Showing posts with label Dwyane Wade. Show all posts
Showing posts with label Dwyane Wade. Show all posts

Thursday, June 19, 2014

NBA Ísland skoðar framtíðarhorfur Miami Heat


Eins gleðilegt og það er nú að krýna nýja NBA meistara á hverju ári, þarf einhver því miður einhver að tapa líka. Og þegar einhver tapar á stóra sviðinu, þarf að sjálfssögðu að finna blóraböggul. Það er inngróin og rík þörf hjá flestum okkar, þó hún sé sjaldnast sanngjörn.

Þið sem sáuð úrslitaeinvígi San Antonio og Miami þetta árið, vitið að það var sannarlega ekkert eitt sem réði því að San Antonio vann rimmuna. Það var frekar allt. Lið Spurs var einfaldlega miklu, miklu betra og því fór sem fór.

Það þýðir þó ekki að við getum ekki litið yfir farinn veg hjá Miami og reynt að kenna skella skuldinni á einhvern. Það er svo auðvelt, ódýrt, ósanngjarnt og skemmtilegt. Það er hægt að benda á margt og marga þegar kemur að Miami. 

Sunday, June 15, 2014

Ætlar Miami í sumarfrí í nótt?


Það lítur sannarlega út fyrir það, já, að þetta sé búið. Það er alltaf pínulítið neyðarlegt þegar annað liðið í lokaúrslitunum lætur ljós sitt skína og spilar af krafti, en hitt á í vandræðum. Þannig er þetta hjá San Antonio og Miami núna. Texasliðið fer gjörsamlega hamförum, meðan Sólstrandargæjarnir virka and- og áhugalausir.

Með fullri virðingu fyrir frábæru liði San Antonio, erum við að verða vitni að því að spár manna eins og Steve Kerr eru að verða að veruleika. Meistarar Miami eru einfaldlega bensínlausir.

Wednesday, May 21, 2014

Meistararnir kláruðu erfitt verkefni af fagmennsku


   Einvígi Indiana og Miami fer dásamlega af stað. Indiana kláraði fyrsta leikinn af þvílíkri fagmennsku og var í bullandi séns með að fara 2-0 yfir til Miami. Gallinn er bara sá að meistararnir tapa næstum aldrei tveimur leikjum í röð og hafa nú svarað síðustu tíu töpum sínum í úrslitakeppni með því að vinna næsta leik ef við munum það rétt.

LeBron James og Dwyane Wade voru ekki á því að niður til Miami undir 0-2 og skoruðu síðustu 20+ stig Miami í fjórða leikhlutanum. Stórleikur stjarnanna í lokin var þó ekki það sem skóp 87-83 útisigur Miami. Það var stórbættur varnarleikurinn sem gerði það.

Miami-menn voru frekar passífir í fyrsta leiknum, en í gærkvöldi réðust þeir á hvern vegg og veltu eins og glorsoltin tígrisdýr. Meðan menn eins og David West og Lance Stephenson fengu að skoppa boltanum á milli sín í teignum eins og þeir væru í borðtennis í fyrsta leiknum, skrúfaði Miami vel fyrir svoleiðis í gær og spilaði Miami-vörn eins og þeir orðuðu það.

Chris Bosh verður alltaf eins og vændiskona í kirkju þegar hann spilar við Indiana. Hann hættir að geta gefið Miami það sem hann gerir best þegar hann þarf að eyða orku í að slást við þá Hibbert og West í teignum.

Bosh er með 9 stig, 4 fráköst, 38% skotnýtingu og er 1 af 9 í þristum í fyrstu tveimur leikjunum gegn Indiana. Það eru ekki fallegar tölur fyrir mann sem er með meira en tvo milljarða króna í árslaun, en ef vel er að gáð, þurfa þessar döpur skýrslur ekki að koma á óvart.

Bosh er nefnilega nánast alveg á pari við frammistöðu sína í þessu sama einvígi í fyrra, þar sem hann skilaði 11 stigum, 4 fráköstum og 38% skotnýtingu í leikjunum sjö gegn Indiana. Þetta er með ólíkindum og ein af ástæðunum fyrir því að Indiana kann svona vel við að mæta Miami. Þriðja hjól liðsins dettur af um leið og flautað er til leiks.

Á meðan Bosh er að spila eins og ræfill, en Dwyane Wade hinsvegar að spila eins og engill. Hann er að vísu farinn að vanda skotvalið áberandi meira en hann gerði, en það verður ekki af honum tekið að hann er að skila flottum tölum. Hann er með 25 stig og 65% skotnýtingu í fyrstu tveimur leikjunum við Indiana. Það hjálpar.

Fáir hafa trú á því að Indiana geti unnið þetta einvígi þó liðið hafi spilað svona vel í fyrstu tveimur leikjunum. Það má samt ekki taka það af leikmönnum Miami að þeir sýndu gríðarlega seiglu þegar þeir kláruðu leikinn í gær og jöfnuðu metin í einvíginu. Það getur vel verið að þeir séu sigurstranglegri, en það hefði verið bölvanlegt fyrir þá að lenda 0-2 undir.

Í staðinn eru LeBron og félagar strax búnir að stela heimavallarréttinum fræga, sem Indiana púlaði fyrir í allan vetur. Fá hugtök eru afstæðari en hugtakið heimavallarréttur. Það sýndi sig í lokaúrslitaeinvígi San Antonio og Miami í fyrra að heimavöllurinn skipti gríðarlegu máli.

Á hinn bóginn er hægt að halda því fram að þegar lið eins og Miami eiga í hlut, skipti hann engu fjandans máli - betra liðið vinni bara einvígið hvort sem það er með heimavöll eða ekki.

Heimavöllur - sveimavöllur?

Við skulum sjá til í lokaúrslitunum.

=> P.s. - næsti leikur í einvíginu verður í Miami á laugardagskvöldið klukkan 00:30 og verður sýndur beint á Stöð 2 Sport.

Wednesday, May 14, 2014

Meistararnir eru ekkert rosalega sannfærandi:


Vissirðu að Dwyane Wade er ekki lengur næstbesti leikmaður Miami Heat?

Við föttuðum þetta allt í einu þegar við fórum að hugsa um hvað Miami (mínus LeBron James) er að spila illa. Þegar við sjáum meistarana láta miðlungslið Nets löðrunga sig aftur og aftur. Ef ekki væri fyrir ofurmannlega frammistöðu LeBron James í gærkvöldi, væri staðan í þessu einvígi 2-2.

Næstbesti leikmaður Miami átti ekkert sérstakan leik í gær, en hann skoraði nú samt þristinn sem ísaði þetta í lokinn. Við erum auðvitað að tala um Chris Bosh.

Bosh þessi hefur ekki alltaf verið hátt skrifaður hjá okkur og verður það ekki héðan af, en hann er óhemju mikilvægur Miami á báðum endum vallarins og þegar við förum að pæla í því, er langt síðan hann tók stöðu Dwyane Wade sem næstbesti leikmaður liðsins.

Manstu þegar Dwyane Wade var einn af fimm bestu leikmönnum NBA deildarinnar í nokkur ár? Við munum eftir því. Og það er ekki síst þegar við rifjum það upp, sem við áttum okkur á því hvað Wade hefur gjörsamlega hrunið sem leikmaður. Ekki kannski eins og Kevin Garnett, en ekki langt frá því.

Og í framhaldi af þessari pælingu - er eðlilegt að fólk hugsi: Er þetta Miami-lið þá einhver meistarakandídat? Með svona spilamennsku? Og það sem meira er - verður þetta lið þá einhver meistarakandídat á næsta ári og árunum eftir það?

