Friday, June 17, 2016

Hömlulaus LeBron - Oddaleikur í úrslitunum


Ætli sé ekki best að byrja á smá tölfræði á meðan við náum okkur niður eftir þetta rugl þarna í Cleveland í nótt. Þá eigum við sérstaklega við tölfræði LeBron James, sem virðist vera að taka því mjög illa að hafa lent undir 3-1 og vera því á góðir leið með að tapa enn einu lokaúrslitaeinvíginu sínu á ferlinum.

Cleveland er allt í einu búið að jafna metin í einvíginu við Golden State og það er ekki síst að þakka téðum LeBron James, sem er búinn að spila á guðs vegum í síðustu tveimur leikjum. Þar hefur hann boðið upp á 41 stig, 12 fráköst, 9 stoðsendingar, 3,5 stolna bolta, 3 varin skot, þrjá tapaða bolta að meðaltali í leik og +39 í plús/mínus tölfræðinni. Einmitt.



James er skráður með 188 "snertingar" í þessum tveimur leikjum skv. heimasíðu NBA deildarinnar, sem þýðir að hann er meira með boltann en nokkur annar maður í einvíginu og því er með öllum ólíkindum að maðurinn sé aðeins búinn að missa boltann þrisvar sinnum. Við erum að tala um þrjá tapaða bolta á 86 leikmínútum.

Ofan á þetta hefur Golden State skotið 2 af 10 undir körfunni þegar hann er á svæðinu í leikjunum tveimur og einhver tölfræði sagði að Warriors-menn sem James var að dekka í leiknum í nótt, hefðu skotið 0 af 7 utan af velli.

Er þetta ekki nóg, spyrðu!?!

Einmitt.



Á lykilkafla í síðari hálfleik í nótt, skoraði Cleveland 27 stig í röð þar sem James annað hvort skoraði sjálfur eða eða átti stoðsendingu. Hann skoraði 17 stig í fjórða leikhlutanum einum saman (6 af 9 í skotum) og gaf auk þess fjórar stoðsendingar.

LeBron kom að 70 stigum Cleveland í leiknum með beinum eða óbeinum hætti og þó það muni miklu fyrir hann að langskotin hans séu farin að detta, er það sú staðreynd að hann er aftur farinn að skjóta 65% í teignum sem segir okkur að hann sé mættur í slaginn á ný - og rúmlega það.



Hann er sem sagt með 30 stig, 11,3 fráköst, 8,5 stoðsendingar, 2,7 stolna bolta, 2,2 varin skot, 51% skotnýtingu, 40% 3ja stiga nýtingu og +22 í plús/mínus í leikjunum sex í lokaúrslitunum. Þú vissir væntanlega líka að hann er efstur í öllum tölfræðiþáttum í báðum liðum í einvíginu. Hann er reyndar með jafnmörg fráköst og Tristan Thompson, en þú fattar þetta.

Trúlega væri hægt að halda áfram með þetta rugl, en þið eruð örugglega farin að ná því hvað við erum að fara hérna; Það er engu líkara en að LeBron James sé góður í körfubolta. Við sjáum mynd:



Úrslitaeinvígið okkar í ár hefur nú vaknað til lífsins og sprungið út með tilþrifum. Það reyndist forljótur andarungi sem fáir vildu sjá í stöðunni 2-0 og 3-1 fyrir Golden State. Nú er svo komið að meistararnir, sem komu til baka eftir að hafa lent undir 3-1 gegn Oklahoma í síðasta mánuði, eru nú sjálfir búnir að klúðra þessu og missa seríuna í jafntefli.

Þvílíkt einvígi!



Það góða við að vera með frjálsan og óháðan miðil eins og NBA Ísland er að við getum rekið á honum hvaða ábyrgðarlausa áróður sem okkur sýnist án þess að hlusta á kóng eða prest og nú ætlum við að nýta þennan vettvang til að leggja fram boðskap sem á erindi til allra körfuboltakera á landinu.

Þið hafið öll séð hvað narratífið í kring um lið og leikmenn í NBA deildinni eru svakalega fljótt að breytast. Það er að segja hvaða stefnu menn taka þegar þeir fjalla um t.d. úrslitaeinvígið í NBA. Hvernig menn ákveða að segja frá hlutunum - hvað þeir leggja áherslu á og hvað ekki.



Enginn leikmaður í nútímasögu NBA deildarinnar fengið jafn sveiflukennda og dramatíska umfjöllun og LeBron James og það er magnað að horfa upp á það að hann skuli enn vera fær um að breyta narratífinu í kring um sig með handafli. Margir hafa reynt það, en fáum tekst það.

Íslendingur nokkur er einmitt að reyna þetta, gnístandi tönnum af gremju. Hann reynir að skrifa söguna sína sjálfur eftir eigin höfði á hverjum degi en þó nokkrir afskaplega illa gefnir einstaklingar trúi öllu sem hann segir, breytir það engu um það að þetta er ekki raunveruleg saga, heldur átakanlegt bull og lygar örvæntingarfulls manns sem nær aldrei að þurrka mistökin sín út úr sögubókunum, sama hvað hann klórar og grenjar.



Lokaúrslitin 2016 áttu að vera úrslit Warriors-liðsins og leikmanns ársins, Stephen Curry. En á einhverjum pungsparks og kjaftbrúks tímapunkti í þessu einvígi, ákvað LeBron James að taka stílabækurnar sem sagnfræðingar eru búnir að vera að skrifa í í allan vetur og rífa þær í tætlur.

