Monday, January 21, 2013

Kvöld fyrirbæranna



Leikur Denver Nuggets og Oklahoma City í gærkvöld hafði alla burði til að verða einn af leikjum ársins, en því miður var dómaratríóið búið að ákveða það fyrir leik að hleypa þessum frábæru liðum aldrei á flug.

Án gríns, þeir eyðilögðu leikinn.

Við höfum aldrei séð jafn margar sóknarvillur, skrefa- og tvígripsdóma í einum körfuboltaleik. Það var með ólíkindum.

Í þessi fáu skipti sem skemmtikraftarnir inni á vellinum fengu þó að spila, fórum við að hugsa hvað það væri nú gaman að horfa á þessi tvö lið leika listir sínar.

Það eru nefnilega svo margir sérstakir körfuboltamenn í þessum tveimur liðum - fyrirbæri, ef þannig má að orði komast.

Russell Westbrook var klárlega maður leiksins. Westbrook er ofurhetja með tvö sjálf. Hann er annað hvort góði- eða slæmi Russ. Í nótt var hann lengst af góði Russ, með slettum af vonda Russ, sem er eiginlega skemmtilegasti kokteillinn.

Það er eitt heitasta deiluefni NBA deildarinnar hvort Russell Westbrok sé góður, einstakur, leikmaður, eða ólíkindatól sem skemmi fyrir Oklahoma. Fleiri eru á því að hann sé góður leikmaður, en það er ljóst að hann er enn ekki búinn að ná að temja sig og þroskast eins og lög gera ráð fyrir með úrvalsleikmenn. Það kemur og það er miklu auðveldara að temja villtan hest en að berja lata truntu áfram.

Það er skemmst frá því að segja að Oklahoma hefði aldrei átt möguleika gegn Denver í gær ef Westbrook hefði ekki notið við. Ef tölfræðin er skoðuð, er Kevin Durant fyllilega á pari við félaga sinn, en hann gat ekki blautan í gær - tveimur dögum eftir að hafa skorað yfir 50 stig.

Westbrook hélt uppi eins manns sókn á Denver bróðurpartinn af leiknum þrátt fyrir að hafa snúið sig illa á ökkla í fyrri hálfleik. Hann hefur aldrei misst úr leik á ferlinum og ætlaði nú ekki að byrja á því í Denver af öllum stöðum. Lét bara teipa sig upp á nýtt og hélt áfram. Einn af fjömörgum kostum við Westbrook sem enginn talar um, af því það hefur ekki komið til tals.

Það eru ekki margir leikmenn í NBA deildinni sem geta gert það sem Westbrook gerði í gær. Að halda heilu liði á tánum og koma sér á vítalínuna eða skora sókn eftir sókn eftir sókn. Þetta gerir hann með fádæma grimmd, keppnisskapi, klókindum og líkamlegum burðum sem fáir hafa yfir að ráða.

Við verðum líka að gefa Westbrook auka rokkstig fyrir grínið sem hann bauð upp á undir lokin á leik Denver og Oklahoma í nótt, þegar hann eyðilaggði skemmtiatriði í tvígang fyrir lukkudýri Nuggets - bara til að stríða áhorfendum. Hann fékk líka allt húsið upp á móti sér.

Ef Scott Brooks hefði haft vit á því að láta Kendrick Perkins ekki spila í þessum leik, hefði Westbrook meira að segja örugglega átt síðasta orðið.

En það vill svo skemmtilega til að Westbrook var ekki eina fyrirbærið á vellinum í Denver í nótt. Liðsfélagi hans Kevin Durant er sannarlega fyrirbæri líka. Hann er öskufljótur, hittinn og getur sett boltann á gólfið þó hann sé langt yfir tvo metra á hæð og sé með vænghaf upp á 230 sentimetra.

Það segir sína sögu um Durant að hann geti átt ömurlegan leik en samt skorað 37 stig. Það hefur með það að gera að hann hefur öðlast virðingu dómara og er líklega bestur allra leikmanna NBA í að koma sér á vítalínuna.

