Monday, June 10, 2013
Brasilíumanni meinaður aðgangur
Hér sjáum við umtalaðasta atvikið úr öðrum leik Miami og San Antonio í lokaúrslitunum í nótt. Miami valtaði yfir gestina í síðari hálfleik og ætli þessi mögnuðu tilþrif hjá besta körfuboltamanni heims hafi ekki verið rúsínan í afturendanum.
LeBron James var ekki á því að láta Brasilíumanninn Tiago Splitter troða í andlitið á sér og ekki er laust við að sá stóri komi dálítið illa út úr návíginu. Satt best að segja, höfum við ekki séð svona vandræðalegan Brassa síðan þeir Adriano og Robinho voru gómaðir með klæðskiptingunum forðum.
Sunday, June 9, 2013
Saturday, June 8, 2013
Friday, June 7, 2013
Tveir áratugir frá andláti Dražen Petrović
Petrović var aðeins 28 ára gamall og var á hátindi ferilsins þegar hann lést. Hann var á keppnisferðalagi með landsliðinu þegar hann lenti í þessu örlagaríka slysi, en hann hafði þá ákveðið að taka bíl með unnustu sinni í stað þess að fara með flugi eins og liðsfélagar hans.
Flestir muna eftir Petrović fara á kostum með New Jersey Nets og króatíska landsliðinu og er hann almennt álitinn einn besti körfuboltamaður Evrópu fyrr og síðar.
Skemmst er að minnast frammistöðu hans með landsliðinu sínu gegn Draumaliði Bandaríkjanna á Ólympíuleikunum í Barcelona árið 1992, þar sem hann skaut króatíska liðið inn í tapaðan leik með skotsýningu.
Petrović fékk fá tækifæri í NBA deildinni með fyrsta liðinu sínu Portland, en sló fljótlega í gegn með ungu liði Nets þar sem hann lék með mönnum eins og Kenny Anderson og Derrick Coleman.
Petrović var vígður inn í Heiðurshöll Naismith ári 2002 og það er algjör synd að ferli hans hafi lokið með þessum hætti.
Síðustu tvö árin með Nets var hann að skora yfir 20 stig að meðaltali í leik, skjóta yfir 50% utan af velli og um 45% í þristum.
Það er ekki laust við að við fáum hroll við að hugsa til þess hvað byssa eins og Petro hefði gert í nútíma NBA, þar sem þriggja stiga skotin eru helmingi stærri þáttur af leiknum. Okkar maður hefði nær örugglega blómstrað undir þeim kringumstæðum. Hvað haldið þið að Petro hefði skorað mikið ef hann hefði t.d. spilað með Golden State í vetur?
Þeir sem vilja kynnast þessum elskaða og dáða íþróttamanni er bent á að horfa á ESPN-heimildamyndina Once Brothers, sem fjallar um Petrović, Vlade Divac, feril þeirra og borgarastyrjöldina í fyrrum Júgóslavíu. Mögnuð mynd í alla staði.
Draumabyrjun á lokaúrslitaeinvíginu
Vonandi snýst umræðan eftir leikinn um eitthvað annað en að LeBron James hafi ekki skorað yfir 30 stig. Hann var reyndar búinn að skora yfir 20 stig í tólf leikjum í röð áður en hann skilaði "bara" átján stigum gegn Spurs í nótt (og átján fráköstum og tíu stoðsendingum), en hann var líka ekki að spila á móti liðum þjálfuðum af Gregg Popovich.Nei, umræðan ætti að snúast um það hvað þessi sigur er rosalega mikilvægur fyrir San Antonio eftir alla þessa hvíld - og hvað Tony Parker er búinn að líma nafn sitt í sögubækurnar, hafi hann ekki þegar verið búinn að því.
Við værum að gera lítið úr leik hans ef við gerðum ekki annað en að hrósa honum fyrir sigurkörfuna, sem auðvitað hafði eitthvað með heppni að gera.
Snúningskarfan sem hann skoraði rétt á undan, leikstjórn hans og sú staðreynd að hann tapaði ekki einum einasta bolta í leiknum, segja meira um frammistöðu hans. Þetta er bara snillingur.Það var ekkert annað en upplifun að horfa á þessi lið kljást og það má ekki ein einasta amma eða antísportisti missa af restinni af þessu einvígi.
Áhugavert að sjá Dwyane Wade spila miklu, miklu betur en hann gerði í helmingnum af leikjunum gegn Indiana. Virkaði ekki mikið að honum í þessum leik. Chris Bosh? Bleh.
