi rakleitt í mest lesið. Og Pop olli ekki vonbrigðum frekar en venjulega. Hann lýsti yfir áhyggjum sínum og fordæmdi óábyrgar og níðskotnar yfirlýsingar forsetans í kosningabaráttunni, sem hann sagði að hefðu kostað hvaða barn sem er áralangt útgöngubann. Hann líkir Bandaríkjunum við Rómarveldi.

Fyrir þremur árum settum við fram tvíþætta spá. Fyrri hluti hennar spáði því að Trump yrði kjörinn forseti Bandaríkjanna. Fólk hló að okkur. Síðari hlutinn sagði að Trump yrði valdur að þriðju heimsstyrjöldinni í forsetaembættinu. Við vonum að fólk eigi líka eftir að hlæja að því.

Þegar Donald Trump er dauður.

Ef LeBron James hefði kastað míkrófón í vatn

Tweet

Við elskum fótbolta. Við spiluðum einu sinni fótbolta og þó við elskum fótbolta ekki eins mikið og körfubolta, fylgjumst við ekki síður með knattspyrnu en Leiknum okkar.

Okkur þykir nauðsynlegt að slá þennan varnagla áður en við byrjum á næstu hugleiðingu, svo fótboltamenn og konur fari ekki að kalla þetta körfuboltaáróður gegn fótbolta eða eitthvað slíkt. Þetta er ekki ætlað sem áróður, þetta er bara atriði sem vakti athygli okkar.

Þannig var að við rákumst á stutt brot úr kjaftaþættinum Mike & Mike á ESPN fyrir skömmu, þar sem Mike Greenberg benti á þennan skemmtilega punkt.

Greenberg var að tala um muninn á fótboltamönnum og körfuboltamönnum og þá sérstaklega muninn á hegðun þeirra frægustu í greinunum hvað fjölmiðla snertir.

Hann benti á tvö nýleg dæmi um eftirtektarverða hegðun knattspyrnumanna. Annars vegar atriðið þegar Cristiano Ronaldo henti míkrófón fjölmiðlamanns sem reyndi að ná tali af honum út í vatn og hinsvegar ákvörðun Lionel Messi að hætta að spila með landsliði Argentínu eftir tapið í úrslitaleik Ameríkukeppninnar á dögunum.

Þessi tvö atriði nefndi hann sem dæmi og velti svo upp spurningunni hvernig bandaríska þjóðin myndi bregðast við ef LeBron James myndi sýna svona hegðun.

Svarið við spurningunni er augljóst - James yrði tekinn af lífi í fjölmiðlum og víðar ef hann myndi gera eitthvað þessu líkt.

Eins og þið vitið flest, hefur hann margoft valdið fjaðrafoki í fjölmiðlum fyrir eitthvað sem mælist ekki við hliðina á íþróttum eins og míkrófónakasti án atrennu (í vötn). Eins og til dæmis að mæta með vitlausa húfu á íþróttakappleik og fá hraðasekt, svo við tölum nú ekki um "ákvörðunina" hans frægu.

Hvað hefðu fjölmiðlar t.d. sagt ef LeBron James hefði látið hafa annað eins eftir sér og Ronaldo gerði þegar hann gerði lítið úr íslenska landsliðinu eftir viðureign þess við Portúgal á dögunum?

Bandaríska pressan væri enn að hrauna yfir hann.

Það má segja ýmislegt misjafnt um Bandaríkjamenn, en íþróttastjörnurnar þeirra eru í flestum tilvikum kurteisar og almennilegar þegar kemur að samskiptum við fjölmiðla. Okkur er líka til efs að við eigum eftir að heyra "Strákana Okkar" vera með einhvern dónaskap við eða í fjölmiðlum og gildir þá einu hvort um er að ræða fót-, hand- eða körfuboltastrákana okkar.

Tilgangurinn með þessari hugleiðingu er ekki að draga upp dökka mynd af knattspyrnustjörnum eða upphefja íslenska eða ameríska íþróttamenn óþarflega mikið, það eru sannarlega hægðaheilar í körfuboltanum eins og annars staðar og menn eins og Ronaldo og Messi láta báðir gott af sér leiða með reglubundnum hætti.

Okkur langaði aðeins að benda á það hvað virðist vera misjafnt gildismat í gangi hjá íþróttastjörnum heimsins í dag og nokkuð misjafn tolerans þegar kemur að viðskiptum þeirra við fjölmiðla.

Af framtíðaráformum Kevin Durant og Oklahoma

Tweet

Nú þegar nýliðavalið árlega er afstaðið, geta NBA-miðlar í Bandaríkjunum nú einbeitt sér að ekkifrétt sumarsins, sem snýst um Kevin Durant og framtíðaráform hans á atvinnumarkaði. Þið vitið hvað við erum rosalega spennt fyrir svona skrumi, eða hitt þó heldur.

En rétt eins og aðrir NBA-miðlar, erum við hér á NBA Ísland með lesendur sem eru sumir hverjir forvitnir um svona mál og því verðum við að reyna að koma til móts við þá. Okkur leiðast kannski ekkifréttir um félagaskipti eða ekki félagskipti NBA leikmanna, en við erum bæði með hugmyndaflug og skoðanir, þannig að kannski er upplagt að við leggjum okkar lóð á vogarskálarnar í þessu leiðindamáli. 

Við segjum leiðindamáli, af því þetta skrum í kring um Durant er og verður eitt stórt leiðindamál og ekkifréttir þangað til hann gerir upp hug sinn, en þá verður ákvörðun hans frétt í einn eða tvo daga áður en allir steingleyma henni þangað til hann verður með lausa samninga næst.