Ekki búinn að taka nema 42 víti síðustu tveimur leikjum!

Denver er líka með fyrirbæri í sínum röðum. Efstur á blaði þar er auðvitað varamiðherjinn Javale McGee á myndinni hér til hliðar.

Hann er ekki bara sjö fet á hæð, heldur gæti hann málað þakið á Hallgrímskirkju með vænghafinu einu saman.  Bættu svo við það þeirri staðreynd að hann hoppar hærra en flestir og við erum komin með mann sem truflar flugumferð þegar mest lætur.

Eini gallinn við þetta allt saman er að það er alls ekki víst að sé nokkur heima þó ljósin séu kveikt hjá honum og það er einmitt ástæðan fyrir því að hann er ekki einn besti miðherji heimsins.

Annað fyrirbæri í framlínu Denver er svo Dýrmennið Kenneth Faried (sjá efstu mynd). Hann er með einn besta mótorinn í NBA deildinni, sívinnandi og hefur ótrúlegt nef fyrir því að rífa niður öll fráköst sem skoppa af körfunum á báðum endum vallarins.

Varaleikstjórnandinn Andre Miller er svo fyrirbæri út af fyrir sig, en á allt annan hátt en áðurnefndir félagar hans.

Miller er búinn að vera lengi í bransanum og hefur alla tíð þótt frekar svifaseinn leikmaður. Það bætir hann upp með annars vegar klókindum og hinsvegar... þeirri staðreynd að hann er með þyngsta afturenda í sögu leiksins.

Miller getur póstað upp á helming leikmanna í NBA deildinni þrátt fyrir að vera innan við 190 sentimetrar á hæð af því hann er með skut eins og fimm tonna dísellyftari.

Þú stoppar þetta ekkert ef þetta fer af stað á sléttu gólfi.

Þetta voru nokkur orð um fyrirbærin sem við sáum á flugi í Denver í nótt. Það er ekki bara körfubolti sem ber fyrir augu á leikjum í NBA deildinni.

 Við þökkum þeim sem lásu. Góðar stundir.

Sunday, January 20, 2013

Ristill: Um afleita frákastavinnu Bosh og Bargnani


Mikið hefur verið gert úr því að Miami hefur ekki verið að spila sérstaklega vel undanfarið. Auðveldast væri að segja að það sé út af varnarleiknum, en fráköst eru sannarlega hluti af varnarleik og þar situr sveðjan í beljunni. Miami er sem stendur í 29. sæti deildarinnar í fráköstum.

Á töflunni hér fyrir neðan sérðu hvað leikmenn Miami eru slappir í fráköstunum. LeBron James gerir nokkuð vel að venju, en strangt til tekið má segja að allir hinir leikmennirnir þurfi að skoða sín mál.


















Það eru auðvitað stóru mennirnir sem eiga að frákasta og því miður fyrir Miami er það Chris nokkur Bosh sem gegnir stöðu miðherja hjá liðinu. Það á eftir að koma í ljós, en við óttumst að Chris Bosh eigi eftir að verða valinn í Stjörnulið Austurdeildarinnar í ár.

Það er eitthvað að ef svo verður. Bosh er búinn að vera hræðilegur undanfarið.

Bosh er sannarlega enginn miðherji og þó hann hafi lengst af á ferlinum verið skráður kraftframherji, er hann líkari skotbakverði á vellinum en kraftframherja.

Hlutverk stórra manna í körfubolta er að spila vörn, verja skot og hirða fráköst. Bosh hefur hinsvegar lítinn áhuga á þessu og sérgrein hans er stökkskot utan af velli, því hann hefur ofnæmi fyrir snertingu.

Þetta fer allt saman rosalega í taugarnar á okkur eins og þið eruð eflaust farin að átta ykkur á.