Chris Bosh er Chris Bosh. Við setjum spurningamerki við öll þessi langskot hans, en það er engin tilviljun að hann sé að taka þau. San Antonio vill að hann taki þau - og Spoelstra þjálfari hans treystir honum til að taka þau. Annars væri hann ekki að taka þau hvað eftir annað, hvað sem þér finnst svo um það.
Við værum auðvitað ekki að tala um þetta ef hann hefði sett eitthvað af þeim niður, sérstaklega það síðasta.Það hlýtur að vera áhyggjuefni fyrir Miami hvað San Antonio bjó til mikið af opnum þriggja stiga skotum og ef þau hefðu verið að detta betur hjá Spurs, hefði þessi leikur kannski ekki verið spennandi.
Risakúdós verður auðvitað að renna til Tim Duncan sem skilaði 20/14/4/3 leik. Hinn 37 ára gamli öðlingur, er næstelsti leikmaður í sögunni til að skila 20/14 leik í lokaúrslitum (Kareem). Snillingur. Algjör snillingur.
Og það er alveg mannlegt að halda með honum í síðasta dansinum, þó hann hafi verið í ljótri skyrtu á blaðamannafundinum.
Við erum örugglega að gleyma einhverju, en einvígið er rétt að byrja og nægur tími til að snúa við hverjum steini næstu daga (og lauma jafnvel inn nokkrum mínútum af svefni jafnvel - #Immit)
Bæði lið eiga eftir að gera einhverjar breytingar milli leikja og eitthvað segir okkur að skákin sé bara rétt að byrja.
Þessi snilldarleikur í nótt var stórkostleg byrjun á þessu einvígi og lofar gríðarlega góðu fyrir framhaldið.
Það má vel vera að yfir 70% liða sem vinna leik eitt í lokaúrslitum landi titlinum, en það dugði Oklahoma nú skammt í fyrra.
Kannski voru Miami-menn dálítið lúnir í fjórða leikhlutanum í nótt eftir Maraþonviðureignina við Indiana, en það er þá þeim sjálfum að kenna.
Gerðu okkur þann greiða að missa ekki af leik tvö. Það er ekki bjóðandi.
Þvílík gargandi snilld sem þessi íþrótt getur verið.
P.s. - Kíktu á Hlaðvarpssíðuna, þar er komin smá upphitun fyrir úrslitaeinvígið (13. þáttur).
Thursday, June 6, 2013
Þú getur betur, Russ
Russ á örugglega eftir að komast aftur í úrslitin einn daginn, við höfum ekki áhyggjur af því. Það sem við höfum hinsvegar áhyggjur af - er tónlistarsmekkurinn hjá guttanum. Hann er í einu orði sagt skelfilegur. Það fer ekki svona gæðaleikmönnum að væla með popplögum í falsettu.
Við hefðum til dæmis aldrei náð tvítugsaldri ef við hefðum alltaf verið raulandi lög með Janet Jackson eins og einhverjir ladyboys.
Við urðum því að gera smá breytingar á frétt sem skrifuð var um Russ vin okkar fyrir skömmu. Bara svona til að bjarga andlitinu á honum.
Þú getur betur, Russ. Reyndu að taka hausinn út úr fjósinu á þér og hlusta á almennilega tónlist. Þú spilar ekki lúftgítar við popp sem búið er til í Atari-tölvu!
Tuesday, June 4, 2013
Áhorfstölur í úrslitum: Lakers inn - Spurs út
San Antonio og Indiana eru ekki stórir markaðir á peningakortinu. Markaðsdólgar segja að San Antonio sé 30. stærsti fjölmiðlamarkaður Bandaríkjanna og Indiana enn neðar - í 41. sæti. Sem fyrr er það Lakers-liðið sem er blautur draumur sjónvarpsstöðvanna þegar kemur að áhorfi og klinki í kassann.
Þannig hafa þau þrjú einvígi sem trekktu að flesta áhorfendur síðan ABC fékk sýningarréttinn á lokaúrslitunum 2002, öll verið með Los Angeles Lakers. Næstu þrjú einvígi í áhorfi vor svo með Miami Heat, árin 2006 og í fyrra og hittifyrra..
En hvaða einvígi ætli reki lestina? Jú, auðvitað þessi þrjú sem San Antonio hefur tekið þátt í síðan 2002, það er að segja 2003, 2005 og 2007 - árin sem San Antonio vann meistaratitilinn. Það er ekki bara út af þessari klisju með að Spurs sé óspennandi lið, heldur er bara ekki nógu mikið af augum í boði til að horfa á þetta.