Eins og flest ykkar vita líklega, hafa forráðamenn Oklahoma City ekki setið auðum höndum síðan liðið þeirra var slegið út úr keppni á sársaukafullan hátt í úrslitaeinvígi Vesturdeildarinnar um daginn. Segja má að þeir hafi stolið senunni kvöldið sem nýliðavalið fór fram, þegar þeir ákváðu að ráðast í stórviðskipti á leikmannamarkaðnum.

Þannig ákváðu Oklahoma-menn að skipta framherjanum Serge Ibaka til Orlando Magic í staðinn fyrir framherjann Ersan Ilyasova, bakvörðinn Victor Oladipo og framherjann unga Domantas Sabonis sem Orlando tók fyrir þá númer ellefu í nýliðavalinu síðar um kvöldið. Sabonis þessi er af ákaflega góðum körfuboltaættum eins og flest ykkar vita líklega, en hann er sonur miðherjans Arvydas Sabonis sem lék með Portland Trailblazers á árunum 1995-2003.

Menn og konur voru afar fljót að mynda sér sterkar skoðanir á þessum viðskiptum og við erum þar engin undantekning, þetta þykir okkur ansi djarfur og kappsamur leikur hjá Oklahoma-mönnum. 

Eitthvað hefur verið talað um að þarna sé um fyrirbyggjandi aðgerðir að ræða hjá Oklahoma, því Ibaka átti ekki langt eftir af samningi sínum við félagið og ljóst var að það yrðu engir smáaurar sem hann kæmi til með að fara fram á þegar að því kæmi. Bæði af því hann gegnir jú mikilvægu hlutverki hjá liðinu og af því að launaþakið í NBA deildinni er að hækka langt upp fyrir öll velsæmismörk, ekki ósvipað og húsnæðisverð í Reykjavík.

Það er ekkert leyndarmál að tölfræðin hans Serge Ibaka er búin að vera að dala með nokkuð áberandi hætti síðustu ár, en Oklahoma-pennar segja að það megi að hluta skrifa á þjálfarateymi liðsins, því Ibaka hafi verið beðinn um að gera hluti sem urðu ekki beint til að fóðra hjá honum tölfræðina. Til dæmis hafi minnkandi frákastatölur komið til út af því að Ibaka gerði meira af því að elta minni menn úti á velli í stað þess að vera undir körfunni. Það er sitt hvað til í þessu, meira að segja við vitum það.

Annað sem olli okkur áhyggjum - og eflaust forráðamönnum og stuðningsmönnum Oklahoma líka - var hvað 3ja stiga nýtingin hans var búin að hríðlækka undanfarið. Hlutverk Ibaka í sókninni var jú á margan hátt fólgið í því að standa fyrir utan línu og teygja á vörnum andstæðinganna - t.d. með því að toga stóru mennina með sér út úr teignum svo þeir væru ekki fyrir Russell Westbrook þegar hann keyrði á körfuna.

Stigaskor Serge Ibaka lækkaði úr 15,1 stigi fyrir þremur árum niður í 12,6 í ár og þriggja stiga nýtingin hans fór úr 38,3% fyrir þremur árum, sem er afbragð, niður í innan við 33% á liðnum vetri. Á sama hátt hrundi hann niður í blokkeringum, þar sem hann varði mest 3,7 skot 2012, en aðeins 1,9 í vetur.

Loks datt hann niður í fráköstunum, úr 8,8 fyrir þremur árum og niður í aðeins 6,8 í vetur, sem er heilu frákasti minna en leikstjórnandi liðsins tók (þó hann sé líklega öflugasti frákastari í sögu NBA miðað við hæð og stöðu á vellinum. Hér er að sjálfssögðu verið að tala um Russell Westbrook. Við misnotum ekki tækifæri til að tala um Russell Westbrook. Það væri asnalegt).

Þessi þróun í tölfræðinni er vissulega áhyggjuefni, en það sem gerði Ibaka að þeim algjöra lykilmanni sem hann var í liðinu, kemur hvergi fram á tölfræðiskýrslum. Þar erum við auðvitað að tala um varnarleikinn.

Varnarleikur Oklahoma var ekki eins góður í deildarkeppninni í vetur og undanfarin ár og þið munið eflaust eftir því að það var ein af ástæðunum fyrir því að við rökkuðum liðið niður í vor og sögðum að það ætti ekki möguleika á að gera neitt í úrslitakeppninni. 

Við erum alveg handviss um að Serge Ibaka átti þarna stóran hlut að máli, enda er hann búinn að vera mikilvægasti maður liðsins í vörninni í mörg ár.

En þegar kom inn í úrslitakeppnina um daginn, var allt í einu komið allt annað hljóð í Oklahoma-liðið og skyndilega var eins og hefði "tekið sig upp gamall varnarleikur" hjá þeim. Allt í einu voru leikmenn liðsins eins og byssukúlur út um allt gólf í vörninni, nóg til að slátra San Antonio og keyra meistara Golden State alveg út á bjargbrún, lamaða af ótta eins og Krókódílamanninn eftir viðskiptin við bjargvættinn Laufeyju í texta Magnúsar Þórs Jónssonar.

Oklahoma varð fyrsta liðið til að finna svör við ógnarsterkum sóknarleik Golden State Warriors og gerði það með liðsuppstillingu sem NBA-penninn Nate Duncan kallaði Megadeath uppstillinguna, sem er ákaflega vel að orði komist. Lykilmaður í þessari aðferðafræði var að sjálfssögðu Serge Ibaka og þessi leikaðferð hefði trúlega aldrei gengið eftir með einhverjum öðrum leikmanni, því menn sem eru með þennan pakka af lengd, snerpu og íþróttamennsku eru teljandi á fingrum annarar handar - ef það.