Nota bene, James er ekki búinn að skrifa lokakaflann, hann verður ekki skrifaður fyrr en á sunnudagskvöldið og það er lokakaflinn sem ræður úrslitum í þessu magnaða einvígi. En það sem við viljum árétta sérstaklega hér, er hvað er búið að gerast í síðustu tveimur leikjum.



Það sem gerðist, er að LeBron James tók eitt stykki lokaúrslitaeinvígi í NBA deildinni og barði það í andlitið með með felgulykli. Hann tók sögu sem var nánast alveg búið að skrifa, reif hana í tætlur, eyðilagði hana og er að semja sína eigin. Það vantar bara lokakaflann. En athugaðu að hvernig sem lokakaflinn fer - hver það verður sem skrifar hann, verður LeBron búinn að breyta þessari sögu varanlega og hann þarf að fá sitt hrós fyrir það.

Afar fáir körfuboltamenn hafa hæfileika, skapgerð og burði til að taka lokaúrslitaseríu yfir og breyta henni upp á sitt einsdæmi og við verðum að segja alveg eins og er, að okkur datt ekki í hug að LeBron James hefði það sem til þurfti til að gera neitt slíkt í dag. Sérstaklega eftir að við horfðum á hann klúðra hverju sniðskotinu á fætur öðru í fyrstu leikjunum gegn Warriors og fá litla hjálp frá félögum sínum.



En svo gerist eitthvað. Það er til dæmis alveg pottþétt mál að lið sem er í vandræðum með sóknarleikinn sinn, mun undir öllum kringumstæðum hagnast á því ef besta varnarmanni andstæðingsins er kippt út í eins og einn leik. Ókei, flott fyrir Cleveland, en vannst þessi sigur í leik fimm þá ekki eingöngu út á það að Draymond Green var ekki með? Nei, það virðist ekki vera.

LeBron James losnaði við Green úr vegi sínum í fimmta leiknum, en það er eins og hann hafi gleymt því að hann mætti til baka í sjötta leikinn, því hann bara sótti á körfuna eins og enginn væri morgundagurinn. Það hefur svo engan veginn dregið kjarkinn úr James í ruðningsferðum sínum inn í teiginn þegar hann far að andstæðingur hans númer eitt - Andre Iguodala - byrjaði skyndilega að haltra um völlinn eins og hann væri búinn að gera í buxurnar í nótt. Gera stórt í buxurnar.



Þvílíkt andskotans vesen er orðið á þessu Golden State liði, afsakið hjá okkur orðbragðið, en við erum viss um að leikmenn og þjálfarar orða það ekki á fallegri hátt en þetta. Þetta var allt svo klippt og skorið fyrir nokkrum dögum síðan. Liðið sem gat ekki unnið þá var komið út í horn og allt eins og það átti að vera. Það var ekki annað að gera en vinna það einu sinni enn og svo bara leikur, vindill, kampavín, skál, búið!



En í staðinn er allt komið í óefni hjá meisturunum. Bogut hefur lokið keppni, Iguodala er eins og Robocop á línuskautum, skvettubræður eru upp og ofan og Draymond var daufur. Þetta er ekki í fyrsta skipti sem Golden State mætir mótlæti, þið áttið ykkur alveg á því, en það er dálítið nýtt fyrir þá að gera dálítið í bussan sín með þessum hætti.

Við þurfum alveg örugglega ekki að telja upp fyrir ykkur hvað lið sem spila á útivelli í oddaleikjum eru andskoti ólíkleg til að vinna nokkurn skapaðan hlut. Þið vitið þetta. En á Cleveland þá einhvern séns á sunnudaginn? Sagan segir nei, alveg eins og tölvan forðum, en af hverju ekki?



Það er allt á móti Cavs í þessu sambandi, sama hvort það varðar sögubækur, trend eða tölfræði. Lið sem lenda undir 3-1 vinna ekki seríur og lið sem eru á útivelli vinna ekki oddaleiki og bla bla bla. En af hverju á Cleveland ekki möguleika á að vinna lið sem það er búið að vinna tvisvar í röð í hreinum úrslitaleik? Af hverju á Cleveland ekki möguleika á móti Warriors-liði sem er ekki heilt heilsu og er alls ekki að finna taktinn sinn um þessar mundir?

Við skulum láta þessum spurningum ósvarað til að vera ekki að eyðileggja fyrir ykkur áhorfið á sunnudaginn og ljúkum þessu frekar með því að ítreka það sem við tókum fram hér að ofan: LeBron James reif stílabókina af söguriturum NBA deildarinnar, barði þá í hausinn með henni og er búinn að skrifa kafla fimm og sex í henni algjörlega eftir sínu höfði. Þessar breytingar eru varanlegar óháð úrslitum í sjöunda leiknum, en það er ljóst að það fer allt í eitt risastórt kaos ef Cleveland heldur þessum ótrúlega endaspretti sínum áfram.



Nú eru náttúrulega ekki allir sammála okkur um hvernig á að ganga frá þessari sögu og okkur finnst skemmtilegast að lesa skrif þeirra sem ætla að láta það ráðast í næsta leik hvernig þeir gera ferilinn hans LeBron James upp. Grínlaust, það er fullt af fólki sem ætlar sumsé að gera þetta svona: Ef Cleveland tapar, verður það LeBron James að kenna og því er hann sjálfkrafa stimplaður kokari og aumingi - en ef Cleveland vinnur verður hann bestur í heimi, jafnvel betri en Jordan.

Sigh...



