Saturday, April 10, 2010

Jakkafatastjörnuleikur á bekknum


Leikur Cleveland og Indiana í kvöld skipti hvorugt lið máli, en var samt ansi áhugaverður.

Við vorum að vona að Cleveland myndi klára leikinn af því það hefði látið þessa hugleiðingu, sem við höfðum ákveðið að rita nokkru áður, líta mun betur út.

Við fengum óskir okkar ekki uppfylltar.

Sjóðheitur Danny Granger ísaði leikinn í lokin fyrir Pacers.

Við vorum að tala um það í færslunni hérna fyrir neðan að lið eins og t.d. LA Lakers væru ekki að fara heit inn í úrslitakeppnina.

Hvað með Cleveland?


Hvað með þá staðreynd að liðið tapaði þarna naumlega fyrir andstæðingi sem hefur nú unnið 9 af 11 síðustu leikjum sínum. Og að Cleveland var með mannskap í jakkafötum á bekknum í kvöld sem á að baki 24 stjörnuleiki.

Tuttugu og fjóra!

Það er erfitt að segja til með heilsu Shaquille O´Neal, en að öðru leyti virðist Cleveland vera malandi á öllum á leið sinni í úrslitakeppnina. Þrátt fyrir að mannskapurinn hafi verið inn og út í allan vetur.

En það hefur svo sem verið góður stemmari í Cleveland fyrir úrslitakeppni áður. Og nú þýðir ekkert að vera með neinar afsakanir. Nú er bara að fara og klára þetta.

Stjörnuleysi á dögunum fyrir stríð


Við erum ekki sérstaklega hrifin af því þegar NBA lið eru að hvíla stjörnurnar sínar í síðustu leikjum tímabilsins.

Það eru forsvarsmenn sjónvarpsstöðvanna örugglega ekki heldur, líkt og í gær þegar hvorki LeBron James né Kobe Bryant mættu í stórleikina á TNT.

Þjálfarar toppliðanna eiga til að gera þetta þegar lið þeirra hafa tryggt sér stöðuna á toppnum og vilja þá leyfa stjörnunum sínum að sleikja sárin eða hreinlega kasta mæðinni fyrir komandi átök.

Svo er auðvitað ólíklegra að menn sem sitja á bekknum í jakkafötum meiðist illa og missi af úrslitakeppninni. Spyrjið bara menn eins og Andrew Bogut og Chris Bosh.

Kannski má líka segja að lið sem hafa stungið af og tryggt sæti sitt hafi unnið sér inn rétt til að gera hvað sem þeim sýnist. Þannig er það sannarlega með Cleveland þessa stundina.

Dálítið undarlegt að sjá Lakers hvíla Kobe hinsvegar. Vissulega er Lakers nánast búið að bóka toppsætið í Vesturdeildinni, en þó liðið geti ekki náð Cleveland - hefðum við ætlað að liðið vildi þó tryggja að það endaði með betra vinningshlutfall en Orlando. Lakers og Orlando eru hnífjöfn í töflunni núna.


Er Phil Jackson svona öruggur með lið sitt að honum sé sama þó það verði ekki með heimavallarrétt ef það fer í úrslitin? Eða finnst honum kannski betra að eiga leiki 3,4 og 5 á heimavelli í finals? Og það sem meira er, þykir honum liðið vera að spila svona vel á leið sinni í úrslitakeppnina?

Jackson sagðist fyrir leikinn gegn Denver á fimmtudagskvöldið vilja að minni spámenn hans hefðu tækifæri til að læra sóknina betur í fjarveru Kobe Bryant.

Eh, nú erum við ekki þjálfarar sem eru búnir að vinna tíu titla, en við hefðum haldið að leikmenn ættu að kunna kerfin sín nokkrum dögum fyrir úrslitakeppni.

Menn eins og Sasha Vujacic, Adam Morrison og Jordan Farmar geta svo sem æft eins og brjálaðir menn þar til kýrnar leita sjálfar á hús. Það gerir þá ekki að nothæfum körfuboltamönnum.

