Showing posts with label Dion Waiters. Show all posts
Showing posts with label Dion Waiters. Show all posts

Tuesday, May 31, 2016

Meistararnir áfram eftir sögulega seríu


Við sögðum ykkur að þetta færi svona fyrir tveimur dögum síðan. Let´s face it, það var ekki séns í helvíti að Oklahoma tæki þennan leik. Heimaliðið vinnur game 7, það er bara þannig. Það er hinsvegar gríðarlega margt sem vert er að hugleiða eftir þetta einvígi og við erum að hugsa um að gera það hérna fyrir neðan.

Oddaleikur Golden State og Oklahoma um sæti í lokaúrslitunum þróaðist ekki eins og við höfðum spáð, því Warriors var ekki búið að klára hann í öðrum leikhluta. Í staðinn spilaði Oklahoma frábærlega í fyrri hálfleik og neitaði að gefast upp fyrr en í fulla hnefana eins og það hefur gert alla þessa úrslitakeppni.

Niðurstaðan er ein besta sería í sögu úrslitakeppninnar - tvö lið sem eru gjörsamlega hlaðin hæfileikum og sveiflur, drama og tilþrif á heimsmælikvarða. Þetta var sería okkar áhugamannanna og allir nema stuðningsmenn Oklahoma brosa út að eyrum yfir þessu magnaða sjónvarpskonfekti. Þetta var gjörsamlega geggjuð sería og það fyndna við þetta er að lokaúrslitin hafa alla burði til að verða álíka skemmtileg, með álíka starpower og hæfileika í Cleveland-liðinu.


Við vitum að það er klisja, en Oklahoma getur farið með höfuðið hátt út úr þessari seríu þó hún hafi tapast. Við vitum alveg að Russell Westbrook og Kevin Durant gefa skít í slíkan hugsunarhátt, en þó stefnan sé alltaf titill eða dauði hjá OKC og sé búin að vera það síðan árið 2012, var frammistaða liðsins í þessari úrslitakeppni til algjörrar fyrirmyndar.

Russell Westbrook og Kevin Durant spiluðu eins og þeir væru tveir af allra bestu körfuboltamönnum í heimi og það var hér um bil nóg til að koma liðinu í lokaúrslitin, þar sem þeir hefðu líklega þótt sigurstranglegir í margra augum eftir að hafa farið í gegn um tvo risavaxna andstæðinga á leiðinni þangað.

Ástæðan fyrir því að Oklahoma á að hluta að taka þessu tapi sem mórölskum sigri, var að liðið hafði í fullu tré við tvö sögulega góð körfuboltalið. Vann annað þeirra nokkuð örugglega eftir að hafa látið slátra sér í leik eitt og farið alla leið í oddaleik gegn hinu. Okkur er sama hvað hver segir, þetta var mjög góður árangur hjá Oklahoma og miklu, miklu betri árangur en við bjuggumst við af þessu liði þetta vorið.


Stuðningsmenn Oklahoma vilja ekkert frekar hlusta á eitthvað jarm um móralska sigra frekar en leikmennirnir, en ef þið spáið í því er Oklahoma eins nálægt því að vera NBA meistari og lið getur verið án þess að lyfta bikarnum. Það vantar alveg sorglega lítið upp á til að þetta lið geti orðið meistari, nánar tiltekið tvo þokkalega vængmenn. Til dæmis menn eins og Andre Iguodala og Harrison Barnes. Það er ekki meira, þó við gerum okkur grein fyrir að slíkir menn vaxi ekki á trjánum, sérstaklega Iguodala.

Dion Waiters stóð sig betur í þessari úrslitakeppni en við hefðum nokkru sinni þorað að vona, en hann er ekki nógu góður leikmaður til að valda því hlutverki sem ætlast er til af honum. Og Andre Roberson er það ekki heldur. Roberson er frábær varnarmaður og stóð sig í rauninni frábærlega í úrslitakeppninni, en eitt pínulítið atvik í leiknum kórónaði þessa skoðun okkar og sannar gildi hennar.

