Útgáfupartí

Tweet

Fjórði leikur Hauka og Þórs í 1. umferð úrslitakeppninnar í gærkvöldi var einn sá skemmtilegasti sem við höfum séð í vetur - þvílík hávaðaskemmtun sem hann var.

Eins og þið vitið væntanlega, lauk leiknum með sigri gestanna úr Hafnarfirði 100-96 eftir framlengingu, sem þýðir að Haukarnir eru komnir í undanúrslitin. Við viðurkennum fúslega að við dauðsjáum á eftir Þórsliðinu og það er fúlt að Natvélin og félagar séu á leiðinni til Benidorm. 

Blanda af klaufagangi og óheppni liðsins hjálpaði ekkert, en það sem gerði gæfumuninn í þessum leik var sú staðreynd að Vance Hall spilaði gjörsamlega eins og aumingi. Ef hann hefði spilað af 50% getu í þessum leik, hefði Þórsliðið náð að knýja fram oddaleik, en hann valdi slæman dag til að eiga sinn versta leik á tímabilinu og því fór sem fór. Maðurinn hlýtur bara að hafa verið fárveikur. Ekkert annað afsakar þessa arfaslöku frammistöðu hjá þessum annars magnaða leikmanni.

Það sem stendur upp úr í þessum leik kemur Þórsliðinu hinsvegar ekkert við, því hann var að okkar mati útgáfupartí Kára Jónssonar. Drengurinn fór hamförum og kláraði leikinn fyrir Kanalausa Hafnfirðingana. Það er nákvæmlega ekkert eðlilegt við það að drengur sem er ekki búinn að eyða fermingarpeningunum sínum taki bara yfir leik í úrslitakeppni með þessum hætti, en hann gerði það nú samt. Þvílíkur töffari sem þessi drengur er.

Af leikandi léttum Haukum

Tweet

Ka-kaaaaa!*

Einar Árni kærði sig ekki um að nota flensuskít sem afsökun fyrir slökum leik hans manna í Þórsliðinu þegar þeir steinlágu 86-62 fyrir Haukum í Schweinhunde-höllinni í Hafnarfirði í gærkvöldi. Hann sagði að hefðu verið veikindi hjá Haukunum líka. Það bar þó eitthvað minna á því hjá heimamönnum.

Það sem fór með þetta hjá Þórsurunum var að mikilvægasti leikmaður liðsins var mjög augljóslega veikur, enda skoraði Vance Hall ekki nema 12 stig og hitti úr 4 af 13 utan af velli. Það gefur augaleið að þetta verður alltaf erfitt þegar prímusmótorinn er á felgunni. Sáum Natvélina poppa íbúfen á bekknum.

Þetta var skítt fyrir Þórsarana, að lenda í svona pestarkjaftæði á svona mikilvægum tímapunkti, þar sem liðin í efri hluta deildarinnar eru að klóra og bíta hvert annað til að ná í heimavöllinn í úrslitakeppninni. Þórsararnir reyndu, en stundum ganga hlutirnir einfaldlega ekki upp. Þeir eiga eftir að svara þessu þegar þeir hressast, ekki spurning.

Aftur urðum við vitni að Jekyll and Haukar móment hjá Hafnfirðingum. Þeir eru álíka stöðugir og íslenska krónan, en þetta getur verið drullu skemmtilegt lið þegar það er í essinu sínu. Við erum búin að sjá nokkra átakanlega leiki frá Haukunum í vetur, en þeir virðast hafa unnið í Kanalottóinu, því það er allt annað að sjá liðið eftir að Brandon Mobley kom inn í þetta hjá þeim.

Nú höfum við ekki hugmynd um hvort þessi uppsveifla Hafnfirðinga skrifast á hann eða ekki, en hann á tvímælalaust þátt í þessu. Maðurinn er einfaldlega frábær í körfubolta, sem hjálpar. Hann er með 21/9 meðaltal þrátt fyrir fúleggið sem hann verpti gegn Star um daginn og er að skjóta 50% fyrir innan og utan.

