Popovich ræðir forsetakosningarnar

Tweet

Hugsandi fólk er enn í losti yfir því að bandaríska þjóðin hafi kosið sjálfsmiðaðan níðing og trúð til að taka við embætti forseta þar í landi. Þetta kemur körfubolta ekkert við, en körfuboltamenn og miðlar hafa séð ástæðu til að tjá sig um málið eftir niðurstöðu kosninganna í vikunni.

Þannig tóku Ernie Johnson og félagar í Inside the NBA á málinu. Shaq og Barkley voru dálítið hneykslaðir á niðurstöðunni en ætla að gefa forsetanum nýkjörna tækifæri til að sanna sig. Ernie Johnson bað Jesú Krist bókstaflega að hjálpa sér í beinni útsendingu TNT - hjálpa sér að vinna úr þessari niðurstöðu mála.

Það sem allir biðu hinsvegar eftir, var að heyra viðbrögð Gregg Popovich þjálfara San Antonio. Þeir vissu að þar gæti komið biti sem færi rakleitt í mest lesið. Og Pop olli ekki vonbrigðum frekar en venjulega. Hann lýsti yfir áhyggjum sínum og fordæmdi óábyrgar og níðskotnar yfirlýsingar forsetans í kosningabaráttunni, sem hann sagði að hefðu kostað hvaða barn sem er áralangt útgöngubann. Hann líkir Bandaríkjunum við Rómarveldi.

Fyrir þremur árum settum við fram tvíþætta spá. Fyrri hluti hennar spáði því að Trump yrði kjörinn forseti Bandaríkjanna. Fólk hló að okkur. Síðari hlutinn sagði að Trump yrði valdur að þriðju heimsstyrjöldinni í forsetaembættinu. Við vonum að fólk eigi líka eftir að hlæja að því.

Þegar Donald Trump er dauður.

Meistararnir sjá í mark

Tweet

Menn deila um það hvort körfubolti er einföld eða flókin íþrótt. Eftir leiki eins og fjórða leik Cleveland og Golden State í Ohio í nótt, er rosalega þægilegt fyrir fólk eins og okkur - sem hefur ekkert vit á körfubolta - að grípa einföldu útskýringarnar á lofti eftir leiki eins og fjórðu viðureign liðanna í úrslitunum í nótt.

Fyrir það fyrsta, hefur raunveruleikinn nú aftur tekið völd, eftir smá útúrdúr í þriðja leiknum á dögunum. Nú er Golden State aftur orðið "einfaldlega betra lið" en Cleveland. Það sýndu meistararnir í nótt með fagmannlega öruggum 108-97 sigri sínum í Cleveland og hafa því náð 3-1 forystu í seríunni.

Við vitum öll hvað það þýðir í sögulegu samhengi - það á ekki að vera hægt að tapa úrslitarimmu með slíka forystu, enda hefur engu liði tekist það. Okkur dettur ekki í hug að spá því að þetta Cleveland-lið verði fyrsta liðið til að hrista af sér þá Grýlu, því það er fátt í spilunum sem bendir til þess.

Ef þú lest NBA Ísland að staðaldri eða horfir á einvígið á Stöð 2 Sport, ertu löngu búin(n) að heyra þetta allt saman: Golden State er betra lið, með betri vörn, betri skyttur, betri liðsheild, meiri breidd, meiri takt, meiri Draymond, meiri Iguodala, meiri sögu og sigurvilja, betri rútínu og í alla staði þyngri katalóga í fræðunum.

Nei, líklega er fátt annað eftir en að segja: "Þeeett´er búið!" eins og maðurinn sagði.

Við erum samt ekki búin með þetta einvígi. Við eigum ekki bara eftir að sjá hvort og þá hvernig Golden State gengur frá málinu á heimavelli sínum á mánudagskvöldið, heldur eigum við eftir að sjá hvernig Cleveland ætlar að bregðast við þessari nöturlegu stöðu sem það finnur sig í núna. Og þegar við segjum Cleveland, erum við auðvitað að meina LeBron James, því ef við eigum að vera alveg heiðarleg, er okkur tæknilega alveg sama um restina af dæminu.

Restin af dæminu er ef til vill áhugaverð, þó ekki væri nema bara til að sjá hvernig menn eins og Kyrie Irving og Kevin Love klára þetta dæmi í ljósi mögulegra framtíðaráforma forráðamanna félagsins. Eiga þessir menn afturkvæmt? Eru þetta menn sem eru boðlegir kandídatar í að fara með LeBron James í frekari stríð og styrjaldir? Það kemur í ljós.

En athygli okkar er nær öll á James. Nú eru fjórtán þúsund blaðamenn byrjaðir að skrifa fjallræður sínar um hann og frammistöðu hans í einvíginu - og hvað verði næst á dagskrá. Það er óhjákvæmilegt. En þú ert að leita að þrumuræðum og hraunflóði um LeBron James hér á þessu vefsvæði, verður þú líklega að leita annað, en það þýðir ekki að við höfum ekki smá áhyggjur af honum.

Við erum ekki alveg með það á hreinu hvort þetta einvígi er búið að koma okkur á óvart eða ekki, svona í heildina. Það hefur komið okkur nokkuð á óvart hvað Golden State er búið að malla í gegn um þetta einvígi án þess að fá stöðuga ofurmannlega frammistöðu frá skyttunum sínum (sérstaklega Curry) þangað til í nótt. Við sem höfum horft á Curry skjóta allt og alla til andskotans í allan vetur erum enn alltaf vælandi ef hann skorar ekki fjörutíu stig og tíu þrista í hverjum einasta leik.

Það sem kemur okkur hinsvegar mest á óvart er hvað LeBron James er búinn að eiga erfitt uppdráttar í einvíginu, þrátt fyrir að vera að skila tölum sem enginn annar körfuboltamaður á jörðinni gæti boðið upp á í svona seríu.

Við reiknuðum alveg með því að skotið hans ætti eftir að detta inn og út í þessu, en við erum engan veginn að ná utan um það hvernig stendur á því að hann virðist oft ragur á keyra á körfuna, snýr sér við í loftinu og kastar boltanum út í loftið (stundum upp í stúku) og virðist ekki með nokkru móti geta klárað eins og maður undir körfunni. Aftur sáum við nokkuð áberandi dæmi um þetta í nótt.

Ef þú ætlar að vera týpan sem heldur því fram að James sé að koka á þessu, verður þú að fara eitthvað annað, en þú hann sé ekki að koka, er ekki allt eins og það á að vera. Það er mjög eðlilegt að menn geti átt erfitt með að slútta í teignum þegar menn eins og Bogut og Ezeli fylla hann, en þegar hann er fullur af mönnum sem eru á hæð við James og teljast ekki endilega skotblokkarar? Það er ekki eðlilegt.

Hvað eftir annað höfum við séð James keyra inn í traffík og eiga annað hvort skelfileg skot eða hreinlega láta verja þau frá sér. Það er ekkert eðlilegt við það. Það er eitthvað alveg nýtt. Og hér gildir einu hvort um er að ræða töpin ljótu í Oakland, sigurinn í leik þrjú eða tapið í nótt. James er bara ekki að dómínera í teignum eins og hann hefur (nánast) alltaf gert og það er morgunljóst að þessir erfiðleikar eru farnir að hafa áhrif á ákvarðanatöku hans.

James er maður sem setur niður tvö af hverjum þremur skotum sem hann tekur í teignum, það hefur alltaf verið jafn öruggt og hækkandi fasteignaverð, enda skaut hann þannig í allan vetur og alveg eins í úrslitakeppninni þangað til hann mætti ófreskjunni frá Oakland.

