Ofurlið Warriors í vanda

Tweet

Það gerist kannski seint orðið, en þó getið þið oftast bókað að þegar hausinn á ykkur er gjörsamlega að springa af áhyggjum yfir mönnum eða málefnum í NBA deildinni, kemur NBA Ísland til bjargar og greiðir úr flækjunni. Til þess er vefurinn. Meðal annars.

Og við værum ekki að gegna hlutverki okkar ef við færum ekki aðeins ofan í saumana á dramatíkinni sem er að eiga sér stað í Oakland núna - þar sem Besta Lið Ever er pínulítið að drulla á sig.

Sko...

Það sem við skulum hafa alveg á hreinu áður en lengra er haldið, er að ÞÚ SPÁÐIR ÞVÍ EKKI að Golden State myndi byrja svona! Þú skalt ekki einu sinni reyna að halda því fram. Þá verður þú bara að vera úti.

Og þú verður líka að vera úti ef þú heldur að við ætlum að koma með einhverja "heita töku" á Warriors-liðið eftir þrjá leiki og hoppa öskrandi "að þeeeeetta sé búúúiiið!" ofan af nærliggjandi húsþökum. Láttu ekki svona.

Staðreyndin er nú samt sú að Golden State er alveg óralangt frá því að vera að spila góðan körfubolta núna. Svo langt að það er eiginlega bara að spila frekar illa.

Þrjátíu stiga heimatap fyrir Spurs í fyrsta leik og tveir drulluskítugir og ósannfærandi sigrar á kjallaraliðum undirstrika þetta bersýnilega. Og við værum ekki starfi okkar vaxin ef við hefðum ekki skoðun á þessu. Þó það nú væri.

Ef við reynum að ná yfirsýn yfir vandamálið hjá Warriors, dettur okkur einna helst í hug að benda fingrinum á ólíklegan kandídat í þessu mengi - mann sem hefur ekki þurft að hlusta á mikla gagnrýni síðan hann tók við starfi sínu fyrir tveimur árum eða svo. Mann, sem hefur raunar þurft að ganga með sólgleraugu innanhúss til að blindast ekki af velgengni sinni.

Þessi maður er Steve Kerr...

Við áttum okkur á því að undanfarnir mánuðir hafa tekið gríðarlega á skrokkana á öllum starfsmönnum Warriors og enn meira á sálartetrið. Þetta lið kom eins og skrattinn úr sauðaleggnum upp á stjörnuhimininn í NBA deildinni og fékk að hlusta á skít um það að það væri ekki nógu gott í eitt ár - og neikvæðnitalið og gagnrýnin magnaðist bara eftir að liðið vann titilinn 2015.

Öll þessi neikvæðni virkaði reyndar ljómandi vel á liðið fyrstu mánuðunum og það var þessari neikvæðni og hvatningunni sem hún hafði í för með sér að kenna að Golden State átti bestu deildarkeppni í sögu NBA deildarinnar á síðustu leiktíð.

En allt þetta líkamlega og ekki síður andlega álag sem fylgdi öllum þessum sigrum, tók sinn toll á liðinu og það hrasaði í endamarkinu, þegar það var gjörsamlega búið á sál og líkama og var svo óheppið að lenda í krumlunum á einum besta körfuboltamanni allra tíma í jötunmóð í síðustu þremur leikjum vertíðarinnar.

Það er ekkert auðvelt að safna liði og arka út í stríð á ný eftir svona spennufall, en það er gerlegt, vissulega.

En þá kemur annað babb í bátinn. Í stað þess að sumarið fari í að sleikja sárin, peppa mannskapinn og hyggja á hefndir, fýkur allt prógrammið til Hollywood í handtösku þegar forráðamönnum félagsins dettur það í hug að láta slag standa þegar þeim býðst að fá til sín einu bestu skyttuna í heimi sem er ekki þegar fyrir í liðinu þeirra... - ef það meikar sens....

Þetta er auðvitað alhæfing og einföldun, en sumarið og haustið hjá Warriors fór allt í að sitja fyrir á myndum og svara spurningum um hvort væri nóg að þeir spiluðu með einn bolta á næstu leiktíð, hvort þeir væru með meiddi í egóinu sínu og hvort þeir héldu að þeir myndu tapa fleiri en einum leik á næstu leiktíð.

Lið með sterka karaktera, reynslubolta og leiðtoga léti svona skrum ekki slá sig út af laginu og auðvitað eru allar líkur á því að Warriors-piltar rétti skútuna af fljótlega. Annað er hreinlega óhugsandi. En það er skrekkur í liðinu núna, stærri en sést hefur hjá því síðan það byrjaði að vinna körfuboltaleiki oftar en einu sinni í viku.

Auðvitað er það kannski leikmönnunum sjálfum að kenna ef þeir mæta ekki klárir þegar flautað er til leiks og Draymond Green hefði til dæmis alveg getað sleppt því að vera alltaf á fylleríi, leggjandi hendur á fólk og setjandi myndir af beinlausa bitanum á sér á internetið! Það eru ekkert fyrstu þrjú atriðin í liðsandafræðunum!

En Draymond er dálítill vitleysingur þó að snillingurinn í honum vegi það oftast upp og strákarnir sem bera liðið uppi eru engin vélmenni þó þeir séu hæfileikaríkari en flestir. Það er enginn blóði borinn alfa-karlmaður í Warriors-liðinu og enginn sýkópati með sigurfíkn (MJ, Kobe) og þess vegna endar keflið hjá Steve Kerr í okkar bókum.

Það var Steve Kerr sem átti að grípa strax í taumana, koma mannskapnum niður á jörðina (það er nær ógerningur með klefa fullan af NBA súperstjörnum, við vitum það, en samt) og byrja strax að plana, byggja og gera.

Við sjáum alveg að stór hluti af því sem er að Warriors-liðinu í fyrstu leikjum vetrarins hefur 100% með strategíu að gera, en ekki endilega andlega hluti. Við sjáum, ekki bara hikandann í sóknarleiknum, heldur alla múrsteinana sem allir leikmenn sem ekki heita Curry eða Durant eru búnir að kasta í áttina að saklausu fólki úr galopnum færum undanfarna daga. Og við sjáum líka hvað varnarleikurinn hjá liðinu hefur á tíðum verið... nánast asnalega lélegur - nokkuð sem hefði verið gjörsamlega óhugsandi fyrir sex mánuðum.

Margt af þessu á sér ofur eðlilegar skýringar, eins og þær að það urðu talsverðar breytingar á liðinu í sumar og maðurinn sem er búinn að vera akkerið í varnarleik þess undanfarin guðmávitahvaðmörgár er farinn til Dallas til að deyja eins og fílarnir í Namibíu. Það tekur tíma að slípa þetta til og svo má ekki gleyma því að Golden State kemur alls ekki til með að geta fyllt skarð manna eins og Bogut með þeim mannskap sem það hefur. Það verður bara að gera hlutina öðruvísi.

En þessi vandræðagangur í leikfræðunum segir ekki hálfa söguna. Ef allt er eðlilegt, er Golden State er með næga hæfileika til að skjóta lágmark 25 lið í deildinni í kaf á hvaða degi vikunnar sem er þó það spili ekki nema miðlungsvörn. Gallinn er bara að enn sem komið er - og við vitum að þetta eru bara þrír leikir, sem jafngilda þremur mínútum í Domino´s deildinni - er bara ekkert eðlilegt við leik Warriors.