Það er ekki auðvelt að díla við svona, en við skiljum svo sem að hluta af hverju fólk er svona æst. Það er af þvi LeBron James er enn og aftur að sýna okkur að hann er ofurmenni á körfuboltavelli og getur enn tekið gjörsamlega yfir heilu leikina án þess að nokkur fái rönd við reist. Og það sem meira er, við erum öll að taka þessu sem algjörlega sjálfssögðum hlut, eins og þetta sér bara eitthvað eðlilegt að spila svona!

Nei, LeBron James var bara að minna okkur aðeins á það, í þúsundasta skipti, að hann er einn allra, allra besti körfuboltamaður sem uppi hefur verið og þú skalt ekki láta þér detta í hug að sú jafna breytist eitthvað stórkostlega út af einum körfuboltaleik. Sigur á sunnudaginn gæti orðið ágætis kirsuber á toppinn á rjómaísnum sem er ferillinn hans James, þó hann sé auðvitað ekki búinn.

En hvort sem leikurinn tapast eða vinnst um helgina, verður það sífellt stærri áskorun að finna körfuboltamenn í sögunni sem eru betri en LeBron James. Þá má orðið telja á fingrum annarar handar. Þú getur notað sumarið til að díla við það.


Tuesday, June 14, 2016

Stórstjörnur Cleveland skutu meistarana í kaf


Við sáum okkur leik á borði og hlupum á Twitter þegar okkur varð ljóst að Draymond Green fengi ekki að vera í húsinu í fimmta leik Golden State og Cleveland í nótt. Hafandi horft á drenginn spila svona risavaxna rullu hjá Warriors í allan vetur, grunaði okkur að það ætti eftir að reynast liðinu hans erfitt að vinna Cleveland án hans.

Þetta var svo sem enginn Nostradamusarspádómur, það gefur augaleið að Green er lykilmaður í liði Warriors, en við leyfðum okkur að efast um að fólk gerði sér fulla grein fyrir því hversu mikilvægur hann er Golden State  - og þá á öllum sviðum leiksins, eins og svona plögg sýna svo glöggt.













Fyrsta vísbendingin um þetta kom þegar það sem hefði átt að verða nokkuð þægileg afgreiðsla og síðar bikarafhending í Oakland, breyttist í leifturstríð og blóðbað áður en nokkur fékk rönd við reist.

Það sem sagt skiptir máli að hafa besta varnarmann sinn og aðstoðarleikstjóra í búningi þegar á að taka við bikurum, þetta vitum við núna. Eftir að hafa séð Cleveland vinna nokkuð sannfærandi sigur á Golden State í nótt og minnka muninn í einvíginu í 3-2.



Það er allt of mikil einföldun að skrifa alla ógæfu meistaranna á fjarveru hrokagikksins þéttvaxna, en það var á tíðum átakanlegt hvað þeir söknuðu hans í nótt. Varnarleikur Warriors - sómi þeirra, sverð og skjöldur - er einfaldlega ekki í sama klassa þegar Green nýtur ekki við og gestirnir gengu fljótlega á lagið. Cleveland skoraði 46 stig inni í teig og var raunar 28-9 í hraðaupphlaupum líka.

Golden State spilaði í sjálfu sér alveg ágætlega í fimmta leiknum í nótt og lykilmenn liðsins (fyrir utan Harrison Barnes, með 2 af 14 í skotum) komust ágætlega frá sínu. Klay Thompson bar auðvitað af og sallaði 37 stigum á Cavs úr aðeins 20 skotum.

Stephen Curry átti rispur og hitti þokkalega, en hvort sem það er út af meiðslum eða ofþreytu, hefur hann enn ekki náð alveg að sýna sitt rétta andlit í þessu einvígi. Þetta er heldur betur vatn á myllu yfirlýstra og sjálfmenntaðra körfuboltasérfræðinga sem vafra um skrælnaðar sléttur félagsmiðlanna í leit að einhverju til að hneykslast á og/eða hrauna yfir.



En við skulum ekki velta okkur meira upp úr Warriors-liðinu. Það var án fjölhæfasta varnarmanns síns, leikstjórnanda, leiðtoga og hindranahleðslumanni í þessum leik, sem setur auðvitað strik í reikninginn.

Eitthvað segir okkur að meistararnir verði samkeppnishæfari í næsta leik þegar þeir endurheimta Draymond sinn til baka og fljúga til Cleveland, þó þeir eigi eflaust eftir að sakna Andrew Bogut sem við sjáum ekki að eigi eftir að koma meira við sögu á þessari leiktíð eftir að hafa beyglað hnéð á sér í nótt.

Saga fimmta leiksins í okkar hugum er hvað Cleveland, með þá LeBron James og Kyrie Irving í fararbroddi, nýtti sér allar þær glufur sem mynduðust í varnarleik heimamanna þegar Green var ekki í húsinu.

Þeir félagar Kyrie og Bron gerðu þó meira en það, því frammistaða þeirra í sóknarleiknum var stórkostleg. Við skulum ekki kalla það neitt annað, nema þú vitir um marga liðsfélaga sem báðir hafa skorað 40+ í sama leiknum í lokaúrslitum (þeir eru ekki til, svona áður en þú ferð að leita).



"Hvar er þetta búið að vera í fyrstu fjórum leikjunum?" spurðu margir eftir leifturárás þeirra Irving og James í nótt. Kannski eðlilegt að fólk pæli í því, en við verðum að hafa hugfast að Golden State hefði ekki unnið 73 leiki í vetur ef allir gætu bara sett undir sig hausinn og sett 40 á það.