Bosh átti nokkra skínandi leiki í úrslitakeppninni á síðasta ári og hann á jú sínar sterku hliðar sem leikmaður, en hann mun aldrei vinna fyrir þeim fáránlegu launum sem hann er að fá hjá Miami. Og það fer líka í taugarnar á okkur.

Menn sem vinna engan veginn fyrir kaupinu sínu og stórir menn sem þola ekki snertingu og hirða ekki fráköst, eru atriði á topp 10 lista okkar yfir mest óþolandi hlutina í NBA deildinni.

Lítum aðeins á tölurnar hans Chris Bosh:

Hann er að spila fæstar mínútur á ferlinum og því kemur ekki á óvart að hann sé að hirða færri fráköst en nokkru sinni. Hann er að rífa niður heil sjö fráköst á 33 mínútum, sem er grátlega lélegt. Það er nú ekki eins og hann sé að spila með einhvern Pekovic eða Love við hliðina á sér.

Chris Bosh hirti fjórum sinnum 10 fráköst eða meira í einum leik í nóvember og fjórum sinnum í desember, en hann hefur enn ekki náð tveggja stafa tölunni í janúar.

Hann hefur náð í heilar níu tvennur í allan vetur og hefur ekki náð 10 fráköstum síðan í fyrra.


Við sögðum ykkur frá upplifun okkar þegar við horfðum á Bosh spila gegn Warriors á dögunum. Þar hitti hann 5 af 14 skotum, skoraði 11 stig, hirti 6 fráköst og tapaði 3 boltum.

Það er erfitt að lýsa því með orðum hvað hann var lélegur. Hvað eftir annað var hann að láta kasta sér til og lét bakverði rífa af sér fráköst. Það er sorglegt að horfa á manninn spila.

Það eina sem Chris Bosh getur huggað sig við þessa dagana - og reyndar alltaf - er að þótt ótrúlegt megi virðast, er hann EKKI lélegasti frákastarinn í NBA deildinni! (hér væri upplagt að spila mjög hátt á gamalt kirkjuorgel til að undirstrika þessi gríðarlega óvæntu tíðindi - svona til að auka hughrifin).

Án þess að leggja fram vísindaleg rök fyrir því - fullyrðum við að Andrea Bargnani er lélegasti frákastarinn, ekki bara í NBA deildinni, heldur mögulega í öllum heiminum. Hann lætur Bosh líta út eins og Dennis Rodman í samanburði. Að hugsa sér að þessir menn hafi spilað saman á árum áður. Hvernig náði Toronto fráköstum?

Bargnani er einmitt á svipuðu flugi og Chris Bosh var varðar aumingjaskap í vetur. Hann hefur alltaf verið ömurlegur frákastari en er nú að hóta því að setja ný met í að frussu-drulla á sig á frákastasviðinu.

Bargnani er skráður miðherji eins og Bosh en spilar raunar stöðu kraftframherja. Það er ekki andskoti mikill kraftur í umræddum framherja, því hann heldur auðvitað að hann sé skotbakvörður alveg eins og Bosh.

Þessi 213 sm hái Ítali er að hirða hvorki meira né minna en 4,3 fráköst að meðaltali í leik á 33 mínútum. Þetta er ekki langt frá því að vera heimsmet - það bara getur ekki annað verið.

Bargs er búinn að vera dálítið meiddur í vetur og er bara búinn að spila 21 leik, en þú hugsar örugglega með þér;

"ókei, hann er kannski slappur frákastari, en hann hlýtur að vera búinn að ná sér í EINA tvennu í vetur... er það ekki?"

Nei.

Hann hefur einu sinni tekið níu fráköst.

Tvisvar átta.

Þetta á ekki að vera hægt.

Það eru ellefu bakverðir í NBA deildinni sem hirða fleiri fráköst en Andrea Bargnani.
Hann er í sjöunda sæti í fráköstum í sínu liði! Sjöundi! Bakverðirnir taka fleiri fráköst en hann.

Hvað á að gera við svona aumingja? Án gríns!