Wade er alltaf lengur og lengur á felgunni og þeir varamenn og aukaleikarar sem Spoelstra treystir á í þessu liði eru bara að verða of gamlir.

Okkur grunar að Pat Riley sé með eitthvað í pípunum á næstu 18 mánuðum.

Og vitið þið hvað? Það verður að vera eitthvað mjög gott.


Friday, June 14, 2013

Draugsýn: Wade sýnir listir sínar í fjórða leiknum



Tískuhornið: LeBron James í leik fjögur

























Fötin skapa manninn segja þeir. Kannski er eitthvað til í því. LeBron James hristi aðeins upp í tískumógúlum í gær og mætti hrikalegur í kamó í fjórða leikinn í San Antonio. Nú er meira en líklegt að það hafi verið tískuráðunautur hans sem klæddi hann í þennan galla, en hann er samt skömminni skárri en viðbjóðurinn sem Dwyane Wade er búinn að vera að bjóða upp á að undanförnu.

Fötin hans Wade hafa verið svo slæm að það eru góðar líkur á að sé bein tenging milli larfanna utan á honum og lélegrar spilamennsku hans. Það er alltaf svo skrítið að sjá milljarðamæringa klæða sig eins og vitleysinga. Wade hefur oftar en einu sinni klætt sig eins og hann hafi vaknað allsber á lóðinni hjá Hrafni Gunnlaugssyni eftir gott partý og hlaupið upp í Verðlista á Laugalæknum til að klæða sig.

Það er rokk í þessum galla hans LeBron James. Meira af þessu. Þeir halda þá kannski áfram að spila eins og menn.

Wednesday, June 12, 2013

Eins og að éta svefnpoka


"Ég verð að gera meira. Þetta er svo einfalt. Ég verð bara að gera meira. Ég ætla ekki að vera með neinar afsakanir. Ég verð að vera betri."

Þetta sagði LeBron James á fjölmiðlafundinum í nótt, eftir að Miami-liðið hans var tætt í sundur í Texas eins og fórnarlömbin í keðjusagarmyndinni sem kennd er við ríkið risavaxna.

En það var ekki Leðurfésið fræga sem mundaði sögina að þessu sinni. Það voru menn að nafni Neal og Green. Hljóma kannski meira eins og barnabókahöfundar eða sápuframleiðendur, en treystið okkur, þið viljið ekkert fokka í þessum gaurum.

Þetta er alveg rétt sem þú segir, LeBron James. Þú verður að gera meira. Verður til dæmis að byrja á að skora yfir tuttugu stig í eins og einum leik. Þetta er ekki diss á LBJ, hann duglegur við að skapa fyrir félaga sína, en nú þarf hann að gera meira sjálfur.

Kaldhæðnislegt að sjá að San Antonio er að mörgu leyti að beita sömu varnartaktíkinni á LeBron James og það gerði þegar hann mætti til Texas með Cleveland-liðið sitt fyrir fimm árum og var slátrað.

Lokka hann til að skjóta, loka á keyrslu á körfuna, fara undir hindranir og sjá til þess að sá sem kemur í hljálpina sé svo rútíneraður að hann geti gert það með bundið fyrir augun.

Þó Kawhi Leonard sé kannski ekki alveg jafn góður varnarmaður, er hann með talsvert ferskari lappir, lengri handleggi og er miklu yngri en Bruce Bowen var þegar hann var að eltast við James árið 2007. Svo fær hann góða hjálp og James er með öllu meinaður aðgangur að körfunni þessa dagana.

Og þá byrjar hann að skjóta, en skotin eru bara ekki að detta. Ekki frekar en hjá hinum stjörnunum í liði Miami. Það er alveg morgunljóst að þetta einvígi fer ekki aftur til Flórída ef LeBron tekst ekki að hrista þetta af sér

Þvílík synd að svona fínn leikur hjá Mike Miller sé að fara í súginn. Aukaleikarar Miami komu ferskir inn með ágætis hluti, en Stjörnurnar voru bara ekki með þetta að þessu sinni.

Við reiknuðum ekki með því að San Antonio ætti eftir að rótbursta Miami á nokkrum tímapunkti í einvíginu, en það gerðist í nótt. Rétt eins og gerðist í leik tvö í Miami, hrökk heimaliðið í gang í síðari hálfleik og keyrði andstæðinginn gjörsamlega í kaf.

Sigur Spurs í nótt var enn meira sannfærandi en hjá Miami í leiknum á undan og þó leikmenn grípi í klisjurnar og segi að þetta hafi bara verið einn leikur, er klárt að þeir gleyma ekkert hvernig þeir voru burstaðir - áttu ekki séns.

Það er svo gaman að sjá körfuboltasöguna skráða til bókar í beinni útsendingu og við fengum öll að verða vitni að slíku í nótt þegar Danny Green (27 stig, 7-9 í þristum) og Gary Neal (24 stig, 6 þristar) skutu Miami í kaf.

Hér er verið að spinna mjög skemmtilegan söguþráð.

Stórleikur beggja hefði ekki getað komið á mikið betri tíma, því Tony Parker teygði eitthvað á sér aftanvert lærið og gat ekki beitt sér að fullu í sóknarleiknum.

Það er auðvitað hrikalegt fyrir Spurs ef meiðsli Parker reynast alvarleg. Ef hann missir úr leiki eða verður 70% það sem eftir er, minnka sigurlíkur Spurs til muna. Parker er algjör lykilmaður og San Antonio má við því að missa hann eins og Miami má við að missa LeBron James. Ekki, sem sagt.

Við sögðum ykkur að Miami hefði unnið leikina á eftir tapi með um 22 stiga mun að meðaltali síðan um áramótin. Nú reynir á þennan fídus hjá þeim. Þeir verða að koma brjálaðir í næsta leik og taka við taumunum í einvígnu á ný.

Það var meiri kraftur í San Antonio í nótt og Miami verður að mæta honum. Þetta einvígi er vissulega galopið í báða enda en nú er það Spurs sem er komið með keflið. San Antonio hefur aldrei lent undir í lokaúrslitaeinvígi og virðist ekki ætla að gera það.

Magnað að Spurs hafi þarna bókstaflega hraunað yfir meistarana þrátt fyrir að fá aðeins 25 stig samtals frá þríeykinu sínu Duncan, Parker og Ginobili. Við eigum nú eftir að sjá það að Danny Green haldi áfram í svona lygilegu stuði (12 af 14 í þristum í síðustu tveimur leikjum) og það eru góðar líkur á að Spurs muni þurfa á toppleik að halda frá a.m.k. tveimur aðalleikurum sínum til að klára næsta leik.


Jú, jú, hann LeBron James er í vandræðum í sókninni, ekkert er augljósara. Nú reynir á Miami, þjálfarateymið og James sjálfan að rífa sig upp úr þessari lægð undir eins.

LeBron skoraði tuttugu stig eða meira í yfir þrjátíu leikjum í röð í vetur, svo þið sjáið glöggt að þrír leikir í röð undir tuttugu stigunum er ekki eitthvað sem gerist á hverjum degi hjá honum.

James er í vanda, Bosh kemur og fer eins og sagði í laginu, en mikilvægasta atriðið hjá Miami - og breytan sem bókstaflega ræður úrslitum í þessu einvígi að okkar mati - er spilamennska Dwyane Wade. Hann er aðeins hálfur maður og við ætlum nú bara að slá því föstu hér og nú að Miami getur ekkert varið titil sinn með Wade svona slappan (á hans mælikvarða).