Hefðu James og Irving skorað 40 ef Draymond Green hefði verið á sínum stað? Það er pæling, en það er líka pæling sem skiptir engu máli núna. Það sem skiptir máli er að við fengum alveg ógeðslega fjörugan körfuboltaleik sem var svo skemmtilegur að hann reddaði einvíginu.

Getum við líka nýtt þetta tækifæri til að staldra aðeins við og þakka fyrir það í þúsundasta skipti að fá að vera þess heiðurs aðnjótandi að fá að horfa á LeBron James spila körfubolta í beinni útsendingu?

Það er örugglega ekki nóg fyrir hatursmenn hans, en James skoraði 41 stig, hirti 16 fráköst, gaf 7 stoðsendingar, stal 3 boltum og varði 3 skot í leiknum.

Þú heldur kannski að það sé bara eitthvað eðlilegt að menn skili svona tölum, en trúið okkur, það er það ekki.

Samkvæmt léttri leit á tölfræðisíðum hafa fimm menn skilað svona tölum í einum leik á síðustu 30 árum í NBA, sé tekið mið af deildakeppni og úrslitakeppni. Þetta var í lokaúrslitum.

Þeir James og Irving voru á öðru plani í sóknarleiknum í nótt og þeir þurftu líka að vera það. Þeir gerðu eitthvað sem fáir menn hafa afrekað í sögu lokaúrslitanna til þess eins að halda lífi í einvíginu og því er kannski eðlilegt að fólk fari að hugsa um það hvað þeir þurfi eiginlega að gera næst ef þeir ætla sér að halda því áfram.

Það er komin upp óhemju áhugaverð staða í þessu einvígi núna. Vissulega er freistandi að horfa of langt fram í tímann og velta því fyrir sér hvort Cleveland ætli virkilega að takast að koma þessu í oddaleik, en við skulum ekki horfa lengra en í leik sex í Ohio á fimmtudaginn.

Þar verður Draymond Green aftur kominn á sinn stað í lið Warriors, en eins og staðan er núna verður að teljast ólíklegt að Andrew Bogut verði með í þeim leik (eða restinni af einvíginu). Það skiptir máli, alveg eins og það skiptir máli hvort Cleveland hefur trú á verkefninu. Hvort liðið trúi því að það geti virkilega snúið þessu við.

Serían sem var á góðri leið með að verða drullukaka í stöðunni 2-0 og 3-1 fyrir Golden State er nú orðin að girnilegri rjómatertu sem bíður okkar í ísskápnum þangað til klukkan eitt á fimmtudagskvöldið.

Saturday, June 11, 2016

Meistararnir sjá í mark


Menn deila um það hvort körfubolti er einföld eða flókin íþrótt. Eftir leiki eins og fjórða leik Cleveland og Golden State í Ohio í nótt, er rosalega þægilegt fyrir fólk eins og okkur - sem hefur ekkert vit á körfubolta - að grípa einföldu útskýringarnar á lofti eftir leiki eins og fjórðu viðureign liðanna í úrslitunum í nótt.

Fyrir það fyrsta, hefur raunveruleikinn nú aftur tekið völd, eftir smá útúrdúr í þriðja leiknum á dögunum. Nú er Golden State aftur orðið "einfaldlega betra lið" en Cleveland. Það sýndu meistararnir í nótt með fagmannlega öruggum 108-97 sigri sínum í Cleveland og hafa því náð 3-1 forystu í seríunni.



Við vitum öll hvað það þýðir í sögulegu samhengi - það á ekki að vera hægt að tapa úrslitarimmu með slíka forystu, enda hefur engu liði tekist það. Okkur dettur ekki í hug að spá því að þetta Cleveland-lið verði fyrsta liðið til að hrista af sér þá Grýlu, því það er fátt í spilunum sem bendir til þess.

Ef þú lest NBA Ísland að staðaldri eða horfir á einvígið á Stöð 2 Sport, ertu löngu búin(n) að heyra þetta allt saman: Golden State er betra lið, með betri vörn, betri skyttur, betri liðsheild, meiri breidd, meiri takt, meiri Draymond, meiri Iguodala, meiri sögu og sigurvilja, betri rútínu og í alla staði þyngri katalóga í fræðunum.

Nei, líklega er fátt annað eftir en að segja: "Þeeett´er búið!" eins og maðurinn sagði.



Við erum samt ekki búin með þetta einvígi. Við eigum ekki bara eftir að sjá hvort og þá hvernig Golden State gengur frá málinu á heimavelli sínum á mánudagskvöldið, heldur eigum við eftir að sjá hvernig Cleveland ætlar að bregðast við þessari nöturlegu stöðu sem það finnur sig í núna. Og þegar við segjum Cleveland, erum við auðvitað að meina LeBron James, því ef við eigum að vera alveg heiðarleg, er okkur tæknilega alveg sama um restina af dæminu.

Restin af dæminu er ef til vill áhugaverð, þó ekki væri nema bara til að sjá hvernig menn eins og Kyrie Irving og Kevin Love klára þetta dæmi í ljósi mögulegra framtíðaráforma forráðamanna félagsins. Eiga þessir menn afturkvæmt? Eru þetta menn sem eru boðlegir kandídatar í að fara með LeBron James í frekari stríð og styrjaldir? Það kemur í ljós.