Skuðaskjóðurnar í Staples-höllinni

Tweet

Stuðningsmenn Los Angeles Lakers eru misjafnir eins og þeir eru margir. Kvikmyndastjörnur og frægt fólk úr tónlistar- og skemmtanageiranum eru fastagestir í Staples-höllinni. Nú reynum við að forðast að tala illa um náungann, en það er erfitt að þegja þegar ákveðin tegund Lakers-manna er annars vegar. Þetta eru skuðaskjóðurnar (ísl. douchebags).

Sjáið til dæmis þennan hérna.

Fyrirgefðu bleiknefji, en þú ert sem sagt í alvöru að bjóða upp á keppnistreyju, byssur og risavaxið gullúr. Það er bara eitthvað svo rangt við þetta, en skuðaskjóðu þessari er alveg sama.
Lakers-skjóðurnar eru líklega þær öflugustu í deildinni.

Hver man ekki eftir þessum stórmeisturum og snillingum hérna fyrir neðan (sem kórónuðu þetta með því að vera báðir í Dwight Howard-treyjum, úff). Svona taktar eru á fárra færi.

Ristill: Staðan er slæm hjá LA Lakers

Tweet

  Los Angeles Lakers tapaði fyrir Utah Jazz í nótt sem leið og hefur því tapað fjórum af fyrstu fimm leikjum sínum í vetur. Eini sigur liðsins kom gegn Detroit, sem þessa dagana ætti fullt í fangið með að vinna Mostra.

Meiðsli Steve Nash er sannarlega ekki að hjálpa Lakers-liðinu að stilla saman nýja strengi, en vandamálið sem liðið stendur frammi fyrir er svo miklu stærra en það. Við höfum skrifað ristil af minna tilefni.

Margir segja að það sé hin meinta Princeton-sókn sem sé að þvælast fyrir Lakers, en liðið var nú að skjóta yfir 50% áður en það fór til Salt Lake City í gær, svo það er ódýr útskýring.

Við viljum meina að vandræði Lakers séu fleiri og meiri en þetta. Auðvitað á þetta eftir að ganga betur hjá Lakers þegar Nash kemur heill inn í þetta og menn fara að þekkjast betur.

Það breytir því þó ekki að:

* Vanarleikur liðsins er afleitur. Dwight Howard átti að breyta miklu þar og gæti átt eftir að gera það einn daginn, en varnarleikur liðsins fram að þessu hefur á körflum verið skelfilegur.

* Helsta ástæðan fyrir töpunum fjórum hjá Lakers til þessa hefur verið tapaðir boltar, en Lakers hefur tapað hvorki meira né minna en 93 boltum. Það er næstversti árangur í deildinni og þar af eru Kobe Bryant (22) og Dwight Howard (19) með hátt í helminginn (41). Þetta er annað atriði sem ætti að lagast þegar menn fara að þekkjast betur en þetta er allt, allt of mikið.

* Dýptin í liðinu er engin.

* Kobe Bryant er kominn í fýlu. Hann var afleitur í fyrri hálfleiknum gegn Jazz í gær, en ákvað að skjóta Lakers inn í leikinn í þeim síðari. Hann setti nokkrar huggulegar körfur eins og hann er vanur og þurfti ekki annað en depla auganu til að brotið væri áhonum.

En menn sem fylgdust með leiknum, sóru fyrir það að Bryant hafi ekki gefið eina sendingu síðustu c.a. 7 mínútur leiksins. Ekki eina.

Hann var enda stuttur í spuna eftir leikinn og svo sem ekkert nýtt við það. Það er ómögulegt að taka viðtal við Bryant eftir tapleiki, sérstaklega ef þeir eru nokkrir á stuttum tíma. Bryant sendi ljót augnaráð í allar áttir meiripartinn af leiknum í gær og hafi einhver tekið þau til sín, hefur sá hinn sami líklega orðið hræddur.

Nú erum við komin út fyrir efnið, en vandræði Lakers eru raunveruleg.

Mike Brown getur ekki unnið með þessu sýstemi og fer rangt að hlutunum að okkar mati. Af hverju? Af því hann notar ekki hættulegasta sóknarmanninn í liðinu og er bara með tvö plön í gangi. Annað hvort lætur hann dæla boltanum stanslaust inn á Dwight Howard eða lætur Kobe Bryant skjóta sig í hel.

Allt of oft er Dwight Howard að fá boltann á vinstri blokkinni og hnoðast. Hann er takmarkaður sóknarmaður sem í besta falli fær villu og klúðrar báðum vítaskotunum.

Planið með Kobe Bryant höfum við öll séð. Þá fær hann einfaldlega græna ljósið á að gera eitthvað sem hann ræður bara ekki við nema í skömmtum lengur og þá er niðurstaðan því miður oftast svipuð og hún var í Energy Solutions Arena í gærkvöldi.

Hér er okkar kenning:

Pau Gasol er lykilmaður í liði Lakers að okkar mati, en Mike Brown notar hann eins og hvern annan kraftframherja og lætur því hæfileika hans fara til spillis. Pau Gasol er að okkar mati hæfileikaríkasti stóri maðurinn í NBA deildinni, alveg sama hvað hver segir um Dwight Howard, Andrew Bynum eða Ómar Ragnarsson.

Sóknarleikurinn hjá Lakers á að fara í gegn um Pau Gasol að okkar mati. Hann er eitraður nálægt körfunni og er frábær sendingamaður og óeigingjarn. Að okkar mati er Lakers-liðið langhættulegast þegar sóknin gengur í gegn um Spánverjann. Það má svo hver sem vill hafa allt aðrar skoðanir á því.

Lausnin við vandamálum Lakers virðist alltaf vera að losa félagið við Pau Gasol. Þvílíkur þvættingur.

Lakers-liðið hefur ENGA breidd. Einn af göllunum við að vera með eitt besta byrjunarlið sögunnar á pappírunum.

