Saturday, June 11, 2016

Meistararnir sjá í mark


Menn deila um það hvort körfubolti er einföld eða flókin íþrótt. Eftir leiki eins og fjórða leik Cleveland og Golden State í Ohio í nótt, er rosalega þægilegt fyrir fólk eins og okkur - sem hefur ekkert vit á körfubolta - að grípa einföldu útskýringarnar á lofti eftir leiki eins og fjórðu viðureign liðanna í úrslitunum í nótt.

Fyrir það fyrsta, hefur raunveruleikinn nú aftur tekið völd, eftir smá útúrdúr í þriðja leiknum á dögunum. Nú er Golden State aftur orðið "einfaldlega betra lið" en Cleveland. Það sýndu meistararnir í nótt með fagmannlega öruggum 108-97 sigri sínum í Cleveland og hafa því náð 3-1 forystu í seríunni.



Við vitum öll hvað það þýðir í sögulegu samhengi - það á ekki að vera hægt að tapa úrslitarimmu með slíka forystu, enda hefur engu liði tekist það. Okkur dettur ekki í hug að spá því að þetta Cleveland-lið verði fyrsta liðið til að hrista af sér þá Grýlu, því það er fátt í spilunum sem bendir til þess.

Ef þú lest NBA Ísland að staðaldri eða horfir á einvígið á Stöð 2 Sport, ertu löngu búin(n) að heyra þetta allt saman: Golden State er betra lið, með betri vörn, betri skyttur, betri liðsheild, meiri breidd, meiri takt, meiri Draymond, meiri Iguodala, meiri sögu og sigurvilja, betri rútínu og í alla staði þyngri katalóga í fræðunum.

Nei, líklega er fátt annað eftir en að segja: "Þeeett´er búið!" eins og maðurinn sagði.



Við erum samt ekki búin með þetta einvígi. Við eigum ekki bara eftir að sjá hvort og þá hvernig Golden State gengur frá málinu á heimavelli sínum á mánudagskvöldið, heldur eigum við eftir að sjá hvernig Cleveland ætlar að bregðast við þessari nöturlegu stöðu sem það finnur sig í núna. Og þegar við segjum Cleveland, erum við auðvitað að meina LeBron James, því ef við eigum að vera alveg heiðarleg, er okkur tæknilega alveg sama um restina af dæminu.

Restin af dæminu er ef til vill áhugaverð, þó ekki væri nema bara til að sjá hvernig menn eins og Kyrie Irving og Kevin Love klára þetta dæmi í ljósi mögulegra framtíðaráforma forráðamanna félagsins. Eiga þessir menn afturkvæmt? Eru þetta menn sem eru boðlegir kandídatar í að fara með LeBron James í frekari stríð og styrjaldir? Það kemur í ljós.



En athygli okkar er nær öll á James. Nú eru fjórtán þúsund blaðamenn byrjaðir að skrifa fjallræður sínar um hann og frammistöðu hans í einvíginu - og hvað verði næst á dagskrá. Það er óhjákvæmilegt. En þú ert að leita að þrumuræðum og hraunflóði um LeBron James hér á þessu vefsvæði, verður þú líklega að leita annað, en það þýðir ekki að við höfum ekki smá áhyggjur af honum.

Við erum ekki alveg með það á hreinu hvort þetta einvígi er búið að koma okkur á óvart eða ekki, svona í heildina. Það hefur komið okkur nokkuð á óvart hvað Golden State er búið að malla í gegn um þetta einvígi án þess að fá stöðuga ofurmannlega frammistöðu frá skyttunum sínum (sérstaklega Curry) þangað til í nótt. Við sem höfum horft á Curry skjóta allt og alla til andskotans í allan vetur erum enn alltaf vælandi ef hann skorar ekki fjörutíu stig og tíu þrista í hverjum einasta leik.



Það sem kemur okkur hinsvegar mest á óvart er hvað LeBron James er búinn að eiga erfitt uppdráttar í einvíginu, þrátt fyrir að vera að skila tölum sem enginn annar körfuboltamaður á jörðinni gæti boðið upp á í svona seríu.

Við reiknuðum alveg með því að skotið hans ætti eftir að detta inn og út í þessu, en við erum engan veginn að ná utan um það hvernig stendur á því að hann virðist oft ragur á keyra á körfuna, snýr sér við í loftinu og kastar boltanum út í loftið (stundum upp í stúku) og virðist ekki með nokkru móti geta klárað eins og maður undir körfunni. Aftur sáum við nokkuð áberandi dæmi um þetta í nótt.

Ef þú ætlar að vera týpan sem heldur því fram að James sé að koka á þessu, verður þú að fara eitthvað annað, en þú hann sé ekki að koka, er ekki allt eins og það á að vera. Það er mjög eðlilegt að menn geti átt erfitt með að slútta í teignum þegar menn eins og Bogut og Ezeli fylla hann, en þegar hann er fullur af mönnum sem eru á hæð við James og teljast ekki endilega skotblokkarar? Það er ekki eðlilegt.



Hvað eftir annað höfum við séð James keyra inn í traffík og eiga annað hvort skelfileg skot eða hreinlega láta verja þau frá sér. Það er ekkert eðlilegt við það. Það er eitthvað alveg nýtt. Og hér gildir einu hvort um er að ræða töpin ljótu í Oakland, sigurinn í leik þrjú eða tapið í nótt. James er bara ekki að dómínera í teignum eins og hann hefur (nánast) alltaf gert og það er morgunljóst að þessir erfiðleikar eru farnir að hafa áhrif á ákvarðanatöku hans.

James er maður sem setur niður tvö af hverjum þremur skotum sem hann tekur í teignum, það hefur alltaf verið jafn öruggt og hækkandi fasteignaverð, enda skaut hann þannig í allan vetur og alveg eins í úrslitakeppninni þangað til hann mætti ófreskjunni frá Oakland.