Hér fyrir neðan sérðu áhorfendatölur frá því árið 1987. Þú tekur eftir því að það verður hrun í áhorfi eftir árið 1998. Það mætti halda að vinsælasti íþróttamaður heims hafi hætt að spila í deildinni.
Þó San Antonio hafi ekki verið að koma vel út úr áhorfskönnunum á síðasta áratug, er eitthvað sem segir okkur að úrslitaeinvígið í ár eigi eftir að skora hærra en hin þrjú á undan.
LeBron James ætti að sjá til þess, nú þegar hann hefur möguleika á að vinna San Antonio - öfugt við þegar San Antonio sópaði honum út með Cleveland árið 2007.
Allt annað er svo uppi á teningnum þegar litið er á áhorfstölur á lókalstöðvum. Þar var San Antonio að skora langhæst árið 2011 en Miami var með lélegustu tölurnar.
Monday, June 3, 2013
Tim Duncan: Alltaf í fremstu röð
En ef þú spyrð okkur, teljum við að af tvennu illu sé það miklu skárra fyrir San Antonio að fá of mikla hvíld en of litla. Þeir eru engin unglömb lengur þessir karlar hjá Spurs. Talandi um unglömb. Það hefur ekki farið fram hjá neinum hvað Tim Duncan reis upp frá dauðum í vetur og átti sitt besta tímabil í nokkur ár.
Það segir dálítið um samkeppnina sem ríkir hjá stóru mönnunum í NBA að Tim Duncan skuli vera í fyrsta úrvalsliði NBA deildarinnar 37 ára gamall. Með fullri virðingu fyrir Duncan, er það glatað að yngri menn skuli ekki taka þetta sæti.
Við megum samt ekki drulla alveg yfir þetta, því Duncan átti sæti sitt í úrvalsliðinu fullkomlega skilið. Ekki bara vegna þess hvað hann skilaði flottum tölum og spilaði góða vörn, heldur líka af því að San Antonio er alltaf - alltaf - við toppinn í NBA í deildakeppninni.
Stöðugleiki San Antonio hefur verið vélrænn síðan Duncan kom inn í deildina veturinn 1997-98. Spurs er búið að vinna um 70% leikja sinna í deildakeppninni og er nú á leið í lokaúrslitin í fimmta sinn eftir að hafa klárað öll fjögur úrslitaeinvígin sín.
Duncan hefur verið fastagestur í úrvalsliðinu og varnarúrvalinu síðan hann kom inn í deildina og var kjörinn nýliði ársins 1998. Hann var fyrsti nýliðinn síðan Larry Bird (1980) sem valinn var í úrvalsliðið og aðeins sá níundi í sögunni. Duncan leiddi deildina í tvöföldum tvennum (57), var valinn í Stjörnuleikinn og varð fimmti í valinu á verðmætasta leikmanni ársins. Margir góðir leikmenn hafa hlotið titilinn nýliði ársins á eftir Duncan, en enginn þeirra átti jafn gott ár og hann.
Þið áttið ykkur kannski betur á því hvað Duncan er búinn að vera lengi í efsta gæðaflokki þegar við sýnum ykkur hverjir voru með honum í úrvalsliði NBA árið 1998. Þar ber auðvitað hæst sjálfur Michael Jordan, sem þá var á síðasta tímabilinu sínu með Chicago Bulls.
Magnaðasti leikmaður sögunnar á betra skilið:
Hér eigum við auðvitað við goðsagnirnar Wilt Chamberlain og Bill Russell. Þeir voru ólíkir persónuleikar, ólíkir leikmenn og gerðu ólíka hluti á ferlinum í NBA deildinni. Það eina sem tengir þá er sú staðreynd að þeir voru áhrifamestu og bestu körfuboltamenn samtímans og því lágu leiðir þeirra oftar en ekki saman í úrslitakeppninni á vorin.
Við gætum auðvitað skrifað 200 blaðsíðna ritgerð* um hvorn leikmann fyrir sig, en það var ekki ætlunin með þessum pistli. Honum er ekki aðeins ætlað að drepa tíma þinn fram að oddaleik Miami og Indiana í kvöld, heldur einnig að taka upp hanskann fyrir Wilt Chamberlain heitinn.
Þá spyr kannski einhver: Til hvers þarf að taka upp hanskann fyrir magnaðasta fyrirbæri körfuboltasögunnar? Það er af því að Wilt fær ekki nógu mikla ást. Það er sorgleg staðreynd sem við rekum okkur allt of oft á og við viljum gera eitthvað í því.
Hér fyrir neðan ætlum við að sem sagt að segja þér af hverju Wilt fær ekki næga ást og færa rök fyrir því af hverju á að vera mynd af honum uppi á vegg hjá öllum körfuboltaáhugamönnum.