Fyrirgefið okkur þessi ógurlegu leiðindi, en við bara getum ekki þagað yfir svona.

REYNIÐ AÐ PAPPÍRA YKKUR, AULAR!

Saturday, January 19, 2013

Nokkrar myndir frá Stjörnuleiknum í Ásgarði


Það var ljómandi gaman að taka þátt í Stjörnuleiksgleðinni í Ásgarði í dag. Auðvitað er spilamennska í Stjörnuleikjum umdeilt atriði en piltarnir gerðu sitt besta til að skemmta áhorfendum. Til þess er þetta prógramm. Hentum inn nokkrum myndum til gamans.









Friday, January 18, 2013

Skrítla dagsins



Allt um Stjörnuleikinn á morgun



Shane Battier syngur eins og bilaður fræsari


Byrjunarliðin í Stjörnuleiknum 2013






















Í kvöld fengum við að sjá niðurstöðurnar úr vinsældakosningunni fyrir Stjörnuleikinn í NBA sem fram fer þann 17. febrúar í Houston. Skiptar skoðanir eru um það hversu sanngjarnt það sé að láta bolinn ráða byrjunarliðunum en það skiptir svo sem litlu máli í stóra samhenginu.

Við sjáum að í Austurdeildinni eru tveir menn frá Miami og tveir frá Boston og vestanmegin eru fjórir af fimm spilurunum í byrjunarliðinu frá Los Angeles.

Fréttnæmast við kjörið að þessu sinni er að Kobe Bryant fékk flest atkvæði allra leikmanna og setti met með því að fá sæti í byrjunarliðinu 15. árið í röð.

Hann hefur jafnan notið góðs af því að spila með liði sem er með mörg atkvæði á bak við sig og fór að okkar mati of snemma inn í byrjunarliðið út á vinsældir sínar þegar hann var á öðru ári í deildinni þrátt fyrir að vera aðeins 15 stiga maður.

Í ár leikur hinsvegar enginn vafi á því að Bryant eigi heima í byrjunarliðinu og það er frekar að fólk sé að rífast yfir til dæmis miðherjastöðunum beggja vegna.

Annars vörum við fólk við því að eyða of mikilli orku í að rífast um pólitíkina í kring um Stjörnuleikinn, það er tímasóun.

Hárbeittur búningur #21 hjá Knicks


Þeir hata nú ekki að safna í fade hárstílinn, vængmennirnir hjá New York Knicks.

Fyrst var það Gerald Wilkins sem lék með Knicks á árunum 1985-´92, en í dag er það Iman Shumpert sem er óðum að koma til eftir langvarandi meiðsli.

Gamlir skarfar eins og Woody Allen í stúkunni í Madison Square Garden gætu haldið að þeir hafi stigið inn í tímavél þegar þeir sá útúr feidaðan leikmann númer 21 bruna niður vænginn og troða.

Hérna er gömul körfuboltamynd af Wilkins, þar sem feidið er nokkuð hófstillt.






















Við urðum auðvitað að sýna ykkur aðra mynd af honum þar sem hárgreiðslan nýtur sín betur í einhverri ógleymanlegri Nike auglýsingunni. Gerald var aldrei eins góður og eldri bróðir hans Dominique, en vel brúklegur leikmaður engu að síður.

Sonur Gerald, Damien Wilkins, fetaði í fótspor föður síns og frænda og hefur spilað í NBA deildinni í nokkur ár. Hann er nú á mála hjá Philadelphia 76ers.


























Við urðum auðvitað að henda inn einni mynd af Shumpert, sem er að taka þetta alla leið eins og kappar eins og troðkóngurinn Kenny Walker gerðu á sínum tíma, en hann lék einmitt með Knicks eins og þeir Shumpert og Wilkins.

Hérna fyrir neðan sérðu mynd af meistara Walker. Hann var "in it to win it" þegar kom að hártískunni alveg eins og Shumpert, en þetta virðist vera að komast í einhverja tísku aftur.