Hann er að skjóta 56,6% í teignum á móti Golden State, sem er ef til vill ásættanleg tölfræði fyrir venjulegt fólk undir þessum kringumstæðum, en afleit fyrir mann eins og LeBron James.

Þú sérð skotkortið hans í lokaúrslitunum hér til hliðar. Ekki stórt úrtak, en þetta skiptir máli, andskotinn hafi það.

Og áður en þú ferð að væla yfir því að það sé nú hægt að taka skot annars staðar en í teignum, verður þú að hafa hugfast að hann tekur alltaf megnið af skotunum sínum þar. Hefur alltaf gert.

Það getur vel verið að vörn Golden State sé hrikaleg - hún er það - en hún hefur þurft að hafa allt of lítið fyrir því að loka miðjunni fyrir James í þessu einvígi. Hann skaut bara rétt rúm 50% í miðjunni í lokaúrslitunum í fyrra, en það var einfaldlega vegna þess að þá gátu leikmenn Warriors einbeitt sér að því einu að loka miðjunni af því að þá var Cleveland ekki með einn einasta leikmann sem gat refsað Warriors fyrir utan.



Cavs eiga að vera með meiri ógn fyrir utan að þessu sinni, en eins og allt annað hjá þeim í þessu einvígi, hefur það mestmegnis verið pappírsógn. Það er ekki nóg að vera með fulla rútu af skotmönnum. Ef þeir hitta ekkert, er alveg jafn gott að keyra þetta bara áfram á mönnum eins og Matthew Dellavedova, sem hafa amk getu og vilja til að spila þokkalega vörn.

Talandi um vörn. "Tilþrif" manna eins og Kyrie Irving og Channing Frye í varnarleiknum í þriðja leikhlutanum þegar Golden State stakk endanlega af í leiknum í nótt, var náttúrulega hroðaleg. Við erum búin að tuða endalaust um þetta illa geymda leyndarmál. Þú getur komist upp með að spila eins og bandormur annað slagið í vörninni á móti Atlanta og Toronto, þar sem þú getur bætt upp fyrir það með því að salla bara niður 3-4 þristum í röð. Það er ekkert mál, eins og Cleveland sýndi um daginn.

En ef þú spilar 9. flokks vörn á móti Golden State, lendirðu undir eins í trjákurlaranum.



Þið kannist við Gárungana frægu. Þeir eru alltaf til staðar í íþróttaumfjöllun og það sem er efst á baugi hjá þeim núna, þegar þeir eru búnir að segja öllum sem vilja og vilja ekki heyra það að LeBron James sé aumingi, er að ákveða hver í ósköpunum eigi eftir að verða kjörinn leikmaður lokaúrslitanna. Það er skiljanlegt að fólk pæli í því, enda er það að verða forvitnileg pæling alveg eins og í fyrra.

Við höfðum orð á því eftir leik þrjú að það kæmi okkur á óvart ef Stephen Curry væri ekki farinn að hugsa með sér: "Nei, andskotinn, ég verð að fara að spila eins og maður svo ég láti ekki einhverja rulluspilara slá mér við í kjörinu á leikmanni lokaúrslitanna annað árið í röð!"



Gott ef spilamennska Curry í nótt var ekki nákvæmlega á þessari línu. Enn og aftur bar strangt til tekið ekkert allt of mikið á Curry á löngum köflum í leiknum - ekki eins og í allan vetur þegar hann var í gjöreyðingargír á hverju kvöldi - fór allt til helvítis hjá Cleveland um leið og hann kveikti á nítróinu. Það er alveg magnað hvað þessi hálf-Curry sem er að spila í lokaúrslitunum er viðurstyggilega góður í körfubolta.



Ekki halda að það hafi farið fram hjá okkur hvernig þeir Draymond Green og síðar Steph Curry gáfu sér tíma til að rífa smá kjaft við LeBron James í leiknum í nótt. Draymond ákvað að "taka einn Draymond" á þetta og dangla að eins í djásnin á kóngsa. LeBron vildi meina að Green hefði farið yfir strikið í rusltali sínu en blés á það þegar hann var spurður út í viðskipti sín við Curry og sagði þau ekki annað en heilbrigð tjáskipti keppnismanna á stóra sviðinu.



Draymond Green getur ekki með nokkru móti sleppt því að vera Draymond Green í heilan körfuboltaleik og það er náttúrulega eitt af því sem gerir hann svona skemmtilegan karakter, þó við gerum okkur fulla grein fyrir því að góður helmingur ykkar hati hann eflaust út af lífinu.

Green er alveg búinn að taka við keflinu af Paul Pierce sem "lang mest óþolandi hási hrokagikkur deildarinnar sem er samt svo góður að þú verður eiginlega að bera virðingu fyrir honum, en guð almáttugur hvað einhver þarf að berja hann í andlitið með vöfflujárni til að lækka í honu rostann" -NBA deildarinnar og blómstrar í hlutverkinu í lokaúrslitunum.



Golden State heldur áfram að bjóða okkur upp á tölfræði sem við höfum ekki séð mikið áður, eins og til dæmis að vinna leiki í lokaúrslitum með því að skora fleiri 3ja stiga körfur en 2ja stiga körfur - og það sem meira er - vinna leiki þar sem það er að skjóta eins og vængbrotnir dílaskarfar í teignum og undir körfunni.

Og þá komum við að lokum að atriðinu sem við nefndum í byrjun. Einfaldleikanum. Vitleysingunum líður alltaf betur ef þeir geta útskýrt hlutina á sem einfaldastan hátt og þið sjáið merki þess á þessari síðu í hverri viku.

En kannski er einföldunin ekki svo slæm þegar kemur að því að túlka fáránlegan styrk þessa Warriors-liðs. Því ekki að umorða bara gamlan frasa úr fótboltanum:

Körfubolti er íþrótt þar sem tvö fimm manna lið rífast um einn bolta og Golden State vinnur - af því það skorar alltaf miklu fleiri þriggja stiga körfur en þú.