Hann er að skjóta 56,6% í teignum á móti Golden State, sem er ef til vill ásættanleg tölfræði fyrir venjulegt fólk undir þessum kringumstæðum, en afleit fyrir mann eins og LeBron James.

Þú sérð skotkortið hans í lokaúrslitunum hér til hliðar. Ekki stórt úrtak, en þetta skiptir máli, andskotinn hafi það.

Og áður en þú ferð að væla yfir því að það sé nú hægt að taka skot annars staðar en í teignum, verður þú að hafa hugfast að hann tekur alltaf megnið af skotunum sínum þar. Hefur alltaf gert.

Það getur vel verið að vörn Golden State sé hrikaleg - hún er það - en hún hefur þurft að hafa allt of lítið fyrir því að loka miðjunni fyrir James í þessu einvígi. Hann skaut bara rétt rúm 50% í miðjunni í lokaúrslitunum í fyrra, en það var einfaldlega vegna þess að þá gátu leikmenn Warriors einbeitt sér að því einu að loka miðjunni af því að þá var Cleveland ekki með einn einasta leikmann sem gat refsað Warriors fyrir utan.

Cavs eiga að vera með meiri ógn fyrir utan að þessu sinni, en eins og allt annað hjá þeim í þessu einvígi, hefur það mestmegnis verið pappírsógn. Það er ekki nóg að vera með fulla rútu af skotmönnum. Ef þeir hitta ekkert, er alveg jafn gott að keyra þetta bara áfram á mönnum eins og Matthew Dellavedova, sem hafa amk getu og vilja til að spila þokkalega vörn.

Talandi um vörn. "Tilþrif" manna eins og Kyrie Irving og Channing Frye í varnarleiknum í þriðja leikhlutanum þegar Golden State stakk endanlega af í leiknum í nótt, var náttúrulega hroðaleg. Við erum búin að tuða endalaust um þetta illa geymda leyndarmál. Þú getur komist upp með að spila eins og bandormur annað slagið í vörninni á móti Atlanta og Toronto, þar sem þú getur bætt upp fyrir það með því að salla bara niður 3-4 þristum í röð. Það er ekkert mál, eins og Cleveland sýndi um daginn.

En ef þú spilar 9. flokks vörn á móti Golden State, lendirðu undir eins í trjákurlaranum.

Þið kannist við Gárungana frægu. Þeir eru alltaf til staðar í íþróttaumfjöllun og það sem er efst á baugi hjá þeim núna, þegar þeir eru búnir að segja öllum sem vilja og vilja ekki heyra það að LeBron James sé aumingi, er að ákveða hver í ósköpunum eigi eftir að verða kjörinn leikmaður lokaúrslitanna. Það er skiljanlegt að fólk pæli í því, enda er það að verða forvitnileg pæling alveg eins og í fyrra.

Við höfðum orð á því eftir leik þrjú að það kæmi okkur á óvart ef Stephen Curry væri ekki farinn að hugsa með sér: "Nei, andskotinn, ég verð að fara að spila eins og maður svo ég láti ekki einhverja rulluspilara slá mér við í kjörinu á leikmanni lokaúrslitanna annað árið í röð!"

Gott ef spilamennska Curry í nótt var ekki nákvæmlega á þessari línu. Enn og aftur bar strangt til tekið ekkert allt of mikið á Curry á löngum köflum í leiknum - ekki eins og í allan vetur þegar hann var í gjöreyðingargír á hverju kvöldi - fór allt til helvítis hjá Cleveland um leið og hann kveikti á nítróinu. Það er alveg magnað hvað þessi hálf-Curry sem er að spila í lokaúrslitunum er viðurstyggilega góður í körfubolta.

Ekki halda að það hafi farið fram hjá okkur hvernig þeir Draymond Green og síðar Steph Curry gáfu sér tíma til að rífa smá kjaft við LeBron James í leiknum í nótt. Draymond ákvað að "taka einn Draymond" á þetta og dangla að eins í djásnin á kóngsa. LeBron vildi meina að Green hefði farið yfir strikið í rusltali sínu en blés á það þegar hann var spurður út í viðskipti sín við Curry og sagði þau ekki annað en heilbrigð tjáskipti keppnismanna á stóra sviðinu.

Draymond Green getur ekki með nokkru móti sleppt því að vera Draymond Green í heilan körfuboltaleik og það er náttúrulega eitt af því sem gerir hann svona skemmtilegan karakter, þó við gerum okkur fulla grein fyrir því að góður helmingur ykkar hati hann eflaust út af lífinu.

Green er alveg búinn að taka við keflinu af Paul Pierce sem "lang mest óþolandi hási hrokagikkur deildarinnar sem er samt svo góður að þú verður eiginlega að bera virðingu fyrir honum, en guð almáttugur hvað einhver þarf að berja hann í andlitið með vöfflujárni til að lækka í honu rostann" -NBA deildarinnar og blómstrar í hlutverkinu í lokaúrslitunum.

Golden State heldur áfram að bjóða okkur upp á tölfræði sem við höfum ekki séð mikið áður, eins og til dæmis að vinna leiki í lokaúrslitum með því að skora fleiri 3ja stiga körfur en 2ja stiga körfur - og það sem meira er - vinna leiki þar sem það er að skjóta eins og vængbrotnir dílaskarfar í teignum og undir körfunni.

Og þá komum við að lokum að atriðinu sem við nefndum í byrjun. Einfaldleikanum. Vitleysingunum líður alltaf betur ef þeir geta útskýrt hlutina á sem einfaldastan hátt og þið sjáið merki þess á þessari síðu í hverri viku.

En kannski er einföldunin ekki svo slæm þegar kemur að því að túlka fáránlegan styrk þessa Warriors-liðs. Því ekki að umorða bara gamlan frasa úr fótboltanum:

Körfubolti er íþrótt þar sem tvö fimm manna lið rífast um einn bolta og Golden State vinnur - af því það skorar alltaf miklu fleiri þriggja stiga körfur en þú.

Það er ekki flókin lógík á bak við þennan frasa - og hann er hvorki ljóðrænn né fræðilegur - en gott ef hann er ekki nóg til að útskýra fyrir leikmönnum og konum af hverju Golden State er besta körfuboltalið nútímans.

-------------------------------------------------------------------------------------------------------

Að lokum er hér Sonya Curry (og einhver gaur).

Fimmti leikur Golden State og Cleveland fer fram í Oakland á mánudagskvöldið klukkan eitt og verður sýndur beint á Stöð 2 Sport. Hver veit nema kampavín verði haft um hönd?

Einn í boði Oklahoma

Tweet

Þeir voru nokkrir sem hristu höfuðið þegar við lofuðum þeim það fyrirfram að einvígi Golden State og Oklahoma ætti eftir að vera sögulega gott. Þetta var auðveldasta spá sem við höfum gert og hún gekk meira að segja eftir, öfugt við allar hinar.

Sjötti leikur liðanna í nótt fer sannarlega í sögubækurnar, enda bauð hann upp á allt sem leikir í úrslitakeppni þurfa að hafa til að vera epískir. Við þurfum tvö góð lið, fullt af stjörnum, fullt af tilþrifum á báðum endum vallarins, spennandi leik og svo vaðandi drama í lokin. Tékk.

Af því við erum svo neikvæð og leiðinleg, byrjum við á að skoða hvað fór úrskeiðis hjá Oklahoma.