Tölfræðin hjá honum í þriðja leiknum var ekkert léleg svo sem (16 stig, 5 stoð, 4 stolnir - 7-15 í skotum) en hann var slappur í vörninni og drengurinn er bara engan veginn hann sjálfur.

LeBron James hefði feginn þegið hjálp frá manni eins og Dwyane Wade þegar San Antonio var að lúskra á honum í lokaúrslitunum fyrir fimm árum.

Hann þæði hana líka núna.

Mike Miller, Ray Allen, Mario Chalmers - þessir gaurar geta skotið eins og englar í næstu leikjum en það hefur ekkert að segja ef stóru byssurnar eru ekki að dansa.

Við reynum alltaf eftir fremsta megni að forðast stór dramaköst í svona úrslitaseríum, af því hlutirnir eru svo svakalega fljótir að breytast.

Að því sögðu, getur Miami lent í bullandi vandræðum í þessari rimmu ef eitthvað fer úrskeiðis í næsta leik. Þá verða engir sénsar, þá þýðir ekkert fyrir stjörnurnar að vera í ruglinu.

Hugsið ykkur. Tim Duncan og San Antonio liðið hans þarf ekki annað en að halda sér í 50% vinningshlutfalli í næstu leikjum, þá verður það meistari í fimmta sinn. Tveir heimaleikir og tveir útileikir, ef þetta fer alla leið. Magnaður fjandi.

Við svitnum þegar við hugsum um pistilinn sem við þurfum að skrifa ef Spurs vinnur enn eina fjandans ferðina, ekki að við höfum eitthvað á móti því, þannig séð.

Þið munið að við afskrifuðum San Antonio sem meistarakandídat fyrir löngu síðan hér á vefsvæðinu og því verður það ansi stór biti að kyngja ef Spurs klárar þetta.

Sennilega eins og að éta svefnpoka.

Friday, June 7, 2013

Draumabyrjun á lokaúrslitaeinvíginu


San Antonio átti draumabyrjun í úrslitaeinvíginu í nótt þegar það stal fyrsta leiknum í Miami með dramatískum 92-88 sigri á heimamönnum. Tony Parker stal senunni og innsiglaði sigurinn með fáránlegri sigurkörfu fimm sekúndum fyrir leikslok.

Vonandi snýst umræðan eftir leikinn um eitthvað annað en að LeBron James hafi ekki skorað yfir 30 stig.  Hann var reyndar búinn að skora yfir 20 stig í tólf leikjum í röð áður en hann skilaði "bara" átján stigum gegn Spurs í nótt (og átján fráköstum og tíu stoðsendingum), en hann var líka ekki að spila á móti liðum þjálfuðum af Gregg Popovich.

Nei, umræðan ætti að snúast um það hvað þessi sigur er rosalega mikilvægur fyrir San Antonio eftir alla þessa hvíld - og hvað Tony Parker er búinn að líma nafn sitt í sögubækurnar, hafi hann ekki þegar verið búinn að því.

Við værum að gera lítið úr leik hans ef við gerðum ekki annað en að hrósa honum fyrir sigurkörfuna, sem auðvitað hafði eitthvað með heppni að gera.

Snúningskarfan sem hann skoraði rétt á undan, leikstjórn hans og sú staðreynd að hann tapaði ekki einum einasta bolta í leiknum, segja meira um frammistöðu hans. Þetta er bara snillingur.

Það var ekkert annað en upplifun að horfa á þessi lið kljást og það má ekki ein einasta amma eða antísportisti missa af restinni af þessu einvígi.

Áhugavert að sjá Dwyane Wade spila miklu, miklu betur en hann gerði í helmingnum af leikjunum gegn Indiana. Virkaði ekki mikið að honum í þessum leik. Chris Bosh? Bleh.

Chris Bosh er Chris Bosh. Við setjum spurningamerki við öll þessi langskot hans, en það er engin tilviljun að hann sé að taka þau. San Antonio vill að hann taki þau - og Spoelstra þjálfari hans treystir honum til að taka þau. Annars væri hann ekki að taka þau hvað eftir annað, hvað sem þér finnst svo um það.

Við værum auðvitað ekki að tala um þetta ef hann hefði sett eitthvað af þeim niður, sérstaklega það síðasta.

Það hlýtur að vera áhyggjuefni fyrir Miami hvað San Antonio bjó til mikið af opnum þriggja stiga skotum og ef þau hefðu verið að detta betur hjá Spurs, hefði þessi leikur kannski ekki verið spennandi.

Risakúdós verður auðvitað að renna til Tim Duncan sem skilaði 20/14/4/3 leik. Hinn 37 ára gamli öðlingur, er næstelsti leikmaður í sögunni til að skila 20/14 leik í lokaúrslitum (Kareem). Snillingur. Algjör snillingur.

Og það er alveg mannlegt að halda með honum í síðasta dansinum, þó hann hafi verið í ljótri skyrtu á blaðamannafundinum.

Við erum örugglega að gleyma einhverju, en einvígið er rétt að byrja og nægur tími til að snúa við hverjum steini næstu daga (og lauma jafnvel inn nokkrum mínútum af svefni jafnvel - #Immit)

Bæði lið eiga eftir að gera einhverjar breytingar milli leikja og eitthvað segir okkur að skákin sé bara rétt að byrja.

Þessi snilldarleikur í nótt var stórkostleg byrjun á þessu einvígi og lofar gríðarlega góðu fyrir framhaldið.

Það má vel vera að yfir 70% liða sem vinna leik eitt í lokaúrslitum landi titlinum, en það dugði Oklahoma nú skammt í fyrra.

Kannski voru Miami-menn dálítið lúnir í fjórða leikhlutanum í nótt eftir Maraþonviðureignina við Indiana, en það er þá þeim sjálfum að kenna.

Gerðu okkur þann greiða að missa ekki af leik tvö. Það er ekki bjóðandi.

Þvílík gargandi snilld sem þessi íþrótt getur verið.

P.s. - Kíktu á Hlaðvarpssíðuna, þar er komin smá upphitun fyrir úrslitaeinvígið (13. þáttur).

Sunday, June 2, 2013

Miami og Indiana mætast í hreinum úrslitaleik


Það ræðst ekki fyrr en á mánudagskvöldið hvort það verður Miami eða Indiana sem mætir San Antonio í úrslitaeinvíginu um meistaratitilinn í NBA.

Það á ekki að koma neinum hrikalega á óvart að þetta fari í oddaleik. Indiana var þegar búið að vinna tvo leiki gegn Miami og bætti einum við í nótt með góðum 91-77 sigri á flotta heimavellinum sínum. Ekki kom það okkur neitt sérstaklega á óvart.

Það sem kom okkur á óvart, var hinsvegar blóðlaus frammistaða Dwyane Wade og Chris Bosh. Enn eina ferðina. Meiðsli eiga þarna einhvern þátt, en okkur er alveg sama. Wade og Bosh eru í besta falli tálbeitur eins og þeir eru að spila núna - eru inni á vellinum til að draga athyglina frá LeBron James.

James konungur hefur oft átt betri leik en í nótt, sem segir sína sögu um standardinn sem hann hefur sett fyrir sjálfan sig og þarf helst að toppa í hverjum leik.

98% af leikmönnum deildarinnar myndu gráta af gleði ef þeir næðu að skora 29 stig, hirða 7 fráköst og gefa sex stoðsendingar með um 50% hittni. Hjá James heitir þetta bara bleh leikur.

 James skaut 48% í nótt, en restin af liðinu 26%. Miami endaði með 36% skotnýtingu í leiknum, sem er það versta í allan vetur í deildakeppni eða úrslitakeppni.