Það er ekki flókin lógík á bak við þennan frasa - og hann er hvorki ljóðrænn né fræðilegur - en gott ef hann er ekki nóg til að útskýra fyrir leikmönnum og konum af hverju Golden State er besta körfuboltalið nútímans.

-------------------------------------------------------------------------------------------------------

Að lokum er hér Sonya Curry (og einhver gaur).


















Fimmti leikur Golden State og Cleveland fer fram í Oakland á mánudagskvöldið klukkan eitt og verður sýndur beint á Stöð 2 Sport. Hver veit nema kampavín verði haft um hönd?

Wednesday, June 8, 2016

Nýtt hlaðvarp


64. þáttur hlaðvarpsins fjallar að sjálfssögðu um úrslitaeinvígi Golden State og Cleveland. Þeir Baldur Beck og Gunnar Björn ræða sterka byrjun Warriors í einvíginu og hvort LeBron og félagar eigi möguleika á að snúa því sér í hag í næstu (heima)leikjum.

Þeir félagar missa sig svo auðvitað í gleðinni og fara að fabúlera um allt og ekkert í NBA deildinni í 90 mínútur, enda er ekkert annað að gera en blaðra þegar er svona langt á milli leikja í úrslitunum - og EM enn ekki byrjað.

Þið getið hlustað á þáttinn í spilaranum hér fyrir neðan eða farið inn á hlaðvarpssíðuna og sótt hann þar á mp3 formi til að setja hann inn á spilarann ykkar. Njótið vel, kæru lesendur/hlustendur.

Athugasemdir og aðfinnslur: nbaisland@gmail.com

Monday, June 6, 2016

Warriors með algjöra yfirburði í úrslitaeinvíginu


Oftast höfum við alveg rosalega mikið að segja eftir stóra leiki í úrslitakeppninni og það kemur niður á ykkur í formi 3000 orða hlemma sem við skrifum hálf sofandi og birtum undir hádegið daginn eftir leik. Eftir fyrsta leik Golden State og Cleveland í síðustu viku, skrifuðum við aðeins nokkur orð, af því leikurinn einhvern veginn bauð ekki upp á meira.

Leikur tvö í nótt, veitti okkur enn minni innblástur. Í stað þess að byrja að skrifa um leikinn, fórum við bara að hlusta á Creedence Clearwater Revival og skoða myndir af þungarokkshljómsveitum á netinu. Þetta var einhvern veginn þannig leikur.

Ekki misskilja, við erum ekki að segja að hafi verið eitthvað að þessum leik, þó bæði lið hafi verið iðin við að missa boltann og barningurinn stundum komið niður á gæðunum hjá tveimur klúbbum sem bjóða oftar en ekki upp á líflegan sóknarbolta.


Það tók okkur 25 ár eða svo að komast að því að það getur verið varasamt að fara í dramaköst út af einum leik í úrslitakeppni. Ætli fyrsti leikur San Antonio og Oklahoma í undanúrslitum Vesturdeildarinnar hafi ekki verið leikurinn sem endanlega kenndi okkur þessa lexíu.

Fyrir vikið höfum við ákveðið að hoppa ekki upp til handa og fóta og öskra upphátt að "þeeetta sé búið," þó Cleveland hafi verið spilað gjörsamlega upp úr skónum í fyrstu tveimur leikjum sínum við Warriors í Oakland.

Það sér samt hvaða blindi maður sem er að Golden State er einfaldlega betra lið en Cleveland. Það að Warriors-liðið skuli vera búið að vinna sjö síðustu viðureignir liðanna gefur ákveðnar vísbendingar um þetta. Þú hlýtur að taka undir það.

Þýðir þetta að úrslitarimman sé búin og að meistararnir muni sópa þessu 4-0? Það gæti alveg komið fyrir, en okkur er til efs að Clevelendingar eigi eftir að verða svona blóðlitlir í heimaleikjunum sínum á miðvikudagskvöldið og föstudagskvöldið. Þeir hljóta bara að gera betur ef þeir hafa eitthvað stolt þessir menn.



Það var dálítið leiðinlegt að sjá Kevin Love verða fyrir þessum höfuðmeiðslum, sem blindu mennirnir sem við minntumst á hérna rétt áðan, hefðu örugglega séð undir eins að væri eitthvað í ætt við heilahristing. Við ætlum samt að deila með ykkur leyndarmáli varðandi þetta: Það skiptir engu máli.

En svo við minnumst nú aðeins á leikinn í nótt, ber það auðvitað hæst að þeir Steph Curry og Klay Thompson voru enn að spila á krúskontról. Ætli varnarleikur Cleveland eigi ekki einhvern hlut þar að máli, við verðum að gefa þeim það, en okkur finnst þeir bara ekkert vera að leita grimmt að skotunum sínum.

Þeir eru bara sáttir við að deila auðnum með öllum liðsfélögum sínum, sem er ósköp rómantískt, en myndi aldrei ganga upp hjá einhverju öðru liði í deildinni. Stjörnur Golden State geta hinsvegar leyft sér svona kommúnisma af því að bekkurinn þeirra er ekki bara sterkur, heldur líka fullkomlega óhræddur við að láta til sín taka í þessu einvígi.

Þannig hefur Leandro Barbosa hitt úr nánast öllu sem hann hefur hent á körfuna á þessum örfáu mínútum sem hann hefur spilað, Shaun Livingston fór hamförum í fyrsta leiknum og var líka flottur í nótt og svo væri hægt að færa rök fyrir því að Andre Iguodala væri aftur að gera tilkall til þess að vera kjörinn leikmaður úrslitanna líkt og í fyrra, því gaurinn er búinn að vera stórkostlegur þó hann sé ekki að skora mikið af stigum.