Það er ljóst að nokkur af liðunum sem eru að fara í úrslitakeppnina halda þangað án þess að vera sérstaklega "heit."  Lakers er eitt þessara liða. Kannski hafa þeir okkur að fíflum og strauja sér leið í lokaúrslitin - annað eins hefur nú gerst.

En kannski, og bara kannski, eru þessi veikleikamerki sem sést hafa á liðinu undanfarið eitthvað meira en bóla á nefinu á þeim.

Friday, April 9, 2010

Villta vestrið stendur undir nafni


Við höfum barist við það í nokkra daga að skrifa ekki smá pistil og spá fyrir um lokasprettinn í Vesturdeildinni.

Það var fín ákvörðun að sleppa því. Þurfum ekki að gera okkur frekar að fíflum. Til hvers í ósköpunum að skrifa eitthvað um deild þar sem staðan í sætum 2-5 breytist fullkomlega á hverju kvöldi?

Við höfum því ákveðið að geyma þessi skrif aðeins og reyna frekar að líta gáfulega út þegar uppröðun liða í úrslitakeppnina liggur fyrir.

Þú getur hinsvegar leikið þér að því að kortleggja kapplaupið um annað sætið í Vestrinu ef þú nennir því.

Hérna fyrir neðan eru leikirnir sem eftir eru, en það eru góðar líkur á því að innbyrðisviðureignir liðanna eigi eftir að skera úr um lokaniðurstöðuna þegar upp verður staðið.

Gæti farið svo að öll átta liðin í úrslitakeppni Vesturdeildar verði með 50 sigra! Þetta verður rugl spennandi.

DENVER NUGGETS (52-27)
Home: San Antonio (April 10), Memphis (April 12)
Away: Phoenix (April 13)

DALLAS MAVERICKS (51-27)
Home: San Antonio (April 14)
Away: Portland (April 9), Sacramento (April 10), LA Clippers (April 12)

PHOENIX SUNS (51-27)
Home: Houston (April 11), Denver (April 13)
Away: Oklahoma City (April 9), Utah (April 14)

UTAH JAZZ (51-28)
Home: Phoenix (April 14)
Away: New Orleans (April 9), Golden State (April 13)

Á Kvíabryggju


Thursday, April 8, 2010

Rasheed Wallace viðrar hundinn


Ok, kannski er þetta ekki Rasheed Wallace í alvörunni.
En þetta myndband er klárlega eitthvað það stórkostlegasta sem við höfum séð lengi.

Don Nelson er búinn að vinna helling af körfuboltaleikjum


Wednesday, April 7, 2010

NBA Ísland hefur ekki áhyggjur af Doberman-hvolpunum í Oklahoma


Leikur Utah og Oklahoma í gær var einn fjörugasti og besti leikur tímabilsins í NBA.

Utah hafði betur 140-139 eftir æsilegar lokamínútur og framlengingu og vann þarna sinn tíunda leik í röð í Orkulausnahöll.

Deron Williams (42 stig, 10 stoðs) og Kevin Durant (45 stig) fóru með aðalhlutverk.

Kevin Durant undirstrikaði þarna endanlega fyrir okkur að hann er orðinn algjör elítuleikmaður.

Það er stutt síðan Kevin Garnett  hjá Boston þurfti að punga út þremur milljónum króna fyrir að segja að dómarar væru farnir að flauta fyrir Durant líkt og um Michael Jordan væri að ræða.

Við þurfum ekki að hafa áhyggjur af þriggja milljón króna sekt, svo við getum alveg sagt sem er að þetta er hárrétt hjá Garnett. Durant fær talsvert mikið af undarlegum flautum frá dómurum. En hann hefur að hluta til unnið sér það inn. Hann er með einstaka blöndu hæðar, hraða, tækni og hæfileika. Nánast óstöðvandi sóknarmaður.

Það var gaman að lesa pistil J.A. Adande á ESPN um leik Utah og Oklahoma í nótt. Hann horfir nær eingöngu á þá staðreynd að Durant fékk ekki dæmda villu á C.J. Miles þegar hann reyndi að tryggja Oklahoma sigurinn með skoti um leið og leiktíminn rann út.