Ef þú vilt stuttu útgáfuna, er þetta einvígi búið fyrir Oklahoma. Leikmenn liðsins gætu alveg eins pantað sér flug á Benidorm á morgun, því þeir þurfa ekki að eyða orkunni í að spila einn leik í viðbót sem þeir geta ekki unnið. Oklahoma fékk sinn séns í þessu einvígi, mjög góðan séns sem það skapaði sér sjálft. En þetta tækifæri er runnið úr greipum þeirra og kemur ekki aftur, ekki á þessari leiktíð.

Það er alveg grátlegt fyrir okkur sem erum svona hrifin af Oklahoma. Við vorum öll farin að sjá fyrir okkur að liðið ætti nú möguleika á að fara í úrslitin og hefna sín á LeBron James. Nú verður ekkert af því, það er svoleiðis ekki séns.

Á þessum tímapunkti er heppilegt að fara í ásakanaleikinn og það er Kevin Durant sem fær skellinn hjá okkur að þessu sinni. Russell Westbrook fór hrikalega að ráði sínu í lok leiksins eftir að hafa verið með einn tapaðan bolta og næstum þrefalda tvennu í fyrstu þremur leikhlutunum, en það var (því miður) Kevin Durant sem var skussinn í þessum leik.

KD var ekki andlega rétt stefndur í þennan leik og við sáum það frá fyrstu mínútu. Við höfum aldrei áður séð Kevin Durant spila svona.

Maðurinn skaut í hvert einasta skipti sem hann fékk boltann, hvar sem hann var á vellinum og minnti á leikmann í tölvuleik þar sem skottakkinn á fjarstýringunni er fastur inni. Hann tók sér ekki tíma til að grípa boltann einu sinni - bara grýtti honum í átt að körfunni um leið og hann snerti leður.

Við setjum Durant í skussasætið eftir þennan leik þó Westbrook eigi það alveg eins skilið, því þeir voru jú með alveg jafn ljóta skotnýtingu í leiknum, en Durant er ekki vanur að skjóta svona oft og illa og það fór alveg með þetta hjá Oklahoma.

Vitið þið hver er helsta ástæðan fyrir því að við myndum kannski tippa á Golden State ef við gætum farið með það 20 ár aftur í tímann og látið það spila við ´96 Bulls?

Ekki ofhugsa þetta. Ástæðan er einföld stærðfræði: þriggja stiga körfur gefa meira en tveggja stiga körfur. Og Golden State er hrikalegasta 3ja stiga skotlið sem við höfum séð, aðallega út af tveimur mönnum, þeim Stephen Curry og Klay Thompson (þó þeir fái oft mikla hjálp frá félögum sínum).

Þetta er mikil einföldun, við vitum það, en það er staðreynd að Golden State vinnur marga leiki bara af því það skorar (miklu) fleiri 3ja stiga körfur en andstæðingurinn.

Oft spilar liðið betri vörn en andstæðingurinn, en stundum er mótherjinn með alveg jafn margar körfur skoraðar og Golden State, jafn mörg fráköst, stoðsendingar, stolna bolta, tapaða bolta - heldur í við meistarana á öllum sviðum leiksins. Nema í 3ja stiga skotum. Og þá bara vinnur Golden State. Nánast alltaf.

Þannig var þetta dálítið í sjötta leiknum í nótt. Oklahoma hitti úr aðeins 3 af 23 þriggja stiga skotum sínum í leiknum og fékk sem sagt níu stig af 3ja stiga línunni í nótt.

Klay Thompson, einn og sér, skoraði 33 stig úr þriggja stiga skotum. Alls skoraði Oklahoma 63 stig úr þristum í leiknum, gegn þessum níu frá heimamönnum. Þú vinnur engan körfuboltaleik með þessa tölfræði á móti þér. Ekki undir nokkrum kringumstæðum.

Oklahoma spilaði þokkalega í 43-44 mínútur. Við segjum þokkalega af því Durant og Westbrook hittu ekki neitt. En á síðustu 4-5 mínútunum fór Oklahoma að gera Oklahoma-lega hluti eins og að kasta boltanum asnalega frá sér og meistararnir gengu á lagið.

Með því að vera með alla þessa neikvæðni út í Oklahoma-liðið, er ekki ætlunin að gera lítið úr afrekum Golden State. Alls ekki.

Klay Thompson var maður leiksins og bætti gamla metið í úrslitakeppni um tvo þrista með því að setja ellefu kvikindi.

Curry var stórkostlegur á endasprettinum og alveg við þrennuna og Andre Iguodala var stórkostlegur í varnarleiknum, sérstaklega á kaflanum þar sem Warriors tók leikinn af heimamönnum, barði þá með honum og tróð honum ofan í kokið á þeim.

Þetta var einn magnaðasti viðsnúningur og skotsýning sem við höfum séð í úrslitakeppni og það var afar heppilegt að fá þennan leik á laugardagskvöldi svo sem flestir treystu sér til að sjá hann.

Málið er bara að við náum ekki óbragðinu úr munninum á okkur yfir frammistöðu Oklahoma í þessum leik. Það er alveg öruggt að bæði pressan og þreyta leikmanna höfðu áhrif á þessum skelfilega lokakafla hjá liðinu. Það útskýrir ekki allt saman. Jú, jú, Golden State datt í rosalegt stuð og spilaði góða vörn, þó það nú væri, en það útskýrir ekki þetta drullíbux frá Oklahoma.

Í hvert skipti sem við ætlum að fara að hrósa Golden State, verður okkur hugsað til hræðilegu skotanna og töpuðu boltanna sem Oklahoma bauð upp á í þessum leik. Golden State hrifsaði þennan leik til sín og tók hann, sem er gott hjá þeim, en þeir hrifsuðu hann ekki úr höndunum á Oklahoma-mönnum. Þeir tóku hann upp af jörðinni og hlupu með hann þegar þeir sáu að Oklahoma-menn stóðu bara álengdar og horfðu á hann í stað þess að taka hann sjálfir.

Long story short: Þú klúðraðir þessu Oklahoma.

Getur Oklahoma unnið í Oakland? Já, þeir sýndu það fyrir nokkrum dögum síðan.

En getur Oklahoma unnið leik sjö í Oakland, gegn meisturunum, sem eru búnir að hirða allan meðbyr í einvíginu með því að vinna síðustu tvo leiki þess og eru fyrir vikið búnir að finna hrokann sinn aftur? Einmitt.

Það yrði alveg stórkostlegt ef sjöundi leikurinn á mánudagskvöldið yrði í járnum allan tímann og úrslitin réðust í framlengingu. Og hversu epískt yrði það ef útiliðið, hafandi tapað tveimur í röð, myndi nú brjóta í bága við alla hefð og vinna leikinn? Það yrði magnað.

En þú veist það jafnvel og við - og hefur örugglega séð það hundrað sinnum - að svona rimmur enda í 90% tilvika á því að heimaliðið vinnur stórsigur þar sem úrslitin eru jafnvel ráðin strax í hálfleik.

Það kemur amk ekki til með að líða yfir okkur ef leikurinn á mánudaginn þróast þannig, þó það yrði þá fyrsti leikurinn í þessu einvígi sem færi þannig.

Málið er bara að körfuboltaguðirnir eru svo gjarnir á að refsa liðum grimmilega sem komast yfir 3-1 í seríum og klára þær ekki. Þess vegna erum við svo hrædd um að Golden State vinni oddaleikinn með 30 stigum.

Oklahoma var búið að spila alveg ógeðslega vel í þessari seríu, en nú erum við hrædd um að sú vinna sé öll farinn í súginn. Til að koma í veg fyrir það, þarf Oklahoma að vinna oddaleik á útivelli sem er álíka algengt fyrirbæri og lottóvinningar.