Eins vel og Iguodala er búinn að spila, er hann ekki leikmaður seríunnar til þessa. Það er Draymond Green. Hann fór hamförum í nótt og við höfum það sterkt á tilfinningunni að hann ætli sér að verða Iguodala lokaúrslitanna að þessu sinni.

Cleveland er að mana Green til að skjóta og hann tók því feginshendi í nótt. Nú gæti einhverjum þótt einkennilegt að Cavs tæki þá ákvörðun að leyfa honum að taka þessi skot í ljósi þess að hann er búinn að bæta sig gríðarlega sem skotmaður á hverju ári (úr 21% í þristum, upp í 34% og nú síðast í vetur upp í 39%) , en Tyronne Lue og félagar sjá fyrir sér að það sé skárri kostur en að láta þá byssubræður Curry og Thompson gera það.

Og ekki þarf að pína Draymond Green til að taka af skarið. Hann er óeigingjarn leikmaður, en er meira en til í að gegna þessu nýja skorarahlutverki sínu. Þó það nú væri! Það gæti endað í einhverjum bullandi hetjuskap eins og hann sýndi í nótt.

Þessi drengur er svo góður í körfubolta að hann er að verða búinn að þvinga okkur öll til að kalla hann stórstjörnu, þó það sé líklega heppilegra að kalla hann bara besta rulluspilara í heimi eða eitthvað þannig. Það breytir náttúrulega engu. Málið er bara að hann er ógeðslega góður og ætlar að taka þessa seríu og troða henni ofan í kokið á Cleveland.



Þegar lið byrjar úrslitaeinvígi 2-0 og vinnur svona stórsigra í báðum leikjunum, er freistandi að byrja strax að skrifa um hvaða þýðingu það hefði í stóra samhenginu ef Warriors hefði sigur (besta tímabil sögunnar?) og Cleveland tapaði (LeBron-drullið og það allt saman), en við skulum ekki byrja að velta okkur upp úr því alveg strax. Leyfum þeim nú að spila 3-4 leiki áður en við æðum út í þær pælingar. Það verður nægur tími til að hugsa um það í sumar og næstu árin ef því er að skipta.

Nei, það sem við viljum fyrst og fremst núna er að Cleveland rífi upp um sig buxurnar og fari að spila almennilega svo við fáum seríu úr þessu en ekki einhvern helvítis blástur! Það yrði svo mikið antíklæmax að fá blástur í lokaúrslitunum eftir epíska seríu Golden State og Oklahoma um daginn og þetta Cleveland lið á að geta miklu betur. Nægir að vísa þar í hvernig því tókst að komast yfir 2-1 á móti Warriors í fyrra þrátt fyrir öll meiðslin.



Cleveland á eftir að spila betur heima, það er óhjákvæmilegt og þar gæti það meira að segja fengið nokkur stig í púkkið frá mönnum eins og JR Smith. Spurningin er bara hvort það verður nóg ef Warriors-menn halda áfram að spila svona góða vörn og fengju jafnvel svo sem eins og einn leik frá Curry eða Thompson sem er eitthvað meira en bleh.

Það segir nefnilega allt sem segja þarf um þessa seríu. Það eru búnir tveir leikir í henni, Curry og Thompson eru búnir að vera bleh í þeim báðum, en samt hefur Cleveland ekki átt séns í helvíti í hvorugum þeirra.

Hvað segir það okkur um Cleveland og möguleika þess í framhaldinu?

Einmitt.



Hentum skotkortum beggja liða inn hérna fyrir neðan ef þið hafið áhuga á að skoða þau. Þau segja ákveðna sögu. Þið getið rétt ímyndað ykkur hvort er hvað. Ókei, þetta efra er kort Cleveland, neðra er frá Warriors, ef við þurfum að segja ykkur alla skapaða hluti.

Takið sérstaklega eftir nýtingunni undir körfunni hjá Cavs, þar sem LeBron James er til dæmis ekki að skjóta nema rétt um 50%, sem er mjög óvenjulegt fyrir þann mikla kappa (við settum skotkortið hans inn á Twitter í nótt). Hann er vanur að vera eiturgrænn undir körfunni, en er nú undir meðaltali þar, sem er harla óvenjulegt og skrifast einna helst á menn eins og Draymond Green og Andrew Bogut. Þeir hafa verið duglegir að passa dolluna, eins og þið sáuð til dæmis í nótt þegar Bogut varði fjögur skot í fyrsta leikhlutanum.
































Svo er Golden State náttúrulega gjörsamlega að eiga þetta allt saman fyrir utan 3ja stiga línuna eins og þið sjáið. Það var svo sem eitthvað sem mátti alveg búast við. Við vitum alveg að Cleveland var að skjóta rosalega vel í Evrópudeildinni í fyrstu þremur umferðunum, en núna er það komið í Meistaradeildina og farið að spila við alvöru körfuboltalið. Töff sjitt, eh?



Friday, June 3, 2016

Varamennirnir tryggðu Warriors sigur í fyrsta leik


Afsakið orðbragðið, en við áttum von á öllum fjandanum í fyrsta leik Golden State og Cleveland í lokaúrslitunum. En ekki þessu.

Ekki að Golden State ætti eftir að vinna næsta öruggan sigur á Cleveland í fyrsta leiknum þrátt fyrir að fá lítið sem ekkert frá stórstjörnunum sínum, Stephen Curry og Klay Thompson. Ekki að Shaun Livingston, Leandro Barbosa og Andre Iguodala ættu eftir að klára leikinn. Ekki bara með því að koma inn á í örfáar mínútur og vera krútt, heldur taka leikinn og rífa hann af Cleveland. Sérstaklega Livingston, sem átti leik lífs síns í úrslitakeppni og bókstaflega lék sér að Cleveland liðinu.


Þessi frekar slaka frammistaða Curry og Thompson var ef til vill ástæðan fyrir því að Warriors náði aldrei að stinga af framan af leik, en annars fannst okkur stórfurðulegt hvernig Cleveland hékk inni í leiknum af því sóknarleikur þess var hugmyndasnauður og einhæfur. Við veltum því meira að segja fyrir okkur hvort það er yfir höfuð með einhverjar úrbætur fyrir næsta leik.