En það er erfitt að gera rósir með engan bekk eins og Lakers. Maðurinn sem átti að vera aðalnúmerið á bekknum hjá þeim, Antawn Jamison, getur ekki neitt og virðist búinn.

Á bara eftir að staðfesta andlátið.

Við hefðum ekkert á móti því þó lið Lakers næði að rétta úr kútnum og verði sterkt á ný. Við erum ekki að drekka neitt Hatorade hérna. Líkurnar á því að liðið verði gott eru meiri en minni. Eins og staðan er í dag erum við hinsvegar alls ekki að sjá að þetta dæmi muni ganga upp hjá þeim.

Þetta lið er ekki að fara að gera nokkurn skapaðan hlut í vor ef það ætlar að láta Kobe Bryant, Steve Nash og Pau Gasol spila 40 mínútur í leik, ef þeir verða þá heilir í vor. Og kannski þolir bakið á Howard það ekki heldur.

Ekkert lið í sögunni hefur orðið NBA meistari eftir að hafa byrjað leiktíðina 1-4 eins og Lakers núna. Við ætlum að tippa á að Lakers verði ekki fyrsta liðið til að afreka það, jafnvel þó það bæti sig til muna í vetur.

Þetta eru bara fimm leikir og því er glórulaust að ætla að byggja heilu kenningarnar á því, en við ætlum samt að reyna að gera okkur að fíflum bara fyrir ykkur.

Það kemur sér vel fyrir Lakers að næstu fimm leikir liðsins eru á heimavelli. Tveir fyrstu mjög vinnanlegir og svo slagur við San Antonio. Mike Brown þjálfari getur þakkað fyrir að þessi heimaleikjarispa er fram undan því Lakers er ekki í neinu standi til að fara á erfiða útivelli og vinna. Það sáum við í gær.

Það væri asnalegt ef Lakers myndi bara reka Mike Brown, en þrátt fyrir að stjórnin verði auðvitað að sýna honum þolinmæði, er óvíst að hann fái að tapa fullt af leikjum í haust. Það er einu sinni verið að berjast um sigur í Vesturdeildinni og sem stendur er liðið þar í neðsta sæti.

Allra augu beinast að Lakers þessa dagana og lið eins og Oklahoma og Miami elska hvað það dregur athyglina frá þeim. Sviðsljósið verður sterkara á Lakers en nokkru sinni fyrr meðan liðinu gegnur svona illa og það er stutt í að Los Angeles-miðlarnir fari að fá blóðbragð í munninn og tala illa um Mike Brown. Þannig er þetta bara í LA.

Og þá erum við ekki farin að tala um framtíðina hjá Lakers, þar sem risasamningur Kobe Bryant er efsta atriði á blaði. Skoðum það síðar.

Harden farinn, Oklahoma tekur skref aftur á bak

Tweet

Við höfum fengið óhemju magn af pósti og skilaboðum vegna nýjustu leikmannaskiptanna í NBA deildinni og það er auðvitað engin furða. Okkur langar að leggja hérna fram nokkrar línur um málið, þó seint sé.*

Stjórn Oklahoma City, silfurdrengjanna frá í sumar, ákvað nokkuð óvænt að skipta James Harden og skiptimynt til Houston Rockets í staðinn fyrir Kevin Martin og skiptimynt.

Ekki móðgast þó við notum orðið skiptimynt, þessir tveir leikmenn eru þungamiðjan í skiptunum hvað svo sem verður með ungu mennina og valréttina í framtíðinni.

Kjarasamningar og launaþak eru hugtök sem eru hvorki innan áhuga- né þekkingarsviðs okkar en það litla sem við höfum kynnt okkur um einstök efnisatriði þessara viðskipta, segir okkur að þau komi sér ágætlega fyrir bæði félög þegar allt er talið.

Það kemur þó endanlega ekki í ljós fyrr en eftir nokkur ár.

Harden hafði verið í sviðsljósinu um nokkurt skeið því samningar hans voru að losna. Oklahoma er lítið félag á litlum markaði og eigandi þess er skíthæll (sjá: Seattle Supersonics) og því var alltaf vitað að það yrði erfitt fyrir að að semja við Harden.

Thunder hafði þegar samið við þá Kevin Durant, Russell Westbrook og Serge Ibaka. Það kostaði sitt og þegar við bætum við feitum samningi Kendrick Perkins, var ljóst að ekki var mikið pláss eftir til að bæta við einum feitum samningi í viðbót.

Oklahoma var þó tilbúið að ganga ansi langt og bauð Harden samning sem var ekki langt frá hámarkinu, en hefði þýtt að launakostnaður hefði orðið ansi hár á næstu árum og snarminnkað svigrúm í leikmannamálum. Það er ekkert grín að borga lúxusskatt í nútíma NBA og það er ekki eitthvað sem lítil félög gera að gamni sínu.

Harden er sterkur og kornungur leikmaður sem var að leita að sínum fyrsta stóra samningi á ferlinum.

Auðvitað hefði sjötti maður ársins viljað halda áfram að spila með Thunder. Frábært lið og góður mórall, framtíðin björt og hlutverkið klárt. Það kom til greina.

En hvaða NBA leikmaður vill ekki fá tækifæri til að komast á topplaun og prófa að vera andlit metnaðarfulls félags sem er miklu stærra en Thunder.

Það er ekki ljóst hvað gerðist. Hvort stjórn Thunder var í kjúkling við Harden eða ekki. Skiptir eiginlega ekki máli. Það sem skiptir máli er að algjör lykilmaður í næstbesta liði deildarinnar er horfinn á braut.