Þeir Stephen Curry og (sérstaklega) Kevin Durant eru búnir að klára tvo af þessum þremur leikjum liðsins út á það eitt að þeir eru tveir bestu sóknarmenn heims í körfubolta (and it´s not even close) og ekki út af neinu öðru. Draymond Green hjálpaði reyndar til við að klára Phoenix á dögunum með því að sýna skyndilega sitt rétta andlit í vörninni í fjórða leikhluta eftir að hafa verið eins og trúður megnið af fyrstu þremur leikhlutunum. Hann getur þetta ennþá.

Þegar eitthvað fer úrskeiðis, er dásamlegt að kasta til hendinni og finna blóraböggla. Ekki síst ef fólk getur gert það úr nokkuð þúsund kílómetra fjarlægð á bak við skrifborð - án þess að bakka það upp eða bera nokkra ábyrgð á því og jafnvel án þess að hafa hundsvit á umræðuefninu eins og við erum að gera núna.

En við ætlum nú samt að klína óförum Golden State Warriors á fyrstu vikunni á leiktíðinni 2016-17 á þjálfara ársins í fyrra og þann þjálfara sem hefur byrjað best allra þjálfara í sögu NBA deildarinnar, herra Steve Kerr.

Af hverju ekki?

Sögubóka-Warriors eru enn að

Tweet

Eitt af hlutverkum NBA Ísland er að gæta þess að íslenskumælandi fólk sem hefur áhuga á körfubolta átti sig á því þegar sögulegir hlutir eru að gerast í NBA deildinni. Þetta er bara eitthvað sem við höfum alltaf litið á sem mikilvægan part af ritstjórnarstefnu síðunnar.

Mörg ykkar eruð ef til vill orðin svo góðu vön að þið áttið ykkur ekki á því, en dettið ekki í þá gryfju að taka því sem sjálfssögðum hlut að Golden State sé búið að vinna 70 leiki í deildarkeppninni í vetur. Það getur vel verið að þið verðið orðin feður og mæður eða afar og ömmur næst þegar þetta gerist - nú eða steindauð, hreinlega.

Þegar sögulega sterkt Chicago-liðið vann 72 leiki í deildarkeppninni árið 1996, vissu menn hreinlega ekki hvað þeir áttu af sér að gera og spáðu því að það það yrði ansi langt þangað til það yrði toppað.

Auðvitað er alltaf mikið af fólki með hálftómt glasið og segir að þessi árangur skipti ekki nokkru einasta máli ef ekki tekst að vinna titil í kjölfarið - og víst er sannleikskorn í því. 

En við verðum að hafa hugfast að NBA deildin er tvö mót, deildarkeppnin og úrslitakeppnin.

Margir horfa aðeins á deildarkeppnina með öðru auganu og nenna ekki að fylgjast almennilega með fyrr en úrslitakeppnin byrjar. Það er þeirra mál.

Við erum ekki af þeim sauðahúsum. Fyrir okkur er deildarkeppnin alveg jafn dásamlegt fyrirbæri og úrslitakeppnin, þó þetta séu ólík fyrirbæri.

Og núna erum við bara að tala um deildarkeppnina. Úrslitakeppnin segir okkur hvaða lið er best í NBA þegar í alvöruna er komið og það er alveg ljómandi, en deildarkeppnin segir okkur líka mjög mikið um það hvað í þessi lið er spunnið. 

Deildarkeppnin er enn meira langhlaup en úrslitakeppnin og því er ljóst að skussar og aulabárðar geta ekki náð árangri í deildarkeppninni. 

Hún er bara svo ógeðslega löng og erfið að þú verður að hafa úthald og karakter til að ná árangri í henni.

Golden State er eitt af þessum liðum sem hefur úthald og karakter, og þessi sögulega deildarkeppni hjá liðinu í vetur er ein sú sögulegasta sem færð hefur verið í bækurnar - og hún er ekki einu sinni búin.

Það gefur Golden State óneitanlega meiri vigt á þessum spretti í vetur að liðið hafi unnið titilinn á síðustu leiktíð. Ef liðið hefði ekki unnið titilinn síðasta sumar, væri árangur þess í deildarkeppninni loftkenndari en raun ber vitni. En það er ekki um neitt svoleiðis að ræða hjá Warriors núna.

Þetta lið hakkaði sig í gegn um deildarkeppninna á síðustu leiktíð með því að vinna 67 leiki og Stephen Curry var kjörinn leikmaður ársins. Það yrði ekki toppað svo glatt, eða hvað?

Jú, reyndar. Golden State er búið að vinna 70 leiki nú þegar og getur slegið met Chicago Bulls frá ´69 ef það vinnur þrjá síðustu leikina sína í deildarkeppninni á næstu dögum. Og rétt eins og liðið er búið að bæta sig, er besti leikmaður liðsins búinn að bæta sig. 

Stephen Curry verður kjörinn verðmætasti leikmaður ársins aftur í ár og það með því að skora sex stigum meira að meðaltali í leik en hann gerði þegar hann var kjörinn leikmaður ársins á síðustu leiktíð. Við þurfum sennilega ekki að taka fram að það yrði NBA met.

Okkur er með öðrum orðum nákvæmlega sama hvort Golden State vinnur 70, 71, 72 eða 73 sigra í deildarkeppninni í ár, þó það yrði óneitanlega gaman að sjá liðið slá met Chicago frá því fyrir tuttugu árum - liðinu sem þjálfari Warriors í dag spilaði með sem leikmaður.

Golden State er þegar búið að stimpla sig inn í sögubækurnar með því að verða annað liðið í sögunni til að ná að vinna 70 leiki í deildarkeppninni og við skulum gæta þess að gera ekki lítið úr því. Sama hvort liðið vinnur 71 leik eða 73 - og sama hvort liðið vinnur titilinn í sumar eða ekki.

Ef þið hafið hugfast að stórveldin sem hafa unnið megnið af titlunum sem í boði hafa verið í sögu NBA deildarinnar - Lakers og Celtics - hafa ekki náð að vinna 70 leiki í sögu félaganna, sýnir það okkur svart á hvítu hvað þetta er ótrúlegt afrek.

Hér eru einfaldlega sögulegir hlutir í gangi og það er nauðsynlegt að færa það til bókar.

Hvernig varð Warriors-liðið svona gott?

Tweet

Skondið. Við rákumst á grein í gær sem við skrifuðum um Warriors í desember árið 2012, þar sem við vorum á einlægan en samt nokkuð kaldhæðinn hátt að spá í það hvernig í fjandanum stæði á því að Golden State væri allt í einu farið að vinna körfuboltaleiki. Það var engin furða, því þið eruð sjálfsagt ekki búin að gleyma því að þetta Warriors-lið var brandari, okkur liggur við að segja áratugum saman.

Án þess að vera að berja okkur á brjóst, verðum við að minnast á það að í þessum pistli fyrir þremur árum vorum við að hrósa Warriors fyrir að hafa losað sig við Monta Ellis og bundum vonir við að liðið yrði betra eftir að hann færi. Það kom sannarlega á daginn, þó okkur hefði ekki órað fyrir því hvurslags bylting ætti eftir að eiga sér stað hjá félaginu. Það þarf svo sem enga eldflaugaverkfræðinga til að gefa sér það að körfuboltalið verði betra eftir að það losar sig við Monta Ellis, en gefið okkur þennan litla mola, fjandinn hafi það.