Ef þessar svokölluðu stórstjörnur í Miami verða að taka hausinn út úr ristlinum á sér og fara að spila eins og menn ef þeir ætla ekki í sumarfrí. Spilamennskan sem þeir eru að sýna í undanförnum leikjum er grátleg.

Chris Bosh er með sex stig að meðaltali í síðustu þremur leikjum, þar sem hann hefur aðeins hitt úr fjórum af 21 skoti utan af velli. Viltu heyra annan? Hann nær ekki fjórum fráköstum að meðaltali í leik í einvíginu. Hann er 211 sentimetra hár og vegur um 110 kíló.

Dwyane Wade hefur verið í svipuðu rugli. Í síðustu þremur leikjum hefur hann hitt úr 11 af 34 skotum sínum ( 33%) og skilar innan við tólf stigum að meðaltali í leik. Þeir Bosh og Wade eru samanlagt með 35 milljónir dollara í árslaun. Bosh eilítið hærri laun en Wade - þau sömu og LeBron James upp á krónu - 2,15 milljarða króna á ári. Og hækkar í launum á næsta ári. Umtalsvert.

Það getur vel verið að Wade sé að drepast í hnénu og Bosh sé aumur í ökklanum sem hann sneri um daginn - okkur er bara alveg sama. Svona spila meistarar ekki, enda er nákvæmlega enginn meistarabragur á Miami í síðustu þremur leikjum. Enginn.

Þeir Wade og Bosh skoruðu aðeins 15 stig í sjötta leiknum í gær og það er það lægsta sem þeir hafa skorað samanlagt síðan Bosh (og LeBron James) gekk í raðir Miami. Eldra metið var 17 stig og það jöfnuðu þeir í þarsíðasta leik, svo það fer ekki fram hjá nokkrum manni að hér er eitthvað að.

Eins og við höfum áður sagt, verður auðvitað að gefa varnarleik Indiana plús fyrir eitthvað af þessu, en hann einn og sér á ekki að geta eyðilagt leik Miami.

Sólstrandargæjarnir skoruðu ekki nema fimm sinnum undir körfunni í leiknum og hafa aðeins einu sinni í vetur skorað færri körfur þar. Það var að sjálfssögðu á móti Indiana sem það gerðist, nánar tiltekið í janúar.

Indiana spilaði ljómandi vel í sóknarleiknum í nótt með Paul George fremstan í flokki. Pilturinn skoraði 28 stig og hitti úr 11 af 19 skotum sínum annan leikinn í röð. Hann hirti auk þess 8 fráköst og gaf 5 stoðsendingar.

Roy Hibbert vinur hans var líka frábær með 24 stig og 11 fráköst, en það er nokkurn veginn meðaltalið hans í einvíginu.

Þetta var fimmti leikurinn í röð sem Hibbert fer yfir 20 stig og er það í fyrsta skiptið í vetur sem hann nær því.

Hann skoraði einu sinni 20 stig eða meira í fjórum leikjum í röð í haust, en þar fyrir utan voru bara einn og einn 20 stiga leikur á stangli hjá honum. Gott að spila á móti Miami.

Nú er ljóst að við förum í hreinan úrslitaleik í þessu einvígi - leik sjö í Miami á mánudagskvöld.

Ef tölfræðin er skoðuð, kemur í ljós að heimaliðið er með afgerandi betri árangur en útiliðið í þessari stöðu. Heimaliðið hefur unnið tæp 80% af öllum oddaleikjum sem spilaðir hafa verið í sjö leikja seríum í NBA (89-112). Á hinn bóginn er reyndar ekki langt síðan útiliðið vann sigur í oddaleik, því Chicago lagði Brooklyn á útivelli í eina oddaleiknum sem verið hefur í úrslitakeppninni í ár.

Miami hefur unnið þrjá af sex oddaleikjum sem það hefur tekið þátt í, en þar af fóru fimm þeirra fram á heimavelli liðsins. Síðasti sigur Miami í oddaleik kom gegn Boston Celtics í úrslitum Austurdeildarinnar í fyrra. Þessu er öfugt farið hjá Indiana, sem hefur unnið tvo en tapað þremur oddaleikjum og voru þeir allir á útivelli.

Miðað verið frammistöðu liðsfélaga LeBron James í síðustu leikjum, mætti ætla að Miami þurfi á ofurmannlegu framlagi að halda frá honum á mánudagskvöldið. Hann hefur þrisvar sinnum farið í oddaleik á ferlinum, tapaði í tvígang með Cleveland á útivelli en vann áðurnefnt einvígi við Boston fyrir ári.

James hefur skorað yfir 34 stig að meðaltali í leik í oddaleikjum á ferlinum og er það hæsta meðaltal í sögu deildarinnar ef miðað er við fleiri en einn leik spilaðan.

Þetta voru nokkrir tölfræðimolar sem við fengum að láni frá ESPN. Þessar tölur skipta auðvitað ekki nokkru máli þegar komið er í leikinn sjálfan á mánudagskvöldið, en úrslitin í nótt þýða að það er komin upp alveg ný staða í einvíginu í okkar huga.

Indiana getur unnið það.

Guttarnir hjá Pacers hafa verið að elta allt einvígið, en nú eru þeir allt í einu búnir að ná meisturunum og þá blasir við að taka fram úr þeim. Það er erfitt en þægilegt að elta, en allt önnur ella að taka fram úr. Aðeins hugrakkir og skapfastir menn geta klárað svoleiðis - ekki síst á útivelli.

Á pappírunum á Miami að vinna þennan oddaleik vandræðalítið og mun eflaust gera það, en þegar þú ert kominn í hreinan úrslitaleik, má ekkert klikka.

Öll pressan í einvíginu er nú farin af Indiana og hleðst á Miami.

Hugsið ykkur bara. Hvað í fjandanum ætlar Miami að gera ef svo ólíklega vildi til að LeBron James myndi nú eiga skítaleik á mánudaginn? Akkúrat - þeir væru (mök)!

Við skulum þvi segja að allt geti gerst af því þetta er oddaleikur. Það er alltaf mjög spes andrúmsloft þá sjaldan að spilaðir eru hreinir úrslitaleikir í NBA deildinni.

Nánast allir sem fylgjast eitthvað með spáðu Miami í úrslitin (eða lengra) en nú er sá möguleiki allt í einu kominn upp á borðið að það komist ekki í úrslit líkt og tvö síðustu ár.

Hugsið ykkur hvað sögusviðið breytist gígantískt ef meistararnir detta út. Indiana og San Antonio í úrslitum? Það væri eins og Njarðvík-Skallagrímur - enginn LeBron og markaðsdeildin færi í þunglyndi. Út frá körfuboltasjónarmiðinu væri samt ekkert að því, þó hinn möguleikinn sé meira sexý.

Það hefur aldrei gerst að lið hafi farið óverðskuldað í lokaúrslit. Menn þurfa að vinna fyrir því og guttarnir í Indiana eru búnir að vinna sér inn fyrir þessum séns. Nú er bara að sjá hvort þeir hafa pung í að taka hann. Þetta eru leikirnir sem við borgum fyrir að fá að sjá. Sagan skrifuð á staðnum.

Friday, May 31, 2013

LeBron James var eina stórstjarnan í Miami í nótt:


Ungt fólk um víða veröld hefði eflaust leiðst út í fíkniefnaneyslu og afbrot ef TNT-sjónvarpsstöðin hefði ekki sett móðu fyrir kjaftinn á LeBron James þegar hann húðskammaði félaga sína í Miami í nótt.



