Friday, May 27, 2016

Úrvalslið NBA Ísland 2016


Ekki hélduð þið þó að við ætluðum bara að halda kjafti yfir því þegar við horfðum upp á fjölmiðlamenn í Bandaríkjunum klúðra því enn eina ferðina að kjósa rétt í lið ársins í NBA deildinni? Nei, okkur er kannski skítsama um það hvernig valið er í Stjörnuliðin (samt ekki) en við tökum valið á úrvalsliðinu og liðunum í NBA mjög alvarlega.

Grínlaust. Þar er sífellt meira í húfi fyrir leikmennina, eins og við komum inn á síðar og ekki síst er þetta kjör mjög mikilvæg heimild fyrir sagnfræðinga framtíðarinnar að stúdera, að ógleymdum heiðrinum sem því fylgir að vinna sér sæti í liði ársins.



Þegar stjórnendur þátta í kring um NBA deildina kynna (gjarnan fyrrum) leikmenn til sögunnar, eru þeir mjög gjarnir á að segja: "fjórfaldur stjörnuleikmaður - Johnny Johnson" en það er strangt til tekið handónýtur mælikvarði af því þið vitið hvernig þetta blessaða Stjörnuleiksval er orðið. Þar fara menn inn sem eiga þangað ekkert erindi, svona spilalega séð *hóst* Kobe *hóst*

Miklu betri mælistika á feril leikmanns, ef hann er góður leikmaður yfir höfuð, er að telja upp hve oft hann var valinn í úrvalslið NBA deildarinnar. Nú er auðvitað ekki sama hvort menn eru valdir í fyrsta eða annað úrvalslið deildarinnar, því auðvitað eiga menn ekki að telja sér það til tekna í umræðunni nema þeir geti gortað af því að hafa verið valdir í fyrsta úrvalslið oftar en einu sinni. En allt telur þetta svo sem.

Hérna eru úrvalsliðin eins og kosið var í þau og niðurstöður birtar í gær:



Það sem öskrar strax á alla sem vita eitthvað er að auðvitað hefur DeAndre Jordan frá LA Clippers ekkert að gera þarna og það sem er enn sárara fyrir manninn sem á að vera þarna inni í hans stað, er að hann spilaði meira að segja helling af mínútum í miðherjastöðunni þó hann sé ekki titlaður sem miðherji, svo það hefði ekki kostað miklar hrókeringar að setja hann þarna inn. Hér erum við auðvitað að tala um Draymond Green hjá Golden State.

Reglunum um það hvernig raða má mönnum í stöður var breytt eitthvað í ár og kunnugir segja að ef farið hefði verið eftir reglunum sem voru í gildi á síðustu leiktíð, hefðu fjölmiðlamenn geta tvistað þessu þannig að Draymond hefði komist inn í fyrsta liðið í miðherjastöðunni af því hann spilaði mínútur í henni.

Okkur er hinsvegar skítsama um reglurnar. Þetta er NBA Ísland og hér er spilað eftir okkar reglum, ekki einhverju steingeldu bulli. Hérna eru það verðugir menn sem komast að og engar arbítrasjónir, engar refjar.

Amerískum fjölmiðlamönnum til varnaðar verðum við þó að taka fram að þetta er allt annað en auðvelt val, en við ætlum að láta það líta út fyrir að vera auðvelt með alhæfingum og sleggjudómum eins og okkur einum er lagið. Þannig að:

DeAndre Jordan átti alveg ljómandi góðan vetur hjá Clippers, en hann hefur ekkert að gera í fyrsta úrvalslið. Það er eins hjá okkur og hjá valnefndinni úti, það að vinna skiptir gríðarlegu máli. Þess vegna eru menn eins og Brúnar úti í kuldanum. Þú getur bara ekki ætlast til þess að komast í úrvalslið NBA deildarinnar ef liðið þitt saug holræsi í allan vetur.

Fyrir utan DeAndre erum við nokkuð sátt við fyrsta úrvalsliðið, enda var það nú dálítill nóbreiner eins og við segjum.