Harden sinnti í raun tvöföldu hlutverki hjá Oklahoma á síðustu leiktíð. Spilaði bæði stöðu leikstjórnanda og skotbakvarðar þegar hann var inná - og hann var auðvitað inná lengur en flestir varamenn. Helsti styrkur Harden sem leikmanns liggur í því hvað hann er yfirnáttúrulega hagkvæmur sóknarmaður. Hann sprengir alla hagkvæmniskala og fær tölfræðigúrúa til að slefa.

Kevin Martin hefur reyndar líka verið nokkuð hagkvæmur leikmaður á sínum ferli. Er góður skotmaður og lúmskur í að koma sér á línuna, en þar með er það því miður upptalið. Hann er skelfilega lélegur varnarmaður, hefur verið í vandræðum með meiðsli, hann er lítill, léttur og aumur og gefur þér ekkert nema stig.

Eitt mikilvægasta atriðið í skiptunum hvað Oklahoma varðar, er svo hvernig Martin passar inn í móralinn í liðinu. Hann er nefnilega nokkuð fýlugjarn og hefur átt til að stangast á við þjálfara sína.

Oklahoma getur leyft sér þann munað að skipta Harden út og fá hreinræktaðan skotbakvörð í staðinn af því Eric Maynor, varaleikstjórnandi liðsins, snýr aftur í vetur eftir að hafa verið í meiðslum alla síðustu leiktíð. Miklar vonir eru bundnar við Maynor og Thunder er tvímælalaust sterkara lið þegar hann tekur við varaleikstjórn í stað Derek Fisher.

Þá er bara að sjá hvort Kevin Martin stendur undir hlutverki sínu.

Oklahoma City verður ekkert allt í einu lélegt lið þó það skipti James Harden í burtu, en að okkar mati veikir þetta liðið mikið. Oklahoma hafði þann möguleika að halda Harden út komandi leiktíð og reyna aftur við titilinn - sjá svo til. Það lá ekkert á að sleppa honum, en hinsvegar skiljanlegt að stjórnin hafi kýlt á þetta fína tækifæri þegar það gast.

Við nennum samt ekki að velta upp úr peningamálum og pótensjal. Ekki í þessum pistli. Við erum bara að hugsa um hvað þessi skipti þýða fyrir Thunder núna - á þessari leiktíð og næstu. Við erum óskaplega hrædd um að það eina sem þessi skipti þýða í ár sé að helsti keppinautur Miami Heat í deildinni hafi rétt í þessu verið að veikjast töluvert. Þannig sjáum við það bara og getum ekki neitað því að það vekur upp dálitla gremju.

Það er dálítið deprímerandi að sjá hvernig sýstemið virkar. Sjá hvernig félag eins og Oklahoma sem hafði heppnina með sér í nýliðavalinu og gerði allt rétt, hefur einfaldlega ekki burði til að halda sér við toppinn. Eða virðist ekki hafa burði til þess.

Nú eru að taka við nýjar reglur um launamál og samninga í NBA og þetta þrengir nokkuð að. Það er ekki hægt annað en setja spurningamerki við það hvað Houston er að eyða miklu í menn eins og Jeremy Lin og Omer Asik (og kannski Harden líka).

Það voru samningar eins og þessir sem settu allt á hliðina og ollu verkbanni á síðustu leiktíð. Það virðist enginn læra neitt af því. Enn þyrfti helst að verja þessa heimsku eigendur fyrir bullinu í sjálfum sér.

Það hefur verið í tísku að gefa bæði OKC og Houston c.a. B+ fyrir þessi viðskipti og það er skiljanlegt. Við erum hinsvegar ekki svona jákvæð.

Það var rétt sem Bill Simmons skrifaði fyrir skömmu, Oklahoma átti bara að drullast til að borga Harden og hafa áhyggjur af peningamálunum seinna.

Lið sem er svona nálægt þeim stóra á ekki að breyta svona til hjá sér þegar það stendur á þröskuldinum, við förum aldrei af þeirri skoðun.

Það tekur okkur mörg ár að sjá hvað kemur út úr þessum skiptum, en beinar afleiðingar þess þýða einfaldlega að næstbesta körfuboltalið í heimi er ekki eins sterkt og það var. Það eina jákvæða við þetta er að Oklahoma sleppur við dramatíkina sem óneitanlega hefði valdið ónæði þegar fjölmiðlar héldu samningaviðræðum Harden efst í fréttum dag eftir dag.

Houston gerir vel að fá Harden, flottan leikmann, en við efumst um framtíðina og peningana sem fara í Lin og Asik.

Oklahoma situr eftir veikara. Ungir og upprennandi leikmenn liðsins eru alltaf að bæta sig og Kevin Martin veit alveg hvar körfuna er að finna, en því miður er það bara hvergi nærri nóg til að fylla skarð James Harden.

Og hafðu það, fjandakornið!

* - Þetta átti að vera stutt hugleiðing. Immit.

Fylgjumst vel með Clippers og verum góð við Griffin

Tweet

Okkur kom það ekki í hug að gera miklar væntingar til LA Clippers í vetur, en það er ljóst að við verðum að endurskoða það metnaðarlausa viðhorf.

Þegar grannt er skoðað, er Clippers nefnilega eitt dýpsta liðið í deildinni. Enda veitir ekki af þegar maður heitir LA Clippers og meiðsladraugurinn er aldrei í fríi.

Lykilmenn Clippers misstu úr helling af leikjum í fyrra þó þú munir kannski ekki eftir því. Það hefur sitt að segja í riðlakeppni ef mikilvægir spilarar missa úr 20 leiki. Í sumar ákvað liðið að reyna að sporna við þessu með því að ná sér í helling af fínum leikmönnum.

Nú er svo komið að það eru þrettán leikmann í liðinu sem kunna ýmsar kúnstir í körfubolta, þó þeir geri það reyndar misvel. Chris Paul spilar sína stöðu betur en nokkur annar í heiminum í dag og það er ekkert að því að fá til sín rulluspilara á borð við Grant Hill, Jamal Crawford, Matt Barnes og Lamar Odom svo einhverjir séu nefndir.