Mikið hljóta Golden State menn að fíla sig í botn núna, að hafa tekið leik eitt í stað þess að tapa honum eins og í fyrra, og vera yfir 1-0 þrátt fyrir algjöran down leik frá stóru byssunum sínum. Þeir Curry og Thompson eiga báðir eftir að verða miklu betri í næsta leik og því lítur þetta ekkert rosalega vel út fyrir Cleveland akkúrat núna að okkar mati.


Við vitum öll að Cleveland er alltaf miklu betra á heimavelli og hlýtur að ná í sigur eða sigra þar, en stóra spurningin er hvort LeBron og félagar geta fundið svör fyrir leik tvö í Oakland á sunnudaginn.

Það er ekkert meira um þennan leik að segja. Hann var stór plús fyrir Golden State. Við sjáum mjög oft miklar sveiflur í lokaúrslitunum og vonandi fyrir stuðningsmenn Cleveland, nær liðið að draga einhverja slíka kanínu upp úr hattinum sínum í næsta leik og nær að snúa einvíginu sér í hag.




Thursday, June 2, 2016

Tuesday, May 31, 2016

Fjórum sinnum betra en í fyrra


Það munaði ekki nema klofnu punghári að megnið af umræðunni um úrslitakeppnina í ár snerist að mestu um "fall Golden State Warriors." Svona getur þetta verið í þessu dásamlega sporti. Það er grátlega stutt á milli Óskars og Ófeigs stundum, eins og Oklahoma-menn fengu að reyna í nótt.

Hugsið ykkur bara hvert umræðan hefði farið ef Oklahoma hefði tekist að nýta einhvern af þessum þremur sénsum sem það fékk til að klára Warriors. Þá færi umræðan (hjá mörgum) á þetta plan:

* Að titillinn í fyrra hafi verið heppni af því Golden State þurfti ekki að mæta San Antonio og af því það vantaði lykilmenn í öll liðin sem það mætti í úrslitakeppninni - mest í Cleveland í lokaúrslitunum.

* Sennilega færu einhverjir að gagnrýna leikstíl Warriors og teldu upp rök sem þeir finndu til að sýna fram á að Steve Kerr væri ekki þessi frábæri þjálfari sem við héldum og að Stephen Curry hafi ekki beint brotnað undan pressunni, en í það minnsta valdið vonbrigðum í úrslitakeppninni hvort sem hann var meiddur eða ekki.

* Einhverjir pennar slá því föstu að Golden State geti ekki átt von á því að vinna fleir titla í framtíðinni nema taka sénsinn á að þynna liðið með því að ná í Kevin Durant í sumar.

* Aðrir segja að það hafi verið eltingaleikur liðsins við 73 sigrana í deildarkeppninni sem hafi farið með þetta, því leikmenn hafi hreinlega brunnið út í úrslitakeppninni eftir að hafa eytt of mikilli orku í deildina.


En blessunarlega fyrir meistarana, náðu þeir á einhvern ótrúlegan hátt að snúa þessu tapaða einvígi sér í hag og klára það í oddaleik á heimavelli, nokkuð sem virtist óhugsandi fyrir viku síðan. Nei, nú er það Oklahoma og leikmenn þess sem þurfa að standa undir allri þessari gagnrýni og leiðindaskrifum. Verði þeim það að góðu. Úff.

Í staðinn fyrir alla neikvæðu punktana sem við töldum upp hér að ofan, verður Golden State liðið nú ausið lofi, enda með hjarta meistarans sem tryggði því sigur í erfiðustu seríu þess til þessa.

Svona er svakalega stutt á milli í umfjölluninni og við munum satt best að segja ekki eftir tilviki þar sem er svona mjótt á mununum í narratífi - að stig til eða frá ráði því hvort frábært körfuboltalið teljist sannarlega eitt besta lið allra tíma, eða hvort það hafi bara verið loftbóla sem sprakk á fyrstu alvöru hindruninni sem varð á vegi hennar. Enn og aftur erum við að einfalda þetta mikið, en þið fattið hvað við erum að fara.


Og nú er bara ein sería eftir fyrir Golden State til að sanna sig endanlega sem eitt af þeim bestu í sögunni og kóróna þetta magnaða tímabil meta og 73 sigra. LeBron James er búinn að bíða lengi eftir að fá annan séns í Golden State, en að þessu sinni er hann með miklu meiri hjálp en í fyrra. Þá var enginn Kevin Love, (mestmegnis) enginn Kyrie Irving og svo má bæta því við að það var sannarlega enginn Channing Frye heldur.

Það hefur verið vinsælt þrætumál í eitt ár að stúdera hvernig einvígi Cavs og Warriors hefði farið í fyrra ef allir hefðu verið heilir hjá Cleveland. Án þess að geta fullyrt það, erum við nokkuð viss um að þó serían hefði spilast allt öðruvísi, hefði Golden State unnið hana á svipaðan hátt og það gerði þegar upp var staðið.

Þessi miklu betri sóknarleikur sem Cleveland hefði notið ef allir hefðu verið heilir, hefði líklega ekki náð að brúa bilið sem myndaðist vegna miklu lélegri varnarleiks. Kyrie Irving og Kevin Love eru svo langt undir meðallagi sem varnarmenn að það háir Cleveland-liðinu alvarlega.


Hvað haldið þið að menn eins og Stephen Curry og Draymond Green sleiki út um í veggnum og veltunni þegar þeir sjá fyrir sér að mæta Kyrie Irving og Kevin Love í staðinn fyrir Tristan Thompson og Matthew Dellavedova - svo ekki sé minnst á Andre Roberson, Kevin Durant og Serge Ibaka? Þið getið rétt ímyndað ykkur.