Ofurmannleg frammistaða Wilt Chamberlain á körfuboltavellinum tryggði að hann mun hvorki hverfa úr annálum NBA deildarinnar né af vörum þeirra sem fylgjast með.Wilt á enn fjöldan allan af ótrúlegum tölfræðimetum og þar á meðal þekktasta einstaklingsmetið í öllum körfuboltageiranum - 100 stiga leikinn árið 1962 sem flestir kannast við sem á annað borð fylgjast með íþróttum.
Tvö lið - Boston vinnur
Þó ferill Chamberlain hafi verið eins og lygasaga, er það allt of algengt að umræða um hann fari strax að snúast um Bill Russell, Boston Celtics og þá staðreynd að Wilt átti aldrei roð í þá grænu.
Alltaf skal Wilt borinn saman við Russell - og þó Wilt hafi alltaf verið með miklu betri tölfræði - vann Boston alltaf.
Boston vann bara alltaf á þessum árum. Þeir sem þekkja söguna vita að Boston hirti alla titla nema einn sem í boði voru í NBA frá árinu 1959 til 1969 og það er allt nema útilokað að við sjáum annan eins áratug aftur í sögunni.
Wilt var einstaklega óheppinn að hafa verið atvinnumaður meðan Rómarveldi NBA deildarinnar var í sínum mesta blóma í Boston undir stjórn Red Auerbach þjálfara og Bill Russell inni á vellinum.
Nú væri kannski freistandi að snúa dæminu við og fara að hrauna yfir Boston, en það gerum við auðvitað ekki. Þetta Boston lið er mesta stórveldi í sögu NBA og á skilið ómengaða virðingu.
Það er samt óþarfi að drulla yfir Wilt Chamberlain þó Boston hafi alltaf unnið. Það getur vel verið að Russell og Celtics hafi oftast haft betur gegn liðunum hans Wilt (Warriors, Sixers, Lakers) en við hvetjum fók til að kynna sér aðeins söguna áður en það fer að taka undir með fólki sem heldur að það sé skylda að tala illa um Wilt Chamberlain af því hann vann "ekki nema" tvo meistaratitla.
Yngri lesendur eru sérstaklega beðnir að gefa eftirfarandi góðan gaum.NBA deildin var allt öðruvísi á sjöunda áratugnum en hún er í dag og segja má að drögin að nútíma körfubolta hafi verið lögð á lokaárunum hans Wilt Chamberlain eftir 1970.
Aðvörun: Fáránleg tölfræði
Wilt kom inn í NBA deildina árið 1959 og gerði allt vitlaust strax á nýliðaárinu sínu.
Hvorki fyrr né síðar hefur maður byrjað með eins miklum látum og Wilt gerði þennan vetur.
Hvað var hann með mikil læti, spyrðu?
Hann varð stigakóngur (37,6 stig), frákastakóngur (27 fráköst), spilaði flestar mínútur (46,4), var valinn í Stjörnulið og var verðmætasti leikmaður Stjörnuleiksins (23 stig, 25 fráköst), nýliði ársins, var í fyrsta úrvalsliði deildarinnar og var valinn verðmætasti leikmaður deildarinnar.
Alls sló hann átta met á fyrsta árinu sínu í deildinni og þó hann hafi löngu verið búinn að prýða forsíður allra helstu blaða og tímarita í Bandaríkjunum á háskólaárum sínum - var hann nú á góðri leið í að verða fyrsta ofurstjarnan sem sportið ól af sér.Árið 1962 afrekaði Chamberlain svo að skora 100 stig í einum og sama leiknum. Það er lang frægasta metið hans (tölfræði hans yfir bólfélaga hefur ekki verið staðfest, en sögð geigvænleg) en þar með var ekki öll sagan sögð.
Wilt var fjórum sinnum kjörinn verðmætasti leikmaður ársins í NBA, hann var sjö sinnum í fyrsta úrvalsliði deildarinnar, spilaði 13 stjörnuleiki, varð stigakóngur sjö ár í röð (met sem Jordan jafnaði 1988-93), ellefu sinnum frákastakóngur og leiddi meira að segja deildina í stoðsendingum (8,6 í leik) árið 1968 þegar hann vildi sanna að hann gæti líka gefið boltann.
Þá leiddi hann deildina einu sinni í skotnýtingu, þegar hann nýtti tæplega 73% skota sinna á lokaárinu sínu með Lakers og setti met sem enginn nema hann sjálfur hefur komið nálægt. Hann á líka næst bestu nýtinguna (68,3%) og á þrjú af bestu fimm tímabilum í sögu deildarinnar á þessu sviði.