Curry var maður ársins, Westbrook sprengdi alla tölfræðiskala, Kawhi var ófreskja á báðum endum sem menn eru bókstaflega að verða hræddir við og LeBron James hélt Cleveland-liðinu gangandi þó hann hafi verið á krúskontról í allan vetur. LeBron á krúskontról er betri en 97-98% leikmanna NBA deildarinnar - hann er það góður - ennþá. Þú getur hengt þig upp á það.

Maðurinn sem erfiðast var að skilja eftir fyrir utan fyrsta liðið var Kevin Durant, því þó Oklahoma hafi ekki unnið nema 50+ leiki þegar það átti að vinna vel yfir 60 leiki í deildarkeppninni, þá var Durant upp á sitt besta í vetur eftir meiðslavesenið í fyrra og heill Kevin Durant á sér engan líkan í NBA deildinni. Hann er í senn óstöðvandi og ökónómískur, einn besti skorari allra tíma og toppaði sinn besta árangur í fráköstum svona til gamans.

Af því við vorum búin að færa Draymond Green upp í fyrsta liðið, færum við því LaMarcus Aldridge upp úr þriðja liðinu í það annað, í stöðuna hans Green. Aldridge fékk engan til að falla í yfirlið með tölunum sínum í vetur, en hann var lykilmaður í ógnarsterku liði San Antonio og það tryggir honum þetta sæti.

Aftur verðum við hér að taka okkur það bessaleyfi að mölbrjóta reglur og viðmið, en það er gert af góðum ásetningi. Maðurinn sem okkur fannst vanta í annað úrvalslið deildarinnar var Klay Thompson hjá Golden State. Pilturinn sá stóð sig óhemju vel í vetur og var jú lykilmaður í besta liði í sögu deildarkeppninnar. Auðvitað þarf hann að fara inn!

Vandamálið með það var að fyrir í bakvarðastöðunum voru tveir leikmenn sem foru algjörlega frábærir í allan vetur, þeir Chris Paul og Damian Lillard. Jæja, það er ekki óalgengt að NBA lið spili með þrjá bakverði og þannig verður það með annað úrvalslið deildarinnar hjá okkur. Það verður því skipað þeim Kevin Durant, LaMarcus Aldridge, Klay Thompson, Chris Paul og Damian Lillard.

Golden State er ekki tilbúið að fara í sumarfrí


Það er betra að vera á heimavelli. Þess vegna eru menn að eltast við það að reyna að vinna alla þessa leiki í snjónum og slyddunni, allar þessar löngu og dimmu vetrarnætur.

Ef fimmti leikur Golden State og Oklahoma hefði verið í Oklahoma, væri þetta einvígi búið. En meistararnir búa svo helvíti vel að vera með heimavallarréttinn í þessu einvígi (og væru reyndar með heimavallarréttinn á móti öllum liðum í sögu deildarkeppninnar eftir 73 sigra í vetur) og þegar þú ert með heimavöllinn, er jú alltaf stutt í næsta heimaleik til að "beila þig út" ef þú lendir í vandræðum. Og Warriors menn lentu sannarlega í vandræðum í þessari Oklahoma-rimmu. Meiri vandræðum en þeir hafa nokkru sinni lent í áður.

Við höfum sagt það áður og segjum það enn. Ef Golden State hefði tapað þessum leik í nótt, fimmta leiknum, hefði það nánast drullað yfir allan þann árangur sem það er búið að ná á þessari stórkostlegu leiktíð. 

Ekki misskilja okkur, við hugsum ekki eins og að því er virðist 99% af fólki sem segir að þetta tímabil sé "ónýtt drasl sem enginn man eftir" ef það endar ekki á titli. 

Við erum alls ekki sammála því. Sjötíu og þrír sigrar eru fokkíng sjötíu og þrír sigrar og það er met sem er ekki víst að við eigum eftir að sjá slegið meðan við öll lifum, þannig að ekki koma hérna inn og rífa kjaft um ónýt leiktímabil.

En....