Sjáðu það hér.

Miles virtist verja skotið en kom mögulega eitthvað við sóknarmanninn líka. Durant hefði að öllum líkindum átt að fá dæmda villu og við erum enn ekki farin að fatta af hverju dómararnir gleyptu flauturnar í lokin eftir að hafa unnið með honum allan leikinn.

Það var ekki lokaskotið sem skipti okkur höfuðmáli. Öll hin skotin sem hann raðaði niður sýndu meira, þegar hann sneri töpuðum leik í naglbít með tilþrifum sínum.

Durant var skapahári frá því að tryggja Oklahoma sigur í venjulegum leiktíma með fade-away þristi milli miðju og þriggja stiga línu. Það var samt "gott skot" og hann hafði minna fyrir því að taka þetta skot en flestir sem taka viðlíka skot frá vítalínu. Maðurinn er fæddur skorari. Stórkostlegur leikmaður. Og menn eins og Jeff Green verða auðvitað líka að fá props fyrir vasklega framgöngu.

J.A. Adande tekur svo djúpt í árina að segja að þetta "no call" hjá Durant í lokin sé eitt og sér nóg til að halda því fram að Oklahoma sé ekki tilbúið að gera neinar rósir í úrslitakeppninni. Les meira út úr einni sekúndu en heilum leik plús framlengingu. Kommon. Við eigum það nú til að dramatísera hérna á NBA Ísland, en þetta er of mikið af svo góðu.

Hvað með þá staðreynd að Oklahoma var aðeins einu skoti frá því að sópa Jazz (sem er í öðru sæti Vesturdeildar) 4-0 í deildakeppninni?

Það verður gríðarlega áhugavert að fylgjast með Oklahoma í úrslitakeppninni og svo næstu tvö árin.

Þetta lið er búið að vera spútniklið ársins í NBA í vetur, en það getur verið erfitt að fylgja slíku eftir. Það er áskorun.

Oklahoma minnir okkur stundum á æsta hvolpa sem eru of ákafir, kátir og vitlausir til að átta sig á hættuástandi.

Ef haldið verður rétt á spöðunum hjá félaginu, gætu þessir hvolpar vaxið í að verða flokkur af hungruðum Dobermanhundum í nánustu framtíð.

Við hefðum frekar kosið að líkja Oklahoma við Rottweilerhunda þar sem þeir eru miklu hrikalegri en Dobermanhundar, en þú þarft ekki að líta nema einu sinni á leikmannahóp Thunder til að átta þig á Doberman-líkingunni.

Einn moli svona í lokin.

Þeir segja að það sé ekki sama hvort það er Jón eða Séra Jón.

Það er jú alveg rétt. Sjáið bara fyrirbærið skuldaniðurfellingu á Íslandi.

Svona lagað er líka að finna í NBA.

Það sem reyndist vera sigurkarfa Deron Williams hjá Utah gegn Oklahoma í gær - þegar ein sekúnda var til leiksloka í framlengingu - var víða kallað "go-ahead basket" í fjölmiðlum eftir leikinn.

Ekki "winning basket", "winning shot" eða "game winner"

Hvað heldurðu að karfan hefði verið kölluð ef Kobe Bryant eða LeBron James hefðu skorað hana?

Earl Barron spilaði körfubolta í gær


Umfjöllun um leik New York Knicks og Boston Celtics í nótt:

"Þegar lið sem er að klára merkingarlausa leiki á enn einu vonbrigðatímabilinu sínu sýnir meiri baráttu og hjarta en lið sem þykist vera í baráttunni um sigur í Austurdeildinni og þegar hungraðasti leikmaðurinn á vellinum heitir Earl Barron en ekki Kevin Garnett - hlýtur að vera ástæða til að hafa áhyggjur."

-Chris Sheridan
  ESPN

Monday, April 5, 2010

Áhugaverð ákvarðanataka í illa hirtum Garði


Við höfum dálítið verið að tala um vorbraginn á NBA deildinni undanfarið og leikur Boston og Cleveland á páskadag var gott dæmi um þetta Bermúda-fyrirbæri sem aprílmánuður er orðinn.