Þegar vörnin heldur hjá Haukum, boltinn gengur vel og skotin þar af leiðandi að detta, er ljómandi gaman að horfa á þá spila körfubolta. Sérstaklega þótti okkur gaman að sjá þegar (Steph) Kári Jónsson og Mobley tóku vegginn og veltuna. Það var svona dálítið: "Hvort viltu láta bora í hnéskelina á þér eða sparka úr þér tennurnar?"- dæmi fyrir aumingja Þórsarana.

Vorum við búin að segja ykkur frá hrifningu okkar af Kára Jónssyni? Já, margoft, en hér kemur það aftur. Við ráðum ekkert við þetta. Eigum ekki séns þegar kemur að Kára, eins og líklega allir körfuboltaáhugamenn sem á annað borð eru með mælanlegan púls. Drengurinn er listamaður í alla staði og skilar 18/5/5 með 55% og 37% í vetur. Uh, jez-ah.

Men in black, lag Will Smith úr samnefndri kvikmynd, var á toppi breska vinsældalistans daginn sem Kári fæddist í lok ágúst árið 1997.

Nú eru Haukarnir búnir að vinna fimm leiki í röð og eru taplausir í febrúar eftir að hafa kvatt janúar með blæstri frá KR. Það er freistandi að stökkva um borð í Haukavagninn og byrja að renna sér núna, en við ætlum ekki að gera það alveg strax. Viljum ekki brenna okkur aftur. Það er svo sárt.

Hvað sem öðru líður, ætti að vera óhætt að áætla að Haukar eigi eftir að setja skemmtilegan svip á úrslitakeppnina í vor - eitthvað sem við sáum ekki fyrir fyrir mánuði síðan. Þeir eru með hörkulið og eiga að krefjast þess af sjálfum sér að þeir fari að minnsta kosti í undanúrslitin í vor. Annað væru bara vonbrigði og við erum 100% viss um að Haukarnir eru því sammála.

Það er líklega of mikil bjartsýni að ætla þessu liði að keppa um titilinn, en okkur er alveg sama. Ef þetta lið spilar svona skemmtilegan bolta í úrslitakeppninni, fáum við öll eitthvað fyrir peninginn okkar og þá eru allir glaðir.

Hérna eru loks nokkrar myndir frá leiknum í gær. Þú mátt alveg fá þær lánaðar ef þú gætir þess að merkja okkur þær. Nema þú sért fjölmiðill. Þá eru ekkert of góður til að borga fyrir þær. Dollah, dollah, bill yo!

-------------------------------------------------------------------

* - Þetta er mökunarkall hauksins um fengitímann

Og þá var kátt í Höllinni

Tweet

NBA Ísland óskar KR-piltum og Snæfells-stúlkum til hamingju með bikarmeistaratitlana í gær. Það er alltaf svo gaman að vera til á bikardeginum, þegar við fjölmennum öll í höllina, hittum hvort annað og skemmtum okkur saman yfir frábærum körfubolta. Allir vinna, nema þeir sem tapa.

Við ætlum ekki að reyna að neita því að Þórsliðið úr Þorlákshöfn er búið að heilla okkur mikið í vetur og því var sómi af því að sjá þetta skemmtilega lið í Höllinni í gær. Eins og flestir reiknuðu með, reyndist KR-liðið of stór biti til að kyngja fyrir austanmenn, en þeir stóðu sig frábærlega og eiga hrós skilið fyrir frammistöðu sína í sínum fyrsta bikarúrslitaleik.

Það sem gladdi okkur mest við úrslitaleikinn í karlaflokki var sú staðreynd að Helgi Magnússon næði að vinna sigur í því sem er nokkuð örugglega hans síðasti bikarúrslitaleikur. Helgi og KR-liðið hans hefur lent í basli í bikarnum á undangengnum árum, en það var ljóst frá fyrstu mínútu í gær að Helgi ætlaði alls ekki tómhentur heim úr höllinni. Hann ætlaði að vinna þennan fjandans titil og ekkert rugl!