Við verðum eiginlega að hrósa James fyrir þolinmæðina, því meistararnir eru búnir að spila vel í einum leik í þessu einvígi. Og um leið einum leik í úrslitakeppninni. Milwaukee var engin fyrirstaða í fyrstu umferðinni og Chicago meinaði Miami að spila vel í annari umferðinni.

James hefði átt að hrauna yfir félaga sína strax eftir leik eitt, þegar Miami sýndi strax að það var ekki að taka Indiana nógu alvarlega.

Það var aðeins í leik þrjú sem Heat spilaði af fullri hörku frá upphafi til enda (eða þangað til úrslitin voru ráðin), en þar fyrir utan hefur það ekki náð að kveikja í sér nema í mínútu og mínútu.

Við sáum aðeins af þessu í þriðja leikhlutanum í kvöld og þá fyrst og fremst í vörninni. Í sókninni var LeBron James í Cleveland-leik og jarðaði Indiana bara sjálfur. Þurfti ekki aðstoð við það. Hann er það góður, en þó það sé óhemju gaman að horfa á James spila í þessum ham, er það ekki vænlegt til árangurs til lengdar hjá Miami.

Indiana var fullkomlega inni í þessum leik þangað til í þriðja leikhlutanum og fór hrikalega illa með mörg dauðafæri í fyrri hálfleik. Við sáum þreytumerki á Pacers í síðari hálfleiknum í nótt.

Það getur meira en verið að Indiana nái að æsa sig upp í að eiga brjálaðan leik á laugardaginn og jafna þetta einvígi. En við sjáum liðið bara ekki vinna þessa seríu. Sjáum ekki að þessir strákar hafi trú á því og sjáum ekki að þeir hafi breidd til þess.

Við mældum það á vísindalegan hátt í nótt og hér eru niðurstöðurnar: Það er ENGIN breidd í liði Indiana.

Það er ekkert lið í NBA deildinni með jafn gagnslausan varamannabekk. Að minnsta kosti ekkert af liðunum sem komust í úrslitakeppnina.

Meira að segja varamenn Lakers og Memphis myndu líta vel út við hliðina á þessum sekkjum.

Þetta telur rosalega. Strákarnir í byrjunarliði Indiana eru óhemju duglegir og virðast næstum hafa endalausa orku, en það getur bara ekki verið að lið með engan bekk komist alla leið í lokaúrslit.

Eins manns liðið Cleveland frá 2007 kemur einna fyrst upp í hugann þegar við hugsum um lið í úrslitum með lélegan bekk, en það lið var líka með LeBron James í sínum röðum.

Indiana er sannarlega ekki með neinn LeBron James og enga súperdúperofurmegastjörnu, þó það sé með þrjá leikmenn á Stjörnuleikskalíberi í þeim Paul George (1 stjörnuleikur), David West (2) og Roy Hibbert (1, reyndar óverðskuldað, en samt).

Talandi um Paul George. Við verðum að koma einni pælingu að í sambandi við hann. Ekki vera þessi sem byrjar að drulla yfir Paul George ef Indiana tapar þessu einvígi. Það er ekki honum að kenna ef svo fer. Drengurinn er tuttugu og þriggja ára gamall!

Að okkar mati er George einn mest spennandi ungi leikmaðurinn í allri NBA deildinni. Já, hann tapar dálítið mörgum boltum og já, hann gæti verið betri skytta - já - hann er ekki fullkominn.

En sjáðu pakkann sem þessi drengur er að bjóða upp á. Hann er frábær varnarmaður, gerir allt á vellinum og á bara eftir að verða betri.

Hvernig heldur þú að þér hefði tekist til með að spila leikstjórnanda, bera ábyrgð á sóknarleiknum og dekka LeBron James í 40+ mínútur á hverju kvöldi þegar þú varst 23 ára gamall?

Einmitt.

Gerið okkur greiða. Ekki drullast út í Paul George.

Skammið heldur Frank Vogel fyrir að koma boltanum ekki oftar inn í teig og stjórn Indiana fyrir að geta ekki fjósast til að setja saman mannsæmandi varamannabekk.

Já, og skammaðu meinta bakverði Indiana, sem gleymdu að taka þátt í fimmta leiknum - hurfu.

Leit stendur enn yfir og farið verður nánar yfir málið í kvöldfréttum klukkan tuttugu.

Okkur dettur ekki í hug að spá fyrir um úrslitin í leik sex á laugardagskvöldið, en vonum satt best að segja að Indiana vinni, því það er alltaf gaman að sjá úr hverju stjörnurnar eru gerðar í hreinum úrslitaleikjum.

Það er samt fjandi líklegt að LeBron James verði að fá aðstoð frá fleiri mönnum en Udonis Haslem og Mario Chalmers í sóknarleiknum ef meistararnir ætla að loka þessari seríu eins og menn.

Það er helvíti dýrt að menn sem þiggja 38 milljónir dollara (rúmlega 4,6 milljarða króna) í laun á ári skuli vera að skila sex körfum samanlagt í jafn þýðingarmiklum leik.

Gefum Dwyane Wade smá slaka því hann er meira en augljóslega í hakki, en Chris Bosh... hvað er hægt að segja um þann mann?

Bara ef til væri lið sem gæti lamið Miami út í horn og laðað fram það allra besta í meisturunum. Þetta eru óraunhæfar kröfur hjá okkur, en við gerum kröfur til besta körfuboltaliðs í heimi - alveg sama hvað það heitir.

Friday, May 24, 2013

Sólstrandargæjarnir eru hrikalegir


Sólstrandargæjarnir LeBron James og Dwyane Wade hjá Miami skelltu sér á ströndina á dögunum. Eins og sjá má á myndinni, steingleymdu þeir alveg að vera góðu í formi(!)

Munaður fyrir þessa ofuríþróttamenn að fá að slappa af í sólinni á Suðurströnd í nokkra daga milli leikja. En nú er alvaran hafin. Miami leiðir 1-0 gegn Indiana í úrslitaeinvígi Austurdeildarinnar. Leikur tvö er í nótt klukkan hálfeitt og verður í beinni á Sportinu. Fyrsti leikurinn var frábær skemmtun, svo við hvetjum fólk til að missa ekki af þessum.


Aldarfjórðungs afmæli Miami Heat


Miami Heat er 25 ára um þessar mundir og því fannst okkur vel við hæfi að sýna ykkur þessa skemmtilegu mynd. Hún er frá því á að giska um 1990 og sýnir þrjá af byrjunarliðsmönnum Miami á fyrstu árum liðsins í deildinni.

Bleiknefjinn í forgrunni er Rony Seikaly, en hann var einmitt fyrsti nýliðinn í sögu Miami, tekinn í nýliðavalinu árið 1988.

Seikaly kom úr Syracuse háskólanum og var valinn númer níu í fyrstu umferð. Hann fæddist í Beirút og afrekaði meðal annars að setja fyrsta 30/20 leikinn í sögu félagsins. Síðar gerði hann gott mót sem plötusnúður.

Annar Syracuse piltur er vinstra megin á efstu myndinni, en það er leikstjórnandinn Sherman Douglas.

Honum náði Miami að stela í annari umferð nýliðavalsins árið 1990 og stóð hann sig svo vel að hann var valinn í úrvalslið nýliða það árið.

Douglas var strax á öðru ári sínu orðinn stigahæsti maður Miami og var þá eini leikstjórnandinn sem leiddi lið sitt í stigum, með rúm 18 að meðaltali í leik.

Hann var vægast sagt skrautlegur leikmaður, sinnti vörninni illa og var sérfræðingur í að gefa sirkussendingar á félaga sína.