Leikmenn Cleveland spiluðu eins og þeir væru með steinsmugu í þrjá leikhluta og Boston virtist þurfa að ganga af velli til að tapa þessum leik.

Það undarlega gerðist og leikmenn Boston byrjuðu að ganga af velli einn af öðrum eftir því sem á fjórða leikhlutann leið. Eða þannig leit það út.

LeBron fór í sinn fræga árásarham (attack mode) og gjörsamlega misnotaði vörn heimamanna. Hætti þessum bjánalegu langskotum og fór að keyra á körfuna aftur og aftur og aftur og aftur.

Árangurinn lét ekki á sér standa og á tímanum sem það tekur íslenskan stjórnmálamann að segja "ég get ekkert sagt um það á þessari stundu" - var Cleveland komið yfir.

Þá var eins og LeBron tæki þá áhugaverðu ákvörðun að vinna ekki leikinn og fór aftur að slöngva upp þessum fáránlegu langskotum sínum (0-9 í þristum í leiknum).

Við vitum alveg að LeBron er leikmaður sem getur gert nánast hvað sem honum dettur í hug -þegar honum dettur það í hug. En ekki í þetta skiptið. Þristurinn sem hann tók í lokin og ætlaður var til að drepa það litla sem eftir var af sálarlífi Boston vildi ekki niður og heimamenn héldu haus.

Þetta skot hjá LeBron var - hendur með síðum - mesti dómgreindarskortur sem við höfum nokkru sinni séð á velli frá þessum stórkostlega leikmanni. Það hefði að vísu hjálpað að setja niður öll vítin þarna í lokin, en það er ekki aðalatriðið í þessari pælingu.

Við gáfum okkur góðan tíma til að leita í Gleðibankanum, svona til að reyna að gleðja fjölmarga stuðningsmenn Boston sem lesa þetta blogg daglega, en við gátum ekki fundið mikið jákvætt til að segja um þá grænu eftir þennan leik.

Doc virðist ekki hafa eyru leikmanna, varnarleikurinn er svipur hjá sjón, það kemur alls ekki nóg frá varamönnunum, Paul Pierce verður leiðinlegri leikmaður með hverjum deginum sem líður (góður, en æpandi leiðinlegur og þú veist það!), Rasheed Wallace er BARA geðveikur og Kevin Garnett virðist ekki hafa lappir í að halda Megasi fyrir framan sig í vörninni.

Ray Ray sýndi að hann á nokkrar bombur eftir ennþá og Rondo er töffari sem spilar æ stærri rullu í þessu liði en það er eitthvað við andlega yfirhalningu Celtics sem er að fara þvert og ótuggið ofan í okkur.

Það getur vel verið að þetta lið detti í betri anda þegar alvaran byrjar í úrslitakeppninni, en öll þessi töp á heimavelli undanfarna daga eru bara allt of rotin.

Það er ekki öfundsvert að fá það verkefni að henda svona vel mönnuðu liði út úr úrslitakeppni, en á miðað við stöðuna núna er bara erfitt að sjá Boston ná langt með svona spilamennsku.

Hver vill spila körfubolta við San Antonio í úrslitakeppninni?


Við erum dálítið eins og meðvirk eiginkona alkohólista þegar við erum að skrifa um San Antonio. Það viðurkennum við með ánægju.

En reynið að líta fram hjá því í nokkra daga. Ef hrakspár okkar rætast eigum við ekki eftir að þurfa að skrifa mikið um þetta lið í úrslitakeppninni og enn síður næstu ár.

Það er bara ekki hægt annað en gefa þessum snillingum smá blek núna. Gömlu höfðingjarnir neita að gefast upp. Eins og rotturnar í Chernobyl.

Það var rosalega neyðarlegt þegar Spurs lá fyrir New Jersey á dögunum, en hvaða lið í NBA getur státað af því á síðasta hálfa mánuði að hafa lagt Boston, Lakers, Cleveland, Orlando og Oklahoma?

Það er rétt. Bara San Antonio.