Eins og verða vill í lokaúrslitum, hefur enginn hugmynd um hvernig serían kemur til með að þróast, því enginn hefur hugmynd um hvernig þessi lið passa saman. Við fengum einhvern smjörþef af því í deildarkeppninni, þar sem Golden State gjörsamlega valtaði yfir Cleveland í báðum viðureignum, en eins og þið vitið er sjaldnast fylgni milli viðureigna í deildakeppni og úrslitakeppni. Lið sem hefur sópað öðru í deildarkeppninni lætur svo sópa sér út í úrslitakeppninni. Það eru mörg dæmi um þetta.

Það sem verður einna áhugaverðast að sjá í þessu einvígi er hvort liðin halda áfram að vera svona lygilega heit í þriggja stiga skotunum. Cleveland setti met yfir flesta þrista í einum leik þegar það drullaði yfir Atlanta um daginn og bæði Steph Curry (32) og Klay Thompson (30) bættu metið (28) yfir flestar þriggja stiga körfur skoraðar í einvígi í úrslitakeppninni í seríunni við Oklahoma.



Við ætlum ekki að fara djúpt í þetta einvígi af því við erum ekki Zach Lowe og höfum ekki hundsvit á körfubolta. Það eina sem við vitum og fullyrðum - alveg eins og við gerðum fyrir úrslitaeinvígi Vesturdeildarinnar - er að einvígi Golden State og Cleveland verður alveg hrikalega skemmtilegt.

Það eru einfaldlega of margir frábærir körfuboltamenn í þessari seríu til hún geti með nokkru móti orðið leiðinleg. Það er bara ekki séns. Þetta verður fjórum sinnum betri sería en úrslitaeinvígið í fyrra. Það er alveg bókað, sama hvernig það fer.


Rétt eins og var og er með Warriors, er Cleveland með gríðarlegt narratíf á bakinu, sem á betri íslensku þýðir að það verður óhemju mikið skrifað um það hvort sem liðið vinnur eða tapar og það er nokkuð öruggt að einvígið verður sögulegt af því einu að LeBron James tekur þátt í því.

LeBron er náttúrulega að taka þátt í sjötta úrslitaeinvíginu sínu í röð og því sjöunda alls, sem er einstakt afrek hvort sem Austurdeildin er búin að vera drasl undanfarin ár eða ekki. LeBron er nú þegar kominn það hátt á lista bestu körfuboltamanna allra tíma að allt sem hann gerir í lokaúrslitunum er sögulegt.

Við vonum að bæði lið haldi áfram þar sem frá var horfið og haldi áfram að setja met í þriggja stiga körfum í úrslitunum. Það eru sannarlega mannskapur þarna til að gera það.

Við ætlum ekki að spá fyrir um þetta einvígi, en berum þess í stað upp spurningu sem þið getið reynt að melta þangað til klukkan eitt á fimmtudagskvöldið (Stöð 2 Sport) þegar fyrsti leikur lokaúrslitanna fer fram.

Hvernig í ósköpunum á Cleveland að stöðva þetta Golden State lið?

Office-dansinn hans Draymond Green



Meistararnir áfram eftir sögulega seríu


Við sögðum ykkur að þetta færi svona fyrir tveimur dögum síðan. Let´s face it, það var ekki séns í helvíti að Oklahoma tæki þennan leik. Heimaliðið vinnur game 7, það er bara þannig. Það er hinsvegar gríðarlega margt sem vert er að hugleiða eftir þetta einvígi og við erum að hugsa um að gera það hérna fyrir neðan.

Oddaleikur Golden State og Oklahoma um sæti í lokaúrslitunum þróaðist ekki eins og við höfðum spáð, því Warriors var ekki búið að klára hann í öðrum leikhluta. Í staðinn spilaði Oklahoma frábærlega í fyrri hálfleik og neitaði að gefast upp fyrr en í fulla hnefana eins og það hefur gert alla þessa úrslitakeppni.

Niðurstaðan er ein besta sería í sögu úrslitakeppninnar - tvö lið sem eru gjörsamlega hlaðin hæfileikum og sveiflur, drama og tilþrif á heimsmælikvarða. Þetta var sería okkar áhugamannanna og allir nema stuðningsmenn Oklahoma brosa út að eyrum yfir þessu magnaða sjónvarpskonfekti. Þetta var gjörsamlega geggjuð sería og það fyndna við þetta er að lokaúrslitin hafa alla burði til að verða álíka skemmtileg, með álíka starpower og hæfileika í Cleveland-liðinu.


Við vitum að það er klisja, en Oklahoma getur farið með höfuðið hátt út úr þessari seríu þó hún hafi tapast. Við vitum alveg að Russell Westbrook og Kevin Durant gefa skít í slíkan hugsunarhátt, en þó stefnan sé alltaf titill eða dauði hjá OKC og sé búin að vera það síðan árið 2012, var frammistaða liðsins í þessari úrslitakeppni til algjörrar fyrirmyndar.

Russell Westbrook og Kevin Durant spiluðu eins og þeir væru tveir af allra bestu körfuboltamönnum í heimi og það var hér um bil nóg til að koma liðinu í lokaúrslitin, þar sem þeir hefðu líklega þótt sigurstranglegir í margra augum eftir að hafa farið í gegn um tvo risavaxna andstæðinga á leiðinni þangað.

Ástæðan fyrir því að Oklahoma á að hluta að taka þessu tapi sem mórölskum sigri, var að liðið hafði í fullu tré við tvö sögulega góð körfuboltalið. Vann annað þeirra nokkuð örugglega eftir að hafa látið slátra sér í leik eitt og farið alla leið í oddaleik gegn hinu. Okkur er sama hvað hver segir, þetta var mjög góður árangur hjá Oklahoma og miklu, miklu betri árangur en við bjuggumst við af þessu liði þetta vorið.