Bættu því svo við að Blake Griffin og Eric Bledsoe eru kornungir piltar sem eru að bæta sig á hverjum degi og við erum komin með ansi hreint spennandi pakka. Bara ef Vinnie del Negro væri að vinna í miðasölunni en ekki að þjálfa þetta lið. Clippers vegna væri óskandi að liðið spilaði 50% bolta fram yfir áramót svo Vinnie yrði rekinn. En það þýðir víst ekki að velta sér upp úr því.

Það er sjaldnast að marka sögur sem skrifaðar eru á undirbúningstímabilinu í NBA, en það var hægt að koma auga á nokkra sniðuga hluti þegar Clippers tók á móti Jazz á dögunum. Það sem stóð upp úr hjá okkur var hrikaleg breidd Clippers og spilamennska þeirra Bledsoe og Griffin.

Það kæmi okkur ekkert á óvart ef Bledsoe tæki risa, risa stökk í vetur. Vonandi gerir hann það. Mjög áhugaverður og skemmtilegur leikmaður þar á ferðinni.

Sagan segir að Blake Griffin sé líka að bæta sig mikið. Við sáum ekki betur en að stökkskotið hans væri að lagast og þá hefur hann unnið mikið í fótavinnunni og póstleiknum, sem er hans helsta kryptónít ásamt vítunum.

Leikur Clippers og Jazz var vissulega æfingaleikur en menn tókust samt vel á og lögðu sig fram. Það er þess vegna sem okkur langar að sýna þér þetta stutta myndband af frammistöðu Blake Griffin í leiknum.



Hann var ekkert minna en frábær og sýndi okkur enn og aftur að hann býr yfir hæfileikum sem aðrir kraftframherjar geta ekki látið sig dreyma um - hvað þá framkvæmt.

Við höfum skrifað um Blake Griffin af og til hér á NBA Ísland. Flestir muna eftir því að hann þurfti að sitja meiddur á bekknum allt nýliðaárið sitt en sló svo í gegn þegar hann loksins gat byrjað að spila. Troðslur hans og tilþrif gerðu hann að einum vinsælasta leikmanni deildarinnar.

Á síðustu leiktíð hefðum við ætlað að Griffin yrði enn vinsælli og sú varð reyndar raunin, en um leið og Griffin bætti við sig fylgi, byrjaði fólk líka að drekka honum Hatorade. Það komst í tísku að drulla yfir Griffin.

Hluta af þessari neikvæðni í hans garð má rekja til hans sjálfs, því Griffin hefur því miður tekið upp á þeim ósið að væla dálítið og floppa.

Það er að sjálfssögðu skelfilegur ósiður hjá svona stórum manni og vonandi snarhættir hann þessu í vetur og lætur það aldrei sjást aftur.

Restin af dissinu í garð Griffin skrifast líklega á öfund. Framherjinn ungi fékk daglega að heyra það að hann væri gróflega ofmetinn og sumir gengu svo langt að segja að hann gæti ekkert nema troðið og væri ekkert ef hann hefði ekki Chris Paul með sér.

Helsta ástæðan fyrir því að við fórum á stað með þennan pistil var sú að við viljum reyna að drepa niður þessi leiðindi í garð Griffin. Hann á ekki skilið neitt Hatorade þó hann eigi það til að væla aðeins og setja upp Tim Duncan-svipi þegar dómararnir eru honum ekki sammála.

Fyrir utan þessi leiðindi, er það einfaldlega hátíð og forréttindi að fá að fylgjast með þessum dreng spila körfubolta.

Sástu boltameðferðina, klókindin, bætt skotið og gömlu góðu loftfimleikana í myndbandinu hérna fyrir ofan? Ekki hægt annað en að elska þetta.

Við þurfum að hætta að drulla yfir Blake Griffin alveg eins og skot. Auðvitað á drengurinn eftir að læra margt, en þeir sem finna honum allt til foráttu verða að hafa í huga að drengurinn er aðeins á sínu þriðja ári.

Það er alþekkt staðreynd að það tekur stóra menn stundum lengri tíma en aðra að bæta sig, en Griffin hefur reyndar bætt sig alveg helling milli ára.

Blake Griffin er metnaðarfullur og harður keppnismaður og það er eins gott, því hann er að spila með einum af fimm bestu körfuboltamönnum í heiminum.

Þegar maður er svona heppinn með leikstjórnanda, má alls ekki taka því sem sjálfssögðum hlut og vera latur. Vonandi spila þeir Griffin og Paul saman sem lengst og ná að búa til eitthvað skemmtilegt þarna hjá Clippers. Ralph Lawler gamli á það skilið að þetta lið fari að vinna eitthvað.

Hvað Clippers-liðið varðar, er nú ekkert því til fyrirstöðu að það fari að verða almennilega gott ef þjálfarinn er undanskilinn. Það kemur til með að skipta miklu máli hvernig byrjunarliðsmaðurinn Chauney Billups kemur til baka eftir mjög erfið meiðsli.

Það er ekkert fordæmi fyrir því á síðustu árum í NBA að jafn fullorðinn maður og Billups hafi komið til baka eftir að hafa slitið hásin og því verður að teljast nokkuð hæpið að hann nái fyrri styrk þó hann sé algjör fagmaður.

 Margir telja að Clippers verði enn sterkara í ár en í fyrra eftir að það bætti við sig skotsjúklingnum Jamal Crawford, en við erum reyndar ekki sammála því. Það má þess vegna kalla komu hans skref niður á við frá Randy Foye.

Crawford hefur aldrei unnið neitt og tekur meira af borðinu en hann setur á það. Tölfræðigúrúar úr öllum áttum eru sammála um þetta og ekki verður varnarleikurinn hans til útflutnings.

