Natvélin í urrandi botni

Tweet

Við sögðum ykkur frá upplifun okkar af KR-liðinu um helgina, eftir að það tapaði fyrir Stjörnunni í Garðabæ.
Í gærkvöldi kíktum við á Vesturbæinga taka á móti Þórsurum frá Þorlákshöfn og sjáum hreint ekki eftir því.

Þeir sem sáu þennan leik voru að tala um að öfugt við leikinn í Garðabæ á föstudaginn, hafi KR amk átt nokkrar glefsur af almennilegri spilamennsku að þessu sinni. Ekki margar, en nógu margar til að klára Þórsarana sem þó bitu og klóruðu allan tímann, 90-80.

En við ætlum ekki að þvaðra um KR núna og við ætlum reyndar ekki að þvaðra um Þór heldur - ekki þannig. Við þurfum að tala aðeins um miðherja Þórs, Ragnar Ágúst Nathanaelsson - Natvélina!

Sagan segir að pilturinn hafi endurskoðað viðhorf sín til körfuknattleiksíþróttarinnar fyrir nokkrum misserum, sem hefur eflaust verið ákvörðun sem honum var hjálpað að taka, en það fylgir því auðvitað enginn eftir nema hann sjálfur.

Kannski hefur einhver sest niður með honum og sagt: "Hey, þú ert tveir og átján - kannski geturðu fengið vinnu við að troða körfuboltum ofan í körfur!"

Hvað sem því líður virðist Ragnar hafa gefið rekið hælana í klárinn og skerpt á plönum sínum. Hann var náttúrulega verðlaunaður fyrir það með því að fá að vera í frægasta landsliðshóp í sögu íslensks körfubolta sem Spútnik-aði yfir sig á EM um daginn.

Það er freistandi að fara að velta sér upp úr tröllatölfræðinni sem Ragnar er búinn að bjóða upp á í fyrstu tveimur leikjunum sínum í deildinni í ár (22 stig, 15 fráköst og 3 varin) en til þess er skammtastærðin einfaldlega of lítil.

Nei, við þurfum nefnilega ekki að horfa í tölfræðina til að átta okkur á því hvað er að gerast hjá Natvélinni. Það er nóg að horfa á piltinn spila í nokkrar mínútur.

Við sáum Ragnar spila gegn KR í gærkvöldi og það er skemmst frá því að segja að við vorum mjög hrifin af því sem fyrir augu bar.

Hann hefur alltaf verið stór, en það eru komin miklu meiri læti í hann núna. Hann er allur fljótari, kvikari og sterkari og það sem okkur finnst skipta mestu máli, hann spilar með miklu meira sjálfstrausti en áður.

Og hluti af þessu sjálfstrausti er farið að brjótast út í smá hroka.

Nú erum við almennt ekkert sérstaklega hrifin af hroka* en við erum þeirrar skoðunar að því sé eins farið með miðherja í körfubolta og stórsöngvara - t.d. tenóra. Þeir fúnkera bara miklu betur ef þeir eru hrokafullir.

Sjáðu til dæmis menn eins og Fannar Ólafsson - hvar væri hann án þessarar góðu slettu af hroka? Hefði hann farið fyrir KR og unnið alla þessa titla án hrokans? Kannski, en hrokinn skemmdi áreiðanlega ekki fyrir.

Leikstíll þeirra er gjörólíkur,  en það er gaman að fylgjast með vexti og þroska tveggja ungra og 218 sentimetra hárra miðherja um þessar mundir - þeirra Ragnars og frönsku andspyrnu-hreyfingarinnar Rudy Gobert. 

Frakkinn knái spilaði líka á EM og okkur datt hann í hug af því hann er líka á bullandi uppleið og er dásamlega hrokafullur. Og ekki bara af því hann er franskur. Hann ætlar að verða besti miðherji í heimi og er alveg nákvæmlega sama hvað þér finnst um það.

Ragnari virðist líka vera drullusama hvað mönnum eins og Michael Craion finnst um veru hans í teigum Domino´s deildarinnar - hann virðist kominn hingað til að vera með dólg og draga Þórsliðið eins langt og hann mögulega getur.

Hann er ekki eitthvað stiff sem sveiflast fram og aftur í teignum og veit ekkert hvað það er að gera, hann er farinn að telja á báðum endum vallarins.

Fá menn til að skipta um skoðun þegar þeir ætla að keyra á körfuna eða skjóta í teignum - og berja skotin þeirra upp í rjáfur ef þeir eru nógu vitlausir til að reyna þau. Taka við boltanum á blokkinni og setja niður stutta króka eða þruma niður troðslum á hinum endanum.

Með öðrum orðum, Natvélin er að verða fullorðins og það er orðið alveg drulluskemmtilegt að horfa á hana vinna á fullum snúningi eins og í DHL höllinni í gærkvöldi, þar sem hún grændaði sér inn 25 stig, 17 fráköst og sex varin skot.