Við vorum ekki alltaf svona gáfuð, því þó við finnum ekki þau skrif (eða nennum ekki að leita að þeim) vorum við á einhverjum tímapunkti að rífast út í forráðamenn Warriors fyrir ákvarðanatöku þeirra. En þið getið ekki verið að bleima okkur fyrir að vera neikvæð út í félag sem átti sér áratuga langa sögu sem fjallaði ekki um neitt annað en undirmigur og brúnar brækur.

Spólum þrjú ár fram í tímann og þessi eitt sinn glórulausi klúbbur er kominn alveg út á hinn endann í litrófinu - hann er orðinn glórulaus af því hann er svo góður!

Við vitum að við erum alltaf að missa allar mögulegar gerðir af líkamsvessum yfir þessu Warriors-liði, en eins og við segjum ykkur alltaf, þetta lið er bara svo andskoti innspírerandi að við getum ekkert að þessu gert.

Kvöld eftir kvöld hristum við bara höfuðið og hlæjum út í nóttina á brjálæðislegri vampíruvaktinni, en hugsum um leið sorgmædd til alls fólksins sem vegna áhuga- eða þekkingarleysis síns - nú eða bara af því það er svo andskoti vitlaust - er ekki búið að uppgötva þessa bestu afþreyingu sem völ er á í heiminum um þessar mundir. Veit ekki af þessari fagurfræðilegu íþróttabyltingu sem er ólík öllu sem við höfum séð áður.

Það er alveg magnaður fjandi hve mörg félög í NBA deildinni hreinlega átta sig ekki á því að þau vaða um í villu og eyða milljörðum króna og dýrmætum mánuðum og árum undir því yfirskini að þau séu að búa til góð körfuboltalið. Við áttum okkur alveg á því að það er hunderfitt að byggja upp gott lið, hvað þá lið sem á að ná alvöru árangri, en ef sauðnautin sem stýra sorglegustu klúbbunum í NBA deildinni myndu gefa sér smá tíma til að skoða félög eins og Golden State, myndu þau átta sig á því á fimm mínútum að öll þeirra plön eru gjörsamlega fáránleg. Þetta á við rekstur eins og hefur verið stundaður hjá klúbbum eins og Sixers, Nets, Knicks og Kings undanfarin ár svo einhverjir séu nefndir.

Undirstöðuatriðið sem þarf helst að vera í lagi ef byggja á upp sæmilegt körfuboltalið er að vera með eigendur sem eru ekki súrrandi geðveikir.

Því miður  falla nokkrir klúbbar í NBA deildinni strax á þessu prófi og þið þekkið nokkra þeirra. Sjáið til dæmis eigendur Sacramento Kings og Brooklyn Nets. Þessir menn hafa ekki hugmynd um hvað þeir eru að gera og ákvarðanataka þeirra keyrir klúbbana þeirra í hvert átakanlegt strandið á fætur öðru.

Klúbbarnir sem eru svo heppnir að vera með sæmilega ógeðveika eigendur, hvað þá eigendur sem eru tilbúnir að eyða smá peningum og tilbúnir í að ráða fólk á skrifstofuna sem þeir treysta til að vinna vinnuna sína, eru strax með risavaxið forskot á alla hina.

Enn og aftur gerum við okkur grein fyrir því að skrifstofufólk sem hefur þekkingu og hæfileika til að byggja upp meistaralið í NBA deildinni vex ekki á trjánum. Langt í frá. En það eru nokkur atriði sem er hægt að hafa í huga þegar kemur að því að leita að fólki til að stýra körfuboltaklúbbum eins og öðrum sportklúbbum. Það er hægt að leitast við að ráða fólk sem er með góðar ferilskrár og allra helst fólk sem hefur reynslu af því að vinna körfuboltaleiki - kemur frá klúbbum með sigurhefð. Það er ekki til endalaust af svona fólki, en það er þarna innan um.

Golden State hefur náð að sanka að sér ljómandi fínum mannskap. Eigendurnir virðast sæmilega heilir, það er með goðsögn og reynslubolta eins og Jerry West í stjórninni, framkvæmdastjórnn Bob Meyers virðist vita hvað hann er að gera og þegar hér er komið við sögu, förum við að heyra nöfn sem við könnumst betur við.

Þessi lygilega velgengni sem Warriors nýtur um þessar mundir er uppskera gríðarlegrar vinnu, en það er ekki bara snilligáfa sem gerir það að verkum að dæmið hefur gengið upp hjá þeim. Það er líka góður dass af heppni í þessu öllu saman.

Þó þjálfaratíð Mark Jackson hafi að hluta til einkennst af hálfgerðum vitleysisgangi, sérstaklega þegar kom að samskiptum Jakcson við samstarfsfólk sitt, verður það ekki af honum tekið að hann átti sinn þátt í að koma félaginu á rétta braut. Eins og við sögðum ykkur var búinn að vera losarabragur á Warriors meira og minna áratugum saman, en Jackson tókst að ná vel til leikmanna og gera sitt til að breyta kúltúrnum hjá félaginu.

Jackson gerði líka óhemju vel þegar hann á einhvern stórfurðulegan hátt náði að gera Golden State að bullandi fínu varnarliði þó hann hefði enga fyrri reynslu af þjálfun. Sóknarleikur liðsins var vandræðalega lélegur, sérstaklega á miðað við efniviðinn sem var til staðar í leikmannahópnum, en varnarleikurinn góður og Jackson tókst líka að ná nokkuð vel til leikmanna eins og Stephen Curry og fylla þá af sjálfstrausti.

Samstarfsörðugleikar og lélegur sóknarleikur urðu Jackson að falli á sínum tíma og hann var látinn fara þrátt fyrir að hafa augljóslega rifið liðið alveg helling upp frá því sem áður var.

En nýjir eigendur voru ekki saddir, þeir vildu ná lengra og ákváðu að láta Jackson fara, sem var mjög umdeild ákvörðun út á við, þó þeir sem þekktu til hjá félaginu vildu meina að það hafi ekki verið annað í stöðunni en reka manninn.

Var það rakalaus útsjónasemi og snilld sem varð til þess að félagið réði Steve Kerr - annan nýliða í þjálfun - til að taka við af Jackson fyrir einu og hálfu ári?  Kannski að hluta til, en það getur enginn sagt 100% til um það hvort menn verða góðir þjálfarar í NBA eða ekki, sérstaklega ekki ef þeir eru ekki með neina reynslu.

Áramótaannáll NBA Ísland

Tweet

Það er ekki til siðs að gera áramótaannála í NBA deildinni, enda er árið þar ekki gert upp fyrr en hálfu ári eftir áramót. Við hérna á NBA Ísland horfum hinsvegar ekkert í það hvað er til siðs eða ekki. Þó það sé vissulega glórulaust að gera áramótaannál í NBA deildinni, erum við svo mikið fyrir að gera hlutina upp um áramót að okkur fannst ekki hægt annað en setja niður nokkrar línur um NBA-árið sem er að líða.