En athygli okkar er nær öll á James. Nú eru fjórtán þúsund blaðamenn byrjaðir að skrifa fjallræður sínar um hann og frammistöðu hans í einvíginu - og hvað verði næst á dagskrá. Það er óhjákvæmilegt. En þú ert að leita að þrumuræðum og hraunflóði um LeBron James hér á þessu vefsvæði, verður þú líklega að leita annað, en það þýðir ekki að við höfum ekki smá áhyggjur af honum.

Við erum ekki alveg með það á hreinu hvort þetta einvígi er búið að koma okkur á óvart eða ekki, svona í heildina. Það hefur komið okkur nokkuð á óvart hvað Golden State er búið að malla í gegn um þetta einvígi án þess að fá stöðuga ofurmannlega frammistöðu frá skyttunum sínum (sérstaklega Curry) þangað til í nótt. Við sem höfum horft á Curry skjóta allt og alla til andskotans í allan vetur erum enn alltaf vælandi ef hann skorar ekki fjörutíu stig og tíu þrista í hverjum einasta leik.



Það sem kemur okkur hinsvegar mest á óvart er hvað LeBron James er búinn að eiga erfitt uppdráttar í einvíginu, þrátt fyrir að vera að skila tölum sem enginn annar körfuboltamaður á jörðinni gæti boðið upp á í svona seríu.

Við reiknuðum alveg með því að skotið hans ætti eftir að detta inn og út í þessu, en við erum engan veginn að ná utan um það hvernig stendur á því að hann virðist oft ragur á keyra á körfuna, snýr sér við í loftinu og kastar boltanum út í loftið (stundum upp í stúku) og virðist ekki með nokkru móti geta klárað eins og maður undir körfunni. Aftur sáum við nokkuð áberandi dæmi um þetta í nótt.

Ef þú ætlar að vera týpan sem heldur því fram að James sé að koka á þessu, verður þú að fara eitthvað annað, en þú hann sé ekki að koka, er ekki allt eins og það á að vera. Það er mjög eðlilegt að menn geti átt erfitt með að slútta í teignum þegar menn eins og Bogut og Ezeli fylla hann, en þegar hann er fullur af mönnum sem eru á hæð við James og teljast ekki endilega skotblokkarar? Það er ekki eðlilegt.



Hvað eftir annað höfum við séð James keyra inn í traffík og eiga annað hvort skelfileg skot eða hreinlega láta verja þau frá sér. Það er ekkert eðlilegt við það. Það er eitthvað alveg nýtt. Og hér gildir einu hvort um er að ræða töpin ljótu í Oakland, sigurinn í leik þrjú eða tapið í nótt. James er bara ekki að dómínera í teignum eins og hann hefur (nánast) alltaf gert og það er morgunljóst að þessir erfiðleikar eru farnir að hafa áhrif á ákvarðanatöku hans.

James er maður sem setur niður tvö af hverjum þremur skotum sem hann tekur í teignum, það hefur alltaf verið jafn öruggt og hækkandi fasteignaverð, enda skaut hann þannig í allan vetur og alveg eins í úrslitakeppninni þangað til hann mætti ófreskjunni frá Oakland.

Hann er að skjóta 56,6% í teignum á móti Golden State, sem er ef til vill ásættanleg tölfræði fyrir venjulegt fólk undir þessum kringumstæðum, en afleit fyrir mann eins og LeBron James.

Þú sérð skotkortið hans í lokaúrslitunum hér til hliðar. Ekki stórt úrtak, en þetta skiptir máli, andskotinn hafi það.

Og áður en þú ferð að væla yfir því að það sé nú hægt að taka skot annars staðar en í teignum, verður þú að hafa hugfast að hann tekur alltaf megnið af skotunum sínum þar. Hefur alltaf gert.

Það getur vel verið að vörn Golden State sé hrikaleg - hún er það - en hún hefur þurft að hafa allt of lítið fyrir því að loka miðjunni fyrir James í þessu einvígi. Hann skaut bara rétt rúm 50% í miðjunni í lokaúrslitunum í fyrra, en það var einfaldlega vegna þess að þá gátu leikmenn Warriors einbeitt sér að því einu að loka miðjunni af því að þá var Cleveland ekki með einn einasta leikmann sem gat refsað Warriors fyrir utan.



Cavs eiga að vera með meiri ógn fyrir utan að þessu sinni, en eins og allt annað hjá þeim í þessu einvígi, hefur það mestmegnis verið pappírsógn. Það er ekki nóg að vera með fulla rútu af skotmönnum. Ef þeir hitta ekkert, er alveg jafn gott að keyra þetta bara áfram á mönnum eins og Matthew Dellavedova, sem hafa amk getu og vilja til að spila þokkalega vörn.

Talandi um vörn. "Tilþrif" manna eins og Kyrie Irving og Channing Frye í varnarleiknum í þriðja leikhlutanum þegar Golden State stakk endanlega af í leiknum í nótt, var náttúrulega hroðaleg. Við erum búin að tuða endalaust um þetta illa geymda leyndarmál. Þú getur komist upp með að spila eins og bandormur annað slagið í vörninni á móti Atlanta og Toronto, þar sem þú getur bætt upp fyrir það með því að salla bara niður 3-4 þristum í röð. Það er ekkert mál, eins og Cleveland sýndi um daginn.

En ef þú spilar 9. flokks vörn á móti Golden State, lendirðu undir eins í trjákurlaranum.