Við hvetjum Ragnar eindregið til að halda áfram á þessari braut, halda áfram að æfa, halda sér hungruðum og hrokafullum og sverja þess eið að troða yfir allt og alla í þessari deild - aftur og aftur, oft og fast! Hrækja á tölfræðiskýrslur og slá met!

Svo á hann alltaf eftir að koma í hlaðvarp NBA Ísland og segja okkur alla söguna, enda liggur fyrir samningur þess efnis sem undirritaður var á Twitter fyrir margt löngu.

------------------------------------------------------------------------------------------------------------

* - Nema þegar Zlatan er annars vegar, auðvitað.

Ísland á EM í körfubolta (+ myndir)

Tweet

Karlalandsliðið okkar í körfubolta er búið að tryggja sér sæti í lokakeppni Evrópumótsins í fyrsta skipti í sögunni og körfuboltaáhugamenn á Íslandi vita hreinlega ekki hvað þeir eiga af sér að gera.

Þetta varð ljóst þrátt fyrir að liðið tapaði 70-78 á heimavelli fyrir Bosníumönnum og Hersigóvum í gærkvöldi. Tölfræðisérfræðingarnir okkar sögðu okkur að íslenska liðið væri sama og komið áfram vegna stöðunnar í öðrum leikjum áður en flautað var til leiks í Höllinni í gær. Íslenska liðið hefði þurft að tapa með yfir 30 stiga mun til að eiga á hættu að sitja eftir. Það var aldrei uppi á teningnum í þessum hnífjafna leik, þar sem gestirnir reyndust sterkari í lokin.

Það kemur enda lítið á óvart að Bosnía skuli vinna körfuboltaleik. Þetta er flott lið hvort sem í það vantar NBA leikmann eða ekki. Sérstaklega þótti okkur varnarleikur beggja liða sterkur í gær og það var varnarleikur gestanna sem tryggði þeim sigurinn að lokum. Íslenska liðið fann ekki svör í sókninni á síðustu mínútunum. Burðarásar eins og Stefánsson skiljanlega orðnir nokkuð þreyttir.

Það vantaði kannski skorunarmaskínu frá Brooklyn Nets í lið gestanna, en líklega hefur skarðið sem Hlynur Bæringsson skildi eftir sig verið enn stærra fyrir íslenska liðið.

Eins og atmennið sem hann er, spilaði Hlynur nokkrar mínútur á krambúleruðum ökklanum, en gat skiljanlega ekki beitt sér að fullu.

Þetta nýttu risarnir frá Bosníu sér vel og það gefur augaleið að ein stærsta breytan á bak við sigur þeirra var yfirburðir þeirra undir körfunni - bæði í sókn (54% nýting í tvistum gegn 32% hjá íslenska liðinu) og í fráköstunum (44-35).

Þetta var fín æfing fyrir strákana okkar á þessu sviði, því þeir eiga eftir að þurfa að kljást við ófáa risana þegar þeir koma á EM, hvar sem það verður nú haldið.

Annars erum við sammála Hauki Helga Pálssyni, sem í samtali við Guðmund Marínó Ingvarsson á Vísi sagði að líklega hefðum við tekið þennan leik ef Hlynur hefði verið 100% heill. Það er grábölvað að vera án hans eins og þið sáuð þegar andstæðingar okkar dældu boltanum hvað eftir annað inn í teiginn og fóru illa með miklu lágvaxnari leikmenn íslenska liðsins.

Þetta lagaðist aðeins þegar þjálfarinn sendi Natvélina á vettvang og við hefðum viljað sjá hana lengur en í sjö mínútur inni á vellinum.

Magnaður leikur í Ásgarði

Tweet

Það var ógeðslega gaman á leik Stjörnunnar og Þórs í Ásgarði í kvöld. Það var engu líkara en að um væri að ræða leik í úrslitakeppni, enda var vægi hans svo sem mikið - liðin á svipuðum slóðum í deildinni og endaspretturinn hafinn. Æ, þau hefðu eiginlega bæði átt skilið stig úr þessum leik. Leikbrot var líka á svæðinu.

En eins og þið vitið, fór Stjarnan með sigur af hólmi 97-95 eftir æsilegar lokamínútur. Þórsarar voru skrefinu á undan allan leikinn og voru í góðri stöðu þegar skammt var til leiksloka, en á einhvern undarlegan hátt náðu heimamenn að snúa þessu við í lokin. Það hjálpar að vera með miðherja sem getur vippað sér út fyrir og sett niður þrist á ögurstundu.

Eins og þið sjáið á stigaskorinu, eru þjálfarar beggja liða eflaust ósáttir með varnarleik sinna manna, en það þýðir bara að við áhorfendur fáum meiri sóknarleik fyrir peninginn okkar. Það er nægur tími til að spila varnarleik þegar kemur fram í úrslitakeppnina. Eða það finnst okkur a.m.k.