Hann Kenny Walker var algjör költari og stal senunni í Astrodome-höllinni í Houston í febrúar 1989 þegar hann sigraði í troðkeppninni eftir að hafa komið inn í hana sem varamaður. Hann sló þar við kempum á borð við Clyde Drexler og Spud Webb og það er alls ekki ólíklegt að hárið hafi átt einhvern þátt í því..


Kalli í knattspyrnu



Thursday, January 17, 2013

Áfangi hjá LeBron James


Megnið af körfuboltaskrifum dagsins í dag fjalla um LeBron James, sem í nótt varð yngsti leikmaður í sögu NBA til að komast yfir 20 þúsund stiga múrinn (og er því kominn á listann hér fyrir ofan aðeins nokkrum dögum eftir að hann varð 28 ára).

James lék mjög vel þær mínútur sem leikur Miami og Golden State var spennandi og tók ekkert aukalega fyrir að rjúfa 5000 stoðsendinga múrinn í leiðinni úr því hann var að þessu talnastússi á annað borð.

Það gerist auðvitað ekki á hverjum degi að svona ungir menn nái svona stórum tölfræðiáföngum, en þið megið ekki láta tölurnar hlaupa með ykkur út í einhverja vitleysu.

Wilt Chamberlain og Michael Jordan hefðu til að mynda náð þessum áfanga langt á undan James ef þeir hefðu komið inn í deildina um bílprófsaldurinn eins og hann.

Svo verður líka að taka með í reikninginn að sumir af atkvæðamestu skorurum í sögu deildarinnar, til dæmis þeir Kobe Bryant og Karl Malone úr 30 þúsund stiga klúbbnum, urðu ekki stórskorarar fyrr en eftir nokkur ár í deildinni.

Það flotta við þetta hjá James er að hann var næstum því fullmóta leikmaður þegar hann kom inn í deildina sem krakki og hefur því forskot á aðra mennskari menn hvað það varðar.

Auðvitað er gaman að skoða tölfræðina, hún er partur af ferðalaginu, en það verður stundum að skoða hana í samhengi. LeBron James þarf þannig að skora 25 stig að meðaltali í leik og spila lágmark 75 leiki á tímabili fram á leiktíðina 2022-23 ef hann ætlar sér að ná Kareem Abdul-Jabbar í efsta sæti stigalistans.

Það er ekki óhugsandi að James verði að spila í deildinni þegar hann verður 38 ára, en ólíklegt verður að teljast að hann verði svo iðinn við kolann í stigaskorun fram að því.

Og þó...

Hér fyrir neðan er listi yfir leikmenn í sögu NBA sem hafa skorað 20 þúsund stig, hirt 5000 fráköst og gefið 5000 stoðsendingar. LeBron James er nú kominn í þennan hóp en hann á enn tvö ár í þrítugt og er hvergi nærri hættur ef að líkum lætur.


Harlin Globetrotters



Monday, January 14, 2013

Graz-verjarnir hrikalegu


Við fengum ekki mörg svör við spurningu dagsins sem við settum upp hérna fyrir stuttu. Við spurðum ykkur hvaða hrikalegu menn þetta væru - og hvað þeir ættu sameiginlegt.

Fjögur af svörunum sem bárust voru reyndar rétt, þó þau væru ekki nákvæmlega svörin sem við vorum að leita eftir.

Þetta eru vissulega Arnold Schwarzenegger, Manfred Hoeberl og Emanuel Pogatetz.

Arnold gamla þarf ekki að kynna fyrir nokkrum manni en Hoeberl er fyrrum aflraunamaður sem gerði það gott í greininni og kom meðal annars hingað til lands fyrir nokkrum árum.

Hann var meðal annars sterkasti maður Evrópu tvisvar og náði best silfri í Sterkasti maður heims árið 1994.

Hoeberl var á sínum tíma sá maður sem var með stærstu upphandleggsvöðva í heiminum (rúma 65 cm), en hann þurfti svo að hætta í kraftastússinu eftir að hafa verið hársbreidd frá dauðanum í umferðarslysi.