Allt þetta án Tony Longoria. Nú síðast vann San Antonio öruggan sigur á LA Lakers í LA og það þrátt fyrir að missa leikstjórnanda númer tvö, George "Hvað meinarðu þegar þú segir að sé áhætta fólgin í því að senda gálum sem maður þekkir ekkert myndir af manni á félaganum á netinu?" Hill í meiðsli í byrjun leiks.

Þetta þýðir væntanlega að Manu verður leikstjórnandi liðsins númer eitt í 40 mínútur í leik framvegis. Bara gaman.

Mikið óskaplega langar ekkert lið að mæta San Antonio í fyrstu umferð úrslitakeppninnar!

Og hvar þurfum við að skrifa undir til að ala Manu Ginobili nokkur heilbrigð og falleg börn? Er einhver til í að lána okkur penna?

Sunday, April 4, 2010

Á ferð um landið með Kobe Bryant


Farðu í bankann og taktu út helvítis helling af peningum - í fimmþúsundköllum.

Dundaðu þér við að raða þeim á jörðina á lengdina. Einn á eftir öðrum.

Raðaðu þeim sem leið liggur út úr íbúðinni, út úr götunni þinni, hverfinu, póstnúmerinu.


Gefum okkur að þú búir í Reykjavík. Því ekki að halda út á land - raðandi seðlunum á götuna í leiðinni?

Við höldum út á land. Austur fyrir fjall á þjóðvegi eitt. Auðnin á suðurleiðinni er svo falleg. Svo droppar maður við í kaffi á Hornafirði og heldur áfram austur, þræðir firðina einn af öðrum. Kíkir á héraðið og áir kannski í Atlavík ef veðrið er gott. Áfram höldum við norður úr og nemum ekki staðar fyrr en á Akureyri.

Allan þennan tíma höfum við verið að raða bölvuðum fimmþúsundköllunum á götuna. Gefum okkur að hafi verið logn og að enginn sé enn farinn að freistast til að pikka þá upp af götunni hinu megin á landinu. Bakið er orðið ansi slappt eftir allt þetta puð. Þetta er líka enginn smá fjöldi af fimmþúsundköllum sem búið er að raða á þjóðveginn.

Gróft reiknað, er þetta ævintýri ein útfærslan á því hvað hægt væri að gera við núvirði launanna sem Kobe Bryant verður búinn að vinna sér inn sem leikmaður LA Lakers þegar nýjasti samningurinn hans rennur út árið 2014.

Svo er bara að taka auglýsingasamningana hans með í reikninginn og klára hringinn í kring um landið.

Saturday, April 3, 2010

LA Lakers fær grátlega samkeppni í Vesturdeildinni


Vatn er blautt, himininn er blár og Lakers vinnur Utah þar sem Lamar Odom og Pau Gasol eiga góðan leik og Carlos Boozer spilar eins og átta ára gömul stelpa á súlustað.

Mikið var gert úr einvígi Lakers og Utah í gær. Liðin í fyrsta og öðru sæti Vesturdeildar þegar flautað var til leiks. Þar með var spennan búin.

Lakers hefur spilað illa undanfarið en þeir gulu fá ekki betri leik til að hlaða í sjálfstraustið en viðureign við Jazzara.

Skiptir engu þó Kobe Bryant sé með 7% skotnýtingu.

Það var gaman að sjá að Utah stillti upp byrjunarliði gegn Lakers sem innihélt þrjá leikmenn sem voru draftaðir í annari umferð og einn sem var alls ekki draftaður.

Okkur þykir það bera vitni um styrk Jerry Sloan sem þjálfara að hann skuli vera með lið Jazz í toppbaráttu í Vesturdeildinni, þrátt fyrir að það hafi verið án 2-3 lykilmanna í allan vetur - og hafi gefið frá sér tvo leikmenn í febrúar til að spara pening.

Ekkert topplið í NBA deildinni er eins "holótt" og Jazz.

Liðið hefur auðvitað Deron Williams, sem er einn besti leikstjórnandi deildarinnar og svo Carlos Boozer sem er ávísun á 20/10 leik gegn öllum liðum í deildinni nema Lakers.