Það er ekki sama hvernig þú dettur út úr úrslitakeppninni og það hefði einfaldlega ekki verið meisturum sæmandi að detta út 4-1 fyrir lægra skrifuðu liði sem vann næstum því tuttugu færri leiki í deildarkeppninni og átti raunar ekkert að vera komið svona langt í úrslitakeppninni yfir höfuð. 

Meistaralið með allar sínar stjörnur (nokkurn veginn) heilar og á besta aldri á ekki undir neinum kringumstæðum að láta henda sér út 4-1.

Enda gerðu Golden State-menn það ekki. Þeir létu ekki henda sér út á eigin heimavelli, andskotinn hafi það. Það hefði einfaldlega verið lélegt, alveg sama hvað Oklahoma var búið að lækka í þeim rostann í leikjunum á undan.

Nei, meistararnir fundu einhverja blöndu af örvæntingu og krafti til að vinna fimmta leikinn 120-111 í nótt og minnka þá muninn í 3-2 í einvíginu. Leikur sex verður í Oklahoma á laugardagskvöldið klukkan eitt (Stöð 2 Sport) og akkúrat núna lítur dæmið svona út fyrir meistarana, ef við tökum okkur það bessaleyfi að túlka það með myndum:*
































Við erum ekki viss um að við höfum séð mann skora 31 stig eins hljóðlega og Stephen Curry gerði í þessum leik í nótt, en hann var líkari sjálfum sér en hann var í leikjunum á undan, þó hann sé alls ekki eins og hann á að sér að vera. Hann er enn að klikka á skotum sem hann setur ALLTAF ofan í. Og það er ekki bara Oklahoma-vörninni að þakka. 

Við sem erum búin að horfa á nánast hvern einasta leik með Warriors síðustu árin erum farin að þekkja þessi augnablik þegar Curry (og Thompson) taka af skarið og klára leiki. Breyta muninum úr tíu stigum í tuttugu og fimm á nokkrum augnablikum. Curry hefur tekið míní-rispur, en hann hefur aldrei tekið algjörlega yfir leikinn eins og hann gerir svo oft.

Eitt af því sem vakti athygli manna og vann nokkuð augljóslega með Golden State í þessum leik var að liðið spilaði betri vörn og hafði í fyrsta skipti svo við munum í fullu tré við Oklahoma í fráköstunum og baráttunni í teignum yfir höfuð. 

Þeir Bogut og Speights voru afar hressir í þessum leik, hvor á sinn hátt, og eins og margir voru búnir að spá, fengu meistararnir gott framlag frá varamannabekknum sínum eins og verða vill í heimaleikjum.


Það sagði sína sögu að Golden State skuli hafa náð forystunni sem tryggði því að lokum sigurinn á mínútunum sem Curry sat á varamannabekknum. Hann kom svo reyndar inná og hjálpaði til við að sigla þessu í höfn, en við munum ekki eftir að hafa séð Warriors-liðið skjóta mörg lið út af sakramentinu með Curry á bekknum.

Dauðakippur Oklahoma þarna í blárestina var svo fáránlega áhugaverður, þar sem Kevin Durant fékk galopið þriggja stiga skot sem hefði minnkað muninn í aðeins þrjú stig þegar einhverjar 30-40 sekúndur voru eftir af leiknum.

"Shiiiiiiiiiiet" sagði Durant þegar Royce Young spurði hann hvort hann hefði viljað fá þetta skot til baka.

Oklahoma átti eftir að gera helling þó það hefði minnkað muninn í þessi þrjú stig á þessum tímapunkti, það er ekki eins og Curry og félagar séu mikið í því að klikka á vítum, en það hvort liðið hefði getað unnið leikinn er aukaatriði í okkar augum.

Fyrir okkur var þessi síðasta árás Oklahoma mjög táknræn. Hún sýndi okkur - og það sem miklu meira er, Golden State - að Oklahoma ætlar ALDREI að gefast upp í þessu einvígi og að þeir séu hungraðari í að fara áfram í þessu einvígi, jafnvel hungraðari en Warriors.

Leikmenn Oklahoma trúa því að þeir séu betra liðið í þessu einvígi og í okkar huga sýndi þessi sprettur þeirra í lokin það betur en nokkuð annað í þessari rimmu.