Helsta ástæðan fyrir þessari annálaáráttu í okkur núna er auðvitað Golden State liðið okkar (flest) allra og lygilegur árangur þess á almanaksárinu 2015 sem senn er á enda. Samkvæmt okkar útreikningum er Warriors liðið búið að vinna 69 deildarleiki á árinu 2015, tapa aðeins 16 og vinna jú einn meistaratitil eða svo.

Það varð fljótt ljóst síðasta haust hvert stefndi, þegar Golden State stökk öskrandi upp úr startblokkunum og byrjaði að valta yfir andstæðinga sína. Ekkert okkar hafði trú á því að þetta lið væri beinlínis meistaraefni framan af, því við höfðum jú oft séð lið vinna fullt af leikjum í deildarkeppninni en missa svo niður um sig brækurnar að vori.

En Golden State hélt bara áfram að vinna og vinna - vann 67 leiki í deildarkeppninni og hélt uppteknum hætti í úrslitakeppninni. Liðið sópaði New Orleans í fyrstu umferð, en fékk svo aðeins á kjaftinn í annari umferð þegar Memphis náði að koma á þá ágætum vinstri krók. Warriors-menn svöruðu honum með hægrihandarbombu og rotuðu Húnana. Þá beið þeirra Houston-lið sem veitti mótspyrnu í fyrstu tveimur leikjunum í Oakland, en síðan ekki söguna meir - strangt til tekið.

Eins og flestir sem þetta lesa vita svo, vann Golden State meistaratitilinn eftir þungavigtareinvígi við vængbrotið Cleveland-lið í lokaúrslitunum í júní.

Hatursmenn Warriors og neikvæðar-Nönnur hafa allar götur síðan verið með leiðindi út í liðið af því öll liðin sem það mætti í úrslitakeppninni voru á einn eða annan hátt að glíma við meiðsli lykilmanna. Eins og það hafi verið leikmönnum Warriors að kenna að enginn af andstæðingum þeirra í úrslitakeppninni gat státað af því að tefla fram fullkomlega heilum leikstjórnanda. Eins og það væri við Curry og félaga að sakast að Cleveland hafi verið án tveggja stjörnuleikmanna í lokaúrslitunum. Og að það hafi verið þeim að kenna að þeir hafi hvorki þurft að mæta LA Clippers né San Antonio í úrslitakeppninni á leið sinni að titlinum.


Nei, það var ekki Warriors að kenna, en sumir virtustu líta þannig á þetta og gengisfella þar með fyrsta meistaratitil félagsins í fjóra áratugi.

Við höfum farið yfir þetta hundrað sinnum og gerum það einu sinni enn hér, Golden State var vel að titlinum komið og gerði ansi vel að landa honum með tiltölulega ungt lið, nýliða í þjálfarastólnum og litla reynslu af að fara djúpt inn í úrslitakeppnina.

Nú hafa leikmenn Golden State notað alla þessa neikvæðni á hárréttan hátt og virðast staðráðnir í að troða drulluskítugri tusku upp í alla hatursmenn sína og konur. Eða það lítur að minnsta kosti þannig út, þegar lið tapar ekki nema einum af fyrstu 30 leikjum sínum eða svo í deildarkeppninni þrátt fyrir að aðalþjálfari þess sé enn ekki mættur í vinnunna vegna veikinda.

Margir settu upp undrunarsvip þegar Steve Kerr lét hafa eftir sér að þó lið hans hefði vissulega verið gott á síðustu leiktíð, ætti það enn langt í land með að verða alvöru. Það yrði fyrst alvöru í ár, þegar menn væru komnir með ársreynslu og búnir að slípa sig almennilega saman sem lið. Þetta þekkir Kerr mjög vel frá því á árunum sem hann var leikmaður sjálfur, þar sem hann lyfti bikurum á hverju ári á lokasprettinum með Bulls og Spurs.

Það hefur svo komið á daginn að þetta var hárrétt hjá Kerr - Golden State er miklu betra í vetur en það var í fyrra - eins hrikalegar fréttir og það eru nú fyrir andstæðingana.

Eins og staðan er núna um áramótin 2015-16, eiga bara þrjú lið fræðilegan möguleika á að slá heilt Golden State lið út úr úrslitakeppninni og sennilega eiga bara tvö þeirra raunhæfa möguleika á því. Það fer þó sennilega alveg eftir því hvað við köllum raunhæfa möguleika, því þessir möguleikar eru satt best að segja ekkert rosalega miklir.

Oklahoma á smá séns ef allt smellur hjá því í vetur, en eins og staðan er hjá Durant, Westbrook og félögum akkúrat í dag, er það einfaldlega ekki nógu sterkt lið til að eiga séns í Warriors. Oklahoma er hinsvegar gott lið með góðan pótensjal og við verðum að gefa því smá séns til að bæta sig undir stjórn nýs þjálfara. Við höldum þó ekki niðri í okkur andanum með þetta lið.

Hin tvö liðin sem eiga raunhæfa möguleika á að veita Golden State almennilega samkeppni eru Cleveland og San Antonio. Texas-liðið er búið að spila óhemju vel í vetur - miklu betur en við áttum von á - sérstaklega í varnarleiknum. Þetta er síðasta árið sem San Antonio á möguleika á titli með Tim Duncan og Manu Ginobili í lykilstöðum og því er mikið undir á þeim bænum. Það verður ekkert gaman að eiga við þetta lið í úrslitakeppninni í vor, en þó þetta sé óhemju sterkt lið, eru mögulegt að vel þjálfaður og sterkur mótherju geti sparkað í það á viðkvæmum svæðum og sent það í sumarfrí.

Cleveland á fyrst og fremst séns í Golden State af því það er með tryggan farseðil í úrslitaeinvígið, nánast hvort sem það er heilt heilsu eða ekki. Við höfum séð austrið taka sig á í vetur, en það hefur ekkert að segja þegar kemur fram í úrslitakeppni. Það á ekkert lið í austrinu vísindalegan séns í Cleveland.

Lið með LeBron James á alltaf ágæta möguleika á að gera eitthvað gott í seríu og vonandi fær téður James meiri hjálp í úrslitakeppninni næsta vor en hann fékk síðast.

Færi svo að Golden State og Cleveland mættust öðru sinni í úrslitum, er ljóst að einvígið myndi þróast allt öðruvísi ef austurliðið mætti með allar sínar stjörnur heilar. Okkur sýnist samt að eina leiðin sem Cleveland yrði fær í það skiptið, yrði að skjóta Golden State í kaf í staðinn fyrir að berja það í kaf eins og síðast. Það er aftur á móti hættuleg aðferðafræði gegn trylltustu sókninni í NBA.

Árið 2015 var sannarlega ár Golden State Warriors og það er ekki oft sem lið ná að loka almanaksárinu með jafn glæsilegum og afgerandi hætti og Warriors í ár. Þetta lið er búið að skrifa kapítula í sögubækurnar með frammistöðu sinni og er hvergi nærri hætt. Það er ekki aðeins að vinna, það er að spila körfubolta sem aldrei hefur sést áður, með stórstjörnu í fararbroddi sem körfuboltaheimurinn hefur aldrei séð áður.

Framganga Stephen Curry og Golden State Warriors hefur tryggt það að ritstjórn NBA Ísland skemmti sér konunglega á árinu 2015 og við vonum sannarlega að árið 2016 verði jafn eftirminnilegt og skemmtilegt.