Þar fyrir utan? Ekki svo mikið.

Utah er hvorki með hefðbundinn skotbakvörð né miðherja (sem getur eitthvað) í leikmannahóp sínum.

-Mehmet Okur er ekki miðherji, heldur skotglaður og mjúkur kraftframherji með hraða á við kalda aurskriðu.

-Carlos Boozer ver ekki skot og spilar vörn eins og nautabani.

-Enginn skotbakvörður eða minni framherji liðsins getur skapað sitt eigið skot.

-Varamiðherjar Jazz kæmust ekki í hóp í Iceland Express deildinni - án gríns. Nei, svona í alvöru.

-Einn maður í hópnum getur spilað boðlega vörn og varið skot, en hann er 50 kíló með blautt hár og skólatösku og spilar bara tíunda hvern leik vegna meiðsla.

Þetta lið var komið í annað sæti Vesturdeildarinnar í gær og það segir sína sögu um hindranirnar sem eru á vegi LA Lakers á leið í lokaúrslitin í sumar.

Það hefur reyndar komið fram hér á síðunni nokkrum sinnum í vetur, en það verður að koma fram aftur. Varamannabekkur LA Lakers er svo æpandi lélegur að það er orðið lögreglumál. Áhyggjuefni fyrir gula.

Og hvað segir þetta okkur?

Það á enn eftir að spila úrslitakeppnina, en eins og staðan er í dag, er Cleveland svo LANG besta liðið í NBA að það er ekki einu sinni fyndið.

Þið lásuð það hér. Það verður ekkert minna en reginhneyksli ef Cleveland verður ekki NBA meistari í júní.

LeBron og félagar hafa ENGAR afsakanir. Pressan er öll á þeim. Þeir eiga að taka þetta. Það er bara þannig.

Stjörnumerktur subbuskapur í anarkismanum við Flóann


Já, því er ekki að neita að David Lee hjá New York átti einhvern sóðalegasta leik sem sést hefur í nútíma NBA í nótt þegar lið hans afrekaði að tapa fyrir Golden State í Oakland.

Lee var með 37 stig, 20 fráköst og 10 stoðsendingar, sem er hrikalegasta þrenna sem sést hefur síðan Kareem Abdul-Jabbar bauð upp á svipaðan skammt vorið 1976 (35/20/12) - mjög líklega áður en þú fæddist.

Það er rosalega leiðinlegt að þurfa að setja stjörnumerki (*) við svona frammistöðu, en í þessu tilfelli verður bara að gera það.

Golden State og New York eru agalaus lið sem hafa að nákvæmlega engu að keppa, þjálfuð af tveimur sóknaranarkistum og geggjuðum prófessorum sem leggja jafn mikla áherslu á varnarleik og Egill Helgason leggur á líkamsrækt.

Leikmenn sem hafa gaman af því að smyrja tölfræðina sína upplifa allir jólin þegar þeir spila við Warriors og það á svo sannarlega við um David Lee í þessu tilviki.

Það er hægt að lesa margt út úr tölfræðiskýrslum betri liðanna í NBA sem spila kerfisbundinn sóknarleik. Í þeim er ákveðið jafnvægi og þar má oftar en ekki sjá hvort liðinu sem um ræðir vegnaði vel eða illa í tilteknum leik. Þessi hefð fer beina leið til andskotans þegar liðið þitt spilar við Golden State.

Til dæmis er alls ekki óalgengt að bakverðir séu með jafn mörg eða fleiri fráköst en stóru mennirnir. Af hverju? Af því það eru meiri líkur á því að bakverðir hirði fráköst utan við þriggja stiga línu eftir misheppnuð langskot sem tekin eru á 12 metra færi í hraðaupphlaupum. Þannig fráköstum nærðu á móti Golden State.

Og það eru góðar líkur á því að framlínan þín sé með 70% skotnýtingu og 10 stolna bolta í leiðinni. Miðherjar Golden State eru bara meiddir en ef þeir hanga heilir í smá tíma, eru fínar líkur á því að Don Nelson láti þá spila leikstjórnandastöðuna.