Það var þegar Roberson fékk sendingu frá Kevin Durant og stóð aleinn fyrir utan 3ja stiga línuna í síðari hálfleiknum, en í stað þess að skjóta án þess að hika, kastaði hann boltanum eins og sjóðheitri kartöflu til Dion Waiters, sem varð að taka langt, kontestað tveggja stiga skot sem fór að sjálfssögðu ekki ofan í. Vandamál Oklahoma í hnotskurn í einu litlu atviki.



Það er alveg satt sem þeir segja: þú lifir með þristinum og þú deyrð með honum - og ekkert lið sannar það sennilega eins vel og Golden State. Málið er bara að þeir skjóta svo fáránlega vel úr 3ja stiga skotum að þeir lifa í sátt og samlyndi með þristinum og hafa enn ekki dáið með honum. Það munaði fáránlega litlu að þessu sinni, en það var þristurinn og ekkert annað sem beilaði meistarana út úr þessu einvígi.

Og það sem gerði endanlega útslagið var að Stephen Curry var loksins "hann sjálfur" í heilan leik og það hefði ekki geta komið á betri tíma fyrir Golden State.

Oklahoma spilaði einfaldlega betur en Golden State ef undan er skilinn hræðilegi kaflinn í lok sjötta leiksins og nokkrar mínútur í síðari hálfleik í oddaleiknum í nótt. Oklahoma-sóknin gekk prýðilega og það sem meira er, var varnarleikurinn hjá þeim algjörlega frábær - sá langbesti sem Golden State hefur nokkru sinni mætt.

En hversu ógeðslega niðurdrepandi er það fyrir sálartetur hvaða liðs sem er, að það skuli spila betur en andstæðingurinn í meirihlutann af leiknum - og leikjunum - en tapa samt? Það þurfa leikmenn Oklahoma að díla við núna. Þeir litu betur út en Golden State, spiluðu frábæra vörn, en meistararnir bara skutu þá í kaf með þriggja stiga skotum. Sumum hverjum fáránlegum. Flestum þeirra, meira að segja, fáránlegum.

Þetta er í rauninni ekki sanngjarnt, en svona er þetta því miður. Leikmenn Oklahoma eiga eftir að vera með óbragð í munninum í allt sumar yfir þessu. Matt Moore, körfuboltaskríbent hjá CBS, orðaði þetta skemmtilega á Twitter í nótt.


Seríur sem fara í sjö leiki eru alltaf jafnar og þessi var engin undantekning á því. Og þegar seríur eru svona jafnar - ekki síst þar sem liðið sem tapar kemst yfir 3-1 - er augljóst að sigurinn hefði getað dottið hvoru megin sem var. Boltinn hefði ekki þurft annað en að skoppa til hægri en ekki vinstri - bara einu sinni - og þá vinnur lið B en ekki lið A.

Þess vegna er náttúrulega barnalegt að gefa út stórar yfirlýsingar eftir svona leiki (eins og við erum svo gjörn á að gera, eins og þið hafið séð). Liðið sem tapar er ekki drasl, og það er það sannarlega ekki í þessu tilviki. Oklahoma er alveg ógeðslega gott lið.

Kevin Durant sá þetta alveg eins og við og þegar hann var spurður út í tvo síðustu leikina og um leið hvað gerðist í einvíginu eftir að Oklahoma náði 3-1 forystu í því, sagði hann eitthvað á þessa leið: "Við spiluðum betur en þeir, fráköstuðum betur, áttum teiginn og spiluðum frábæra vörn. Þeir héldu bara áfram að setja niður þriggja stiga skot."