Kannski er samt svakalegast af öllu að hugsa til þess að Chamberlain var með 50,4 stig og 25,7 fráköst að meðaltali í leik veturinn 1962, sem eru náttúrulega kolgeðveikar tölur.Íþróttamaður á heimsklassa.
Við vitum að við gerumst sek um gróflega ofnotkun á orðinu "íþróttamaður" þegar við erum að lýsa líkamlegu atgervi NBA leikmanna, en það vill svo til að það hefði getað verið mynd af Wilt Chamberlain fyrir aftan orðið íþróttamaður í orðabókinni - slíkur garpur var hann.
Fyrir það fyrsta var Chamberlain ekki bara snöggur og fljótur, heldur var hann nautsterkur. Hann var ekki með mikið kjöt utan á sér á fyrstu árum sínum í deildinni en fór stækkandi eftir því sem leið á ferilinn og til eru ótal sögur af hrikalegum styrk hans.
Wilt stundaði það mikið að kasta einum félaga sínum hjá Harlem Globetrotters** upp í loftið eins og barni og grípa hann og einu sinni tróð hann bolta í körfuna þó maður væri hangandi á boltanum - hann tróð honum bara líka. Þá er til saga af Chamberlain þar sem hann ku hafa troðið svo fast í eitt skiptið að maður sem varð fyrir boltanum á niðurleiðinni hafi fótbrotnað, en það er reyndar ansi mikill Múnkhásen-þefur af þeirri sögu.
Wilt var ekki bara sterkur, heldur líka fljótur og fjölhæfur íþróttakappi. Hann lagði stund á m.a. þrístökk, hástökk, kringlukast og lang- og spretthlaup. Sagan segir að hann hafi klárað 100 metrana á 10,9 sekúndum í menntaskóla, sem er tími í heimsklassa, ekki síst í þá daga þegar enginn hafi náð að hlaupa vegalendina á innan við 10 sekúndum. Sá múr var ekki rofinn fyrr en árið 1968, meira en áratug síðar.
Yfirburðir Chamberlain.
Það má vel vera að Bill Russell geti alltaf bent á meistarahringana sína ellefu ef einhver fer að tala við hann um Wilt Chamberlain, en þó menn sem vinna eigi skilið sitt respekt, er afrekaskrá Russell þar fyrir utan ekki merkileg við hliðina á þeirri sem Wilt státaði af og við töldum upp hérna fyrir ofan.Ekki misskilja, 99% leikmanna sem spilað hafa í NBA hefðu fegnir tekið því að vera með afrekaskrá Russell. Hann var fimm sinnum kjörinn verðmætasti leikmaður deildarinnar (þrátt fyrir að vera aðeins þrisvar í 1. úrvalsliði deildarinnar), var tólf sinnum í Stjörnuliðinu og leiddi deildina fimm sinnum í fráköstum.
En tölfræði Russell bliknar í samanburði við tölurnar hans Chamberlain. Wilt var með 30 stig, 23 fráköst, 4 stoðsendingar og 54% skotnýtingu á ferlinum. Russell skoraði 15 stig, hirti yfir 22 fráköst, gaf fjórar stoðsendingar og hitti úr 44% skota sinna.
Þess má geta að varin skot voru ekki viðurkennd tölfræði á þessum árum og vilja kunnugir meina að þeir félagar hafi verið ansi duglegir við þá iðju, sem er trúlegt. Eins og það er klisjulegt, átti Chamberlain það til að nýta ótrúlega íþróttahæfileika sína til að hamra skot mótherjanna upp í stúku, en Russell var þekktur fyrir að vanda sig við að verja skotin, leggja mikið upp úr því að halda þeim í leik og helst búa til hraðaupphlaup upp úr þeim.
Þá var aðeins nýbyrjað að velja varnarlið ársins undir restina á ferli þeirra Russell og Chamberlain og ætla má að sá fyrrnefndi hefði verið fastamaður þar allan ferilinn.Chamberlain gat reyndar alveg spilað fantavörn ef honum sýndist svo og lagði meiri áherslu á þann hluta leiksins á árunum með Lakers undir stjórn Bill Sharman.
Magnaðir molar.
Okkur lék mikil forvitni á að vita hvernig Wilt vegnaði gegn Russell maður á mann í viðureignum þeirra í gegn um tíðina.
Það er gömul tugga að Russell hafi oftast unnið leikina, gott og vel, en hvernig ætli tölfræðin hans Chamberlain hafi verið á móti varnarjaxlinum Russell?