Það verður eftirsjá í höfðingja eins og Helga þegar hann hættir að spila í vor, því menn eins og hann vaxa ekki á trjánum. Liðsmenn og leiðtogar út í gegn, fúndamentin á hreinu og aldrei neitt bull. Sannkallaður meistari, hann Helgi. Þá er bara að loka Íslandsmeistaratitlinum, til að fullkomna endasprettinn. Það yrði sannarlega draumaár fyrir þennan frábæra leikmann.

Hérna eru nokkrar gular myndir úr Höllinni:

Natvélin í urrandi botni

Tweet

Við sögðum ykkur frá upplifun okkar af KR-liðinu um helgina, eftir að það tapaði fyrir Stjörnunni í Garðabæ.
Í gærkvöldi kíktum við á Vesturbæinga taka á móti Þórsurum frá Þorlákshöfn og sjáum hreint ekki eftir því.

Þeir sem sáu þennan leik voru að tala um að öfugt við leikinn í Garðabæ á föstudaginn, hafi KR amk átt nokkrar glefsur af almennilegri spilamennsku að þessu sinni. Ekki margar, en nógu margar til að klára Þórsarana sem þó bitu og klóruðu allan tímann, 90-80.

En við ætlum ekki að þvaðra um KR núna og við ætlum reyndar ekki að þvaðra um Þór heldur - ekki þannig. Við þurfum að tala aðeins um miðherja Þórs, Ragnar Ágúst Nathanaelsson - Natvélina!

Sagan segir að pilturinn hafi endurskoðað viðhorf sín til körfuknattleiksíþróttarinnar fyrir nokkrum misserum, sem hefur eflaust verið ákvörðun sem honum var hjálpað að taka, en það fylgir því auðvitað enginn eftir nema hann sjálfur.

Kannski hefur einhver sest niður með honum og sagt: "Hey, þú ert tveir og átján - kannski geturðu fengið vinnu við að troða körfuboltum ofan í körfur!"

Hvað sem því líður virðist Ragnar hafa gefið rekið hælana í klárinn og skerpt á plönum sínum. Hann var náttúrulega verðlaunaður fyrir það með því að fá að vera í frægasta landsliðshóp í sögu íslensks körfubolta sem Spútnik-aði yfir sig á EM um daginn.

Það er freistandi að fara að velta sér upp úr tröllatölfræðinni sem Ragnar er búinn að bjóða upp á í fyrstu tveimur leikjunum sínum í deildinni í ár (22 stig, 15 fráköst og 3 varin) en til þess er skammtastærðin einfaldlega of lítil.

Nei, við þurfum nefnilega ekki að horfa í tölfræðina til að átta okkur á því hvað er að gerast hjá Natvélinni. Það er nóg að horfa á piltinn spila í nokkrar mínútur.

Við sáum Ragnar spila gegn KR í gærkvöldi og það er skemmst frá því að segja að við vorum mjög hrifin af því sem fyrir augu bar.

Hann hefur alltaf verið stór, en það eru komin miklu meiri læti í hann núna. Hann er allur fljótari, kvikari og sterkari og það sem okkur finnst skipta mestu máli, hann spilar með miklu meira sjálfstrausti en áður.

Og hluti af þessu sjálfstrausti er farið að brjótast út í smá hroka.

Nú erum við almennt ekkert sérstaklega hrifin af hroka* en við erum þeirrar skoðunar að því sé eins farið með miðherja í körfubolta og stórsöngvara - t.d. tenóra. Þeir fúnkera bara miklu betur ef þeir eru hrokafullir.