Þetta var ekkert flóknara. Grínlaust. Það má vel vera að fólk sem raunverulega hefur vit á körfubolta segi ykkur eitthvað annað, en við fullyrðum það. Golden State vann þessa seríu af því það setti niður alveg ógeðslega mörg - og mörg hver fáránleg - þriggja stiga skot í síðustu tveimur leikjunum í þessu einvígi. Meira að segja mörg fyrir Golden State - og það eru MÖRG þriggja stiga skot.

Ef Golden State hefði hitt eitthvað nálægt því eðlilega úr 3ja stiga skotum í leikjum sex og sjö, væri Oklahoma á leiðinni í úrslit. Gallinn er bara sá að Stephen Curry og Klay Thompson eru tvær af bestu skyttum sem NBA deildin hefur nokkru sinni séð. Curry sú besta og Thompson er kominn helvíti hátt á þeim lista líka

Thompson sækir mjög hratt upp listann af því hann getur státað af því að hafa sett fleiri og stærri þrista í úrslitakeppninni en nokkurn veginn allir leikmenn í sögunni. Ray Allen er auðvitað þarna uppi, en magnið sem þeir Curry og Thompson eru að vinna með, trompar allt sem á undan hefur komið.

Tökum hinn svívirðilega ofmetna Reggie Miller sem dæmi. Hann skoraði 320 þrista í fimmtán ferðum í úrslitakeppnina á ferlinum. Klay Thompson er búinn að skora meira en helminginn af því (169) þó hann sé aðeins í sinni fjórðu úrslitakeppni á ferlinum. Reggie Miller skoraði þessa 320 þrista sína í 144 leikjum í úrslitakeppni, en Stephen Curry er búinn að skora 203 þrista í aðeins 50 leikjum í úrslitakeppni á ferlinum.


Þeir Ray og Reggie skoruðu nokkra áhrifamikla þrista á sínum tíma, en Reggie skoraði sína þrista flesta í fyrstu tveimur umferðunum, svo þeir Steph og Klay, sem eru á leið í önnur lokaúrslitin sín á ferlinum, eru þegar búnir að slá honum við hvað það varðar. Ray Allen á ennþá einn stærsta og eftirminnilegasta þrist í sögu lokaúrslitanna, en þeir skvettubræður hjá Golden State sækja hart að honum og eiga örugglega eitthvað uppi í erminni í komandi úrslitaeinvígi.

Við vitum alveg að þetta eru breyttir tímar og það er ósanngjarnt að bera þá Curry og Thompson saman við menn sem spiluðu á tímum þar sem fólk var ekki eins geggjað í dag þegar kemur að langskotum. Við erum aðeins að benda á það hvað Reggie Miller er ógeðslega ofmetinn bakverðir Golden State eru að skjóta allar metabækur í tætlur og eru að því er virðist og í raun og veru, rétt að byrja.

Þetta var hressandi útúrdúr, en það er bannað að misnota tækifæri til að drulla aðeins yfir Reggie Miller, þið vitið það.

Ef þið hafið lesið ameríska körfuboltamiðla lengur en í tvær vikur, vitið þið væntanlega hvert umræðan um Oklahoma mun fara héðan í frá. Nú snýst ALLT sem skrifað verður um þetta lið um hvort Kevin Durant framlengir samning sinn við félagið í sumar eða kýs að reyna fyrir sér annars staðar.


Við förum ekki ofan af því að við teljum og viljum að hann verði áfram hjá Oklahoma. Það er ekki ólíklegt að hann framlengi samning sinn um eitt ár og taki þar sem séns á að meiðast ekki alvarlega, því launaþakið verður búið að hækka svo svívirðilega eftir þetta eina ár að þá getur hann skrifað undir risasamning sem á engan sinn líkan í sögunni.

Okkur er alveg sama um þessar tölur, við vonum að bæði Durant og Westbrook verði áfram hjá Oklahoma og við erum alveg handviss um að þannig vilja forráðamenn Oklahoma hafa það. Þeir vita sem er að liðið er aðeins hársbreidd frá því að vinna meistaratitil og að vandamál þess liggur ekki hjá stjörnunum, heldur hjá aukaleikurunum, sem eru bara ekki nógu góðir.