Stuðningsmenn Oklahoma vilja ekkert frekar hlusta á eitthvað jarm um móralska sigra frekar en leikmennirnir, en ef þið spáið í því er Oklahoma eins nálægt því að vera NBA meistari og lið getur verið án þess að lyfta bikarnum. Það vantar alveg sorglega lítið upp á til að þetta lið geti orðið meistari, nánar tiltekið tvo þokkalega vængmenn. Til dæmis menn eins og Andre Iguodala og Harrison Barnes. Það er ekki meira, þó við gerum okkur grein fyrir að slíkir menn vaxi ekki á trjánum, sérstaklega Iguodala.

Dion Waiters stóð sig betur í þessari úrslitakeppni en við hefðum nokkru sinni þorað að vona, en hann er ekki nógu góður leikmaður til að valda því hlutverki sem ætlast er til af honum. Og Andre Roberson er það ekki heldur. Roberson er frábær varnarmaður og stóð sig í rauninni frábærlega í úrslitakeppninni, en eitt pínulítið atvik í leiknum kórónaði þessa skoðun okkar og sannar gildi hennar.

Það var þegar Roberson fékk sendingu frá Kevin Durant og stóð aleinn fyrir utan 3ja stiga línuna í síðari hálfleiknum, en í stað þess að skjóta án þess að hika, kastaði hann boltanum eins og sjóðheitri kartöflu til Dion Waiters, sem varð að taka langt, kontestað tveggja stiga skot sem fór að sjálfssögðu ekki ofan í. Vandamál Oklahoma í hnotskurn í einu litlu atviki.



Það er alveg satt sem þeir segja: þú lifir með þristinum og þú deyrð með honum - og ekkert lið sannar það sennilega eins vel og Golden State. Málið er bara að þeir skjóta svo fáránlega vel úr 3ja stiga skotum að þeir lifa í sátt og samlyndi með þristinum og hafa enn ekki dáið með honum. Það munaði fáránlega litlu að þessu sinni, en það var þristurinn og ekkert annað sem beilaði meistarana út úr þessu einvígi.

Og það sem gerði endanlega útslagið var að Stephen Curry var loksins "hann sjálfur" í heilan leik og það hefði ekki geta komið á betri tíma fyrir Golden State.

Oklahoma spilaði einfaldlega betur en Golden State ef undan er skilinn hræðilegi kaflinn í lok sjötta leiksins og nokkrar mínútur í síðari hálfleik í oddaleiknum í nótt. Oklahoma-sóknin gekk prýðilega og það sem meira er, var varnarleikurinn hjá þeim algjörlega frábær - sá langbesti sem Golden State hefur nokkru sinni mætt.

En hversu ógeðslega niðurdrepandi er það fyrir sálartetur hvaða liðs sem er, að það skuli spila betur en andstæðingurinn í meirihlutann af leiknum - og leikjunum - en tapa samt? Það þurfa leikmenn Oklahoma að díla við núna. Þeir litu betur út en Golden State, spiluðu frábæra vörn, en meistararnir bara skutu þá í kaf með þriggja stiga skotum. Sumum hverjum fáránlegum. Flestum þeirra, meira að segja, fáránlegum.

Þetta er í rauninni ekki sanngjarnt, en svona er þetta því miður. Leikmenn Oklahoma eiga eftir að vera með óbragð í munninum í allt sumar yfir þessu. Matt Moore, körfuboltaskríbent hjá CBS, orðaði þetta skemmtilega á Twitter í nótt.


Seríur sem fara í sjö leiki eru alltaf jafnar og þessi var engin undantekning á því. Og þegar seríur eru svona jafnar - ekki síst þar sem liðið sem tapar kemst yfir 3-1 - er augljóst að sigurinn hefði getað dottið hvoru megin sem var. Boltinn hefði ekki þurft annað en að skoppa til hægri en ekki vinstri - bara einu sinni - og þá vinnur lið B en ekki lið A.

Þess vegna er náttúrulega barnalegt að gefa út stórar yfirlýsingar eftir svona leiki (eins og við erum svo gjörn á að gera, eins og þið hafið séð). Liðið sem tapar er ekki drasl, og það er það sannarlega ekki í þessu tilviki. Oklahoma er alveg ógeðslega gott lið.

Kevin Durant sá þetta alveg eins og við og þegar hann var spurður út í tvo síðustu leikina og um leið hvað gerðist í einvíginu eftir að Oklahoma náði 3-1 forystu í því, sagði hann eitthvað á þessa leið: "Við spiluðum betur en þeir, fráköstuðum betur, áttum teiginn og spiluðum frábæra vörn. Þeir héldu bara áfram að setja niður þriggja stiga skot."



Þetta var ekkert flóknara. Grínlaust. Það má vel vera að fólk sem raunverulega hefur vit á körfubolta segi ykkur eitthvað annað, en við fullyrðum það. Golden State vann þessa seríu af því það setti niður alveg ógeðslega mörg - og mörg hver fáránleg - þriggja stiga skot í síðustu tveimur leikjunum í þessu einvígi. Meira að segja mörg fyrir Golden State - og það eru MÖRG þriggja stiga skot.

Ef Golden State hefði hitt eitthvað nálægt því eðlilega úr 3ja stiga skotum í leikjum sex og sjö, væri Oklahoma á leiðinni í úrslit. Gallinn er bara sá að Stephen Curry og Klay Thompson eru tvær af bestu skyttum sem NBA deildin hefur nokkru sinni séð. Curry sú besta og Thompson er kominn helvíti hátt á þeim lista líka

Thompson sækir mjög hratt upp listann af því hann getur státað af því að hafa sett fleiri og stærri þrista í úrslitakeppninni en nokkurn veginn allir leikmenn í sögunni. Ray Allen er auðvitað þarna uppi, en magnið sem þeir Curry og Thompson eru að vinna með, trompar allt sem á undan hefur komið.

