Einhver dæmi eru um það í NBA sögunni að félög hafi þurft að rifta samningum við leikmenn og/eða reka þá til dæmis vegna vímuefna- eða agavandamála. Við munum hinsvegar ekki eftir eins hrottalega grófu atriði og því þegar Detroit Pistons tók þá ákvörðun að segja framherjanum Josh Smith að hætta að mæta í vinnuna.
Við höfum oft grínast með það hvað Josh Smith er gjarn á að gera þjálfara sína geðveika og gráhærða með skelfilegu skotvali og slæmri hittni og við - eins og fjölmargir aðrir - spáðum því að grunnt yrði á því góða milli Stan Van Gundy þjálfara og Smith í vetur.
En að maður sem á þrjá komma þrjá milljarða eftir af samningnum sínum sé bara rekinn heim... það eru ekki mörg dæmi um svona lagað, sama hvort um er að ræða körfubolta eða eitthvað annað sport. Þetta er með algjörum ólíkindum og það er eiginlega rannsóknarefni að komast að því hvernig Smith bregst við þessu. Þetta er niðurlæging með stóru enni (af hverju er það þá ekki skrifað með stóru enni?)

Smith átti tvö ár eftir af samningi sínum við Pistons og verður á launaskrá þar næstu árin óháð því hvað hann fær í laun hjá næsta félagi sem hann ræður sig hjá, en hann er reyndar búinn að gefa það út formlega að hann muni ganga í raðir Houston Rockets.
Detroit hefur reyndar nýtt sér ákvæði í reglunum sem kveður á um að félagið megi taka sér lengri tíma í að borga samninginn upp.
Smith fær hann engu að síður borgaðan út upp á krónu með jöfnum greiðslum allt til ársins 2020 og kostar Pistons fimm milljónir dollara af launaþakinu á hverju ári þangað til - þó hann verði löngu farinn frá félaginu og stuðningsmennirnir reyni að gleyma honum.
En hvernig í ósköpunum stendur á því að Detroit tekur til svona róttækra aðgerða?