Sjáðu til dæmis menn eins og Fannar Ólafsson - hvar væri hann án þessarar góðu slettu af hroka? Hefði hann farið fyrir KR og unnið alla þessa titla án hrokans? Kannski, en hrokinn skemmdi áreiðanlega ekki fyrir.

Leikstíll þeirra er gjörólíkur,  en það er gaman að fylgjast með vexti og þroska tveggja ungra og 218 sentimetra hárra miðherja um þessar mundir - þeirra Ragnars og frönsku andspyrnu-hreyfingarinnar Rudy Gobert. 

Frakkinn knái spilaði líka á EM og okkur datt hann í hug af því hann er líka á bullandi uppleið og er dásamlega hrokafullur. Og ekki bara af því hann er franskur. Hann ætlar að verða besti miðherji í heimi og er alveg nákvæmlega sama hvað þér finnst um það.

Ragnari virðist líka vera drullusama hvað mönnum eins og Michael Craion finnst um veru hans í teigum Domino´s deildarinnar - hann virðist kominn hingað til að vera með dólg og draga Þórsliðið eins langt og hann mögulega getur.

Hann er ekki eitthvað stiff sem sveiflast fram og aftur í teignum og veit ekkert hvað það er að gera, hann er farinn að telja á báðum endum vallarins.

Fá menn til að skipta um skoðun þegar þeir ætla að keyra á körfuna eða skjóta í teignum - og berja skotin þeirra upp í rjáfur ef þeir eru nógu vitlausir til að reyna þau. Taka við boltanum á blokkinni og setja niður stutta króka eða þruma niður troðslum á hinum endanum.

Með öðrum orðum, Natvélin er að verða fullorðins og það er orðið alveg drulluskemmtilegt að horfa á hana vinna á fullum snúningi eins og í DHL höllinni í gærkvöldi, þar sem hún grændaði sér inn 25 stig, 17 fráköst og sex varin skot.

Við hvetjum Ragnar eindregið til að halda áfram á þessari braut, halda áfram að æfa, halda sér hungruðum og hrokafullum og sverja þess eið að troða yfir allt og alla í þessari deild - aftur og aftur, oft og fast! Hrækja á tölfræðiskýrslur og slá met!

Svo á hann alltaf eftir að koma í hlaðvarp NBA Ísland og segja okkur alla söguna, enda liggur fyrir samningur þess efnis sem undirritaður var á Twitter fyrir margt löngu.

------------------------------------------------------------------------------------------------------------

* - Nema þegar Zlatan er annars vegar, auðvitað.

Grindavík og ÍR í Höllina

Tweet

"Allt er þá ellefu er..." eða eitthvað þannig hugsa Grindvíkingar þegar þeir fara í Laugardalshöllina enn einu sinni til að spila úrslitaleik í bikarnum. 

Það var gaman að sjá þá Ómar Sævars og Sigurð Þorsteinsson rífa Þórsarana í sig í teignum. Það var eiginlega með ólíkindum hvað Þórsliðið spilaði lélega vörn og lét útfrákasta sig í drasl. Þú ferð ekkert í höllina með því að spila svona á útivelli. 

Og sérstaklega ekki ef Nemanja Sovic er varla þátttakandi í leiknum. Lið eins og Þór má ekki við því að 20 stiga maður eins og Sovic eigi afleitan dag í svona leik. 

Í 95% tilvika skilar hann þér flottum sóknarleik og fullt af frákösum, en hann var bara ekki með í kvöld. Shit happens, við eigum öll okkar off daga. Ekki eins og við drullum ekki á okkur tvisvar í viku.

Það verður gaman að sjá ÍR eiga við Grindavík í úrslitaleiknum, hvenær sem hann verður nú. Við vitum að Breiðhyltingar hafa víst verið að stríða Grindvíkingum eitthvað undanfarið, en það verður allt annað uppi á teningnum í úrslitaleik bikarsins.