Stærsta spurningamerkið hjá Clippers verður sælgætisgrísinn og raunveruleikastjarnan Lamar Odom. Eins og við tókum fram í pistli hér fyrir stuttu höfum við enga trú á að hann finni sitt fyrra form og nýtist Clippers. Ef svo ólíklega vildi til að hann kæmist í fínt form, er hinsvegar ekki hægt að segja annað en að Clippersliðið sé ógnvekjandi.

Þegar upp er staðið fer þetta lið eins langt og Chris Paul ber það, en hann hefur nú fengið mikinn og góðan liðsauka og ekkert annað fyrir Clippers að gera en að blanda sér í baráttu þeirra bestu í Vesturdeildinni.

Dásamlegir brestir Bryants

Tweet

Við vitum að það er ekki mikið að marka hluti sem gerast á undirbúningstímabilinu, en hægt er að koma auga á eitt og annað skemmtilegt ef vel er að gáð. Tendensa, strauma og stefnur.

Eins og í nótt þegar Lakers tók á móti Jazz í Anaheim. Dwight Howard og Pau Gasol voru ekki með Lakers og Kobe Bryant virkaði áhugalaus í fyrri hálfleik. Það var eins og hann nennti ekki að spila leikinn, enda lítið í húfi.

Í þriðja leikhluta rann hinsvegar á hann æði. Bryant skoraði þá 23 stig, meðan restin af liðinu skoraði jú... eitt stig. Og mótherjinn? 36 stig.

Lakersliðið var 30+ stigum undir allan tímann meðan Bryant hamaðist og hamaðist. Tók hvert slæma skotið á fætur öðru. Mörg þeirra fóru ofan í og náðu að kveikja aðeins í áhorfendum, sem virtust jafn áhugalausir og Bryant í fyrri hálfleiknum en skemmtu sér nú konunglega.

Þegar þriðja leikhlutanum lauk var staðan orðin 88-51 fyrir Jazz.

Það er ekkert að marka þessar tölur, þær segja ekki neitt, enda vantaði mikið í Lakersliðið sem leyfði mörgum vindlum að spila.
Við vorum heldur ekkert að spá í það.

Við vorum að horfa á Kobe Bryant. Þessa gangandi mannfræðirannsókn, þessa ráðgátu.

Ætlaði hann í raun og veru að skjóta Lakers inn í leikinn aftur - eða var hann bara að leika sér í æfingaleik? Fannst honum á einhverjum tímapunkti dálítið kjánalegt að enginn nema hann skoraði körfu í leikhlutanum?

Og það sem meira er.

Mun þessi maður kaupa það sem þjálfarateymið leggur fyrir hann og leika við hina krakkana í vetur? Og mun það bera árangur?

Ef þú sættir þig við styttri útgáfuna af svarinu, er það nei.

En okkur er alveg sama um það líka. Það sem okkur finnst áhugaverðast er að fylgjast með Kobe Bryant sjálfum. Þessu ólíkindatóli sem gengur svo illa að þekkja sín takmörk.

Það gæti orðið dálítið átakanlegt að horfa á Kobe Bryant á lokasprettinum sínum í deildinni.

Hann sættir sig ekki við það að hafa ekki alveg sömu burði og áður. Hann langar að vinna þig og liðið þitt upp á sitt einsdæmi, en hann getur það ekki lengur. Tölfræðin er öll á hægri niðurleið ár frá ári.

Auðvitað er ekkert að því að eldast. Ekki ætlum við að skamma Bryant fyrir það. Allir leikmenn eldast fyrir rest. Við höfum bara dálitlar áhyggjur af því hvernig hann aðlagast hækkandi aldri andlega.

Bryant er ekki orðinn neitt gamalmenni, en hann er að verða búinn að spila óhemjufjölda mínútna í deildinni og hefur litla sem enga hvíld fengið síðustu ár. Hann hefur verið heppinn með meiðsli en allt þetta púl fer líka smátt og smátt að naga í lappir hans og liði.

Við höfum oft sagt þetta áður, en við skulum öll fylgjast vel með Kobe Bryant á síðustu árum hans í deildinni. Ekki bara af því hann er einstakur leikmaður og einn af þeim bestu, heldur af því það gæti orðið sápuópera út af fyrir sig hvernig honum tekst að eiga við sjálfan sig, þegar skrokkurinn hættir að geta framkvæmt það sem tryllt keppnisskapið skipar honum.

Fjölda fólks er í nöp við Kobe Bryant og hann fer oft í taugarnar á okkur, en hann er leikmaður sem þvingar þig til að bera virðingu fyrir sér af því hann er alltaf þarna. Eins og íslenskt slagveður - vindurinn er alltaf í andlitið á þér.

Kobe Bryant er alltaf fyrstur á æfingar og síðastur út. Er brjálaður keppnismaður í Ólsen-Ólsen, á æfingum og í leikjum, alveg sama hvort það er á undirbúningstímabilinu, úti í porti eða í leik sjö í úrslitum. Hann er alltaf í árásarham, alltaf tilbúinn að drepa eins og skriðdýrið sem hann líkti sér við. Hann vill alltaf vinna, skora meira en þú, vera betri en þú. Hljómar kunnuglega, en svona eru ekki allir.

Það er ekki hægt annað en að hrífast af þessu, þó þetta snúist stundum í höndunum á honum. Eitt það besta við NBA körfuboltann er að verða vitni að því þegar þessar ofurstjörnur verða mannlegar. Skoðaðu efstu myndina í þessari færslu, en hún er frá Free Darko piltunum og lýsir skapgerðarbrestum Bryant skemmtilega.