Walton í vinnunni

Tweet

Ristill: Hafa ÍR-ingar áhuga á að spila í efstu deild?

Tweet

Við gáfum okkur blessunarlega langan umhugsunarfrest áður en við hjóluðum í þennan stutta pistil. Ef við hefðum skrifað það sem við vorum að hugsa í gærkvöldi, hefði það líklega endað með ósköpum. Það þýðir samt ekki að við séum í góðu skapi. Ó, nei.

Og það er Íþróttafélagi Reykjavíkur að kenna.

Við höfum ekki lagt það í vana okkar að gagnrýna liðin í úrvalsdeildinni hér heima mikið, enda hefur það verið yfirlýst stefna okkar að vera jákvæð og uppbyggileg þegar kemur að heimabrugginu. Það er allt miklu auðveldara og vinalegra þannig og það er ekki okkar stíll að vera með mjög mikil leiðindi nema kannski út í New York Knicks og svona. Smá stríðni bara.

ÍR-ingar hafa nú orðið til að breyta þessu og það er ekki möguleiki að við getum haldið kjafti yfir því.

Liðum sem spila eins og ÍR hefur verið að gera undanfarið eru stundum líkt við aðalpersónurnar í sögunni sígildu um Undarlegt mál doktors Jekyll og herra Hyde eftir Robert Louis Stevenson. Það er kannski ekki svo galin líking þegar við skoðum úrslitin hjá liðinu í deildinni Domino´s það sem af er. Smellt´á´etta ´elvídi:

Tímabilið byrjar á heimatapi fyrir Tindastól, sem var með þjálfara á þeim tíma og því hægt að fyrirgefa Breiðhyltingum það. Þremur dögum síðar gerir það góða ferð á Selfoss og vinnur FSu eins og öll hin liðin í deildinni, en þá má segja að sirkusinn hafi komið í bæinn.

Við vorum vorum í Hellinum þann 22. október sl. þar sem Kanalausir Grindvíkingar hafa líklega lagt grunninn að stórslysinu sem var í vændum. Án þess að vera að bera í bætifláka fyrir ÍR-inga voru Grindvíkingar reyndar í óvenju miklu stuði í leiknum og virtust hitta úr öllu sem þeir grýttu á körfuna.

Þeir unnu leikinn 94-79 og hann var ekki eins "jafn" og tölurnar segja til um. Þetta var einn af þessum dögum hjá þeim gulu og við hugsuðum með okkur að þetta væri sömuleiðis einn af þessum dögum hjá ÍR líka. Bara á hinum endanum í litrófinu. Sjitt heppens, bara. Ha?

Jú, kannski var þetta bara einn af þessum dögum hjá ÍR. Það vorum við alveg viss um þegar við sáum liðið spila annan heimaleik viku eftir Grindavíkurútreiðina, sem við kölluðum Blóðbað í Breiðholtinu í barnaskap okkar. Við höfum greinilega ekki hundsvit á blóðsúthellingalíkingamáli.

Næst komu vel frambærilegir Stjörnumenn í heimsókn í gettóið* og skemmst er frá því að segja að ÍR náði að stela sigrinum 96-93 í hnífjöfnum leik.

Heimamenn spiluðu engan gæðabolta í þá um kvöldið en gerðu jú gott og vel í að klára bölvaðan leikinn og ná sér í mikilvæga punkta. Við skulum bara segja alveg eins og er að Stjörnumenn hafi átt sinn þátt í niðurstöðunni, enda var hinn almennt dagfarsprúði þjálfari Garðabæjarliðsins gjörsamlega á suðupunkti og hundóánægður með leik sinna manna.

Nú hefði einhver ætlað að svona flottur sigur ætti eftir að gefa ÍR-liðinu byr undir báða vængi og blása því baráttuanda í brjóst fyrir næstu tvo leiki gegn Þórsurum og Haukum...

Hvernig eigum við að orða þetta... u, nei.

ÍR lét Þórsara rótbursta sig í Ljósabekknum í Þorlákshöfn 107-64 í síðustu viku. ÍR-ingar voru Kanalausir í leiknum meðan heimamenn voru með erlendan leikmann sem er fagmaður í blóma, en það réttlætir ekki fjörutíu stiga tap. Ekki einu sinni nálægt því.

ÍR skaut 32% í leiknum, en heimamenn sem útfráköstuðu þá líka, skutu 52% með Davíð Konung í fararbroddi (17 stig).

Það er bara tvennt í stöðunni eftir svona útreið - aðeins tvær leiðir færar eiginlega. Annað hvort bíta menn í skjaldarrendur og pappíra sig, leggja sig meira fram, berjast meira og mæta einbeittari til leiks, staðráðnir í að hefna.

Hinn kosturinn er að safna sér saman í miðjuhringinn á heimavellinum fyrir framan tryggustu stuðningsmenn sína og drulla kekkjóttum og blóðugum niðurgangi í brækurnar. ÍR-ingar ákváðu að velja þennan kost, svona alveg án gríns. Þeir ákváðu að tapa með fimmtíu og þriggja stiga mun fyrir Haukum á heimavelli, 109-57!

Ofangreint er sannarlega ekki fáguð skriffinska um körfuboltaleik, en það var heldur nákvæmlega ekkert fágað við frammistöðu ÍR í leiknum og það eina sem okkur dettur í hug til að lýsa huglausri og handónýtri frammistöðu heimamanna er... hægðir.

Við fáum engan Púlitzer fyrir svona Stormskers-lýsingar, en hvurn andskotann eigum við að segja annað um þetta bull? Eigum við að vitna í Hómer eða Hemingway - hekla okkur út úr vandanum, kannski!?!

Við spurðum menn sem vita meira (lesist: eitthvað) um Domino´s deildina en við út í þennan leik og báðum hreinlega um (skot)leyfi til að hrauna yfir ÍR. Það eru jú nokkrir ungir strákar í liðinu og kannski hjálpar það þeim ekkert að verða betri í körfubolta ef eitthvað pakk sem veit ekkert hvað það er að tala um segir þeim að þeir séu vonlausir.

Málið er bara að ÍR-liðið er ekkert kjúklingalið með krakka í öllum stöðum. Það var bullandi reynsla þarna inn á milli og þarna eiga fjandakornið að vera nokkrir leikmenn sem eiga í versta falli að geta komið í veg fyrir að vera niðurlægðir í efstu deild á Íslandi.

Liðinu var reyndar spáð falli, svo það kemur ekkert á óvart að það sé að tapa leikjum, en komm-fokkíng-on sko!

Hvernig í fjandanum geta menn bara kyngt því að láta Hauka, sem eru alls ekki með neitt ofurlið þó þeir séu á réttri leið, koma í heimsókn og láta þá gjörsamlega slátra sér. Og kveikja í kofanum á eftir. Í beinni útsendingu á Stöð 2 Sport! Fólk borgaði fyrir að fá að horfa á þennan leik!!!

Okkur er alveg sama hvernig erlenda leikmanninum líður, hvort eru meiðsli í hópnum, hvort menn hafa náð að stilla saman strengi eða ekki, hvort liðið er ungt eða ekki.

Þú bara tapar ekki tveimur körfuboltaleikjum í röð með nærri HUNDRAÐ stigum. Tapar ekki með yfir fimmtíu stiga mun á heimavelli fyrir liði sem var nánast með sama stigafjölda í töflunni fyrir leikinn.

Þetta var ein versta frammistaða sem við höfum nokkru sinni séð - meira að segja ef við tökum lið eins og New York Knicks og Aston Villa með í reikninginn.