"Oh, þett´er svo þægileg vinnaaa!"

Tweet

Af Kevin Johnson, Mark Price og skotfeimni Suns

Tweet

Þú hefur sennilega ekkert við Kevin Johnson að gera ef þú ert svo heppinn að vera þegar með Mark Price í liðinu þínu.

Þannig sáu forráðamenn Cleveland þetta leiktíðina 1987-88 þegar Johnson var hluti af leikmannaskiptum Cleveland og Phoenix, sem áttu eftir að hafa mikil áhrif á báða klúbba - aðallega til batnaðar.

Ári síðar var Mark Price orðinn Stjörnuleikmaður og Kevin Johnson árið þar á eftir. Okkur verður oft hugsað til þessara tveggja frábæru leikstjórnenda, sem settu svip sinn á NBA deildina í kring um 1990.

Þeir Price og Johnson voru gjörólíkir leikmenn sem léku í NBA deild sem var gjörólík þeirri sem við fylgjumst með í dag.

Báðir hefðu þeir sómað sér vel í nútíma NBA, en þó sérstaklega Price, sem segja má að hafi verið á undan sinni samtíð.

Liðsfélagi hans frá Cleveland, Steve Kerr, lét einhvers staðar hafa eftir sér að Price hafi fullkomnað listina að kljúfa varnir andstæðinganna í tvímenningi - skottast milli þeirra í vegg og veltu.

Þess utan var Price margfaldur Stjörnuleikmaður og einn besti leikstjórnandi deildarinnar á sínum tíma, en leikstíll hans hefði hentað enn betur í dag. Price skaut mikið, skaut mikið af 3ja stiga skotum, löngu áður en það varð þessi stóri þáttur af öllum sóknarleik eins og það er í dag.

Ef við ættum að finna einhvern leikmann úr sögu NBA til að reyna að herma eftir leikstíl Stephen Curry, myndum við velja Mark Price. Það segir ykkur kannski hvernig leikmaður hann var.

Hann hafði vissulega ekki hraðann hans Curry og fólk þurfti kannski ekki að byrja að dekka hann um leið og hann kom yfir miðju, en að öðru leyti er Price sennilega besta Curry-eftirlíkingin sem okkur dettur í hug.

Cleveland fór frá því að vera drasl yfir í að vera ljómandi gott körfuboltalið undir stjórn Mark Price á sínum tíma. Hann fékk mikla hjálp við þetta verkefni frá mönnum eins og Brad Daugherty og fleirum. Þetta lið komst aldrei yfir Jordan-þröskuldinn í austrinu en var samt hörkulið.

Og Price var hjartað í því, þar sem hann varð meðal annars fyrsti maðurinn annar en Larry Bird til að bjóða upp á 50/40/90 leiktíð árið 1989 þegar hann skilaði 19 stigum og 8 stoðsendingum með skotnýtingu upp á 53%, 44% í þristum og 90% á línunni.

Ástæðan fyrir því að við fórum að pæla í þeim Price og Johnson var að við rákumst á gamlar tölfræðiskýrslur og þegar það gerist, eigum við það til að fara að fabúlera. Og þá koma svona pistlar eins og andskotinn út í bláinn og ekkert samhengi í neinu.

Þegar við vorum að leika okkur að skoða tölfræðina hans Kevin Johnson hjá Phoenix kom eitt og annað skemmtilegt í ljós.

Við höfum alltaf vitað hvað Johnson var góður leikmaður, en við vorum t.d. búin að gleyma því hvernig liðið hans leit út umrædda leiktíð - veturinn 1988-89.

Eins og við minntumst á áðan, voru þriggja stiga skot ekki komin í svona svakalega tísku og í dag árið 1989. En það var nefnilega mesta synd, því ef eitthvað lið hefði getað látið vaða fyrir utan, var það einmitt þetta Phoenix-lið. Ekki vantaði mannskapinn í það - mönnum bara flaug þetta ekki í hug.

Eða hvað myndir þú gera ef þú værir með Dan Majerle, Craig Hodges, Steve Kerr, Jeff Hornacek og Eddie Johnson í liðinu þínu, skorunarmaskínu eins og Tom Chambers og frábæran leikstjórnanda eins og Kevin Johnson sem getur komist fram hjá manninum sínum og inn í teig í hvert einasta skipti sem honum dettur það í hug?

Já, þú myndir líklega skjóta. Við vitum að við hefðum gert það.

Pældu í þessum skyttum! Dan Majerle tók tvisvar þátt í 3ja stiga skotkeppninni um Stjörnuhelgina og þeir Kerr, Hornacek og Hodges unnu hana - oft!

Og þeir tóku ekki einu sinni flest skot í Suns-liðinu árið 1989. Það var Eddie Johnson sem gerði það - tók næstum helminginn af þeim. Og hitti eins og fjandinn, 41%.

Chambers tók líka fleiri 3ja stiga skot en allir kóngarnir, sem er skondið, því hann var aldrei sérstök langskytta. Setti eitt af þremur þetta árið og var innan við 31% á ferlinum.

Hugsið ykkur að vera með allt þetta fæjerpáver í liðinu sínu og nota það ekki neitt. Phoenix-liðið árið 1989 tók samanlagt 481 3ja stiga skot á leiktíðinni og setti 168 þeirra niður (35%).

Ef þetta Suns-lið hefði verið einstaklingur, hefði það verið sjötta afkastamesta langskytta síðustu leiktíðar í NBA deildinni. Stephen Curry tók næstum því 650 þrista 2015 - og setti 286 þeirra niður!

Damian Lillard tók 572 þriggja stiga skot og það vill svo skemmtilega til að félagarnir James Harden og Trevor Ariza hjá Houston tóku báðir 555 slík í vetur.

Þá tók Klay Thompson félagi Curry hjá Warriors einnig fleiri þrista en ´89 lið Suns, eða 545.

Veistu hvað okkur finnst samt merkilegast við þetta Suns-lið?

Já, þú giskaðir rétt. Það sem er fáránlegast við þetta tiltekna lið er að Kevin Johnson var ekki valinn í vesturliðið í Stjörnuleiknum í Houston árið 1989.

Og það þó Magic Johnson væri meiddur og gæti ekki tekið þátt í leiknum. Nei, þeir ákváðu að senda Kareem gamla frekar í leikinn þó hann hefði ekkert erindi þangað. Hann var fjórði miðherji vesturliðsins (Hakeem Olajuwon, Kevin Duckworth, Mark Eaton) þetta árið. John Stockton var eini leikstjórnandi vestursins og lauk keppni með þrennu (11, stigum, 17 stoðsendingum og 12 töpuðum boltum).

Kannski komst Kevin Johnson ekki í Stjörnuliðið af því hann var með svo lélega tölfræði þetta árið...

Nei, bíddu aðeins. Hann var með 20 stig, 12 stoðsendingar*, 4 fráköst 1,7 stolna, 50% skotnýtingu, 88% vítanýtingu, spilaði 29 mínútur í leik (3. mesta í deildinni) og var kjörinn sá leikmaður sem tók mestum framförum í NBA deildinni á tímabilinu.

O.k, kannski ekki það.