Kobe Bryant var bara strákpeð þegar hann kom fyrst inn í deildina og var engin stjarna þó hann væri efnilegur.

Hann þurfti að vinna fyrir öllu sem hann fékk. Það er eitt af því skemmtilega við feril Bryant.

Hann er ekkert silfurskeiðarbarn á körfuboltasviðinu, þó hann sé uppalinn hjá Lakers og sonur pabba síns. Hann vann jú þrjá titla snemma, en menn verða ekki heimsklassa körfuboltamenn bara af því að spila með Shaquille O´Neal.

Kobe fór á bókasafnið og tók bókina "NBA 101" þegar hann var ungur maður. Hann las bókina spjaldanna á milli og kynnti sér hvernig forverar hans höfðu farið að því að vinna titla.

Nærtækasta dæmið fyrir hann var að herma eftir Michael Jordan, enda eru þeir svipaðir íþróttamenn, svipaðir á hæð og spila sömu stöðu.

Svo var bara að gera eins og strákurinn í Sprite auglýsingunni með Grant Hill gerði forðum: Æfa sig.

Kobe Bryant verður aldrei Michael Jordan, en það mun aldrei koma fram leikmaður sem hermir betur eftir honum. Hann gæti þurft að sætta sig við að hafa "aðeins" unnið fimm meistaratitla. Einum fleiri en þú veist og einum færri en þú veist. Ekki alslæmt.

Það verður risavaxið, skarðið sem Kobe Bryant skilur eftir sig þegar hann hættir að spila. Það er því best að njóta þess og fylgjast náið með honum á lokasprettinum. Eitthvað segir okkur að hann muni finna leiðir til að halda okkur við efnið.

Allir saman nú:

Tweet

Einhver gæti sagt að það þyrfti ekki að fara mörgum orðum um frammistöðu LeBron James til þessa í einvíginu gegn Oklahoma, en það er ekki rétt. Það er nauðsynlegt að fara nokkrum orðum um hana.

James er að spila óhemju vel og það var dásamlegt að sjá hann skjóta fjandmennum sínum ref fyrir rass með því að hitta úr erfiðu skoti og lykilvítaskotum í restina.

Fólk verður að fara að hætta drulla yfir drenginn. Hann er stórkostlegur körfuboltamaður þó hann sé ekki Michael Jordan eða hver í ósköpunum þið viljið að hann sé.

Hann er einfaldlega eitt stórkostlegasta eintak af íþróttamanni sem deildin hefur séð og þú átt að njóta þess að horfa á hann spila.

James hefur að okkar mati verið til fyrirmyndar bæði á vellinum og í viðtölum í þessari úrslitakeppni.

Hann er alltaf brosmildur, þolinmóður og jákvæður þó hann sé baðaður upp úr Hatorade á hverjum einasta degi.

Drengurinn gerði mistök, kjánaleg mistök, en það er orðið þreytt að velta honum upp úr þeim. Það er ekki eins og hann sé nauðgari eða ofbeldismaður.

Sú staðreynd að LeBron James hafi átt þann feril sem hann hefur átt í NBA deildinni er ekkert minna en kraftaverk. Drengurinn er alinn upp af drykkfeldri móður, sem hefur gefið hugtakinu að gera gloríur alveg nýja merkingu. Ekki átti hann föður og bjó aldrei á sama staðnum lengur en nokkra mánuði í senn. Hann er því ekki beint að koma úr fyrirmyndaraðstæðum.

James hefur verið hampað sem hetju síðan hann var barn og þó það virðist vissulega hafa haft slæm áhrif á hann, er ekki hægt annað en að hrósa honum hvernig hann hefur unnið úr því sem hann hefur fengið.

Þú hefur ekki hugmynd um hvernig það er að vera hundeltur af blaðamönnum og sjónvarpsmyndavélum alla daga og fá milljarða inn á bankabókina þína áður en þú byrjar að raka þig (LeBron hefur líklega byrjað að raka sig þegar hann var 7 ára, svo við getum ekki miðað það við hann).

LeBron James er búinn að vera með myndavél í grillinu á sér í tíu ár og er orðinn skrilljarðamæringur. Hefur bakgrunn, dna, peninga og aðstöðu til að gera endalausa skandala.

Betur víraðir og gáfaðari menn en hann hafa svo sannarlega gert það. En hvað er LeBron James með á sakaskrá sinni?

Honum varð einu sinni á að mæta með New York húfu á hafnaboltaleik ef við munum rétt, hann hefur fengið hraðasekt, hann hefur gengið af velli án þess að taka í höndina á andstæðingum sínum.

Þá hefur hann - eins og frægt er orðið -  tekið þátt í einni glórulausri sjónvarpsútsendingu allra tíma þar sem hann stakk Cleveland-búa í bakið (þó megi ekki gleyma því að hann var með lausa samninga og gat gert það sem hann vildi eftir að hafa borið Cavs-félagið úr öskustónni og upp að toppnum).

Hann hélt svo meistarapartí með vinum sínum í Miami áður en þeir spiluðu leik - þar sem hann lýsti því yfir að Miami gæti unnið "ekki einn, ekki tvo, ekki þrjá, ekki fjóra eða fimm eða sex titla heldur bla bla bla."

Þetta eru nú allir stórskandalarnir sem LeBron James hefur staðið fyrir á þessum tíu árum. Hann fengi ekki svo mikið sem sekt fyrir þetta í Norður-Kóreu.

Nei, krakkar, það er kominn tími til að leggja frá sér hatursmeðalið og láta LeBron ræfilinn í friði.


Þú getur haft þetta eins og þú vilt og haldið áfram að hata.

En ef þú spyrð okkur, er það orðið dálítið þreytt.

Rökin fyrir þvi hætt að halda sér.

NBA deildin væri ekki söm án LeBron James - og það veistu ósköp vel.