Við verðum líklega að biðja Nat-vélina afsökunar á að hafa jinxað hana með því að mæta loksins á leik með Þór, en landsliðsmiðherjar verða bara að hirða fleiri en fjögur fráköst á 29 mínútum. Þetta veit Ragnar vel og kippir þessu í liðinn næst. Það fór reyndar í taugarnar á okkur hvað hann fékk lítið að sjá af boltanum í sókninni. Mike Cook yngri  er með meira harpix í lúkunum en Héðinn Gilsson.

Við sáum fullt af háloftatilþrifum í þessum leik - flest þeirra frá Matthew Hairston - en við sáum líka dísellyftara í vinnu. Þið vitið, þennan sem er alltaf með öll fjögur dekkin á jörðinni en nær samt alltaf að staulast með hlassið á leiðarenda. Jú, það er Nemanja Sovic. Það bar meira á mörgum leikmönnum inni á vellinum, en samt var Sovic með vona 1600 fleiri framlagsstig án þess að svitna. Segir sína sögu um framlagsstig og segir sína sögu um díselvélina Sovic.

Þetta var sannarlega einn fjörugasti leikurinn sem við höfum séð í vetur og lofar óhemju góðu fyrir baráttuna í vor. Andinn í liði Stjörnumanna var að vonum góður eftir þennan magnaða sigur, sem á eflaust eftir að gefa liðinu spark í anusinn. Ekki veitir af, þeir fá KR í heimsókn eftir hálfan mánuði milli þess sem þeir skreppa í Borgarfjörðinn.

Kjartan Atli Kjartansson er eins og þið vitið hættur að spila með liði Stjörnunnar og er búinn að skipta yfir í stórklúbbinn Álftanes. Kjartan er þó engan veginn hættur afskiptum sínum af Stjörnuliðinu og mætti flottur í tauinu á bekkinn. Það má því eiginlega segja að Teitur Örlygsson sé kominn með tvo aðstoðarþjálfara á bekkinn. Það vantar ekki stuðninginn fyrir ungu mennina í liðinu.

Hey, hérna eru nokkrar myndir:

Sautján metrar af mönnum

Tweet

Það er ekkert grín að vera á röltinu í verslunarmiðstöð og mæta allt í einu sautján metrum af mönnum, sem verða hrikalegri eftir því sem þeir minnka. Það gerðist nú samt núna í vikunni eins og þið sjáið á myndinni hér fyrir neðan sem stolið var af Instagram.

Fyrir þau ykkar sem eruð alveg úti á túni og þekkið ekki mennina, eru þetta (frá vinstri) miðherjinn Ragnar "Nat-vélin" Nathanaelsson hjá Þór í Þorlákshöfn, Hafþór Júlíus Björnsson (aka Ljónið), heimsklassa aflraunamaður og fyrrum körfuboltamaður í KR og loks miðherjinn Egill Jónasson úr Njarðvík.

Natvélin hefur til þessa verið talinn hæsti núlifandi frónbúinn ásamt goðsögninni Pétri Guðmundssyni, en við veittum því athygli að Ragnar er farinn að lista sig 220 sentimetra á hæð en ekki 218 eins og... við héldum.

Mögnuð mynd af mögnuðum mönnum. Mikið væri nú gaman að fá smá kommbakk frá Hafþóri í körfuna. Ætlar þú að stíga mann út sem er 170 kíló skafinn og dundar sér við það að kasta vörubílsdekkjum út og suður? Einmitt.

Við vitum að við (eins og margir aðrir) eigum það til að ofnota orðið hrikalegur, en ef einhver Íslendingur er HRIKALEGUR, er það Hafþór Júlíus. Vinur hans og æfingafélagi Stefán Sölvi er svo auðvitað engin barbídúkka heldur. Toppmenn þessir strákar.

Það var synd að missa Hafþór úr körfunni, en úr því svo þurfti að vera, var þá gott að hann færi í kraftasportið. Aflraunirnar eru ekki sport fyrir neinar dúkkulísur. Meira fyrir hrikalega körfuboltamenn.

Ísland vann Rúmeníu í körfubolta

Tweet

Íslenska karlalandsliðið hristi af sér Búlgaríubömmerinn í kvöld með því að leggja Rúmena 77-71 í Laugardalshöllinni í kvöld. Seint verður sagt að hér hafi verið um fallegan körfuboltaleik að ræða, en strákarnir gerðu mjög vel í að klára leikinn, sem var í járnum lengst af.

Það er ansi vel af sér vikið að vinna körfuboltaleik þar sem þriggja stiga nýtingin er sjö prósent og tapaðir boltar fara yfir tuttugu. Það var gaman að fá að sjá strákana spila þessa tvo landsleiki hérna heima og ljómandi fínt hjá þeim að ná öðru sætinu, þó auðvitað hafi munað sorglega litlu að við tækjum efsta sætið. Það kemur bara næst. Hérna eru nokkrar myndir sem við smelltum af í kvöld.