Þriðji maðurinn á myndinni og um leið sá frægasti, er stórskyttan Glen Rice sem stendur uppi á trukknum. Rice leiddi Michigan til sigurs í háskólaboltanum árið 1989 og var í kjölfarið tekinn númer fjögur í nýliðavalinu í NBA.

Rice byrjaði ekki með neinum látum og skoraði ekki nema um 13 stig á nýliðaárinu og hitti ekki nema úr tæplega 25% þriggja stiga skota sinna.

Það átti nú heldur betur eftir að breytast, því Rice var 40% þriggja stiga skytta yfir ferilinn.

Menn voru ekki eins duglegir að skjóta fyrir utan í þá daga eins og núna, en Rice var yfirleitt ein viljugasta langskytta deildarinnar.

Rice skoraði mest tæp 27 stig að meðaltali í leik þegar hann var 29 ára gamall, en þá var hann reyndar á sínu öðru ári með Charlotte Hornets eftir að hafa spilað fyrstu sex árin í Miami.

Hann afrekaði síðar að verða bæði þriggja stiga kóngur um Stjörnuhelgina í Phoenix árið 1995 (þegar liðsfélagi hans Harold Miner varð einmitt troðkóngur) og verðmætasti leikmaður Stjörnuleiksins 1997 sem haldinn var í Cleveland.

Þar setti hann met yfir flest stig í einum leikhluta í Stjörnuleik þegar hann setti 20 í þriðja leikhluta.
Þrisvar var hann valinn í Stjörnuliðið og tvisvar í úrvalslið deildarinnar - einu sinni í annað og einu sinni í þriðja.

Rice á stigametið í einum leik hjá Heat - 56 stig - sett í apríl árið 1995 í leik gegn grönnunum í Orlando. Hann hitti þá úr 20 af 27 skotum sínum og 7 af 8 þristum. Að lokum má geta þess til gamans að Rice náði einu sinni að verða NBA meistari, en það var á aldamótaárinu þegar hann var varamaður hjá Los Angeles Lakers.

Miami liðið var skiljanlega afleitt á þessum tíma og vann ekki nema 15 og 18 leiki á fyrstu tímabilunum í deildinni.

Leiðin lá hinsvegar alltaf upp á við og strax árið 1997 vann liðið 61 leik og komst í úrslit Austurdeildarinnar þar sem það lá fyrir meisturum Chicago Bulls.

Miami lið þeirra Alonzo Mourning og Tim Hardaway undir stjórn Pat Riley náði aldrei að fara alla leið þrátt fyrir að vera mjög gott, en það var næsta kynslóð sem kom Miami endanlega á kortið.

Allt byrjaði það þegar félagið tók Dwyane Wade í nýliðavalinu og síðar náði Pat Riley að lokka Shaquille O´Neal á Suðurströndina.

Það sem á eftir kom stendur svo í sögubókum. Miami varð sem kunnugt er meistari árið 2006 eftir ótrúlegan sigur á Dallas (þar sem liðið lenti 2-0 undir og var hársbreidd frá því að lenda 3-0 undir) í lokaúrslitum.

Restina af sögunni þekkja allir og nú reyna Dwyane Wade, LeBron James og félagar að halda upp á aldarfjórðungsafmæli félagsins með því að koma þriðja titlinum í hús í sumar.

Það yrði ekki amaleg afmælisveisla.

Friday, February 8, 2013

Ilmurinn af rósunum


Sumir halda að við búum við körfuboltakreppu um þessar mundir - og það er sumpart satt - leikurinn er að breytast mikið og miðherjar eins og við þekktum þá heyra nánast sögunni til. Háskólaboltinn er drasl og alvöru leikmönnum sem koma fram á sjónarsviðið á síðustu árum fer fækkandi - nýliðavalið færir liðum 2-3 leikmenn sem skipta máli og restin er í besta falli rulluspilarar.

Ef þú eyðir öllum þínum tíma í að velta þér upp úr því - og þeirri staðreynd að Michael Jordan og Hakeem Olajuwon eru hættir - ertu að missa af plottinu.

Sjáðu:



Þessir tveir leikmenn eru tveir af bestu körfuboltamönnum allra tíma - og þeir eru í sama liði - og þeir eru besta tvíeyki í NBA deildinni í dag.

Þeir gera hluti á borð við þessa sem þú sérð í myndbrotinu fyrir ofan stundum leik eftir leik. Og það er sannarlega ekki gefið að verða vitni að því.

Við hvetjum fólk til að gefa þessu gaum, staldra við og finna ilminn af rósunum, ef svo má segja.

Þessi tilþrif verða spiluð í NBA-stiklum eftir 20 ár og þá átt þú eftir að hugsa með þér hvað þeir hafi nú verið helvíti góðir og monta þig af því við syni þína og frændur að þú hafir nú horft á þá leika listir sínar leik eftir leik - þeir hafi nú verið betri en þessir pappakassar sem eru að spila í dag!

Thursday, November 15, 2012

Bledsoe mætir Wade


Dwyane Wade gekk ekki heill til skógar í Los Angeles í gær og hefði ef til vill átt að hvíla.
Clippers var alveg sama, sérstaklega Eric Bledsoe.


Saturday, June 16, 2012

Allt í járnum hjá Oklahoma og Miami eftir leik 2:


Það besta við annan leik Oklahoma og Miami - og hann var frábær líkt og sá fyrsti - var að Miami vann hann á útivelli og því er útlit fyrir að við fáum dásamlega seríu.

Einvígi þessara liða er þegar byrjað að líkjast klassík og til dæmis er gaman að geta þess að áhorfstölur á leik tvö voru þær hæstu sem sést hafa síðan í leik tvö hjá Lakers og Detroit árið 2004. Það veit á ansi gott, því við höfum meðal annars séð Lakers og Boston eigast við í tvígang í úrslitum á þessu tímabili.

Það þarf ekki að fjölyrða um gríðarlegt mikilvægi þessa sigurs hjá Miami á fimmtudagskvöldið.

Eins og verða vill var fólk búið að dæma Miami úr leik strax eftir fyrsta leik - og þó það hafi verið full mikið - er það ekkert leyndarmál að róðurinn hefði orðið ansi þungur fyrir Miami ef það hefði tapað.

Allt annað var að sjá lið Miami frá fyrstu mínútu í leik tvö. Miklu meiri grimmd, betri varnarleikur og í sókninni voru menn að keyra á körfuna.

Dwyane Wade átti betri leik en í fyrsta leiknum þó tölfræðin hrópi ekki á það, en hann var að beita sér meira en hann gerði í fyrsta leiknum. Við kölluðum eftir því að Wade réði úrslitum í þessu einvígi og skárri leikur frá honum breytti miklu.

Það var þó alls ekki bara skárri leikur frá Wade sem tryggði Miami þennan frábæra sigur. Chris Bosh skilaði loksins leik sem sómaði manni á helmingi launa hans, sem er betra en hann sýnir venjulega.

Bosh er að fá óhemju hrós fyrir leik sinn á fimmtudagskvöldið, sem er óþarfa meðvirkni, en það skipti auðvitað máli fyrir Miami að fá þessi fráköst og slútt frá honum, þó hann léti stundum fara illa með sig eins og kettlingurinn sem hann er.

Shane Battier heldur áfram uppi 17 stiga meðaltali sínu og fáránlegri nýtingu sinni úr langskotunum. Það er ekki glæsilegt að hugsa til þess hvar Miami væri án þessarar ofurframmistöðu Battier á báðum endum vallarins.

Hann er reyndar farinn að fara dálítið í taugarnar á bæði okkur og Kevin Durant. Höfum ekki tölu á því hve oft hann braut á Durant þegar hann var að lemja í hendurnar á honum um leið og hann reyndi að halda fyrir augun á honum.