Þið kannist við Gárungana frægu. Þeir eru alltaf til staðar í íþróttaumfjöllun og það sem er efst á baugi hjá þeim núna, þegar þeir eru búnir að segja öllum sem vilja og vilja ekki heyra það að LeBron James sé aumingi, er að ákveða hver í ósköpunum eigi eftir að verða kjörinn leikmaður lokaúrslitanna. Það er skiljanlegt að fólk pæli í því, enda er það að verða forvitnileg pæling alveg eins og í fyrra.

Við höfðum orð á því eftir leik þrjú að það kæmi okkur á óvart ef Stephen Curry væri ekki farinn að hugsa með sér: "Nei, andskotinn, ég verð að fara að spila eins og maður svo ég láti ekki einhverja rulluspilara slá mér við í kjörinu á leikmanni lokaúrslitanna annað árið í röð!"



Gott ef spilamennska Curry í nótt var ekki nákvæmlega á þessari línu. Enn og aftur bar strangt til tekið ekkert allt of mikið á Curry á löngum köflum í leiknum - ekki eins og í allan vetur þegar hann var í gjöreyðingargír á hverju kvöldi - fór allt til helvítis hjá Cleveland um leið og hann kveikti á nítróinu. Það er alveg magnað hvað þessi hálf-Curry sem er að spila í lokaúrslitunum er viðurstyggilega góður í körfubolta.



Ekki halda að það hafi farið fram hjá okkur hvernig þeir Draymond Green og síðar Steph Curry gáfu sér tíma til að rífa smá kjaft við LeBron James í leiknum í nótt. Draymond ákvað að "taka einn Draymond" á þetta og dangla að eins í djásnin á kóngsa. LeBron vildi meina að Green hefði farið yfir strikið í rusltali sínu en blés á það þegar hann var spurður út í viðskipti sín við Curry og sagði þau ekki annað en heilbrigð tjáskipti keppnismanna á stóra sviðinu.



Draymond Green getur ekki með nokkru móti sleppt því að vera Draymond Green í heilan körfuboltaleik og það er náttúrulega eitt af því sem gerir hann svona skemmtilegan karakter, þó við gerum okkur fulla grein fyrir því að góður helmingur ykkar hati hann eflaust út af lífinu.

Green er alveg búinn að taka við keflinu af Paul Pierce sem "lang mest óþolandi hási hrokagikkur deildarinnar sem er samt svo góður að þú verður eiginlega að bera virðingu fyrir honum, en guð almáttugur hvað einhver þarf að berja hann í andlitið með vöfflujárni til að lækka í honu rostann" -NBA deildarinnar og blómstrar í hlutverkinu í lokaúrslitunum.



Golden State heldur áfram að bjóða okkur upp á tölfræði sem við höfum ekki séð mikið áður, eins og til dæmis að vinna leiki í lokaúrslitum með því að skora fleiri 3ja stiga körfur en 2ja stiga körfur - og það sem meira er - vinna leiki þar sem það er að skjóta eins og vængbrotnir dílaskarfar í teignum og undir körfunni.

Og þá komum við að lokum að atriðinu sem við nefndum í byrjun. Einfaldleikanum. Vitleysingunum líður alltaf betur ef þeir geta útskýrt hlutina á sem einfaldastan hátt og þið sjáið merki þess á þessari síðu í hverri viku.

En kannski er einföldunin ekki svo slæm þegar kemur að því að túlka fáránlegan styrk þessa Warriors-liðs. Því ekki að umorða bara gamlan frasa úr fótboltanum:

Körfubolti er íþrótt þar sem tvö fimm manna lið rífast um einn bolta og Golden State vinnur - af því það skorar alltaf miklu fleiri þriggja stiga körfur en þú.

Það er ekki flókin lógík á bak við þennan frasa - og hann er hvorki ljóðrænn né fræðilegur - en gott ef hann er ekki nóg til að útskýra fyrir leikmönnum og konum af hverju Golden State er besta körfuboltalið nútímans.

-------------------------------------------------------------------------------------------------------

Að lokum er hér Sonya Curry (og einhver gaur).


















Fimmti leikur Golden State og Cleveland fer fram í Oakland á mánudagskvöldið klukkan eitt og verður sýndur beint á Stöð 2 Sport. Hver veit nema kampavín verði haft um hönd?

Wednesday, June 8, 2016

Nýtt hlaðvarp


64. þáttur hlaðvarpsins fjallar að sjálfssögðu um úrslitaeinvígi Golden State og Cleveland. Þeir Baldur Beck og Gunnar Björn ræða sterka byrjun Warriors í einvíginu og hvort LeBron og félagar eigi möguleika á að snúa því sér í hag í næstu (heima)leikjum.

Þeir félagar missa sig svo auðvitað í gleðinni og fara að fabúlera um allt og ekkert í NBA deildinni í 90 mínútur, enda er ekkert annað að gera en blaðra þegar er svona langt á milli leikja í úrslitunum - og EM enn ekki byrjað.

Þið getið hlustað á þáttinn í spilaranum hér fyrir neðan eða farið inn á hlaðvarpssíðuna og sótt hann þar á mp3 formi til að setja hann inn á spilarann ykkar. Njótið vel, kæru lesendur/hlustendur.

Athugasemdir og aðfinnslur: nbaisland@gmail.com

Monday, June 6, 2016

Warriors með algjöra yfirburði í úrslitaeinvíginu


Oftast höfum við alveg rosalega mikið að segja eftir stóra leiki í úrslitakeppninni og það kemur niður á ykkur í formi 3000 orða hlemma sem við skrifum hálf sofandi og birtum undir hádegið daginn eftir leik. Eftir fyrsta leik Golden State og Cleveland í síðustu viku, skrifuðum við aðeins nokkur orð, af því leikurinn einhvern veginn bauð ekki upp á meira.