(Mynd: Wilt og Arnold í hlutverkum sínum í kvikmyndinni Conan the Destroyer árið 1984)
Við rákumst á nokkra skemmtilega mola um viðureignir þeirra sem við ætlum að nota til að slá botninn í þessa hugleiðingu, sem ætlað var að vekja fólk til umhugsunar.
Við notum orðið fyrirbæri til að lýsa leikmönnum sem brjóta í bága við algengustu lögmál íþrótta- og eðlisfræðinnar. Og það gerði Wilt Chamberlain svo sannarlega.
Þið takið eftir því að í yfirfyrirsögninni á þessum pistli segjum við að Wilt Chamberlain sé magnaðasti leikmaður í sögu NBA deildarinnar.
Hann var (lang) hæfileikaríkasti körfuboltamaður sinnar kynslóðar og enginn, hvorki fyrr né síðar, hefur ruslað deildinni upp eins og hann gerði á sínum tíma. Það er útilokað að leika afrek Chamberlain eftir í nútíma körfubolta - nema Köngulóarmaðurinn sé á leiðinni í NBA.
Wilt var risi í kúltúr og risi að burðum. Allt sem hann gerði var hrikalegt og Twitter hefði brunnið til kaldra kola ef það apparat hefði verið til þegar Wilt var að setja metin (og hitta sautján konur á einni helgi - pældu í Wilt á Instagram!).
Annað sem hafa verður í huga þegar spólað er svona til baka er að átökin í deildinni voru mikið mun harðari á þessum tíma en þau eru í dag. Þá þótti ekkert tiltökumál að lemja andstæðinginn í gólfið þegar hann keyrði á körfuna og gefa honum svo á kjaftinn ef hann ætlaði að gera eitthvað í því. Þetta hljómar kannski villimannslegt, en svona var þetta stundum í þá daga.
Chamberlain íhugaði meira að segja að leggja skó sína á hilluna snemma á ferlinum, því hann var orðinn svo leiður á þeim gegndarlausu barsmíðum sem hann mátti þola í hverjum einasta leik. Ekki gat tröllið svarað fyrir sig, því þá hefði einhver endað á líkbörunum.
Bleyðuhátturinn sem viðgengst í NBA í dag er genginn yfir allt meðalhóf, þar sem menn fá tæknivillur fyrir það eitt að horfa í áttina að mótherjum sínum. Það væri gaman ef hægt væri að finna meðalhóf milli slagsmálanna á sjöunda og áttunda áratugnum - og bridge-hörkunnar sem tíðkast í NBA í dag.
Að lokum eru hér nokkrar tölur sem Wilt bauð upp á í leikjum gegn Russell:.
- 1959: Strax á nýliðaárinu sínu átti Wilt 44 stiga og 43 frákasta leik gegn Russell.
- 1960: Var hann með þrefalda tvennu í leik gegn Russell. 39 stig, 25 fráköst og 14 varin skot.
- 1961: Setti NBA met með 55 fráköstum í einum leik. Russell hirti 19 en vann leikinn.
- 1961: Var með þrefalda tvennu upp á 44 stig, 35 fráköst og 15 varin skot gegn Russell.
- 1962: Fagnaði árinu ´62 með því að salla 62 stigum á Russell.
- 1965: Tvær þrennur gegn Russell í úrslitakeppninni. Fyrst 33/31/11 og svo 30/26/13.
- 1967: Nær fernu gegn Russell í úrslitakeppninni - 24 stig, 32 frák, 13 stoð og 12 varin.
- 1968: Var með þrefalda tvennu (stig, frák, stoð) í þremur af fjórum leikjum gegn Russell.
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
** - Wilt spilaði með Harlem Globetrotters fyrsta árið sitt sem atvinnumaður og gerðist þá svo frægur að spila m.a. í Rússlandi. Hann sagði alltaf að honum hefði liðið vel með Globetrotters, þar sem aðalatriðið var að skemmta fólki og hann var ekki laminn af varnarmönnum í hverri sókn.
Pé Ess. - Ekki missa vatnið þó við köllum Wilt magnaðasta leikmann sögunnar.
Það þýðir ekki endilega að hann sé besti leikmaður sögunnar, frekar að enginn leikmaður hafi notið annara eins yfirburða og hann gerði á sínum tíma.
Við erum ekki svo vitlaus að ætla að fara að bera saman körfuboltamenn frá gjörólíkum tímabilum og jafnvel menn í ólíkum leikstöðum (t.d. Jordan vs Wilt). Kannski skrifum við pistil um þetta einhvern daginn, en Wilt er klárlega og auðveldlega einn af tíu bestu körfuboltamönnum allra tíma í okkar bókum.