En kannski var liðið sem hann var að spila með bara svona lélegt? U, nei. Phoenix var með 29 sigra og 17 töp um Stjörnuleikshelgina. O.k. - ekki það heldur.

Phoenix fékk einn fulltrúa í Stjörnuleiknum, hann Tom Chambers (25 stig, 8 fráköst), sem var fínt. En Kevin Johnson fékk ekki að fara með honum til Houston - og ekki Eddie Johnson heldur (21 stig).

Jabbar var með 10 stig og 4,5 fráköst að meðaltali hjá Lakers ´89 og hætti að spila um vorið.

Við erum alveg handviss um að við höfum bjargað mannslífum með þessum fróðleik, þó hann haldi samhengi á svipaðan hátt og Troll 2.

-------------------------------------------------------------------

* - Það er líka alveg eðlilegt að 12,2 stoðsendingar í leik hafi ekki dugað leikmanni nema í 3. sæti á lista stoðsendingahæstu leikmanna ársins í NBA árið 1989, en svona var að spila í deild með John Stockton (13,6 stoðsendingar í leik) og Magic Johnson (12,8 stoðsendingar í leik).

Vel gert Warriors

Tweet

Ritstjórnin velur sér tímann til að fara í árshátíðarferðina í ár...

Komið hefur í ljós að sum Evrópulönd eru ekki með internet og því varð umfjöllun okkar um síðasta körfuboltaleik ársins í NBA deildinni frekar endasleppt. Skítur skeður, það er ekki eins og hafi eitthvað óvænt gerst. Golden State vann meistaratitilinn og þó það hljómi fáránlega, er það rökrétt í alla staði.

Þið munið kannski eftir því sem við skrifuðum tvisvar eða þrisvar í vetur að svo gæti farið að við áttuðum okkur öll skyndilega á því að við hefðum orðið vitni að sögulegri leiktíð hjá mögnuðu körfuboltaliði. Við erum ekki að þenja út kassann og monta okkur yfir spádómsgáfu okkar, heldur aðeins að minna á að við veltum þessari pælingu upp þegar við sáum að Golden State ætlaði að verða eitthvað meira en Öskubuskuævintýri.

Við erum nokkurn vegin búin að dekka þetta Warriors-lið í öllum pistlunum í úrslitakeppninni og nú síðast í lokaúrslitunum. Það eina sem þetta lið átti eftir að sanna var að það gæti lokað á stóra sviðinu og það gerði það, þó andstæðingurinn hafi vissulega verið vængbrotinn.

Það er ekki Stephen Curry að kenna að hann hafi varla spilað á móti byrjunarliðsleikstjórnanda í úrslitakeppninni og það er ekki Golden State að kenna þó Cleveland hafi varla náð í lið vegna meiðsla. Við höfum sagt ykkur það hundrað sinnum að það verður ekkert lið NBA meistari án þess að hafa heppnina með sér - helst hvað varðar heilsu leikmanna.

Eins og þið sáuð, slapp Golden State mjög vel við allt svona vesen og það hafði sitt að segja í baráttunni. Þið þurfið ekki að leita lengra en til andstæðinga Warriors í úrslitunum til að sjá hvað heilsa og hressleiki skipta miklu máli.

Við getum alveg sætt okkur á að Golden State sé nú allt í einu orðið gott körfuboltalið sem er meira að segja búið að vinna meistaratitil. Það rúllaði deildarkeppninni upp og þó það hafi hikstað tvisvar í úrslitakeppninni, er ekki hægt að segja að því hafi verið ýtt út í horn á neinum tímapunkti. Ekki þannig.

Við höfum ekkert á móti Cleveland, en það hefði verið gjörsamlega glóraulaust ef liðið hefði náð að vinna titilinn. Það var bara of undirmannað. Þó er magnað að hugsa til þess að ef Cleveland hefði bara verið með tvo leikmenn í sinum röðum sem hefðu getað hitt úr þriggja stiga skotum (og við erum ekkert endilega að tala um Kyrie Irving og Kevin Love, heldur menn sem skjóta betur en JR Smith, sem hitti -18% fyrir utan í úrslitunum, þó það sé ekki hægt).

Þá hefði LeBron James kannski átt séns í að draga Cavs yfir endalínuna. Hann var svo fáránlega góður. Mörg ykkar eruð orðin leið á því að verið sé að mæra LeBron en það er ekkert annað í boði, því maðurinn sýndi hluti í lokaúrslitunum sem enginn körfuboltamaður í sögunni gæti leikið eftir.

Þið getið rétt ímyndað ykkur hvað við hefðum skrifað um James ef Cleveland hefði unnið, en það gat auðvitað ekki verið. Hann fór hinsvegar fyrir liði sem komst yfir 2-1 í lokaúrslitum þrátt fyrir að vera... lélegt.

Margir segja að 2007 lið Cleveland hafi verið djók og veikasta lið síðari ára í lokaúrslitum, en það lið er eins og ´87 Lakers við hliðina á 2015 útgáfunni af Cleveland. Því er ykkur alveg óhætt að missa ykkur yfir James, það er bara í fínu lagi, hann á það inni. Í sumar skrifum við svo ítarlega rannsóknarskýrslu um það hvernig hann kemur út í samanburði við hinar goðsagnirnar.

Einu sinni voru það alltaf bestu leikmenn liðanna sem unnu titilinn sem kjörnir voru leikmenn lokaúrslitanna, en þannig var það ekki að þessu sinni. Við höfum ekkert á móti Andre Iguodala og hann átti sannarlega skilið að vera kjörinn leikmaður úrslitanna, en það að hann skuli verða fyrir valinu segir okkur margt um lið Warriors.

Iguodala er ekki fyrsta nafnið á blað hjá fólki þegar kemur að því að velja bestu leikmenn Golden State, en hann var einfaldlega réttur maður á réttum stað í þessum mánuði. Hann er einn af örfáum íþróttamönnum í þessum heimi sem getur hangið eitthvað í LeBron James og náði svo meira að segja að setja skotin sin ofan í með reglulegu millibili - sem var fundið fé fyrir Warriors.

Eitt skulum við lofa ykkur og það er að ef Golden State vinnur titilinn aftur, verður Iguodala ekki kjörinn maður úrslitanna. Þá segði Stephen Curry hingað og ekki lengra.

Þeir splass-bræður Curry og Thompson fóru í gegn um gríðarlega erfiðan skóla í úrslitunum og verða tilbúnir í allt framvegis. Fólk gerir sér ekki grein fyrir hvað það er erfitt fyrir skyttur að fóta sig í úrslitakeppni, þar sem varnamenn spila miklu fastar og komast upp með miklu meira áreiti og ofbeldi.

Það er ekki auðvelt að mæta svona hörðu en þurfa svo að finna algjöra mýkt í skotunum, gjarnan með hönd í andlitinu eða jafnvel hnefa á pung. Nú eru þeir Curry og Thompson reynslunni ríkari og verða ekki árennilegir í framtíðinni.

Ef við rýnum inn í framtíðina, er ekki annað að sjá en að Golden State verði á sínum stað við toppinn á næstu misserum. Við lofum ykkur að þetta lið verður aldrei aftur svona heppið með meiðsli, en það ætti samt að hafa nóg til að keppa um titilinn.