Þú veist að maður er að standa vaktina þegar hann er farinn að fara svona í taugarnar á öllu og öllum. Það verður ekki tekið af Battier að hann er að standa sig vel og það er þessi Battier sem við vorum að hrósa Miami fyrir að næla sér í á sínum tíma.

LeBron James heldur einfaldlega uppteknum hætti og spilar eins og engill. Það var sérstaklega gaman að sjá hann setja niður erfitt skot og krítísk pressuvíti í blálokin.

Ansi margir hefðu haldið veislu ef vítin hans hefðu ekki ratað rétta leið og satt best að segja kom það okkur á óvart að þau hafi dottið niður hjá honum. Ekkert nema jákvætt um það að segja.

Oklahoma tapaði leiknum af því liðið gróf sér gröf strax í byrjun eins og það hefur gert leik eftir leik á heimavelli.

Að þessu sinni var gröfin of djúp, þó hafi ekki munað nema hundshári í lokin að þeim tækist að fullkomna enn eina endurkomuna.

Kevin Durant er á hraðri leið í að verða mjög sérstakur leikmaður. Er þegar orðinn það raunar.

Það er í tísku að drulla yfir Russell Westbrook og ákvarðanatöku hans. Þetta er að hluta til réttmæt gagnrýni, en eins og allir þjálfarar segja - vilja þeir frekar hafa mann í sínu liði sem þarf að tjúna niður en upp.

Westbrook er einstakur leikmaður og á fáa sína líka. Hann á alltaf nokkur heilaprump og slæm skot, en Oklahoma mun halda áfram að lifa með því og Westbrook gerir alltaf fleiri góða hluti en slæma inni á vellinum. Hann er bara rétt skriðinn yfir tvítugt og á eftir að verða enn betri.

Fólk sem gleymir sér í því að gagnrýna hann þarf að slappa aðeins af og skoða hluti sem eiga til að gleymast, eins og baráttuandinn, krafturinn, úthaldið, kappið og varnarleikurinn sem Westbrook er að bjóða upp á í hverjum einasta leik. Hann á eftir að lenda á löppunum pilturinn, þó hann taki stundum hrikalegar dýfur.

Eitt fer dálítið í taugarnar á okkur hjá Scott Brooks þjálfara Oklahoma - og það er hvað hann er að láta Kendrick Perkins spila allt of mikið á kostnað Nick Collison.

Perkins tekur eitt og eitt frákast og setur góðar hindranir, en þá er það líka upptalið sem hann gefur Oklahoma í þessari seríu. Collison hentar miklu betur í bæði vörn og sókn gegn Miami að okkar mati, en við erum ekki þjálfarar auðvitað.

Nokkuð hefur verið talað um dóma sem féllu ekki með Oklahoma undir lokin á leik tvö og það er réttæt umræða.

Það var brotið á Westbrook þegar hann náði sóknarfrákasti undir körfunni og svo braut LeBron James klárlega á Kevin Durant þegar hann keyrði að körfunnin eftir endalínunni á öðrum tímapunkti þegar Oklahoma freistaði þess að jafna leikinn.

Það þýðir ekkert að velta sér upp úr þessu þó súrt sé. Þetta á eftir að jafnast út. Sannið til. Það besta við þessar villur eru viðbrögð Kevin Durant við þeim. Hann var margoft spurður út í þetta atvik eftir leikinn en beit bara í vörina á sér og sagði; "Ég hitti bara ekki úr skotinu." 

Svona segja bara alvörumenn og þessi viðbrögð hans eru til algjörrar fyrirmyndar. Bara, áfram með smjörið. Risa kúdós á þennan hægláta og auðmjúka snilling. Deildin er í góðum höndum með svona drengi á toppnum.

Nú er staðan í þessu frábæra einvígi því orðin 1-1 og næstu þrír leikir í Miami. Það er glæpsamlegt að þurfi að vera svona langt á milli leikja í þessu, en þá er bara meiri tími til analíserínga sem þessara.

Þetta einvígi lofar öllu fögru og mun standa undir því.

Áfram með hátíðina.

Wednesday, June 13, 2012

LeBron James er í kunnuglegri stöðu:


Við erum ekki bara að skrifa þetta til að geta búið til óhemju asnalega fyrirsögn með orðaleik. Við sögðum ykkur í gær að heilsa Dwyane Wade ætti eftir að ráða úrslitum í úrslitaeinvíginu - hvorki meira né minna.

Nú höfum við bara séð einn leik og hann fór eiginlega alveg eftir bókinni.

Durant og Westbrook voru rosalegir hjá OKC, en það hlýtur að valda Miami áhyggjum að þrátt fyrir að hafa fengið 29 stig frá Battier og Chalmers og þrátt fyrir aðeins 5 stig frá Harden hjá OKC - tapaði liðið samt.

Aftur að Wade. Hann er nákvæmlega eins og hann var í Boston seriunni. Er ekki með kraft í löppunum til að framkvæma þessar fimleikaæfingar sem hann sýnir okkur þegar hann er heill.

Hnémeiðslin hans eru bæði að koma niður á skotinu hans og gegnumbrotum og satt best að segja er bara dapurlegt að sjá Wade taka snúning, hætta við að skjóta af því hann losar sig  aldrei við varnarmanninn - og gefa svo boltann frá sér.

Það getur vel verið að Wade eigi eina aftöppun eða eina sprautu inni í þessu einvígi, en ef hann fær ekkert svoleiðis og heldur áfram að spila eins og hann gerði í fyrsta leiknum, á Miami ekki möguleika í Oklahoma.

Við erum með öðrum orðum að segja að Miami muni tapa þessu einvígi.

Það telst því miður vera spá og því verður áhugavert að sjá hvernig við jinxum OKC með þessari yfirlýsingu. Ætti að kosta liðið sigurinn í næsta leik og jafnvel meiðsli hjá Westbrook eða Durant.

En Dwyane Wade er ekki heill og við erum sauðnaut að hafa ekki fattað það strax. Hann er svona átján sinnum betri en þetta þegar hann er í lagi. Hrikalega leiðinlegt.

Af þessu að dæma verður LeBron James að (halda áfram) spila yfirnáttúrulega vel til að Miami verði með í þessu einvígi. Þetta verður bara eins og gamla góða Cleveland. LeBron á móti heiminum.

Tuesday, June 12, 2012

Vertu hipp og kúl eins og D-Wade


Öll hefur okkur langað að vera hipp og kúl á einhverjum tímapunkti í lífinu. Ef þú ert á þessum stað, hefurðu dottið í lukkupottinn.

Í dag er nefnilega hægt að klæða sig eins og ungverskur klámmyndaleikari - og fyrir lítinn pening - en falla samt inn í hópinn með fallega og vinsæla fólkinu.

Gleraugun eru auðvitað fyrsta skrefið og það sem við tökum fyrir fyrst. Það er nefnilega svo auðvelt, sjáðu.

Það er enginn maður með mönnum í dag nema vera með allt of stór og asnaleg gleraugu í andlitinu. Þau verða að vera með þykkri og nördalegri umgjörð og það má auðvitað alls ekki vera gler í þeim.

Dwyane Wade tekur þetta alla leið eins og þú hefur séð í úrslitakeppninni, þar sem fjölmiðlafundir eru líkari tískusýningum. Nú getur þú verið alveg eins og Wade.

Það eina sem þú þarft að gera er að fara í þrívíddarbíó (hafðu ekki áhyggjur, það eru allar bíómyndir í þrívídd svo fólk þurfi að fara á fjórðu framhaldsmyndina í öllum víddum) og fá þar til gerð þrívíddargleraugu.