ÍR-goðsögnin Eiríkur Önundarson hringsnýst í gröfinni núna**, ekkert er vissara. Gengur aftur í Hellinn í nótt og slítur treyjuna sína niður af veggnum, kveikir í henni með Þriggja stjörnu eldspýtum og Zippo-bensíni. Reynir að æla ekki á gólfið í leiðinni.

Við hefðum skilið ef Höttur hefði tapað með fimmtíu fyrir KR. Höttur er með það afleitt lið og KR er með það sterkt lið, eða svona nokkurn veginn. Þið fattið.

Bjarni Magnússon þjálfari ÍR gat ekkert sagt eftir leikinn. Hvað átti aumingja maðurinn svo sem að segja eftir svona útreið, þar sem liðinu hans hefði eflaust vegnað betur ef hann hefði sjálfur fengið að reima á sig skó og fara inn á? Vaskur Vísismaður Stefán Árni Pálsson náði þessu upp úr honum:

„Þetta er versti leikur hjá liði undir minni stjórn. Þetta var bara ömurleg frammistaða frá okkur öllum og bara skammarleg. Svona stuttu eftir leik þá þarf maður ekkert að taka eitthvað tryllingskast inn í klefa, strákarnir vita alveg upp á sig sökina.“

Körfunni punktur is sagði hann að "leikmenn og þjálfarar ættu að skammast sín fyrir frammistöðuna."

Skítlaust, Bjarni.

En við erum einfaldlega ekki tilbúin að kyngja þessum úrslitum í Breiðholtinu í gær. Þú tapar ekki með þessum hætti ef þú hefur einhvern áhuga á því sem þú ert að gera - og eitthvað lágmarks stolt. Lið tapa alveg illa. Við sjáum körfuboltalið tapa með 20+ stiga mun á hverjum degi og 30+ stigum annan hvern dag.

Ekki fimmtíu.

Við höfum ekki skrifað svona áður svo við munum - innlendan ristil - en frammistaða ÍR-inga kallar bara á þetta. Það sem brennur á okkur eftir þennan skrípaleik í gær er fyrst og fremst að fá svar við einni spurningu.

Hefur ÍR raunverulegan áhuga á því að halda áfram að spila í úrvalsdeild karla í körfubolta? Síðustu tveir leikir segja okkur að svo sé ekki. Bara alls ekki. Leiktíðin er ekki búin og það er langt í vorið og allt það, en þetta er bara rugl.

Leikmenn liðsins þurfa allir að líta í eigin barm og hugsa dæmið alveg upp á nýtt og það sem meira er, þarf þjálfarinn alvarlega að spyrja sig hvað hann sé að gera með þetta lið. Hvernig ætlarðu að mæta í vinnuna þegar þú tapar tveimur leikjum á einni viku með hundrað stiga mun? Hvað ætlarðu að segja við strákana á næstu æfingu, ef þú þarft yfir höfuð að mæta á hana?

Þetta eru hörð orð og auðvitað kemur það okkur ekki rassgat við hvað körfuknattleiksdeild Íþróttafélags Reykjavíkur gerir í sínum málum, fyrir svo utan það að öllum ÍR-ingum nær og fjær er líka skítsama um hvað okkur finnst um stöðu mála. En finnst ykkur þetta bara allt í lagi? Finnst ykkur stuðningsmenn og konur liðsins eiga þetta skilið?

Erum við að bregðast of hart við? Fjandakornið, nei! Við værum BRJÁLUÐ ef við værum stuðningsmenn ÍR skulum við segja ykkur og við hefðum öskrað og baulað á liðið allan síðari hálfleikinn ef svo væri.

Sjáið þið bara: Við erum alveg hundpirruð yfir þessu þó við höldum ekki með ÍR frekar en Ómar Ragnarsson eða Idi Amin. Þetta var ekki góð auglýsing fyrir Domino´s deildina okkar.

Annað sem er alveg á hreinu, er að við hefðum verið löngu komin í sturtuna og út úr húsinu áður en leikurinn kláraðist ef við hefðum verið einn af leikmönnum ÍR í gær.

Hvernig keppnismenn eru það sem láta valta svona yfir sig án þess að svara fyrir sig? Láta einhverja gutta koma á heimavöllinn sinn og taka sig í sýnikennslu í viðstöðulausum troðslum til að skemmta áhorfendum Stöðvar 2.

Þú lætur ekki fara svona með þig. Í versta falli sendirðu einn mótherjana í gólfið með áberandi hætti til að gefa út yfirlýsingu um að þú ætlir ekki að láta drulla yfir þig, þó þú sért kannski að tapa leiknum. Við erum ekki að hvetja til ofbeldis hérna, bara segja mönnum láta aðeins vita af sér, óld skúl.

En, nei.

Þetta er í fyrsta og vonandi síðasta skipti sem við skrifum ristil um lélega frammistöðu félags í Úrvalsdeildinni af því við erum alls ekki hrifin af illindum, deilum og leiðindum. Við þekkjum handfylli af ÍR-ingum, eðalfólki, sem á ekki skilið að horfa upp á svona lagað. Við vitum að það finnur til og við finnum til með því og að sjálfssögðu vonum við að liðið drullist til að fara að spila almennilega - þó það nú væri!

Næsti leikur ÍR er útileikur við Njarðvík. Hann vinnst væntanlega, en svo kemur skellur á móti Hetti á heimavelli í umferðinni þar á eftir. Svona ef við leyfum okkur að spá aðeins.

Ef Breiðhyltingar ætla að bregaðst reiðir við þessum pilstli rifnum út úr ristli, þar sem frammistöðu þeirra síðustu viku er lýst með svo gróteskum (en að okkar mati sanngjörnum) hætti, verður bara að hafa það. Þeir ættu samt kannski frekar að eyða púðri í að reyna að finna hjartað í þessu liði sínu svo það húrri ekki lóðrétt úr delidinni í vor.

Og til að koma í veg fyrir að þeir verði sjálfum sér og deildinni til skammar eins og þeir gerðu í beinni útsendingu í sjónvarpi í gærkvöldi.

-----------------------------------------------------------------------------------------------------

 * - Þeir sem hafa búið í gettóinu, eins og við, hafa fullan rétt á að tala um Breiðholtið sem gettóið. Það veður ekki hver sem er um á skítugum skónum með G-orðið - fólk verður að vinna sér inn fyrir því. Ákveðið kred, þið vitið.

** - Auðvitað er Eiríkur sprelllifandi og við hestaheilsu eftir því sem við best vitum, en hér erum við að fá lánaðan talsmáta frá Charles Barkley, sem segir gjarnan að lifandi menn séu að snúa sér í gröfinni yfir því sem illa fer hjá félögum sem þeir tengjast í NBA deildinni. 

Hann gæti þannig sagt að Alex English hringsnúist í gröfinni ef leikmenn Denver eru að spila eins og fífl, en Barkley gerir sér reyndar oft leik úr því að finna minna þekkta leikmenn til að stilla inn í setningarnar: "Minnesota er að spila hræðilega! Randy Breuer hringsnýst í gröfinni!"

Goðsögn í vanda

Tweet

Lesendur NBA Ísland í gegn um árin vita að ritstjórnin á í nokkuð flóknu sambandi við skotbakvörðinn og goðsögnina Kobe Bryant hjá Los Angeles Lakers. Við berum virðingu fyrir Kobe út af því sem hann hefur afrekað á löngum og glæstum ferli sínum, en síðari ár höfum við átt það til að stríða honum dálítið vegna hugarfars hans og leikstíls.