Það er ákaflega jákvætt að lið eins og Golden State sé að koma eins og skrattinn úr sauðaleggnum og vinna titil í ár, því við getum alltaf bókað að einhver lið í NBA reyna að herma eftir meisturunum. Það er reyndar ekki hægt af því það er bara til einn Steph Curry, en leikstíll Warriors er einstaklega sjónvarpsvænn og skemmtilegur. Og hversu mikið rugl er þessi leiktíð búin að vera hjá Steve Kerr! Hann er svar körfuboltans við Burn my eyes, fyrstu plötu Machine Head, sem var svo hörð að hún kom sveitinni rakleitt á toppinn og á gigg með Slayer og Sepultura.

Það verður mjög áhugavert að sjá hvernig þessi titill fer í leikmenn Warriors, hvort þeir verða saddir eða peningagráðugir eða of miklar stjörnur til að halda þessu frábæra liði gangandi áfram. Golden State komst eins og áður sagði nokkuð huggulega í gegn um þessa úrslitakeppni. Það þurfti ekki að mæta San Antonio, Oklahoma og ekki Clipppers. Það mætti Houston liði án tveggja lykilmanna, Memphis með lykilmann á felgunni og svo fulltrúa austursins, sem án tveggja Stjörnuleikmanna var skipað besta körfuboltamanni aldarinnar, rulluspilurum, líkum og gamalmennum.

Leikmenn Golden State vita alveg hvernig þeir geta bundið enda á þetta hvísl.

Þeir vinna bara aftur að ári.

Einhver varð að leysa Jordan af hólmi

Tweet

Flest ykkar hafið fylgst nógu lengi með NBA til að vita að áður en Steve Kerr fór í jakkaföt og byrjaði að jafna allt við jörðu sem þjálfari, var hann varabakvörður í sögufrægu liði Chicago Bulls.

Kerr var engin stjarna, en hann átti stóran þátt í meistaratitlum liðsins frá 1996-98 og skoraði frægustu körfuna sína á ögurstundu eftir sendingu frá Michael Jordan. Þú sérð hana frá nokkrum sjónarhornum á samsettu myndinni hér fyrir ofan.

Þessi karfa hans var kannski merkileg, en lýsingar hans á tilurð hennar eftir að titillinn var í höfn voru miklu betri. Það verður ekki sagt að Warriors-þjálfarinn knái sé húmorslaus, enda höfum við fengið að njóta þess á fjölmiðlafundum í úrslitaeinvíginu sem nú stendur yfir.

Loksins kom svar frá Golden State

Tweet

Cleveland hafði ekki orku til að vinna þennan. Þú getur analíserað þennan leik í drasl eins og þú vilt, en í okkar huga byrjar þetta allt og endar á þreytu Cleveland-manna. Sérstaklega LeBron James og Matthew Dellavedova - þeir höfðu bara ekki gas í þetta og það hlýtur að vera hrikalega svekkjandi fyrir þá að tapa svona stórt á heimavelli 103-82.

Cleveland skaut 21% úr opnum skotum í leiknum í nótt og ef það er ekki merki um þreytu, vitum við ekki hvað þreyta er. Þar voru þeir James og Dellavedova áberandi verstir, skutu báðir 2 af 9 úr opnum skotum. Golden State skaut 53% úr samskonar skotum.

Við ætlum ekki að ganga svo langt að segja að Golden State hafi náð að taka yfir tempóið í leiknum í nótt, en spilamennskan að þessu sinni var mun nær því að henta Warriors í þessum leik en í fyrstu þremur. Við sögðum ykkur að Cleveland hefði gjörsamlega stjórnað tempóinu í fyrstu þremur, en það missti aðeins af lestinni í þessum.

Steve Kerr er sannarlega hugaður. Rétt eins og þegar liðið hans lenti 2-1 undir gegn Memphis í annari umferðinni, gerði hann drastískar breytingar á því fyrir leik fjögur og aftur skiluðu þessar breytingar góðum árangri. 

Breytingarnar núna voru róttækari og það kostar kjark að taka Bogut út úr byrjunarliðinu og setja tveggja metra mann í staðinn. Þetta hefði getað sprungið í andlitið hjá þeim, en Cleveland hafði ekki það sem til þurfti til að refsa þeim. Risarnir í framlínu Cleveland hirtu fullt af fráköstum og Mozgov skoraði eins og brjálæðingur gegn dvergunum hjá Dubs, en það voru litlu mennirnir sem brugðust.

LeBron James var augljóslega ekki með nægan kraft í þennan leik og Cleveland átti ekki möguleika með hann, Shumpert, Smith og Della skjótandi eins og Stevie Wonder. Við verðum að nota þetta tækifæri til að minna á það hvað okkur er illa við J.R. Smith og hvað við sögðum ykkur þetta. 

Cleveland er í þeirri skelfilegu stöðu að þurfa nauðsynlega á stigum frá honum að halda, alveg eins og Clippers þarf á stigum að halda frá Jamal Crawford, en þessir gaurar hafa bara ekki það sem til þarf til að loka í stóru leikjunum. Sérstaklega J.R. Smith, sem er að skjóta innan við 30% í úrslitunum og hittir úr einu af hverjum fjórum 3ja stiga skotum. Hann fékk tilætlaða athygli þegar hann mætti í leikinn á segway-apparati. Hann er að biðja um að vera hakkaður.

Iman Shumpert er ekki að hitta mikið betur en hann er amk að gera gagn í vörninni. Tristan Thompson var aftur öflugur í teignum en Mozgov spilaði eins og stórstjarna gegn framlínu Warriors sem var höfðinu lægri en hann. Hvernig Cleveland fór ekki inn á hann í hverri einustu sókn, er ofar okkar skilningi. Golden State hafði nákvæmlega engin svör við Moz í teignum.

Það er augljóst að leikmönnum Warriors líður betur eftir þennan sigur og sérstaklega var það mikilvægt fyrir þá að þeir Draymond Green og Harrison Barnes náðu að snúa við blaðinu eftir lélegan leik þrjú.

Svo var það náttúrulega maður leiksins, hann Andre Igoudala. Cleveland sættir sig við það að hann taki þessi skot, enda hittir hann oftast illa úr þeim. Þau duttu hinsvegar í nótt og Steve Kerr kallaði Igoudala besta mann Warriors í einvíginu. Það er ekki svo galin skoðun, hann hefur verið frábær á báðum endum vallarins.

David Lee kom með huggulega hluti inn í þetta alveg eins og í síðasta leik og Stephen Curry náði að henda nægilega miklu í púkkið til að loka þessu. Cleveland byrjaði vel en átti svo í raun ekki séns eftir það. Það kom að því að Golden State spilaði eitthvað í líkingu við það sem fólk spáði, sem sagt miklu betur en Cleveland.

Dásamlegur punktur kom frá Isiah Thomas fyrir leikinn á NBATV, þar sem hann sagði það bara hreint út að Stephen Curry ætti að reyna að koma því inn í hausinn á sér að hann væri leikmaður ársins að spila á móti (lélegum) aukaleikara - varamanni - og ætti því einfaldlega að drífa sig í því að slátra honum. Vaða bara á hann einn á einn hvað eftir annað. Ekkert rugl. Bara slátra honum. Við skulum alveg lofa ykkur að Isiah hefði gert einmitt það ef hann hefði mætt liði með Dellavedova í byrjunarliði.