Nelson vantar nú bara einn sigur til að jafna Lenny Wilkens yfir flesta sigra þjálfara í sögu NBA. Met sem segir lítið annað í þessu tilfelli en að einhver hafi verið nógu vitlaus til að borga honum laun í öll þessi ár - sérstaklega þessi síðustu og verstu.

Nelson hefur verið að leita að þessum örfáu sigrum sem hann vantaði mánuðum saman. Vandræðalegt að það sé eina gulrótin sem þetta lið hefur að keppa að. En það er nú ekkert nýtt í geðveikinni þarna við flóann.

En hey - flottur leikur David...

Cleveland er búið að vinna 60 körfuboltaleiki


Avery Johnson hefur ákveðnar hugmyndir um körfubolta


Avery Johnson, sem fyrir nokkrum árum var valinn þjálfari ársins í NBA deildinni, bauð upp á síðbúið aprílgabb í beinni útsendingu á ESPN í nótt.

"LeBron James er besti varnarmaður deildarinnar - ásamt Dwight Howard."

Já, þetta eru bestu varnarmenn í deildinni á sama hátt og það er áberandi skortur á umfjöllun um eldgos í íslenskum fjölmiðlum um þessar mundir, Avery.

Það er kannski ástæða fyrir því að Johnson er sjónvarpsmaður í dag en ekki þjálfari.

MVP! MVP! MVP!


Smá páskagetraun. Finndu MVP-kandídatinn.
Við gáfum ykkur reyndar smá vísbendingu.

Hugleiðing um LeBron James til að hafa með á klósettið


Kobe Bryant er búinn að framlengja samning sinn við LA Lakers út leiktíðina 2014. Þetta eru í alla staði góð tíðindi fyrir leikmann og félag.

LeBron James er vonandi að lesa þetta. Getur lært af þessu. Hann ætti að halda kyrru fyrir í Cleveland að okkar mati.

Últramegastjörnur eiga að halda tryggð við sín félög að okkar mati. Vinna þá titla sem þeir geta náð í sem kóngar í sinni sveit. Ekki eins töff að þurfa að fara annað til að gera það.

LeBron var reyndar ekki eins heppinn og Kobe þegar kom að því að velja sér félag til að spila fyrir. Kobe var eins og allir vita draftaður af Charlotte Hornets, en það kom aldrei til greina fyrir hann að spila þar. The powers that be og Jerry West höfðu aðrar hugmyndir.

Skrítið að ekkert slíkt hafi verið uppi á teningnum þegar Cleveland landaði LeBron á sínum tíma. Að síminn hafi ekki hringt og hrjúf karlmannsrödd hinu megin á línunni sagt: 


"Eeeh, þið eruð ekki að fara að fá þennan leikmann. Hann kemur til okkar gæskur. Við sendum ykkur eitthvað rusl í staðinn."

En LeBron er að spila í sinni heimabyggð. Og þar á hann að vera áfram. Það væri uncool. Það getur vel verið að væri töff að spila á stærri markaði (New York, Chicago osfv) en hvað eiga þessi félög að bjóða honum? Geta ekki boðið honum hærri laun en Cleveland.

Fjölmiðlafárið í kring um LeBron og samningsmál hans næsta sumar eru orðin meira en þreytt. Þau eru orðin leiðinlegri en Júróvisjón. Við ætlum því að binda enda á þjáningar ykkar og súmmera þetta bull upp.

LeBron verður áfram í Cleveland. Ohio er hans crib og því vill hann eiga á hættu að hleypa illu blóði í sveitunga sína EF til þess kæmi að honum gæfist tækifæri til að komast í betra prógramm (þ.e. til félags sem getur garanterað að hann verði alltaf að spila með contender).

Staðan er bara þannig að það er mjög ólíklegt að félögin sem hann hefur verið orðaður við geti boðið eitthvað freistandi - svona körfuboltalega séð. Það er meiri glamúr í t.d. New York en í Cleveland, en Knicks þurfa að rótbylta öllu ef félagið á að geta fengið LeBron til sín og þá er hann betur settur hjá Cavs.

LeBron á væntanlega eftir að gera stuttan samning. Það er það sem koma skal. Stuttan samning til að útiloka sig ekki frá því að komast burt ef stjórnin drullar upp á bak. Það er bara það gáfulega í stöðunni fyrir hann.

Hann athugar auðvitað hvað verður í boði í sumar. Honum verður boðið gull og grænir skógar og úr þessu verður enn meira fjölmiðlafár en nú þegar er orðið.

Leiðinlegt fyrir okkur en frábær tíðindi fyrir LeBron ehf.

Svo þegar hann er búinn að kanna alla möguleika og sjá að líklega er hagstæðast að vera heima - ákveður hann að framlengja við Cleveland.

Eins og staðan er núna er það vitrænast í stöðunni.

Af hverju að taka sénsinn á að gera allt vitlaust í Cleveland og verða dæmdur föðurlandssvikari til þess eins og fara til New York og þurfa jafnvel að eyða x mörgum árum í að koma liði þar á hæsta level? Meikar ekki sens.

LeBron á Cleveland, en ef allt færi á versta veg gæti New York allt eins étið hann lifandi. LeBron þarf ekki fleiri hindranir á vegi sínum til þess að verða einn af fimm bestu körfuboltamönnum sögunnar.

Það ótrúlegasta við LeBron James er ekki sú staðreynd að hann er eitt ótrúlegasta fyrirbæri sem spilað hefur körfubolta. Alls ekki.

Það ótrúlega er að maður með svona bakgrunn, komandi úr fátækt, eigandi mömmu sem hatar ekki sopann og græna dótið, maður sem hefur verið hundeltur af fjölmiðlum síðan áður en hann byrjaði að raka sig (í hans tilfelli, væntanlega áður en hann varð 11 ára), hafi ekki gert nema örfá agnarsmá mistök á árum sínum í NBA deildinni.

Á meðan margir af meðbræðrum hans hafa sveiflað byssum, lamið fólk, keyrt fullir, ráðist á áhorfendur, nauðgað, setið fyrir naktir á netinu og étið vaselín - hafa yfirsjónir James verið færri en hjá flestum sóknarprestum á Íslandi (ef við gefum okkur að þeir séu fæstir kaþólskir).

Gaurinn er búinn að fá eina hraðasekt, mæta á kappleik með vitlausa húfu og strunsa einu sinni af velli í fýlu eftir tap. Það er allt og sumt! Ekki beinlínis brot sem varða óskilorðsbundið lífstíðarfangelsi ef þið spyrjið okkur.

Við trúum alveg á samsæriskenningar, ekki síst af því að NBA deildin hefur gefið okkur nokkur tækifæri til að trúa þeim - en við höfum enn ekki séð LeBron fer frá Cleveland-senaríó sem meikar sens. Það þarf svo margt og mikið að gerast til að svo verði.

Ekki það að það geti ekki gerst. Þetta er nú einu sinni stærsta sýning á jörðu.

Friday, April 2, 2010

Aprílgabb Té-Máks


Við buðum ekki upp á aprílgabb hérna á síðunni í gær eins og þið hafið líklega tekið eftir.

Það er ekki okkar stíll að ljúga upp í opið geðið á fólki. Það er líka næg geðveiki hérna fyrir.

Tracy McGrady bauð hinsvegar upp á dýrari týpuna af aprílgabbi í New York Times. Eða það héldum við, þangað til við skoðuðum dagsetninguna og sáum að viðtalið sem Times tók við hann var dagsett í dag - 2. apríl.

Í viðtalinu má meðal annars lesa þetta gullkorn:

“There’s no question I will be an All-Star,” McGrady said. “Not right now, but next year when I come into the season, I will be an All-Star-caliber player, there’s no question.” 

Þú segir nokkuð, Tracy.

En það er kannski best að fara varlega í að gera grín að svona yfirlýsingum. Allen Iverson var nú einu sinni kosinn í byrjunarlið í stjörnuleiknum í ár.

Og það er ljóst að menn þurfa ekki að hafa nema vott af stjörnupótensjal til að vera kosnir inn í vinsældakeppninni ef þeir spila í Stóra Eplinu.