Það voru rosalega margir búnir að afskrifa Golden State fyrir þennan leik, en við vorum ekki svo frökk eða vitlaus eða hvað á að kalla það. Eins og við sögðum hér að ofan, það gat bara ekki verið að Golden State léti fara svona með sig. Þeir settu Cypress Hill-snælduna í tækið, hækkuðu, og höfðu hugfast að:

Nú er því komin upp afar áhugaverð staða í þessu einvígi. Pressan í fimmta leiknum var öll á Golden State, enda voru leikmenn liðsins á leið á Benidorm ef þeir hefðu tapað, en núna er hún öll komin aftur yfir á Oklahoma.

Leikmenn Oklahoma eru reyndar með bullandi sjálfstraust og eru búnir að gera helmingi áhrifameiri hluti á útivelli í þessari úrslitakeppni en öll hin fimmtán liðin til samans. Útileikurinn sem þeir verða hinsvegar að vinna ef þeim mistekst að klára þetta á heimavelli á laugardaginn, er ekki venjulegur útileikur, heldur leikur sjö á útivelli. 

Og þeir eru ekkert að vinnast mikið á útivelli þessir oddaleikir eins og þið vitið öll mætavel. Við þurfum ekki að rifja þá tölfræði upp fyrir ykkur, hún er ekki falleg fyrir útiliðið og þig langar ekkert að spila leik sjö í hávaðanum og Oracle - allra síst verandi búin(n) að tapa tvisvar í röð fyrir meisturunum þegar þar er komið við sögu.

Þetta er sumsé langt frá því að vera flókið dæmi. Oklahoma VERÐUR að vinna á laugardaginn. Það er ekkert raul, taut eða millivegur með það. Það er líka augljóst í okkar huga að ef Golden State tekst á annað borð að vinna sjötta leikinn, verður það af því liðið er búið að aðlagast það vel að það verður búið að ná yfirhöndinni "á stigum" í einvíginu og ef svo er, þarf varla að spila sjöunda leikinn.

Það er því augljóst með öllu, að liðið sem vinnur leikinn á laugardaginn, vinnur þessa seríu. 

Það er bara þannig.

Og því þá ekki að gefa ykkur mynd af því hvernig þetta lítur út fyrir Oklahoma:**
































Það er mammúts-verkefni fyrir Golden State að vinna sjötta leikinn í Oklahoma, þar sem þeir hafa verið rassskelltir tvisvar í röð fyrir framan blóðþyrsta og háværa áhorfendur. 

Við fullyrðum það hér og nú, að Golden State þarf að eiga besta leikinn sinn í seríunni til að vinna þann leik. Framlag eins og í nótt, dugar engan veginn. Golden State menn þurfa sem sagt að spila eins og Golden State liðið sem við erum búin að sjá hakka allt sem í vegi þess hefur orðið síðustu tvö ár.

Allt annað en það, verður ekki nóg. Þá er það bara Benidorm.

----------------------------------------------------------------------------------------------------

* - Sjötti leikurinn fyrir Warriors verður eins og einvígi við Fjallið - og eins og þið vitið eru menn ekki mikið að komast út úr því með ókramdar hauskúpur eða hausa yfirleitt.

Sjöundi leikurinn er allur auðveldari að sjá. Hver getur jú ekki stútað einu stykki dverg í einvígi - og það á heimavelli? Þetta er með öðrum orðum leikur sem á að klárast ef menn gæta þess að vera einbeittir og klókir. Dvergurinn refsar þér grimmilega og heggur af þér kynfærin ef þú sýnir honum ekki virðingu eða missir einbeitingu. Nokkuð sem meistararnir verða að hafa hugfast.

** - Sjötti leikurinn fyrir Oklahoma er gerlegur að sjá og auðveldari í viðskiptum en margir aðrir, en þó ber að gæta varúðar, því helvítið hann Sam Tulley drap jú Hvítgöngumann þó hann sé alltaf eins og hann sé bæði að míga og skíta á sig af tilvistinni einni saman. Þett´er alveg: Lífið er ekki auðvelt, bollan þín, get over it!