Þú vinnur ekki titil með Dion Waiters í lykilstöðu, fjandakornið. Svona eins og við eigum eftir að sjá Cleveland vinna titil ef það þarf á stöðugu framlagi frá JR Smith að halda. Það á ekki að vera hægt, því auk þess að vera algjör hægðaheili, er Smith oftast hræðilegur þegar lið hans þarf mest á honum að halda (sjá: 28% 3ja stiga skotnýtingu í lokaúrslitunum í fyrra). Dálítið eins og Jamal Crawford hjá Clippers.




















Þó við vonum vissulega að Durant verði um kyrrt hjá Oklahoma og þó að það sé á flestan hátt skynsamlegasta ákvörðunin fyrir hann, er eitt lið sem orðað hefur verið við hann áhugaverðara en öll önnur og það er einmitt Golden State.

Meistararnir gætu tekið hann með smá leikfimi í launa- og leikmannamálum, þó þeir þyrftu líklega að þynna aðeins hjá sér hópinn. Tilhugsunin um Kevin Durant í þessu Golden State liði hlýtur að vera efni í verstu martraðir hjá restinni af deildinni og það yrði þá og þegar óárennilegasta sóknarlið í sögu deildarinnar. Í einu orði sagt: Ósanngjarnt.

Við sjáum það samt ekki fyrir okkur að Kevin Durant muni ganga í sæng með óvininum, því hann hefur hingað til verið mjög hollur sínu félagi. Það er samt ómögulegt að gera sér í hugarlund hvað hann er að hugsa núna, annað en það að akkúrat núna er hann í massífu þunglyndiskasti.

Restin verður að koma í ljós í sumar. Sumarið eftir frábæra úrslitakeppni hjá Oklahoma, þá næstbestu í sögu félagsins (við blöndum sögu OKC ekki saman við sögu Seattle, það er fáránlegt). Megi þetta lið halda áfram að vaxa.

Fjölmiðlamenn greindu frá því að Kevin Durant hafi tekið í höndina á öllu staffinu hjá Golden State og þakkað öllum fyrir rimmuna, allt niður í skúringakonur og boltastráka. Það er klassi yfir Durant, hann er ekki bara stórkostlegur leikmaður, hann er líka vel upp alinn og auðmjúkur í tapi.



Að lokum verðum við að gefa þjálfaranum Billy Donovan feitt kúdós. Hann var ekki langt frá því að stinga endanlega upp í okkur með því að fara hreinlega alla leið, eftir að við vorum búin að gera grín að honum og kalla hann lélegan þjálfara um daginn. Þetta undirstrikar hvað við höfum ekki hundsvit á körfubolta og erum í raun algjör fífl, en þið vissuð það nú alveg.

Donovan notaði veturinn í vetur til þess að gera tilraunir með liðið og var ekkert að stressa sig á því þó það tapaði kannski leikjum sem það átti að vinna í deildarkeppninni. Svo skipti liðið um gír í úrslitakeppninni og breyttist í þetta drápstól sem við sjáum fara alla leið með Golden State. Billy Donovan er enginn skussi, það erum við sem erum skussar.


Sunday, February 7, 2016

Warriors stóðst enn eitt prófið - Oklahoma ekki


Fólk sem fylgist með boltaíþróttum á það til að fullyrða eitt og annað - senda frá sér eins konar yfirlýsingar - sem það svo leggur fyrir félaga sína eða hvern sem vill eða vill ekki heyra þær. Margir finna reglulega hjá sér sérstaka þörf á að gefa frá sér svona yfirlýsingar.