Grindavík verður bikarmeistari ef liðið nær að spila almennilega vörn og skítur ekki á sig í sóknarleiknum. Það kemur alveg fyrir að Grindvíkingar drulli á sig í sóknarleiknum og það hefur gjarnan verið að gerast í bikarúrslitaleikjum, svo við skulum ekkert halda niðri  í okkur andanum. 

Óháð öllu, væri sannarlega gaman ef ÍR-ingum tækist að ná í bikar. Ekki eins og það gerist á hverjum degi, þó það séu nú reyndar engir áratugir síðan liðið varð síðast bikarmeistari.

Magnaður leikur í Ásgarði

Tweet

Það var ógeðslega gaman á leik Stjörnunnar og Þórs í Ásgarði í kvöld. Það var engu líkara en að um væri að ræða leik í úrslitakeppni, enda var vægi hans svo sem mikið - liðin á svipuðum slóðum í deildinni og endaspretturinn hafinn. Æ, þau hefðu eiginlega bæði átt skilið stig úr þessum leik. Leikbrot var líka á svæðinu.

En eins og þið vitið, fór Stjarnan með sigur af hólmi 97-95 eftir æsilegar lokamínútur. Þórsarar voru skrefinu á undan allan leikinn og voru í góðri stöðu þegar skammt var til leiksloka, en á einhvern undarlegan hátt náðu heimamenn að snúa þessu við í lokin. Það hjálpar að vera með miðherja sem getur vippað sér út fyrir og sett niður þrist á ögurstundu.

Eins og þið sjáið á stigaskorinu, eru þjálfarar beggja liða eflaust ósáttir með varnarleik sinna manna, en það þýðir bara að við áhorfendur fáum meiri sóknarleik fyrir peninginn okkar. Það er nægur tími til að spila varnarleik þegar kemur fram í úrslitakeppnina. Eða það finnst okkur a.m.k.

Við verðum líklega að biðja Nat-vélina afsökunar á að hafa jinxað hana með því að mæta loksins á leik með Þór, en landsliðsmiðherjar verða bara að hirða fleiri en fjögur fráköst á 29 mínútum. Þetta veit Ragnar vel og kippir þessu í liðinn næst. Það fór reyndar í taugarnar á okkur hvað hann fékk lítið að sjá af boltanum í sókninni. Mike Cook yngri  er með meira harpix í lúkunum en Héðinn Gilsson.

Við sáum fullt af háloftatilþrifum í þessum leik - flest þeirra frá Matthew Hairston - en við sáum líka dísellyftara í vinnu. Þið vitið, þennan sem er alltaf með öll fjögur dekkin á jörðinni en nær samt alltaf að staulast með hlassið á leiðarenda. Jú, það er Nemanja Sovic. Það bar meira á mörgum leikmönnum inni á vellinum, en samt var Sovic með vona 1600 fleiri framlagsstig án þess að svitna. Segir sína sögu um framlagsstig og segir sína sögu um díselvélina Sovic.

Þetta var sannarlega einn fjörugasti leikurinn sem við höfum séð í vetur og lofar óhemju góðu fyrir baráttuna í vor. Andinn í liði Stjörnumanna var að vonum góður eftir þennan magnaða sigur, sem á eflaust eftir að gefa liðinu spark í anusinn. Ekki veitir af, þeir fá KR í heimsókn eftir hálfan mánuði milli þess sem þeir skreppa í Borgarfjörðinn.

Kjartan Atli Kjartansson er eins og þið vitið hættur að spila með liði Stjörnunnar og er búinn að skipta yfir í stórklúbbinn Álftanes. Kjartan er þó engan veginn hættur afskiptum sínum af Stjörnuliðinu og mætti flottur í tauinu á bekkinn. Það má því eiginlega segja að Teitur Örlygsson sé kominn með tvo aðstoðarþjálfara á bekkinn. Það vantar ekki stuðninginn fyrir ungu mennina í liðinu.

Hey, hérna eru nokkrar myndir: