Tuesday, November 20, 2012
Phil Jackson lollar
"Hey, strákar! Ef ég hitti spassasveifluskoti með vinstri úr horninu,
fer ég frá Chicago, tek við Lakers og vinn fimm titla þar, LOL!"
Efnisflokkar:
Bulls
,
Hreyfimyndir
,
Phil Jackson
Þrennur eða dauði
Efnisflokkar:
Eðlilegt
,
Helena Sverrisdóttir
,
Kvikmyndahornið
,
Pavel Ermolinski
,
Sjoppan
Lakers-broes, brah.
Efnisflokkar:
Hársbreidd frá því að meika´ða
,
Hreyfimyndir
,
Lakers
,
MAFS
,
Steve Stifler
Monday, November 19, 2012
Minnesota Timberlakes
Þessum skemmtilegu myndum er stolið af síðu sem heitir því áhugaverða nafni www.mettaworldsheed.com. Það var ekkert annað í boði en að deila þessu með ykkur og lífga aðeins upp á #Úlfavaktina í leiðinni.
Þess ber að geta að Justin Timberlake er minnihlutaeigandi í heimafélaginu sínu Memphis Grizzlies og tengist því Úlfunum ekki nema svona skemmtilega að nafninu til.



Efnisflokkar:
Stolið efni
,
Timberwolves
,
Úlfavaktin
Sunday, November 18, 2012
Það væri hægt að halda lengi áfram...
Efnisflokkar:
Andrew Bynum
,
Gildi og ákvarðanataka
,
Meiðsli
,
Sjoppan
Fyrstu viðbrögð við nýjasta Bynum-bullinu
Efnisflokkar:
Andrew Bynum
,
Kjarneðlisfræðingar
,
Meiðsli
,
Stolið efni
20 snuddur á 2 mínútum í boði Rajon Rondo
Efnisflokkar:
Celtics
,
Metabækurnar
,
Rajon Rondo
,
Stoðsendingar
,
Tölfræði
Saturday, November 17, 2012
- Þáttaskil hjá besta körfuboltamanni heims -
Miami-penninn Tom Haberstroh á ESPN átti kollgátuna í fyrradag þegar honum þótti ástæða til að skrifa grein um það þegar LeBron James ákvað að gefa boltann í stað þess að skjóta sjálfur á lokamínútu viðureignar Denver og Miami á dögunum.
Hversu oft höfum við ekki heyrt og séð þetta í gegn um árin? James var ekki búinn að vera lengi í deildinni þegar byrjað var að skrifa heilu hlemmana um ákvarðanatöku hans á ögurstundu - skoða hverja ákvörðun og hverja hreyfingu í gegn um smásjá.
Það hefur vissulega komið fyrir á níu ára ferli hans að LeBron James hafi annað hvort (saurlosun) á sig eða ekki ráðið við verkefnið.
James (saurlosun) á gólfið þegar Celtics sló Cleveland-liðið hans út úr úrslitakeppninni árið sem Cavaliers átti endanlega að fara alla leið árið 2010. Aftur (saurlosun) hann þegar Miami tapaði fyrir Dallas í lokaúrslitunum árið 2011.Árið 2007 fór hann líka með veikt Cleveland-lið í úrslitin gegn San Antonio en réði þá ekki við verkefnið. Það verður að teljast fullkomlega mannlegt, því San Antonio var um það bil 840 sinnum sterkara lið en Cleveland og lokaði einfaldlega hurðinni á eina manninn sem gat eitthvað hjá Cavs.
LeBron var ekki búinn að vera lengi í deildinni þegar hann byrjaði að verða fyrir gagnrýni fyrir að gefa boltann á ögurstundu í stað þess að reyna að skora sjálfur. Ekki síst af því "Jordan og Kobe gerðu það alltaf."
Flestir sem skrifuðu um þetta tiltekna málefni tóku þó afstöðu með James, því það var augljóst að hann var bara að leita að besta skotinu sem í boði var, hvort sem hann tók það eða einhver annar.
Þetta er kallað að treysta meðspilurum sínum, en það er siður sem mörg stórstjarnan hefur átt erfitt með að temja sér.
Fólk er alltaf svo fljótt að gleyma því að James hefur hvað eftir annað lokað leikjum upp á sitt einsdæmi, aldrei eins eftirminnilega og með Cleveland gegn Detroit Pistons forðum.
Það er fallegt að hugsa til þess að pilturinn hafi kosið að vera samkvæmur sjálfum sér og halda sínum (rétta) leikstíl áfram þrátt fyrir alla þessa gagnrýni. Málið er auðvitað það að James er ekki þessi hefðbundni ofur-skorari og neyðarkall, þó hafi alla burði til þess.
Hann er ekki Kobe Bryant.

Hann er hinsvegar LeBron James, guði sé lof.
Lang-, langbesti körfuboltamaður í heimi í dag.
Hann hlær að samkeppninni, óttast engan og stundum er eins og hann svífi í gegn um heilu leikina.
Maðurinn er óstöðvandi á báðum endum vallarins og er alltaf að leita leiða til að vinna körfuboltaleiki, taka réttar ákvarðanir.
Sé það skot, verður það skot. Sé það sending, verður það sending. Gjör það sem til þarf til að vinna. Leyndarmálið.
Nei, ekki Kobe Bryant. Frekar eins og Larry Bird. Bara aðeins minni sveitalubbi, aðeins minni hormotta og sítt að aftan. Og aðeins meira svona... einn fræknasti íþróttamaður sögunnar.
Við erum alltaf að sjá nýjar og fallegar hliðar á þeirri dásamlegu staðreynd að LeBron James er loksins búinn að finna leið í gegn um gaddavírsgirðingarnar sem stóðu fyrir álit okkar allra á honum. Hann er frjáls ferða sinna, veit hver hann er og hvað hann þarf að gera. Gæti þess vegna sagt okkur að hann fílaði Creed og komist upp með það.
Þess vegna þótti Haberstroh ástæða til að skrifa þessa grein.Það hjálpaði vissulega málstaðnum að þessi umrædda sending James þarna í Denver, sem var á galopinn Norris Cole í horninu, skilaði körfu sem ísaði leikinn.
En hvort sem skotið hefði farið niður eða ekki, er fólk nú farið að eyða orkunni í að hugsa um eitthvað annað en hvort James drekkur Coke eða Pepsi.
LeBron James fær að einbeita sér að því að vera hann sjálfur og halda áfram að vinna körfuboltaleiki með meistaraliðinu sínu.
Það eru falleg tíðindi.
Við urðum líka að skrifa grein, alveg eins og Haberstroh. Af því LeBron er leikmaður sem neyðir okkur reglulega að lyklaborðinu, hvort sem við höfum heilsu til að skrifa eða ekki. Hann er uppspretta andagiftar, hann er það góður.Það hefur aldrei verið planið hjá okkur að fara í einhverja herferð til að auka hróður LeBron James á Íslandi, en það er ekki hægt að kalla þessa sífelldu pistla okkar um hann neitt annað en það - herferð.
Hann á bara skilið orðið að fallega sé um hann skrifað.
Hann er búinn að borga upp lánin sín í deildinni. Búinn að vinna vinnuna, svitna svitanum og bíta í súra eplið. Hann er búinn að gera mistök og að lokum hefur hann nú uppskorið eftir sáningu.
Fáir íþróttamenn, ef einhverjir, hafa byrjað í atvinnumennsku með öðru eins fári og LeBron James.
Við höfum sagt það áður og segjum enn. Það merkilegasta við feril James er að okkar mati sú staðreynd þrátt fyrir smá hiksta inn á milli, hefur pilturinn náð að standa undir megninu af þeim óraunhæfu kröfum sem til hans hafa verið gerðar á skrumfylltum fyrri áratug hans í NBA.
Það er ekki víst að þú áttir þig á því hve mikið afrek það er.
Nú er LeBron svo byrjaður að taka til hendinni í síðasta kaflanum í bókinni um James Konung, en sá kafli snýr að því að vinna fleiri meistaratitla. Það er ekki gott að segja til um hversu marga titla hann á eftir að vinna á ferlinum en flest bendir til þess að þeir verði fleiri en þessi eini.
Og það er sko ekkert að því okkar vegna.
Efnisflokkar:
Ákvörðunin
,
Fyrirbæri
,
LeBron James
,
Leyndarmálið
,
Skrum
,
Sögubækur
,
Úrvalsleikmenn
Stuttmynd um þjálfarasirkusinn hjá Lakers
Tævönsku snillingarnir kunna að koma hlutunum frá sér. Dwight Howard virðist vera farinn að nota göngugrind af því hann er svo gamall og Heimsfriðurinn hefur engu gleymt.
Efnisflokkar:
Kvikmyndahornið
,
Lakers
,
Þjálfaramál
Kandídatar
Ef kosið yrði í dag, er ekki ólíklegt að þeir Mike Woodson
þjálfari Knicks og Anthony Davis nýliði New Orleans
Hornets myndu vinna til verðlauna.
Þá fengi Anthony Davis, eða Brúnar eins og við köllum hann,
nafnbótina nýliði ársins. Yrði þar með fyrsti einbrúnungurinn
til að hljóta þennan heiður.
Á sama hátt yrði þá Mike Woodson eflaust fyrsti brúnaleysinginn
til að verða kjörinn þjálfari ársins.
Efnisflokkar:
Anthony Davis
,
Brúnar
,
Mike Woodson
,
Verðlaun og viðurkenningar
Viðbrögð
Annars vegar Marc Gasol að fagna körfu og hinsvegar Rasheed Wallace að taka Tæknivilludansinn. Lifandi og skemmtilegur leikur tveggja af liðunum sem byrjað hafa best í vetur.
Efnisflokkar:
Dans
,
Hreyfimyndir
,
Marc Gasol
,
Rasheed Wallace
Til hamingju með daginn, STAT
Amare Stoudemire er þrítugur í dag, 16. nóvember. Vonandi jinxar hann ekki félaga sína í Knicks þegar þeir sækja Húnana heim í kvöld. Kannski fá allir kökusneið eftir leik.
Eins og við komum inn á í pistlinum um Knicks fyrr í kvöld, er erfitt að sjá hvaða hlutverk bíður hans þegar hann snýr aftur til leiks eftir meiðsli.
Það sem New York þarf frá honum í dag er fyrst og fremst varnarleikur og fráköst en Stoudemire er líklega miklu hrifnari af þeirri hugmynd að koma sér aftur á kortið með því að skora yfir 20 stig í leik. Óvíst að New York hefði byrjað 6-0 ef svo hefði verið.
Gamla Celtics-hetjan Jojo White á líka afmæli í dag, en hann er öllu eldri, fæddur 1946.
Efnisflokkar:
Afmæli
,
Amare Stoudemire
Friday, November 16, 2012
Memphis er á réttri leið
Fyrir utan Öskubuskuævintýrið New York Knicks, hefur okkur þótt einna áhugaverðast að fylgjast með byrjun Memphis Grizzlies nú í haust. Liðið virkar óhemju sterkt í byrjun vetrar, þó það sé um það bil 10% að marka af því leiktíðin var jú að hefjast.
Memphis er allt í einu farið að hitta úr langskotum og hætt að fá þrjátíu-núll rispur í grillið þegar það hvílir byrjunarliðsmennina. Húnarnir eru með skemmtilegt og vel byggt lið sem skarfar eins og við elska að fylgjast með.
Kannski má segja að Memphis sé eitt af síðustu hefðbundnu liðunum í NBA, ekki síst af því það er með alvöru miðherja í Marc Gasol. Við höfum örugglega haft orð á því áður, en að okkar mati hefur Memphis flest það sem úrvalsklúbbur þarf að hafa og því ætti þetta lið þá ekki að ná langt og lengra?
Húnarnir eru með flottan leikstjórnanda í Mike Conley sem er sífellt að bæta sig. Þarna er stór framlína sem frákastar vel, eitraður maður á póstinum í Z-Bo og frábær miðherji í Marc Gasol. Þá hefur breiddin aukist og öll lið verða svo að vera með varnarspesíalista eins og Tony Allen.
Fjölhæfasti leikmaður liðsins, Rudy Gay, hefur svo byrjað leiktíðina nokkuð vel og það er auðvitað hann sem er lykilmaðurinn á bak við velgengni Grizzlies. Ef hann getur orðið brúklegur neyðarkall, er ekkert sem segir að Memphis geti ekki farið í úrslit Vesturdeildarinnar.
Memphis gleymdist dálítið í fyrra og var það mikið til vegna meiðsla Zach Randolph sem liðið náði ekki að fylgja eftir velgengni ársins á undan. Vonandi verður ekkert svoleiðis vesen uppi á teningnum hjá liðinu í vetur og þá er ljóst að enginn vill mæta þessu liði í úrslitakeppni. Memphis er að eignast nýja stuðningsmenn á hverjum degi og er það vel. Þið getið talið okkur á meðal aðdáenda þessa skemmtilega liðs.
Efnisflokkar:
Áskorendur
,
Framfarir
,
Grizzlies
Skál fyrir ykkur, Knicks-menn
New York Knicks byrjar leiktíðina 6-0 og hefur ekki byrjað betur síðan það byrjaði 7-0 keppnistímabilið 1993-94. Ef þú ert með sagnfræðina á hreinu manstu að þá fór liðið alla leið í lokaúrslitin þar sem það tapaði fyrir Houston Rockets í oddaleik.
Eins og lesendur NBA Ísland vita, höfum við verið að þamba Hatorade á Knicks og verið með leiðindi út í liðið mjög lengi. Megnið af þessum barnaskap er í nefinu á okkur en við ætlum ekki að taka hann alla leið og halda því fram að það sé ekki vel af sér vikið að vinna lið eins og Miami og San Antonio líkt og Knicks hefur verið að gera.
Það er með ólíkindum að sjá hvað kúltúrinn í liði Knicks hefur breyst mikið.
Það er freistandi að skrifa eitthvað á þessu á sigurvegarann Jason Kidd og það hlýtur að spila sinn þátt í velgengni Knicks að liðið skuli nú vera komið með tvo ágæta menn til að handleika knöttinn, þá Kidd og svo svar Bandaríkjanna við Ágústu Johnson, hann Raymond Felton.
New York er að passa mjög vel upp á boltann það sem af er, og það er einn af þáttunum í velgengni liðsins.
Borið hefur á því að menn eins og Carmelo Anthony og JR Smith séu að gefa boltann og spila leikinn eins og á að spila hann. Þetta eru stórtíðindi í okkar eyru. Svo kemur Rasheed Wallace bara inn af bekknum og byrjar allt í einu að setja niður þriggja stiga skot ofan á allt saman.
Við nennum ekki að spá sérstaklega í það hvað gerist þegar Amare Stoudemire kemur loksins aftur, en þessi velgengni liðsins án hans er því miður að segja óþægilega margt um virði hans sem leikmanns í dag.
Það er ekki vegur í helvíti að New York haldi áfram að spila svona fram á vorið. Við vitum öll hvað langar leiktíðir taka sinn toll á alla leikmenn, hvað þá að svona öldungadeild eins og Knicks er með núna.
Það er hinsvegar mjög jákvætt að sjá hvað liðinu vegnar vel í byrjun og auðvitað er gaman að skuli vera komið ósvikið "buzz" í þessa miklu körfuboltaborg.
Við skulum ekkert fara í grafgötur með það. Það fer pínulítið í taugarnar á okkur að New York skuli allt í einu vera farið að vinna körfuboltaleiki, en aumingja stuðningsmennirnir eiga það alveg skilið.
Gremja okkar í garð félagsins hefur frekar beinst að stjórn liðsins undanfarin ár og einum og einum leikmanni, en stuðningsmönnunum. Þeir eiga allt gott skilið eins og við höfum margoft sagt.
Megi gleðin endast ykkur sem lengst, Knicks-menn og gangi ykkur vel gegn Húnunum í Elvisbæ í kvöld.
Thursday, November 15, 2012
Bledsoe mætir Wade
Dwyane Wade gekk ekki heill til skógar í Los Angeles í gær og hefði ef til vill átt að hvíla.
Clippers var alveg sama, sérstaklega Eric Bledsoe.
Efnisflokkar:
Aðgangur bannaður
,
Dwyane Wade
,
Eric Bledsoe
,
Veðrið þarna uppi
Tilþrif Jeff Green í máli og myndum
Celtics-maðurinn Jeff Green hefur valdið nokkrum vonbrigðum það sem af er með liðinu en hann bætti aðeins fyrir það með þessari huggulegu troðslu yfir fyrrum Celtics-manninn Stóra-Al Jefferson í nótt.
Látum liggja milli hluta að Jefferson gæti ekki hoppað yfir blautt þriðjudagseintak af Þjóðviljanum, þetta er ansi huggulega gert og eins og þið sjáið á myndunum hérna fyrir neðan, reyndist troðslan ýmsum listamönnum innblástur í nótt.
Efnisflokkar:
Al Jefferson
,
Andlitsmeðferð
,
Celtics
,
Jeff Green
Þetta er svo eðlilegt
Menn eins og Andrew Bynum gera alla Photoshop-vinnslu óþarfa.
Það er ekkert gaman að gera ekkert annað en mæta í endurhæfingu, þetta vitum við manna best, en öllu má nú ofgera elsku Bynum.
Efnisflokkar:
Andrew Bynum
,
Dreptu okkur ekki
,
Eðlilegt
,
Hárgreiðslur
Subscribe to:
Posts (Atom)






