Margir þekkja svo eflaust Pogatetz, en hann er knattspyrnumaður sem flestir muna eftir þegar hann lék með Middlesborough, en hann er nú á mála hjá Wolfsburg í Þýskalandi og að sögn sumra engu síður hrikalegur í greininni en hinir tveir í sinni.

Allir eru kapparnir Austurríkismenn, en þeir eru reyndar tengdari en það, því þeir eru allir frá borginni Graz, sem er næst stærsta borg Austurríkis þó þar búi innan við 300 þúsund manns. Það er því ljóst að þrátt fyrir hóflega íbúatölu, gefur Graz Íslandi ekkert eftir þegar kemur að því að framleiða hrikalega afreksmenn.

Látum þetta gott heita af gagnslausum fróðleik í bili.

Saturday, January 12, 2013

Ish Smith litli tróð og lenti á analnum



Kristina Pink stendur ekki undir nafni



















Fail City


Strákarnir í Lob City, þeir Chris Paul, DeAndre Jordan og Blake Griffin, láta þetta líta út fyrir að vera svo rosalega auðvelt. Það er samt alls ekki á allra færi að spila sirkuskörfubolta. Sjáðu bara hvernig fór hjá Jerryd Bayless hjá Grizzlies þegar hann ætlaði að vera svaka töffari gegn Spurs.




Enn meiðist Hnjaskur


Enginn leikmaður í NBA deildinni stendur eins vel undir gælunafni og Gerald Wallace hjá Brooklyn Nets, sem er einfaldlega kallaður Crash (ísl. Hnjaskur) vegna þess hve oft hann á það til að brotlenda illa á flugferðum sínum um teiga deildarinnar.

Hér fyrir neðan er myndband af nýjasta útspili hans frá í nótt, en það er reyndar ekki langt síðan við sýndum ykkur mynd af einni brotlendingunni hans. Vonandi er kappinn ekki illa meiddur eftir skellinn.


Getraun dagsins


Hvað heita þessir (mis)hrikalegu menn og hvað eiga þeir sameiginlegt?
Sendu svarið á nbaisland@gmail.com eða @nbaisland á Twitter.




Lakersvaktin og nokkur orð um NBA Countdown


Ekki verður það auðveldara, verkefnið hjá Los Angeles Lakers (15 sigrar -21 töp).

Liðið átti aldrei, aldrei, aldrei möguleika á heimavelli sínum í nótt þegar það steinlá fyrir Kevin Durant (42 stig) og félögum í Oklahoma.

Lakers hefur nú tapað fimm leikjum í röð sem er lengsta taphrina liðsins síðan það tapaði sjö í röð vorið 2007.

Við höfum ekki áhyggjur af því að taphrinan verði sú lengsta í sögunni hjá Lakers, það er alltaf stutt í næsta leik við Bobcats, en þegar við skoðum framhaldið hjá liðinu kemur í ljós að það eru líka erfiðir leikir á dagskránni.

Þannig eru tíu af næstu sextán leikjum Lakers útileikir (sjá mynd hér að neðan). Liðinu hefur ekki vegnað glæsilega á útivöllum (5-12), en heimavöllurinn er svo sem ekki glæsilegur heldur (10-9).

Síðast þegar Lakers spilaði 82 leikja tímabil, tapaði liðið ellefu leikjum heima allt tímabilið, en það þótt nú reyndar frekar slakur árangur fyrir lið eins og Lakers.

Sem dæmi um andstæðinga sem bíða með blóðbragð í munninum eftir Lakers á næstu dögum má nefna Miami (heima og úti), Chicago (úti), Memphis (úti), Oklahoma, Brooklyn (úti) og Boston (úti). Þetta verður ekkert skemmtiskokk og enn síður með lykilmenn á meiðslalistanum.