"Þetta lið er fallið!" "Þetta lið verður meistari! "Þessi verður markakóngur!" Eitthvað í þessum dúr. Við gerum þetta stundum, eins og þið vitið væntanlega ef þið hafið lesið NBA Ísland lengur en í mánuð. 

Já, við erum með þessa tendensa, en þeir eru líka fastur partur af því að skrifa um íþróttir. Það væri ekkert gaman af þessu ef enginn tæki nokkru sinni áhættu á því að líta illa út með því að fullyrða um eitthvað (eins og fífl). Sjáið bara öll eggin sem við höfum fengið í andlitið og alla hattana sem við höfum étið, bara út af San Antonio Spurs.

Þið áttið ykkur líklega á því hvert við erum að fara með þessu. Golden State var aftur á ferðinni í nótt sem leið. Meistararnir voru aftur að spila við eitt af liðunum sem eiga að geta gert þeim lífið leitt í úrslitakeppninni í vor. 

Það var Oklahoma sem var á matseðlinum hjá þeim í nótt.

Eini munurinn á viðureign Golden State og Oklahoma annars vegar og Golden State og Cleveland og San Antonio hins vegar, er að Warriors-menn náðu ekki yfir 30 stiga forystu á neinum tímapunkti í þessum. 

Golden State drullaði yfir Cleveland og San Antonio með samanlögðum 64 stigum fyrir stuttu, en vann þennan ekki nema 116-108 þrátt fyrir að hafa náð 20 stiga forskoti á tímapunkti. Það getur sumsé vel verið að margir yfirlýsinga- og fullyrðingaglaðir menn hafi notað þennan leik til að hjóla af stað - og sjái nú titilinn ekki annað en formsatriði fyrir Warriors. Það þurfi hreinlega ekki að spila restina af tímabilinu.

Við skulum nú róa okkur alveg á því, en við neitum því ekki að Golden State er búið að taka öll próf sem fyrir það hafa verið lögð í vetur, fá tíu á þeim, krumpa þau saman í kúlu, henda þeim upp í loftið og sparka þeim beint ofan í ruslafötuna með hælspyrnu af sjö metra færi - án þess að horfa.

Það var rétt sem Stephen Curry sagði eftir leikinn, hann minnti á leik í úrslitakeppni, sérstaklega í síðari hálfleiknum. Fyrri hálfleikurinn minnti reyndar alls ekki á leik í úrslitakeppni af því þá spilaði hvorugt liðið vörn, sérstaklega gestirnir, sem voru átakanlegir á þeim endanum.

Þriggja stiga skotin duttu ekki hjá þeim Stephen Curry og Klay Thompson í nótt og það er stundum frekar alvarlegt mál fyrir Warriors, því liðið treystir jú talsvert á frábæra hittni þeirra fyrir utan. 

En Golden State væri auðvitað ekki meistar ef það stæði og félli með einhverjum einum hlut í sókninni og í gær voru það varamennirnir sem tóku upp hanskann í staðinn. 

Þeir Andre Iguodala, Shaun Livingston, Marreese Speights og Leandro Barbosa skoruðu 42 stig í leiknum og skutu 60%. Kaupir það ekkert í Krónunni.

Oklahoma fékk ekkert svona af bekknum ef Enes Kanter er undanskilinn. Tyrkinn nær alltaf að búa sér til fullt af tölum af bekknum, alveg sama hvað hann spilar lítið. Í nótt náði hann að dæla upp 14 stigum og 15 fráköstum á aðeins 20 mínútum, sem er auðvitað lygilegt. 

Kanter spilaði svo vel í sókninni að hann náði að réttlæta veru sína inná vellinum á meðan, sem hann gerir mjög sjaldan, þar sem hann er vanur að kosta Oklahoma jafn mörg stig í vörninni og hann skorar í sókninni. 

Dion Waiters passar ekki inn í Oklahoma City frekar en nokkuð annað körfuboltalið og við efumst um að hann eigi eftir að fá annan samning í NBA deildinni. Og talandi um samninga. Ætli Billy Donovan sé pabbi hans Kyle Singler?  