Leikur tvö í nótt, veitti okkur enn minni innblástur. Í stað þess að byrja að skrifa um leikinn, fórum við bara að hlusta á Creedence Clearwater Revival og skoða myndir af þungarokkshljómsveitum á netinu. Þetta var einhvern veginn þannig leikur.

Ekki misskilja, við erum ekki að segja að hafi verið eitthvað að þessum leik, þó bæði lið hafi verið iðin við að missa boltann og barningurinn stundum komið niður á gæðunum hjá tveimur klúbbum sem bjóða oftar en ekki upp á líflegan sóknarbolta.


Það tók okkur 25 ár eða svo að komast að því að það getur verið varasamt að fara í dramaköst út af einum leik í úrslitakeppni. Ætli fyrsti leikur San Antonio og Oklahoma í undanúrslitum Vesturdeildarinnar hafi ekki verið leikurinn sem endanlega kenndi okkur þessa lexíu.

Fyrir vikið höfum við ákveðið að hoppa ekki upp til handa og fóta og öskra upphátt að "þeeetta sé búið," þó Cleveland hafi verið spilað gjörsamlega upp úr skónum í fyrstu tveimur leikjum sínum við Warriors í Oakland.

Það sér samt hvaða blindi maður sem er að Golden State er einfaldlega betra lið en Cleveland. Það að Warriors-liðið skuli vera búið að vinna sjö síðustu viðureignir liðanna gefur ákveðnar vísbendingar um þetta. Þú hlýtur að taka undir það.

Þýðir þetta að úrslitarimman sé búin og að meistararnir muni sópa þessu 4-0? Það gæti alveg komið fyrir, en okkur er til efs að Clevelendingar eigi eftir að verða svona blóðlitlir í heimaleikjunum sínum á miðvikudagskvöldið og föstudagskvöldið. Þeir hljóta bara að gera betur ef þeir hafa eitthvað stolt þessir menn.



Það var dálítið leiðinlegt að sjá Kevin Love verða fyrir þessum höfuðmeiðslum, sem blindu mennirnir sem við minntumst á hérna rétt áðan, hefðu örugglega séð undir eins að væri eitthvað í ætt við heilahristing. Við ætlum samt að deila með ykkur leyndarmáli varðandi þetta: Það skiptir engu máli.

En svo við minnumst nú aðeins á leikinn í nótt, ber það auðvitað hæst að þeir Steph Curry og Klay Thompson voru enn að spila á krúskontról. Ætli varnarleikur Cleveland eigi ekki einhvern hlut þar að máli, við verðum að gefa þeim það, en okkur finnst þeir bara ekkert vera að leita grimmt að skotunum sínum.

Þeir eru bara sáttir við að deila auðnum með öllum liðsfélögum sínum, sem er ósköp rómantískt, en myndi aldrei ganga upp hjá einhverju öðru liði í deildinni. Stjörnur Golden State geta hinsvegar leyft sér svona kommúnisma af því að bekkurinn þeirra er ekki bara sterkur, heldur líka fullkomlega óhræddur við að láta til sín taka í þessu einvígi.

Þannig hefur Leandro Barbosa hitt úr nánast öllu sem hann hefur hent á körfuna á þessum örfáu mínútum sem hann hefur spilað, Shaun Livingston fór hamförum í fyrsta leiknum og var líka flottur í nótt og svo væri hægt að færa rök fyrir því að Andre Iguodala væri aftur að gera tilkall til þess að vera kjörinn leikmaður úrslitanna líkt og í fyrra, því gaurinn er búinn að vera stórkostlegur þó hann sé ekki að skora mikið af stigum.


Eins vel og Iguodala er búinn að spila, er hann ekki leikmaður seríunnar til þessa. Það er Draymond Green. Hann fór hamförum í nótt og við höfum það sterkt á tilfinningunni að hann ætli sér að verða Iguodala lokaúrslitanna að þessu sinni.

Cleveland er að mana Green til að skjóta og hann tók því feginshendi í nótt. Nú gæti einhverjum þótt einkennilegt að Cavs tæki þá ákvörðun að leyfa honum að taka þessi skot í ljósi þess að hann er búinn að bæta sig gríðarlega sem skotmaður á hverju ári (úr 21% í þristum, upp í 34% og nú síðast í vetur upp í 39%) , en Tyronne Lue og félagar sjá fyrir sér að það sé skárri kostur en að láta þá byssubræður Curry og Thompson gera það.

Og ekki þarf að pína Draymond Green til að taka af skarið. Hann er óeigingjarn leikmaður, en er meira en til í að gegna þessu nýja skorarahlutverki sínu. Þó það nú væri! Það gæti endað í einhverjum bullandi hetjuskap eins og hann sýndi í nótt.

Þessi drengur er svo góður í körfubolta að hann er að verða búinn að þvinga okkur öll til að kalla hann stórstjörnu, þó það sé líklega heppilegra að kalla hann bara besta rulluspilara í heimi eða eitthvað þannig. Það breytir náttúrulega engu. Málið er bara að hann er ógeðslega góður og ætlar að taka þessa seríu og troða henni ofan í kokið á Cleveland.