Það var allt í lagi að gera stundum grín að Kobe Bryant, því hann hefur alltaf staðið undir því og meira til. Hann var kannski á of háum launum og skaut kannski aðeins of mikið en það var allt í lagi, því Lakersliðið undanfarin ár er svo lélegt að það skiptir engu máli hvort Kobe tekur 3 eða 30 skot. Því ekki að halda bara áfram að bomba og reyna að slá met áður en skórnir fara á hilluna?

En svo byrjuðu bölvuð meiðslin að setja strik í reikninginn og eins og þið vitið hafa þau allt nema eyðilagt fyrir honum tvö keppnistímabil í röð. Þegar öll þessi meiðsli eru svo lögð ofan á skrokk sem búið að níðast á í tuttugu ár, er útkoman einhver elsti 37 ára gamli íþróttamaður veraldar.

Það var byrjað að bera á því áður en öll þessi meiðsli komu til. Kobe var byrjaður að dala verulega sem leikmaður, því skrokkurinn á honum var hættur að gera það sem honum var sagt.

Þetta kemur fyrir okkur öll á endanum og flest okkar sætta sig við það og aka eftir aðstæðum.

Ekki Kobe Bryant - varla hefur þú reiknað með því.

Við munum eftir viðtali sem Amad Rashad tók við Bryant fyrir nokkru þar sem hann sýndi áður óþekkta auðmýkt og viðurkenndi að meiðslavesenið hefði fengið á hann.

Var þetta ávísun á að þessi samviskulausi skorari væri farinn að þroskast og ætlaði að taka hugarfar sitt og leikstíl til endurskoðunar?

Ekki svo mikið.

Varast ber að stökkva á of miklar alhæfingar á 82 leikja keppnistímabili þegar búið að spila 5% af því, en nú er ljóst að allir eru farnir að hafa áhyggjur af Kobe Bryant. Bæði við og þið - og meira að segja hann sjálfur. Bryant kallaði sjálfan sig 200. besta leikmann deildarinnar í viðtali á dögunum, þar sem hann fór ófögrum orðum um sjálfan sig - sagðist frekast sjúga.

Það bætir svo ekki úr skák að Lakers skuli vera með eitt lélegasta lið í sögu félagsins um þessar mundir. Það er án sigurs í fjórum leikjum og er með lélegustu vörnina í NBA (fær á sig 113 stig á hverjar 100 sóknir andstæðinga sinna) og það ekki í fyrsta skipti. Og varnarleikurinn er meira að segja áberandi verri þegar Kobe Bryant er inni á vellinum (nærri 117 stig per 100 sóknir), sem er ákveðið afrek.

Við máttum bara til með að skrifa nokkur orð um þetta sérstaka vandamál sem komið er upp í gula hluta Los Angeles í dag, af því við höfum aldrei séð neitt þessu líkt áður. Ein af goðsögnum leiksins - einn besti skotbakvörður í sögu körfuboltans - stendur skyndilega frammi fyrir þeirri staðreynd að hann er ekki skugginn af sjálfum sér. Sjáðu t.d. þessa átakanlegu loftbolta:

Svartsýnustu menn spáðu því að öll þessi meiðsli gætu átt eftir að gera út af við Kobe og raunar þurfti enga svartsýni til. Skrokkur á þessum aldri með allt þetta slit, hefur einfaldlega ekki efni á að meiðast jafn illa og raun bar vitni hjá Kobe Bryant og höggið núna er enn þyngra af því hann er búinn að vera svo lengi frá. Svo poppar hann allt í einu inn í liðið á ný og í ljós kemur að það er allt í einum rjúkandi mínus.

En þarna er ekki öll sagan sögð. Þetta væri kannski ekki svo grábölvað ef Kobe Bryant hefði andlega burði til að takast á við allt mótlætið og setti alla sína orku og einbeitingu í aðlögunarferlið.

Málið er bara að það er ekki stíllinn hans Kobe Bryant. Kobe hefur aldrei farið eftir annari pólitík en sinni eigin - aldrei dansað eftir lögum annara. Hann er búinn að vera maðurinn í fimmtán ár og er búinn að gleyma því hvernig rulluspilarar hjálpa liðum sínum að vinna. Það eina sem kemst að hjá Kobe er að drepa, klára leiki, hleypa alfa-menninu lausu - Svörtu Mömbunni.

Gallinn er bara að lemstraðir fertugir karlar eru engar andskotans Mömbur, sama hve heitt þeir þrá það. Banvæn Svarta Mamban er horfin og í staðinn er kominn drukkinn órangútan með vélbyssu, sem er alveg jafn líklegur til að skjóta sjálfan sig í tætlur og einhvern annan.

Golden State er endanlega búið að sanna sig

Tweet

Oft og títt í vetur hefur okkur orðið á að hugsa um hvað Golden State virkaði með sterkt lið - lið sem gæti jafnvel keppt til úrslita eða jafnvel unnið meistaratitilinn í sumar. Svona hugsanir eiga það til að fljóta með annað slagið þegar lið vinna 67 leiki í deildarkeppninni og virðast ekki þurfa að hafa neitt fyrir því.

En þetta voru bara hugsanir, pælingar, ekkert meira. Golden State átti svo sannarlega eftir að sanna marga hluti áður en við færum að tala um það sem alvöru meistaraefni, því það var jú ekki eins og liðið hafi verið að gera neina stórkostlega hluti í úrslitakeppninni til þessa.

Frá og með 108-95 sigri liðsins á Memphis í nótt verður hinsvegar risavaxin breyting á þessu. Núna er Golden State búið að stimpla sig inn sem alvöru meistaraefni.*

Í fyrsta lagi af því það er búið að sópa einvígi í fyrstu umferð, í öðru lagi af því það er búið að fá á kjaftinn en svara því óaðfinnanlega og í þriðja lagi af því það er einfaldlega er besta körfuboltalið í heimi í dag.

Liðið er búið að vera besta lið í heimi í allan vetur, en núna er það búið að sanna að það getur líka verið besta lið í heimi í úrslitakeppni. Það er nefnilega sá tími sem æði mörg lið sem byggja mikið upp á langskotum ungra manna eiga erfitt uppdráttar.

Það á ekki við hér.

Þriggja stiga skotin eru vissulega stór þáttur í sóknaraðgerðum Warriors og ein af helstu ástæðunum fyrir því að liðið er svona ógnarsterkt.

Hvernig í fjandanum eiga lið til dæmis að stöðva menn sem eru svo heitir að þeir þurfa ekki að fara yfir miðju til að hitta?

Nei, það er vörnin sem er aðalatriðið hjá Warriors. Meistarar síðustu áratuga í NBA deildinni hafa undantekningalítið verið á topp tíu í varnar- og sóknartölfræði fyrir lengra komna. Golden State er við toppinn í sóknarleiknum og er besta varnarliðið - það er meira að segja fjölhæfasta liðið líka.

Við þurfum alltaf að sjá lið fara í gegn um ákveðnar prófraunir áður en við krýnum þau kandídata og núna er Golden State búið að fara í gegn um það ritúal og meira til.

Þetta lið er bara best, alveg sama hvort þú ert tölfræðinörd eða pjúristi, óldskúl eða njúskúl.

Golden State verður meistari í júní og þarf ekki einu sinni að hafa mikið fyrir því, allra síst lokaeinvíginu sjálfu.

Okkur þykir leiðinlegt að koma fram með svona grófa spoilera strax áður en annari umferðinni lýkur, en þetta þarf bara að koma fram á prenti núna. Þið eruð nú ekki svo vitlaus að ykkur hafi ekki varið farið að gruna þetta.