Þegar heim kemur, lemurðu glerið úr og þú ert komin með illuð Wade-gleraugu fyrir smáaura.

Í næstu viku fjöllum við um hvernig hægt er að stela fötum af Hilmi Snæ á Kaffibarnum.

Wednesday, June 6, 2012

Hver missti vinnuna í kvöld?


Það er freistandi að koma með sleggjur eftir hvern einasta leik þegar svona mikið er undir. Við höfum aldrei hugmynd um hvar við munum enda þegar við byrjum að skrifa. Aðeins óljósa stefnu, grunnpælingu, sem oft fýkur reyndar út í buskann og verður að engu.

Og hvað vitum við eftir leik fimm í úrslitum austurs og vesturs?

Í vestrinu vitum við að San Antonio er allt í einu orðið bensínlaust og finnur ekki svör við Sefolosha á Parker. Það ætti að verða óhemju erfitt verkefni fyrir Oklahoma að slá San Antonio út, en við höfum á tilfinningunni að Spurs séu búnir að fatta að þeir muni ekki vinna þetta lið.

Venjulega myndu allir tippa á Gregg Popovich þegar sería er komin vel af stað. Þar er hann venjulega í essinu sínu og tekur lið úr úr öllu því sem þau vilja gera. En hann getur það ekki gegn OKC. Þeir eru bara of fljótir, of snöggir, of sterkir, of ungir og of fjandi góðir.

Austanmegin er komin upp nákvæmlega sama staða og í vestrinu eftir að liðið sem var ekki með heimavallarrétt vann fimmta leik á útivelli og sneri dæminu sér í vil. Eini munurinn á þessu er að gömlu hundarnir voru "litla" liðið í austrinu, en þeir höfðu heimavöllinn í vestrinu (Spurs).

Við skulum öll nota þetta tækifæri til að samgleðjast stuðningsmönnum Boston Celtics sem eru ófáir á Íslandi. Mikið hlýtur að vera stórkostlegt að horfa á það sem verður að teljast síðasti dansinn hjá þeim Rondo, KG, Allen og Pierce.

Þetta hefur oft á tíðum verið dálítið ljótt hjá Boston, svona eins og að horfa á Gussa í Fóstbræðrum og Egil Helga í sleik.

En það er ekki hægt annað en taka ofan fyrir gömlu meisturunum. Þeir eru þegar komnir fram úr björtustu vonum flestra ef ekki allra.

Á meðan okkur þykir full ástæða til að hrósa Boston, er ekki hægt annað en að segja nokkur vel valin orð um andstæðingana. Miami ruslaði Boston út úr úrslitakeppninni í fyrra með nokkuð sannfærandi hætti, en Boston til varnar var Rajon Rondo þá mikið meiddur og án hans gerir liðið ekkert fullorðins.

Vefur eins og NBA Ísland er byggður til að gefa út asnalegar yfirlýsingar sem frekar eru byggðar á tilfinningu en rökum - og ekki er verra ef yfirlýsingarnar bíta svo ritstjórnina í rassgatið. Lesendur hafa gaman af því. Við ætlum að koma með eina slíka hérna:

Erik Spoelstra missti vinnuna í kvöld.

Spoelstra hefur verið undir gríðarlegri pressu síðan hann tók við Miami, ekki síst eftir að heilaga þrenningin - Sólstrandagæjarnir - urðu til. Enginn þjálfari í NBA hefur verið undir pressu eins og Spoelstra.

Stóllinn hans Mike Brown hjá Lakers fer að hitna næsta vetur, en enn og aftur, það er ekkert miðað við Spoelstra.

Það er ómögulegt að segja hvað gerist i þessu einvígi. Gæti þess vegna alveg verið að Miami kæmi til baka og kláraði seriuna. Það breytir því ekki að Spoelstra missti starfið í kvöld. Þú tapar ekki svona leikjum á heimavelli og Spoelstra var útþjálfaður af Doc Rivers. Það er ekki séns að Spo haldi starfinu eftir þetta og aðeins meistaratitill lengir í snörunni hjá honum.

Miami þarf þjálfara sem heimtar og fær 100% virðingu leikmanna liðsins. Ekki mann til að sækja kaffi handa LeBron James.

Spoelstra á eftir að hafa vinnu í NBA næstu 30 árin, ekkert mál, en hann ræður ekki við að þjálfa þetta mjög svo illa samsetta lið.

Það er meira að segja freistandi að koma með yfirlýsingar varðandi Miami-liðið, en við ætlum að láta skynsemina ráða í þetta skiptið.

Segið okkur bara hvar, hvenær og hvernig allir þessir titlar sem Miami ætlaði að vinna koma.

Álit okkar á liðinu er í lágmarki núna. Chris Bosh var fjarri því eins mikið meiddur og auglýst var. Allt sem við höfum heyrt og lesið um meiðsli hans bendir til þess að hér séu alvarleg meiðsli á ferðinni. Bosh hinsvegar sló ekki feilpúst þær mínútur sem hann spilaði í kvöld og hirti ekki nema sex sóknarfráköst á 14 mínútum!

Við sögðum ykkur að þetta skrifaðist á Wade og við stöndum við það. LeBron James og aukaleikarar Miami eiga skilið að fá skammir, en við ætlum að beina úrgangnum í átt til Spoelstra og Wade.

Það leggur óþef af Dwyane Wade. Óþef af meiðslum, sem hann og Miami menn þora/vilja ekki auglýsa.

Wade spilaði illa framan af í einvíginu gegn Indiana og eftir skelfilegan fimm stiga og 2 af 13 leik í þriðju viðureign liðanna fór kappinn og lét tappa vökva af hnénu á sér.

Okkur langar að vita meira um þessa aftöppun. Og vita hvort hann var ef til vill sprautaður í leiðinni. Framhaldið hjá honum myndi nefnilega "meika sens" ef svo væri.

Wade var með 33 stig að meðaltali í síðustu þremur leikjunum gegn Indiana, en hefur heldur betur komið niður á jörðina með 22 stig og 45% skotnýtingu gegn Boston.

Þetta er bara lélegt. Sorry. Wade á að gera allt vitlaust á móti Boston og hann veit það sjálfur. Við sjáum aðeins eina og eina rispu frá honum í þessu einvígi - hann tekur aldrei yfir leikinn og dómínerar eins og hann gerði nánast í hverjum leik hérna í denn. Það er með ólíkindum. að hann skuli ekki nýtast Miami betur en þetta á þessum viðkvæma tímapunkti.

Þið sem voruð að furða ykkur á því hvernig LeBron James fagnaði sigrinum á Boston í úrslitakeppninni í fyrra (sjá mynd til hliðar) áttið ykkur kannski á því núna af hverju.

LeBron hafði jú ekki náð að slá risann út áður og það var honum þvi mjög sérstakt að vinna þetta einvígi.

En honum var fyrst og fremst létt að komast fram hjá þessum erfiða andstæðingi. Það er með ólíkindum að Boston skuli vera svona sterkt lið enn í dag, þó allir hafi talað um að þeir séu of gamlir allar götur síðan 2009. Mönnum ber að taka þetta lið alvarlega meðan leikmennirnir draga andann og standa í lappirnar.

Það er best að sjá hvað kemur út úr þessum undanúrslitum áður en við látum sleggjuna skella í gólfið.

En mundu að Spoelstra er búinn og Miami þarf að öllum líkindum að gera rótttækar breytingar nánustu framtíð. Það er dálítið þannig.