Þegar lið byrjar úrslitaeinvígi 2-0 og vinnur svona stórsigra í báðum leikjunum, er freistandi að byrja strax að skrifa um hvaða þýðingu það hefði í stóra samhenginu ef Warriors hefði sigur (besta tímabil sögunnar?) og Cleveland tapaði (LeBron-drullið og það allt saman), en við skulum ekki byrja að velta okkur upp úr því alveg strax. Leyfum þeim nú að spila 3-4 leiki áður en við æðum út í þær pælingar. Það verður nægur tími til að hugsa um það í sumar og næstu árin ef því er að skipta.

Nei, það sem við viljum fyrst og fremst núna er að Cleveland rífi upp um sig buxurnar og fari að spila almennilega svo við fáum seríu úr þessu en ekki einhvern helvítis blástur! Það yrði svo mikið antíklæmax að fá blástur í lokaúrslitunum eftir epíska seríu Golden State og Oklahoma um daginn og þetta Cleveland lið á að geta miklu betur. Nægir að vísa þar í hvernig því tókst að komast yfir 2-1 á móti Warriors í fyrra þrátt fyrir öll meiðslin.



Cleveland á eftir að spila betur heima, það er óhjákvæmilegt og þar gæti það meira að segja fengið nokkur stig í púkkið frá mönnum eins og JR Smith. Spurningin er bara hvort það verður nóg ef Warriors-menn halda áfram að spila svona góða vörn og fengju jafnvel svo sem eins og einn leik frá Curry eða Thompson sem er eitthvað meira en bleh.

Það segir nefnilega allt sem segja þarf um þessa seríu. Það eru búnir tveir leikir í henni, Curry og Thompson eru búnir að vera bleh í þeim báðum, en samt hefur Cleveland ekki átt séns í helvíti í hvorugum þeirra.

Hvað segir það okkur um Cleveland og möguleika þess í framhaldinu?

Einmitt.



Hentum skotkortum beggja liða inn hérna fyrir neðan ef þið hafið áhuga á að skoða þau. Þau segja ákveðna sögu. Þið getið rétt ímyndað ykkur hvort er hvað. Ókei, þetta efra er kort Cleveland, neðra er frá Warriors, ef við þurfum að segja ykkur alla skapaða hluti.

Takið sérstaklega eftir nýtingunni undir körfunni hjá Cavs, þar sem LeBron James er til dæmis ekki að skjóta nema rétt um 50%, sem er mjög óvenjulegt fyrir þann mikla kappa (við settum skotkortið hans inn á Twitter í nótt). Hann er vanur að vera eiturgrænn undir körfunni, en er nú undir meðaltali þar, sem er harla óvenjulegt og skrifast einna helst á menn eins og Draymond Green og Andrew Bogut. Þeir hafa verið duglegir að passa dolluna, eins og þið sáuð til dæmis í nótt þegar Bogut varði fjögur skot í fyrsta leikhlutanum.
































Svo er Golden State náttúrulega gjörsamlega að eiga þetta allt saman fyrir utan 3ja stiga línuna eins og þið sjáið. Það var svo sem eitthvað sem mátti alveg búast við. Við vitum alveg að Cleveland var að skjóta rosalega vel í Evrópudeildinni í fyrstu þremur umferðunum, en núna er það komið í Meistaradeildina og farið að spila við alvöru körfuboltalið. Töff sjitt, eh?



Friday, June 3, 2016

Varamennirnir tryggðu Warriors sigur í fyrsta leik


Afsakið orðbragðið, en við áttum von á öllum fjandanum í fyrsta leik Golden State og Cleveland í lokaúrslitunum. En ekki þessu.

Ekki að Golden State ætti eftir að vinna næsta öruggan sigur á Cleveland í fyrsta leiknum þrátt fyrir að fá lítið sem ekkert frá stórstjörnunum sínum, Stephen Curry og Klay Thompson. Ekki að Shaun Livingston, Leandro Barbosa og Andre Iguodala ættu eftir að klára leikinn. Ekki bara með því að koma inn á í örfáar mínútur og vera krútt, heldur taka leikinn og rífa hann af Cleveland. Sérstaklega Livingston, sem átti leik lífs síns í úrslitakeppni og bókstaflega lék sér að Cleveland liðinu.


Þessi frekar slaka frammistaða Curry og Thompson var ef til vill ástæðan fyrir því að Warriors náði aldrei að stinga af framan af leik, en annars fannst okkur stórfurðulegt hvernig Cleveland hékk inni í leiknum af því sóknarleikur þess var hugmyndasnauður og einhæfur. Við veltum því meira að segja fyrir okkur hvort það er yfir höfuð með einhverjar úrbætur fyrir næsta leik.

Mikið hljóta Golden State menn að fíla sig í botn núna, að hafa tekið leik eitt í stað þess að tapa honum eins og í fyrra, og vera yfir 1-0 þrátt fyrir algjöran down leik frá stóru byssunum sínum. Þeir Curry og Thompson eiga báðir eftir að verða miklu betri í næsta leik og því lítur þetta ekkert rosalega vel út fyrir Cleveland akkúrat núna að okkar mati.


Við vitum öll að Cleveland er alltaf miklu betra á heimavelli og hlýtur að ná í sigur eða sigra þar, en stóra spurningin er hvort LeBron og félagar geta fundið svör fyrir leik tvö í Oakland á sunnudaginn.

Það er ekkert meira um þennan leik að segja. Hann var stór plús fyrir Golden State. Við sjáum mjög oft miklar sveiflur í lokaúrslitunum og vonandi fyrir stuðningsmenn Cleveland, nær liðið að draga einhverja slíka kanínu upp úr hattinum sínum í næsta leik og nær að snúa einvíginu sér í hag.




Thursday, June 2, 2016