Það eru í sjálfu sér engar staðreyndir í þessum stutta pistli, við vildum bara segja ykkur stuttlega frá því að Golden State vinni meistaratitilinn í ár af því að NBA Ísland er búið að samþykkja það. Við ætluðum að hafa þessa færslu rosalega langa og flotta með töflum, gröfum og græjum, en eins og þið sjáið er það algjör óþarfi. Meira að segja við getum ekki búið til langloku úr svona augljósum staðreyndum.

Nú skulið þið bara slaka á og njóta þess vel að horfa á Golden State vinna átta leiki í viðbót. Aðeins stórslys getur komið í veg fyrir það hér eftir. Þett´er bara búið.

---------------------------------------------------------------------------------------------------

* - NBA Ísland ber enga ábyrgð á jinxi af neinum toga, hvort sem það er viljandi eða óvart.

Washington er komið í sumarfrí

Tweet

Paul Pierce fer rosalega mikið í taugarnar á okkur og hefur alltaf gert og við höfum aldrei reynt að leyna því. Þess vegna fellu engin tár hér á ritstjórninni í kvöld þegar lokaskotið hans var flautað af í sjötta leik Washington og Atlanta. Okkur finnst það ekki einu sinni leiðinlegt. Þetta var nú einu sinni hárréttur dómur.

Pierce var að vanda dramatískur í leikslok og sagðist alls ekki viss um að hann ætlaði að halda áfram að spila körfubolta á næsta ári. Það er svo sem ekki mikið að marka hvað menn segja þegar þeir eru nýdottnir út úr úrslitakeppninni með þessum hætti, en Pierce er náttúrulega búinn að vera atvinnumaður í körfubolta alveg síðan 1998 og því er eðlilegt að hann fari að horfa í kring um sig eftir dvalarheimilum.

Nei, við vorkennum Pierce ekki neitt, bæði af því við þolum hann ekki og af því hann kallaði þetta yfir sig með hrokanum sem hann sýndi í síðustu tveimur leikjum, þegar hann nánast gerði sig að fífli með innistæðulausum yfirlýsingum. 

Jú, jú, þú varst voða góður í úrslitakeppninni Paul. Þú hækkaðir stigaskorið þitt um fjögur stig, skaust 54% úr þristum gegn Atlanta og skoraðir eina flautukörfu, en þú klikkaðir líka á ögurstundu í tveimur öðrum leikjum og í kvöld kostaði það sumarfrí.

En Paul Pierce er sannarlega ekki upphafið og endirinn að öllu hjá þessu Washington-liði, jafnvel þó hann virðist hafa verið eini maðurinn þar á bæ sem hafði kjark í að taka stóru skotin. 

Framtíð Wizards er í höndum John Wall og Bradley Beal og ef þetta lið nær lengra en þetta næstu ár, verður það af því þeir leiða það þangað. Lið sem er með svona ungt og efnilegt bakvarðapar ætti að vera í ágætismálum, en þetta er ekki alveg svo einfalt. 

Eins og áður sagði er óvíst hvort slúttari liðsins heldur áfram að spila með því á næstu leiktíð, en það er svo sem allt í lagi, því það er kominn tími til að þeir Wall og helst Beal fari sjálfir að axla þá ábyrgð.

Marcin Gortat er ágætismiðherji en það er spurning hvort hann hentar í nútíma NBA, þar sem allt gengur út á að stórir menn geti bæði sent og skotið. og Nene er bara farþegi sem þiggur laun hjá félaginu. Hann var afleitur í úrslitakeppninni og það er kominn tími til að fara að kalla hann réttu nafni - hann er bara lúser og hefur aldrei verið neitt annað. Hann hvarf eins og venjulega þegar liðið hans þurfti á honum að halda og var til að mynda áttundi stigahæsti maður Wizards í úrslitakeppninni.

Þeir Gortat og Nene eru fyrirferðamiklir í teignum en þeir náðu ekki að vera neitt meira en það á móti Atlanta, því ekki náðu þeir að nýta sér sentimetra og kílóamuninn sem var á þeim og framlínu Atlanta, sem er ein sú líkamlega nettasta í deildinni.

Eins og við sögðum ykkur um daginn, koma veikleikar allra liða í ljós í úrslitakeppninni og sú varð raunin með Washington. Alveg nákvæmlega. Það sem við vitum núna er að Nene er rusl, liðið vantar nýjan slúttara og breiddin í þessu liði er minni en talið var (nánar tiltekið, nánast engin).

Það hefur verið í tísku í að minnsta kosti tvö ár að segja brandara um það hvað Randy Wittman þjálfari Washington sé ekki starfi sínu vaxinn. Við höfum ekki hundsvit á því, en þetta lið náði nokkurn veginn eins langt í úrslitakeppninni og reiknað var með. Það er ekki útilokað að klókari þjálfari hefði fundið leiðir til að færa sér veikleika Atlanta betur í nyt, en það skiptir engu máli núna.

Washington hefði líka alveg verið til í að sleppa við það að John Wall mölvaði á sér hendina svo hann gæti nú spilað á fullu gasi í úrslitakeppninni, en það þýðir ekkert að velta sér upp úr því heldur, það eru allir meiddir í þessari úrslitakeppni - alltaf.

Það verður sumsé áhugavert að fylgjast með þessu Washington-liði næstu ár, en það verður þá nánast eingöngu vegna þeirra Wall og Beal. Annað er ekki að frétta af höfuðborgarklúbbnum að þessu sinni.

Bæ, bæ beljur

Tweet

Við skrifuðum tvöhundruð milljón orð um stöðu mála í úrslitakeppninni í gær og erum því búin að útskýra hvað er í gangi. Í kvöld gerðust hinsvegar merkilegir hlutir þegar fyrsta liðið tryggði sér þátttöku í fjögurra liða úrslitum. Við verðum auðvitað að fylgja því aðeins eftir.

Já, það var Cleveland var fljótast af öllum að klára aðra umferðina og bíður nú eftir að einvígi Atlanta og Washington klárist. Þetta er afar kærkomið frí fyrir LeBron James og skósveina hans, því eins og flest ykkar vita hafa meiðsli verið að gera Cavs lífið leitt að undanförnu. Kyrie Irving er þannig að glíma við tvenns konar fótamein og hver einasti klukkutími sem hann fær í hvíld er mikilvægur.

Ætli við verðum ekki að gefa Cleveland smá hrós fyrir að vera komið áfram í ljósi áðurnefndra meiðslavandræða, en bara smá. Það er af því Cleveland var að senda Chicago Bulls í sumarfrí.

Eins og við komum inn á í síðasta pistli, erum við alveg gjörsamlega gáttuð á þessu Chicago liði og erum löngu hætt að fylgja því eftir, af því það er bara ávísun á vonbrigði og leiðindi.

Það er til dæmis 100% öruggt að hver einasti stuðningsmaður Bulls sem horfði á sjötta leikinn í nótt er kominn í svartasta þunglyndiskast.

Chicago var undir 3-2 í einvíginu fyrir leikinn í nótt, en einhver hefði nú haldið að heimavöllurinn ætti eftir að geta fleytt liðinu eitthvað áfram

Einhver hefði líka kannski haldið að það hefði hjálpað Chicago að Kevin Love hafi ekki komið við sögu hjá Cleveland, að Kyrie Irving hafi verið haltrandi um allan völl og ekki spilað nema tólf mínútur og að lokum að LeBron James ætti eftir að skjóta eins og drukkinn bavíani.