Ef allt væri eðlilegt, myndi merki NBA deildarinnar vera hannað eftir útlínum Wilt Chamberlain en ekki liðsfélaga hans Jerry West - með fullri virðingu fyrir Jerry.
Sunday, June 2, 2013
Miami og Indiana mætast í hreinum úrslitaleik
Það á ekki að koma neinum hrikalega á óvart að þetta fari í oddaleik. Indiana var þegar búið að vinna tvo leiki gegn Miami og bætti einum við í nótt með góðum 91-77 sigri á flotta heimavellinum sínum. Ekki kom það okkur neitt sérstaklega á óvart.
Það sem kom okkur á óvart, var hinsvegar blóðlaus frammistaða Dwyane Wade og Chris Bosh. Enn eina ferðina. Meiðsli eiga þarna einhvern þátt, en okkur er alveg sama. Wade og Bosh eru í besta falli tálbeitur eins og þeir eru að spila núna - eru inni á vellinum til að draga athyglina frá LeBron James.
98% af leikmönnum deildarinnar myndu gráta af gleði ef þeir næðu að skora 29 stig, hirða 7 fráköst og gefa sex stoðsendingar með um 50% hittni. Hjá James heitir þetta bara bleh leikur.
James skaut 48% í nótt, en restin af liðinu 26%. Miami endaði með 36% skotnýtingu í leiknum, sem er það versta í allan vetur í deildakeppni eða úrslitakeppni.
Ef þessar svokölluðu stórstjörnur í Miami verða að taka hausinn út úr ristlinum á sér og fara að spila eins og menn ef þeir ætla ekki í sumarfrí. Spilamennskan sem þeir eru að sýna í undanförnum leikjum er grátleg.
Chris Bosh er með sex stig að meðaltali í síðustu þremur leikjum, þar sem hann hefur aðeins hitt úr fjórum af 21 skoti utan af velli. Viltu heyra annan? Hann nær ekki fjórum fráköstum að meðaltali í leik í einvíginu. Hann er 211 sentimetra hár og vegur um 110 kíló.
Dwyane Wade hefur verið í svipuðu rugli. Í síðustu þremur leikjum hefur hann hitt úr 11 af 34 skotum sínum ( 33%) og skilar innan við tólf stigum að meðaltali í leik. Þeir Bosh og Wade eru samanlagt með 35 milljónir dollara í árslaun. Bosh eilítið hærri laun en Wade - þau sömu og LeBron James upp á krónu - 2,15 milljarða króna á ári. Og hækkar í launum á næsta ári. Umtalsvert.
Það getur vel verið að Wade sé að drepast í hnénu og Bosh sé aumur í ökklanum sem hann sneri um daginn - okkur er bara alveg sama. Svona spila meistarar ekki, enda er nákvæmlega enginn meistarabragur á Miami í síðustu þremur leikjum. Enginn.Þeir Wade og Bosh skoruðu aðeins 15 stig í sjötta leiknum í gær og það er það lægsta sem þeir hafa skorað samanlagt síðan Bosh (og LeBron James) gekk í raðir Miami. Eldra metið var 17 stig og það jöfnuðu þeir í þarsíðasta leik, svo það fer ekki fram hjá nokkrum manni að hér er eitthvað að.
Eins og við höfum áður sagt, verður auðvitað að gefa varnarleik Indiana plús fyrir eitthvað af þessu, en hann einn og sér á ekki að geta eyðilagt leik Miami.
Sólstrandargæjarnir skoruðu ekki nema fimm sinnum undir körfunni í leiknum og hafa aðeins einu sinni í vetur skorað færri körfur þar. Það var að sjálfssögðu á móti Indiana sem það gerðist, nánar tiltekið í janúar.
Indiana spilaði ljómandi vel í sóknarleiknum í nótt með Paul George fremstan í flokki. Pilturinn skoraði 28 stig og hitti úr 11 af 19 skotum sínum annan leikinn í röð. Hann hirti auk þess 8 fráköst og gaf 5 stoðsendingar.
Roy Hibbert vinur hans var líka frábær með 24 stig og 11 fráköst, en það er nokkurn veginn meðaltalið hans í einvíginu.
Þetta var fimmti leikurinn í röð sem Hibbert fer yfir 20 stig og er það í fyrsta skiptið í vetur sem hann nær því.
Hann skoraði einu sinni 20 stig eða meira í fjórum leikjum í röð í haust, en þar fyrir utan voru bara einn og einn 20 stiga leikur á stangli hjá honum. Gott að spila á móti Miami.