Curry er svo sem ekki vanur að spila svoleiðis, en þetta er alveg rétt hjá Isiah, hann á að gjörsamlega ganga frá Della og neyða Cleveland í einhverjar varnaraðgerðir í stað þess að láta þennan ástralska titt vera að ýta sér fram og til baka eins og dúkkulísa. Þetta er bara lítið dæmi um hluti sem meika engan sens í þessu einvígi.

Mjög stór hluti spámanna fullyrti að Golden State ætti eftir að vinna þennan leik. Þetta er fólk eins og við, sem taldi gjörsamlega útilokað að Cleveland gæti unnið þetta einvígi. Þegar upp var staðið, hafði Cleveland ekki orku í að vinna þennan leik eins og áður sagði, en við höfum það sterkt á tilfinningunni að það hefði þurft að taka þennan.

Golden State varð að vinna í nótt, því engu liði hefur tekist að koma til baka í lokaúrslitum eftir að hafa lent 3-1 undir. Liðið gerði vel að klára þennan leik og stendur nú frammi fyrir þriggja leikja seríu með tvo heimaleiki. 

Verkefnið hefði fjarri því verið búið hjá Cleveland þó það hefði náð að vinna þennan leik, en þessi úrslit í nótt þýða að einvígið er aftur komið niður á jörðina og hætt að vera steypa. Sem sagt, að betra liðið sé að ná tökum á því.

Það er afar jákvætt fyrir LeBron James og félaga að fá nú þrjá daga til að hvíla sig, þó þeir þurfi að fljúga þvert yfir Bandaríkin í millitíðinni. 

Þessi aukadagur kemur eins og kallaður fyrir Cavs (þó liðið hefði getað notað aukadag fyrir leik fjögur líka) og eykur líkurnar á að liðið nái að stela öðrum í Oakland.

Við sjáum það samt ekki gerast og ætlum að vera svo djörf að spá því að þetta einvígi sé búið. Golden State vinnur stórsigur í næsta leik og keyrir tempóið enn meira upp og klárar þetta svo í Cleveland í leik sex. Blaðran er sprungin hjá Cavs núna - við erum búin að ákveða það - þó við viljum að sjálfssögðu fá þetta í sjö leiki.

Frá Kerr til Curry

Tweet

Við erum alltaf að pæla í því annað slagið hvernig það hefði verið ef gömlu hetjurnar í NBA deildinni væru að spila í dag, sérstaklega skytturnar. Við minntumst á það hér fyrir ekki svo löngu að menn eins og Drazen Petrovic heitinn hefðu heldur betur blómstrað í NBA í dag, þar sem allir leikmenn eru með græna ljósið á að skjóta nær ótakmarkað fyrir utan. Menn eins og Drazen hefðu ekki látið sér nægja að skjóta boltanum - hann hefði sett hann ofan í líka.

Annað slagið rekumst við á sögur, staðreyndir eða statt sem fá okkur til að horfa um öxl. Dæmi um slíkt gerðist í kvöld þegar það lak út að Stephen Curry yrði kjörinn MVP í NBA í ár, sem kemur ekkert á óvart. Einn liðurinn í því sem gerir Curry svona góðan er náttúrulega þriggja stiga skotin hans, en hann bætti metið yfir flesta þrista á tímabili um daginn (gamla metið setti hann sjálfur árið áður).

Þá varð okkur hugsað til þjálfarans hans Stephen Curry, Steve Kerr. Þeir sem muna eftir seinni titlaþrennu Chicago Bulls frá 1996 til 1998 muna sannarlega eftir Kerr - gjarnan galopnum í horninu að taka skot eftir að Michael Jordan var þrídekkaður. Kerr lét ekki þar við sitja og flutti sig um set til San Antonio þegar Jordan hætti árið 1998.

Það var kannski ekki sami glans á Spurs og hafði verið á Bulls, en liðið vann nú samt meistaratitilinn á verkbannsárinu ömurlega árið 1999 og því vann Kerr meistaratitilinn fjórum sinnum í röð, sem er einstakt. Hann bætti meira að segja einum titli við með Spurs á lokaárinu sínu í deildinni árið 2003.

En þá að því sem við vorum að hugsa um. Steve Kerr var alltaf þekktur sem rosaleg þriggja stiga skytta og það var svo sem engin furða, hann er jú með bestu þriggja stiga nýtingu í sögu deildarinnar.

Það var hinsvegar sama hversu góðar skyttur menn voru, liðin í deildinni trúðu því ekki að það gæti verið gáfulegt að taka fleiri þriggja stiga skot undir ákveðnum kringumstæðum - sumir þjálfarar trúa því reyndar ekki enn (t.d. Byron Scott).

Í dag þykir hinsvegar ákaflega sniðugt að taka þriggja stiga skot og það ekki síst ef þú ert með eina bestu þriggja stiga skyttu allra tíma í liðinu þínu, mann eins og Stephen Curry.

Það magnaðasta við Curry er í raun og veru ekki nýtingin hans, þó hún sé frábær og dugi honum í þriðja sæti listans. Nei, það klikkaðasta er nýtingin hans miðað við það óguðlega magn af langskotum sem hann tekur.

Þetta er helsti munurinn á Curry og Kerr. Á meðan Steve Kerr var fyrst og fremst maður sem beið í hornunum og setti niður opin skot sem hann tók úr kyrrstöðu, hefur Curry komið með nýja vídd inn í þetta með því að skjóta á fullri ferð upp völlinn, sem gerir það að verkum að varnir fá taugaáfall um leið og hann kemur yfir miðju.

En hvað er Curry þá að skjóta mikið meira en Kerr? Fljótlegasta leiðin er að útskýra það með eftirfarand dæmi. Steve Kerr skoraði 726 þriggja stiga körfur á ferlinum í NBA sem spannaði hvorki meira né minna en fimmtán ár.

Curry er búinn að skora 819 þrista á síðustu þremur tímabilum.

Mætti halda að væru breytingar í gangi.

New York-djobbið

Tweet

Eiga Flóamenn erindi í titilbaráttu?

Tweet

Frábær leiktíð er hafin í NBA deildinni. Augu margra beinast að vandræðagangi Cleveland en það er miklu skemmtilegra að skoða liðin sem gengur vel. Og engu liði gengur betur í dag en Golden State Warriors.

Eins og komið var inn á í 32. þætti hlaðvarpsins á dögunum, er þetta Warriors lið skyndilega orðið svo sterkt að það er hreinlega til alls líklegt. Við verðum að viðurkenna að þetta kemur dálítið aftan að okkur. Við áttum bara ekki von á þessu.

Fyrir mánuði síðan, voru á að giska fimm körfuboltalið sem áttu raunhæfa möguleika á meistaratitli að okkar mati. Svona ef tekið var mið af þeim mannskap sem þau höfðu yfir að ráða. 

Þetta eru Cleveland og Chicago í austri og San Antonio, Oklahoma og ef til vill Los Angeles Clippers í vestri.

Öflug lið Dallas, Houston, Memphis og Golden State voru þar rétt fyrir utan. Lið sem eru að banka mismikið á dyrnar, en eru skrefi á eftir þeim áðurnefndu þó þau gætu alveg gert einhverja skandala ef þau hefðu heppnina með sér.