Sjöundi leikurinn er svo eins og þið sjáið helvíti á jörðu fyrir Oklahoma. Ráfi þeir svo langt norður fyrir vegginn að tapa leikjum fimm og sérstaklega sex á heimavelli - er það þessi ódrepandi ófreskja andskotans sem bíður þeirra í Oakland. Brrrr.

Wednesday, May 25, 2016

Oklahoma heldur áfram að koma á óvart


Bara að við hefðum nú yfirgripsmikla þekkingu á körfuknattleik, þá gætum við sagt ykkur hvernig í fjandanum stendur á því að Oklahoma City er að taka tvö af bestu liðum sem NBA deildin hefur alið af sér og SLÁTRA þeim.

Við gætum alveg farið í að apa einhverjar fabúleringar um X og O eftir einhverjum af þeim örfáu pennum sem hafa eitthvað vit á körfubolta, en það yrði bara kjánalegt. Í staðinn segjum við ykkur frá því hvað fyrir leikmannsaugu okkar bar og hvernig við upplifðum það. Hvernig við upplifðum það að sjá NBA meistarana tapa tveimur leikjum í röð í fyrsta skipti í vetur og það með tilþrifum.


Það sem við tókum fyrst eftir þegar við horfðum á þessa seríu og allir hljóta að hafa séð mjög augljóslega í leik fjögur, er að Stephen Curry er ekki hann sjálfur í þessu einvígi. Og þá erum við ekki að meina að hann sé eitthvað andlega vanstilltur eða eitthvað þannig, heldur að hann sé meiddur. Stephen Curry er augljóslega meiddur og það sjá allir sem hafa séð svo mikið sem 3-4 leiki með Golden State í vetur.

Nú ætlum við alls ekki að taka neitt af varnarleik Oklahoma, sem hefur verið alveg frábær í þessari rimmu, en það er ekki bara þessum varnarleik að kenna að Stephen Curry er svona langt frá sínu besta. Þeir Adams og Ibaka hafa náð að snúa einu og einu skoti frá honum, en það er alveg stórfurðulegt að sjá Curry allt í einu klikka á opnum þristum, stuttum skotum og sniðskotum, aftur og aftur og aftur í sama leiknum.


Við horfðum á tugi leikja með Warriors í vetur. Þetta eru skot sem hann er ekki bara að hitta vel úr - þetta eru skot sem fara ÖLL niður hjá honum. ALLTAF. Sama hvort það er með vinstri eða hægri, eftir gegnumbrot eða hraðaupphlaup, með mann í sér eða ekki. Hann bara setur svona skot og er betri í því en allir leikmenn í deildinni. Tölfræðin meira að segja bakkar það upp.

Curry fékk þannig sjö galopin skot í leiknum í nótt og hitti aðeins úr tveimur þeirra - var 0 af 5 í þriggja stiga skotum af þeirri gerðinni. Það er bara augljóst að hér er ekki allt með felldu.

Ástæðan fyrir því að við erum að velta okkur upp úr þessu er jú að Curry er tvöfaldur verðmætasti leikmaður NBA deildarinnar og því má nærri geta hvort það skiptir liðið hans máli að hafa hann á fullu gasi eður ei. Og það er allt frekar ei núna.

Tölfræðin hans Curry er einhverra hluta vegna fín í þessu einvígi, þar sem hann er með 24 stig, 5 fráköst, 5 stoðsendingar og 4,3 tapaða bolta í leik og skotnýtingu upp á 42%/37% og 86%. En þegar rýnt er í tölfræðina hans fyrir lengra komna, stökkva pöddurnar upp undan steininum.

Þannig skorar Golden State ekki nema skitin 98,8 stig per 100 sóknir þegar Stephen Curry en er ljómandi fínt 110,7 þegar hann er á bekknum.

Til samanburðar er Oklahoma að skora 115,4 stig á hverjar 100 sóknir þegar Russell Westbrook er inni á vellinum, en svo gjörsamlega hrynur leikur liðsins þegar hann fer útaf - alveg niður í 81,4 stig á 100 sóknir!