Það er eina ástæðan sem við sjáum fyrir því að Singler sé bæði með samning í NBA deildinni OG fái actually að spila þrettán mínútur í leik! Singler er lélegasti leikmaður deildarinnar - og það með yfirburðum... eða undirburðum - leirburðum. Fokk it, hann er bara lélegur. Öskrandi, æpandi lélegur.

Oklahoma er vissulega með Kevin Durant og Russell Westbrook og Serge Ibaka og svona, gott, gott, en það er líka að útdeila mínútum á Enes Kanter sem mun aldrei spila vörn í NBA deildinni af því hann kærir sig ekki um það, lélegasta leikmann deildarinnar í Kyle Singler, nýliða (nýliðar kunna ekkert og geta ekkert), mann með klíníska skotfælni (Roberson) og síðast en ekki síst, þann einstakling sem lifir í stærstu blekkingu allra leikmanna NBA deildarinnar (Dion Waiters).*

Annars var ekkert í þessum leik í gær sem kom á nokkurn hátt á óvart. Golden State komst 20 stigum yfir, Westbrook og Durant skutu Oklahoma aftur inn í leikinn og gerðu hann áhugaverðan í lokin, en Warriors-liðið lokaði honum þegar á reyndi. Hó-humm.

Í gegn um tíðina hefur okkur stundum fundist sóknarleikur Oklahoma hræðilega einhæfur og fyrirsjáanlegur, þar sem hann hefur ekki gengið út á neitt annað en að Westbrook og Durant skiptast á að fara einn á þrjá eða eitthvað í þeim dúr. Sem sagt ENGIN strategía, engin kerfi, engin hlaup, ekkert gert til að einfalda sóknarmönnunum lífið eða villa um fyrir andstæðingnum.

Billy Donovan átti að breyta þessu, var það ekki? 

Var Scott Brooks ekki rekinn af því hann var kominn á endastöð með liðið sóknarlega? 

Átti Donovan ekki að koma með ferskt fleivor inn í liðið bæði í vörn og sókn? Við hefðum haldið það.

Við vitum alveg að Donovan er ekki búinn að stýra liðinu nema í nokkra mánuði, en vitið þið hvað? 

Hann er samt búinn að stýra þessu liði í meira en 60 körfuboltaleikjum þegar allt er talið og því er andskotinn hafi það ekki til of mikils mælst að sjá einhverjar breytingar til góðs hjá liðinu!

Eiga Westbrook og Durant það til að hreyfa sig eitthvað aðeins án bolta í sóknarleik Oklahoma? Já, já, eitthvað aðeins, en þeir gerðu það ekki á móti Golden State í gær og það er ekki einu sinni stærsta vandamálið. Stærsta vandamál Oklahoma í dag er varnarleikurinn. Við erum búin að fylgjast nokkuð vel með Oklahoma í nokkur ár og með þeim fyrirvara að við höfum ekkert vit á körfubolta, finnst okkur liðið aldrei hafa spilað eins lélega vörn og í ár.

En ætli tölfræðin bakki þetta upp? Auðvitað gáðum við að því - og jú, tölfræðin segir okkur líka að vandamál Oklahoma sé varnarleikurinn, þó sóknarleikurinn sé einhæfur. 

Það er nefnilega þannig að þessi einhæfi og stundum ljóti sóknarleikur Oklahoma, er nógu góður til að skila liðinu í eitt af efstu sætum sóknartölfræðinnar á hverju einasta ári.

Og Oklahoma var um árabil með nokkuð sterka vörn - og það var þess vegna sem liðið var svona ógeðslega gott - talsvert betra en það er í dag. 

Vörn OKC náði hámarki leiktíðina 2013 þegar liðið fékk ekki á sig nema 99,2 stig á hverjar 100 sóknir, sem var þriðji besti árangurinn í NBA það árið (ásamt San Antonio, sem var með nákvæmlega sömu tölfræði).