Nú er ljóst að við förum í hreinan úrslitaleik í þessu einvígi - leik sjö í Miami á mánudagskvöld.
Ef tölfræðin er skoðuð, kemur í ljós að heimaliðið er með afgerandi betri árangur en útiliðið í þessari stöðu. Heimaliðið hefur unnið tæp 80% af öllum oddaleikjum sem spilaðir hafa verið í sjö leikja seríum í NBA (89-112). Á hinn bóginn er reyndar ekki langt síðan útiliðið vann sigur í oddaleik, því Chicago lagði Brooklyn á útivelli í eina oddaleiknum sem verið hefur í úrslitakeppninni í ár.
Miami hefur unnið þrjá af sex oddaleikjum sem það hefur tekið þátt í, en þar af fóru fimm þeirra fram á heimavelli liðsins. Síðasti sigur Miami í oddaleik kom gegn Boston Celtics í úrslitum Austurdeildarinnar í fyrra. Þessu er öfugt farið hjá Indiana, sem hefur unnið tvo en tapað þremur oddaleikjum og voru þeir allir á útivelli.
Miðað verið frammistöðu liðsfélaga LeBron James í síðustu leikjum, mætti ætla að Miami þurfi á ofurmannlegu framlagi að halda frá honum á mánudagskvöldið. Hann hefur þrisvar sinnum farið í oddaleik á ferlinum, tapaði í tvígang með Cleveland á útivelli en vann áðurnefnt einvígi við Boston fyrir ári.James hefur skorað yfir 34 stig að meðaltali í leik í oddaleikjum á ferlinum og er það hæsta meðaltal í sögu deildarinnar ef miðað er við fleiri en einn leik spilaðan.
Þetta voru nokkrir tölfræðimolar sem við fengum að láni frá ESPN. Þessar tölur skipta auðvitað ekki nokkru máli þegar komið er í leikinn sjálfan á mánudagskvöldið, en úrslitin í nótt þýða að það er komin upp alveg ný staða í einvíginu í okkar huga.
Indiana getur unnið það.
Guttarnir hjá Pacers hafa verið að elta allt einvígið, en nú eru þeir allt í einu búnir að ná meisturunum og þá blasir við að taka fram úr þeim. Það er erfitt en þægilegt að elta, en allt önnur ella að taka fram úr. Aðeins hugrakkir og skapfastir menn geta klárað svoleiðis - ekki síst á útivelli.
Á pappírunum á Miami að vinna þennan oddaleik vandræðalítið og mun eflaust gera það, en þegar þú ert kominn í hreinan úrslitaleik, má ekkert klikka.Öll pressan í einvíginu er nú farin af Indiana og hleðst á Miami.
Hugsið ykkur bara. Hvað í fjandanum ætlar Miami að gera ef svo ólíklega vildi til að LeBron James myndi nú eiga skítaleik á mánudaginn? Akkúrat - þeir væru (mök)!
Við skulum þvi segja að allt geti gerst af því þetta er oddaleikur. Það er alltaf mjög spes andrúmsloft þá sjaldan að spilaðir eru hreinir úrslitaleikir í NBA deildinni.
Nánast allir sem fylgjast eitthvað með spáðu Miami í úrslitin (eða lengra) en nú er sá möguleiki allt í einu kominn upp á borðið að það komist ekki í úrslit líkt og tvö síðustu ár.
Hugsið ykkur hvað sögusviðið breytist gígantískt ef meistararnir detta út. Indiana og San Antonio í úrslitum? Það væri eins og Njarðvík-Skallagrímur - enginn LeBron og markaðsdeildin færi í þunglyndi. Út frá körfuboltasjónarmiðinu væri samt ekkert að því, þó hinn möguleikinn sé meira sexý.
Það hefur aldrei gerst að lið hafi farið óverðskuldað í lokaúrslit. Menn þurfa að vinna fyrir því og guttarnir í Indiana eru búnir að vinna sér inn fyrir þessum séns. Nú er bara að sjá hvort þeir hafa pung í að taka hann. Þetta eru leikirnir sem við borgum fyrir að fá að sjá. Sagan skrifuð á staðnum.
Hibbert talar umbúðalaust
Roy Hibbert var spurður af því á fjölmiðlafundi í nótt hvað honum þætti um að hafa aðeins hafnað í 10. sæti í kjörinu á varnarmanni ársins. Sá stóri sagði sína skoðun umbúðalaust og það verður að segjast alveg eins og er - hann hefur rétt fyrir sér.
Saturday, June 1, 2013
Subscribe to:
Posts (Atom)