"Ég er hræddur um að þetta sé búið spil hjá Lakers-liðinu mínu," sagði Magic Johnson, annar ofur-hómerinn (hinn er Bill Simmons) í annars ágætum þætti ESPN sjónvarpsstöðvarinnar NBA Countdown í nótt.*

Það er lítið að marka bullið sem kemur upp úr Magic í sjónvarpinu, því miður, en við hugsum að þetta hafi hann sagt í algjörri einlægni. Ekki bara til að reyna að kveikja í liðinu sínu - hann er löngu búinn að reyna það - hann bara sér ekkert í spilunum hjá þeim gulu.

Ekki við heldur.

Það er ekkert að frétta af þessu liði nema fleiri meiðslasögur. Nú þykir ljóst að Jordan Hill þurfi í uppskurð og komi ekki meira við sögu hjá Lakers á leiktíðinni.

Einmitt það sem vantaði...

Ef hlutirnir þróast eitthvað svipað og undanfarin ár í Vesturdeildinni, það er að segja ef það verður hvergi nærri nóg að vera með 50% vinningshlutfall til að ná áttunda sætinu inn í úrslitakeppni, er Lakersliðið í djúpum skít.

Síðustu fimm tímabil, hefur liðið í áttunda sætinu í Vesturdeildinni verið að vinna að jafnaði 48 leiki. Samkvæmt ESPN þýðir þetta að Lakers þurfi að taka 33-14 lokasprett (yfir 70% vinningshlutfall) til að fá að vera með í alvörunni.

Sem sagt hætta að tapa og byrja að vinna á morgun!

Þetta lið hlýtur bara að ná að snúa aðeins við blaðinu í vetur, annað virðist ómögulegt, en það virkar fremur ótrúlegt að viðsnúningurinn verði það öflugur að liðið nái inn í úrslitakeppni.

Til að svo megi verða, verður Lakersliðið ekki aðeins að snúa gjörsamlega við blaðinu og fara að vinna, heldur þarf það að treysta á að lið eins og Golden State, Denver, Houston, Utah, Minnesota drulli gjörsamlega í brækurnar á móti.

Seinni möguleikinn þykir okkur reyndar líklegri en sá fyrri.

----------

* Við höfum ekki horft mikið á NBA Countdown sem er svar ESPN við hinum margverðlaunaða Inside the NBA þætti TNT stöðvarinnar með Charles Barkley og félögum.

Í þættinum í nótt sáum við Bill Simmons, Michael Wilbon, Magic Johnson og Jalen Rose, en þeir eru reyndar bara fjórir af fjölmörgum starfsmönnum ESPN sem sjá um þáttinn (og kannski sem betur fer ef marka má þátt næturinnar).

Það var eitt stórt vandamál við þennan þátt í nótt og það er hómerismi þeirra Bill Simmons og Magic Johnson. Allir sem fylgjast eitthvað með NBA vita að Simmons er harður Celtics-maður og Magic heldur auðvitað upp á Lakers-liðið sitt.

Gallinn er bara sá að áhorfendur fá engan frið fyrir þessum staðreyndum og þeim er afdráttarlaust nuddað framan í áhorfandann. Það má skilja að Magic beri taugar til Lakers, maðurinn vann jú marga titla með liðinu og er goðsögn, svo hann fær smá séns. Hann fer þó langt yfir strikið og stundum fá önnur lið en Lakers lítið að komast að hjá honum.

Simmons er miklu verri. Hann talar bara um Celtics og enn meira um þá staðreynd að hann haldi með Celtics, sem er orðið gjörsamlega óþolandi. Hann virðist til dæmis halda að það komi Celtics eitthvað við að það gangi illa hjá LA Lakers.

Simmons ætti að halda sig við það sem hann gerir vel. Af hverju að troða manni í sjónvarp sem virkar svona vel með pennann og í Hlaðvarpinu?

Það má vel vera að þetta eigi við um einhverja fleiri *hóst* en þetta eru nú samt okkar tvo sent á NBA Countdown og mannskapinn sem þar er.

KD skilur Russ eftir í Digranesinu