Tökum hinn svívirðilega ofmetna Reggie Miller sem dæmi. Hann skoraði 320 þrista í fimmtán ferðum í úrslitakeppnina á ferlinum. Klay Thompson er búinn að skora meira en helminginn af því (169) þó hann sé aðeins í sinni fjórðu úrslitakeppni á ferlinum. Reggie Miller skoraði þessa 320 þrista sína í 144 leikjum í úrslitakeppni, en Stephen Curry er búinn að skora 203 þrista í aðeins 50 leikjum í úrslitakeppni á ferlinum.


Þeir Ray og Reggie skoruðu nokkra áhrifamikla þrista á sínum tíma, en Reggie skoraði sína þrista flesta í fyrstu tveimur umferðunum, svo þeir Steph og Klay, sem eru á leið í önnur lokaúrslitin sín á ferlinum, eru þegar búnir að slá honum við hvað það varðar. Ray Allen á ennþá einn stærsta og eftirminnilegasta þrist í sögu lokaúrslitanna, en þeir skvettubræður hjá Golden State sækja hart að honum og eiga örugglega eitthvað uppi í erminni í komandi úrslitaeinvígi.

Við vitum alveg að þetta eru breyttir tímar og það er ósanngjarnt að bera þá Curry og Thompson saman við menn sem spiluðu á tímum þar sem fólk var ekki eins geggjað í dag þegar kemur að langskotum. Við erum aðeins að benda á það hvað Reggie Miller er ógeðslega ofmetinn bakverðir Golden State eru að skjóta allar metabækur í tætlur og eru að því er virðist og í raun og veru, rétt að byrja.

Þetta var hressandi útúrdúr, en það er bannað að misnota tækifæri til að drulla aðeins yfir Reggie Miller, þið vitið það.

Ef þið hafið lesið ameríska körfuboltamiðla lengur en í tvær vikur, vitið þið væntanlega hvert umræðan um Oklahoma mun fara héðan í frá. Nú snýst ALLT sem skrifað verður um þetta lið um hvort Kevin Durant framlengir samning sinn við félagið í sumar eða kýs að reyna fyrir sér annars staðar.


Við förum ekki ofan af því að við teljum og viljum að hann verði áfram hjá Oklahoma. Það er ekki ólíklegt að hann framlengi samning sinn um eitt ár og taki þar sem séns á að meiðast ekki alvarlega, því launaþakið verður búið að hækka svo svívirðilega eftir þetta eina ár að þá getur hann skrifað undir risasamning sem á engan sinn líkan í sögunni.

Okkur er alveg sama um þessar tölur, við vonum að bæði Durant og Westbrook verði áfram hjá Oklahoma og við erum alveg handviss um að þannig vilja forráðamenn Oklahoma hafa það. Þeir vita sem er að liðið er aðeins hársbreidd frá því að vinna meistaratitil og að vandamál þess liggur ekki hjá stjörnunum, heldur hjá aukaleikurunum, sem eru bara ekki nógu góðir.

Þú vinnur ekki titil með Dion Waiters í lykilstöðu, fjandakornið. Svona eins og við eigum eftir að sjá Cleveland vinna titil ef það þarf á stöðugu framlagi frá JR Smith að halda. Það á ekki að vera hægt, því auk þess að vera algjör hægðaheili, er Smith oftast hræðilegur þegar lið hans þarf mest á honum að halda (sjá: 28% 3ja stiga skotnýtingu í lokaúrslitunum í fyrra). Dálítið eins og Jamal Crawford hjá Clippers.




















Þó við vonum vissulega að Durant verði um kyrrt hjá Oklahoma og þó að það sé á flestan hátt skynsamlegasta ákvörðunin fyrir hann, er eitt lið sem orðað hefur verið við hann áhugaverðara en öll önnur og það er einmitt Golden State.

Meistararnir gætu tekið hann með smá leikfimi í launa- og leikmannamálum, þó þeir þyrftu líklega að þynna aðeins hjá sér hópinn. Tilhugsunin um Kevin Durant í þessu Golden State liði hlýtur að vera efni í verstu martraðir hjá restinni af deildinni og það yrði þá og þegar óárennilegasta sóknarlið í sögu deildarinnar. Í einu orði sagt: Ósanngjarnt.

Við sjáum það samt ekki fyrir okkur að Kevin Durant muni ganga í sæng með óvininum, því hann hefur hingað til verið mjög hollur sínu félagi. Það er samt ómögulegt að gera sér í hugarlund hvað hann er að hugsa núna, annað en það að akkúrat núna er hann í massífu þunglyndiskasti.

Restin verður að koma í ljós í sumar. Sumarið eftir frábæra úrslitakeppni hjá Oklahoma, þá næstbestu í sögu félagsins (við blöndum sögu OKC ekki saman við sögu Seattle, það er fáránlegt). Megi þetta lið halda áfram að vaxa.

Fjölmiðlamenn greindu frá því að Kevin Durant hafi tekið í höndina á öllu staffinu hjá Golden State og þakkað öllum fyrir rimmuna, allt niður í skúringakonur og boltastráka. Það er klassi yfir Durant, hann er ekki bara stórkostlegur leikmaður, hann er líka vel upp alinn og auðmjúkur í tapi.



Að lokum verðum við að gefa þjálfaranum Billy Donovan feitt kúdós. Hann var ekki langt frá því að stinga endanlega upp í okkur með því að fara hreinlega alla leið, eftir að við vorum búin að gera grín að honum og kalla hann lélegan þjálfara um daginn. Þetta undirstrikar hvað við höfum ekki hundsvit á körfubolta og erum í raun algjör fífl, en þið vissuð það nú alveg.

Donovan notaði veturinn í vetur til þess að gera tilraunir með liðið og var ekkert að stressa sig á því þó það tapaði kannski leikjum sem það átti að vinna í deildarkeppninni. Svo skipti liðið um gír í úrslitakeppninni og breyttist í þetta drápstól sem við sjáum fara alla leið með Golden State. Billy Donovan er enginn skussi, það erum við sem erum skussar.