Við verðum náttúrulega að setja smá * aftan við síðustu tvö ár hjá Oklahoma vegna meiðsla þeirra Durant og Westbrook, sérstaklega á síðustu leiktíð, þar sem Durant spilaði ekki nema 27 leiki og Westbrook 67. 

En eins og þið sjáið á töflunni hérna fyrir ofan (sem við föndruðum af fullkomnu kunnáttuleysi en biðjum ykkur samt að gefa gaum af því það tók okkur aðeins of langan tíma að setja hana saman), hefur varnarleikurinn frekar verið á niðurleið en uppleið.

Í dag er Oklahoma með elleftu bestu vörnina í NBA deildinni samkvæmt tölfræðinni og næstbesta sóknarleikinn á eftir Warriors. Þetta myndi nægja einhverjum, en þetta er ekki nógu gott fyrir okkur. 

Þetta lið getur miklu betur og verður að spila betur en þetta ef það ætlar sér að gera einhverja hluti. Og þið vitið að það er náttúrulega bara hægt að gera einn "hlut" í NBA deildinni - vinna meistaratitilinn. Það gerist ekki með svona spilamennsku - og það langt í frá.

Já, svona er erfitt að gera okkur til geðs, en við trúum því ekki að það séu bara við sem erum í gremjukasti yfir þessum aulagangi hjá Oklahoma. Við þykjumst vita að stuðningsmenn liðsins og þeir sem vilja sjá þetta lið vinna titil séu allt annað en sáttir við stöðu mála.

Hugsið ykkur bara þegar við horfum til baka eftir tíu, tuttugu eða þrjátíu ár, þegar fólk verður búið að setja það í endanlega rétt samhengi hvað menn eins og Durant og Westbrook voru góðir körfuboltamenn á sínum tíma og hvar og hvernig þeir ránka miðað við aðra snillinga NBA deildarinnar. 

Haldið þið að menn eigi eftir að dásama og ausa hrósi, tvo menn sem voru svona góðir í körfubolta en náðu kannski að komast bara einu sinni í lokaúrslitin þó þeir hafi spilað saman í mjög sterku liði með nánast sama kjarna í fjölda ára?

Ekki aldeilis. Og þó það sé ósanngjarnt, eiga þeir félagar á hættu að enda bara í sama kassa og Carmelo Anthony á skjalasafninu þegar allt er talið. Rykuga kassanum sem er úti í horni á lagernum og enginn skoðar. Kassanum sem allt eins gæti verið merktur "bleh" með þykkum svörtum túss.

Þetta er skelfileg tilhugsun.

---------------------------------------------------------------------------------------------------------

* - Blekking Dion Waiters lýsir sér þannig að hann er með þá meinloku fasta í höfðinu á sér að hann sé hæfasti leikmaðurinn inni á hvaða körfuboltavelli sem hann stígur inn á og það er alveg sama hvað hann gerir sig að miklu fífli, hann mun aldrei horfast í augu við það að hann er ekki stórstjarnan sem hann heldur að hann sé - heldur þvert á móti frekar lélegur körfuboltamaður, hvers dagar verða mjög líklega taldir í deildinni þegar samningur hans rennur út á næsta ári.


Thursday, March 27, 2014

Rusl vinnur drasl, á flautunni


Þú kemur ekki að tómum kofanum hjá Detroit Pistons þegar kemur að því að tapa körfuboltaleikjum. Í myndbrotinu hérna fyrir neðan sérðu liðið tapa skemmtilega fyrir Clevelans á flautunni. Það er Dion Waiters sem lokar þessu fyrir Cleveland-draslið, meðan Detroit-hræið horfir bjargarlaust á. Alveg rúmlega fimmtíu áhorfendur þarna í Detroit eins og venjulega. Æði bara.