Samt tapaði Chicago þessum leik og svo miklu meira en það, þessir aumingjar létu gjörsamlega valta yfir sig á sínum eigin heimavelli 94-73 og eiga því ekki annað eftir en að panta miðann á Benidorm.

Við vitum ekki hvað við getum sagt eftir svona útreið. Það er tilgangslaust að ætla að fara að pikka út einhver smáatriði þegar um svona hrun er að ræða. Þetta var skammarleg frammistaða hjá Bulls og það er ekki gott að segja hvað er framundan.

Spekingarnir spá því að Thibs þjálfari verði látinn fara innan skamms og við erum fylgjandi því. Það er kominn tími til að stokka aðeins upp og prófa nýjar áherslur í Chicago og ráða jafnvel þjálfara sem getur átt í mannlegum samskiptum við stjórn félagsins og leikmenn.

En þá að einhverju sem skiptir raunverulega máli.

Öll héldum við að LA Clippers ætlaði að senda Houston í sumarfrí í nótt og það var ekki útlit fyrir neitt annað í þriðja leikhluta þegar Clippers var nítján stigum yfir á heimavelli sínum og í dauðafæri til að loka þessu.

Eitthvað sváfu þeir á verðinum Griffin og félagar, því þeir leyfðu Josh Smith og Corey Brewrer af öllum mönnum að skjóta sig gjörsamlega í kaf í fjórða leikhlutann 40-15 og jafna metin í einvíginu í 3-3 eftir að hafa verið 3-1 undir fyrir skömmu.

Lokatölur urðu 119-107 fyrir Houston og það sem er líklegar merkilegast af öllu við þetta er að á meðan Öskubuskurnar voru að skjóta liðið inn í leikinn, sat stórstjarnan James Harden bara á bekknum og veifaði handklæði.

Harden settist á bekkinn þegar ein og hálf mínúta var eftir af þriðja leikhluta og kom ekki meira við sögu í leiknum, en hann er reyndar enn að glíma við veikindi. Hver þarf líka Harden þegar hann er með Josh Smith, sem skoraði glórulaus 14 stig.

Ef tilgangslausa þriggja stiga karfan hans Chris Paul um leið og leiktíminn rann út er ekki tekin með, skoraði Clippersliðið ekki körfu utan af velli á síðustu tæplega sjö mínútum leiksins

Þetta þýðir að liðið sem við vorum öll búin að afskrifa fær hvorki meira né minna oddaleik á heimavelli um helgina.

Alveg er þetta dæmigert fyrir NBA deildina okkar, þar gerast reglulega ótrúlegir hlutir.

Þetta kommbakk hjá Houston í nótt fer sannarlega í sögubækur. Ekki bara af því að liðið vann upp þennan mikla mun á skömmum tíma, heldur líka út af mönnunum sem tryggðu liðinu sigurinn. Við erum ekki enn búin að fatta hvernig Smith og Brewer fóru að þessu, því þeir eru báðir æpandi lélegar 3ja stiga skyttur.

Áhrif meiðslaplágunnar á úrslitakeppnina í NBA

Tweet

Það var kominn tími á að einhver settist niður og tæki saman lista yfir öll meiðslin sem eru í gangi í NBA deildinni. Við nennum því að sjálfssögðu ekki, en það þýðir ekki að við getum ekki komið leikmanninum í skilning um hvað þetta er alvarlegt mál.

Skiptar skoðanir eru á því hvaða lið geti talist góð eða léleg, sumir nota úrslitakeppnina til að finna einhverja línu til að vinna með í því sambandi. Við förum ekki í slíkan formalisma. Við förum eftir eðlisávísun - og samkvæmt henni eru þrettán lið í NBA deildinni sem skipta einhverju máli, eru relevant og sæmilega sterk. Lausleg talning okkar leiddi í ljós að það eru eitthvað í kring um 25 leikmenn meiddir í þessum þrettán liðum, sem þýðir tveir menn á hvert lið og það er alveg helvíti eðlilegt bara.

Meiðsli eru afar flókið fyrirbæri og því best að skilgreina það áður en við höldum áfram. Meiddur leikmaður - í okkar bókum - getur verið að glíma við nokkrar tegundir af meiðslum eða verið á misjöfnum stöðum í meiðslaferlinu.

Verstu meiðslin eru auðvitað "sjáumst kannski næsta vetur" eins og fótbrotið hans Paul George hjá Indiana í fyrra og hásinarslit Kobe Bryant og Wesley Matthews hjá Portland. Við erum ekki að bera saman fótbrot og hásinarslit, aðeins að sýna ykkur hvernig meiðsli fara í þyngsta og versta flokkinn. Nokkrir leikmenn í NBA eru að díla við vona erfið meiðsli, en þeir eru sem betur fer ekki mjög margir.

Næsti flokkur fyrir neðan eru meiðsli sem tekur nokkra mánuði að laga. Slík meiðsli eru að hrella nokkuð marga leikmenn í NBA deildinni og það að þurfa í uppskurð og tveggja eða þriggja mánaða endurhæfingu þýðir náttúrulega að þú sért úr leik á tímabilinu ef meiðslin koma t.d. eftir Stjörnuleik.

Næsta þrep er menn sem eru að spila meiddir. Allir leikmenn í NBA eru að drepast í skrokknum á lágmark þremur stöðum öllum stundum. Hér erum við tala um menn eins og Kyle Lowry hjá Toronto sem var augljóslega meiddur og spilaði hræðilega í einvíginu við Wiz, Tony Parker hjá Spurs sem var að glíma við sautján mismunandi krankleika og Paul Millsap hjá Atlanta, sem er augljóslega ekki alveg í lagi vegna axlarmeiðslunum sem hann varð fyrir korter í úrslitakeppni (auðvitað).

Síðasta tegundin er svo menn sem eru að koma til baka eftir stutt- eða langvarandi meiðsli en eiga langt í land með úthald, leikæfingu og almennan riðþma fyrir leiknum. Dæmi um þetta eru menn eins og Tiago Splitter hjá San Antonio og okkur liggur við að segja að Derrick Rose sé búin að vera í svona ferli mánuðum saman, aftur og aftur.

Jæja, þá vitið þið hvað við eigum við þegar við tölum um meiðsli og hvað þau þýða fyrir klúbbana. Þetta er ekki skemmtileg upptalning eða upplífgandi en kannski verður það eins og að skila skattframtali eða koma heim frá tannlækninum þegar þetta er afstaðið - fyrst og fremst léttir.

Eins og við tókum fram í byrjun, nennum við ekki að skrifa skýrslu um hvern einasta leikmann sem er meiddur, það er líka ákaflega niðurdrepandi verkefni. Þess í stað ákváðum við að grípa í grafíkina og bjóða upp á eitthvað sem er örugglega með dýrari og betri Photoshop-vinnu sem þú hefur séð. Þurfum við eitthvað að ræða plástrana á efstu myndinni? Slakaðu bara á og njóttu augnabliksins meðan þú horfir á þessa dýrð.

Við settum inn stöðutöfluna í austri og vestri með tíu efstu liðunum. Ef er merki á eftir nafninu á liðinu þínu, þá er það relevant - að gera eitthvað. Ekkert merki þýðir eiginlega nákvæmlega það - ekkert - þetta eru lið sem fara frá því að vera lélegt drasl og upp í bleh. Þið takið eftir því að við setjum Washington í bleh-flokkinn og það er af því þetta lið er ekki búið að gera neitt. Það getur vel verið að það geri eitthvað í úrslitakeppninni núna, en það kemur þessu tiltekna máli ekkert við.