Við áttum okkur á því að úrtakið er ekki stórt í þessu sambandi, en til að setja þessar tölur í samhengi má nefna að Philadelphia var með verstu sóknartölfræðina í deildarkeppninni í vetur með 96,6 stig og aðeins Sixers, Lakers og Suns skoruðu innan við 100 stig á hverjar 100 sóknir á liðinni leiktíð.

Til gamans má geta þess að Golden State var einmitt með bestu sóknina í deildarkeppninni með 112,5 stig per 100 sóknir, Oklahoma með 109,9, San Antonio með 108,4, Cleveland með 108,1 og Toronto með 107.

Hver sagði að það væri varnarleikur sem væri lykillinn að því að vinna titla? Segir það ekki eitthvað að liðin fjögur sem eru eftir í úrslitakeppninni séu í fjórum af fimm efstu sætunum í þessari tölfræði? Það er einhver fylgni þarna á milli.

Og af því þú fórst að pæla í því í framhaldinu af þessu, þá var San Antonio með (sögulega) bestu vörnina í deildarkeppninni í vetur með 96,6 stig fengin á sig per 100 sóknir. Golden State leiddi deildina í þessari tölfræði á síðustu leiktíð, en var aðeins í fimmta sæti á þessari með 100,9. Hin liðin þrjú í undanúrslitunum koma svo skemmtilega hvert á eftir öðru í sætum 10, 11 og 12 á þessum lista. Cleveland með 102,3, Toronto með 102,7 og Oklahoma með 103 slétt.


Þetta var ljómandi fínn útúrdúr til að nota til að sleppa við að reyna að útskýra hvað er að gerast í einvígi Oklahoma og Golden State - hvernig meistararnir eru allt í einu bara einu tapi frá því að láta sparka sér í sumarfrí... Það er með ólíkindum.

Það hefur sitt að segja í seríunni að Stephen Curry sé ekki alveg með sjálfum sér eins og við sögðum og að Draymond Green hefur til dæmis spilað eins og órangútan á alsælu í leikjunum í Oklahoma.

En við skulum hætta að framleiða afsakanir handa Warriors-mönnum - hvorki þeir né þjálfarinn þeirra kæra sig um svoleiðis væl. Það er eitt af svo mörgu sem er svo töff við þetta Warriors-lið. Þeir eru allir svo auðmjúkir (meira að segja Draymond Green, þó hann gnísti tönnum á meðan) og nánast léttir á því þó þeir hafi ekki aðeins tapað tveimur leikjum í röð í fyrsta skipti á leiktíðinni, heldur var þeim pakkað saman. Sjáðu bara  brosið hans Steve Kerr eftir leikinn í nótt:


Ef við ættum að útskýra yfirburði Oklahoma í þessu einvígi á sem einfaldastan máta, til dæmis eins og til þess að hanna fyrirsögn úr því, myndum við líklega hafa hana "Of mikið OKC."  Þar eigum við auðvitað við að Oklahoma er búið að taka sína uppáhalds leikaðferð og troða henni upp á Golden State hvort sem þeim líkar betur eða verr.

Sóknarleikur Oklahoma er nákvæmlega eins og maðurinn sem fer fyrir honum, Russell Westbrook: gjörsamlega villtur og óútreiknanlegur þó hann sé einfaldur. Málið er bara að þegar leikmenn Oklahoma geta valtað yfir hvaða lið sem er í deildinni þegar allir leikmenn liðsins leggja sig 100% fram á báðum endum vallarins og þegar þeir grípa til besta vopnsins síns, á ekki Warriors einu sinni séns.

Þetta leynivopn er svo sem ekkert leynivopn. Oklahoma er bara íþróttafræðilega betra en önnur lið í deildinni. Þeir getta teflt fram svo illviðráðanlegum liðsuppstillingum þar sem þeir hafa yfirburði hvað varðar hraða, hæð, lengd og sprengikraft. Þetta er dálítið frumstætt, en svona er þetta bara.


Það er annars fljótlegt að renna yfir það sem er að ganga upp hjá Oklahoma og hefur tryggt ótrúlega 3-1 forystu í þessu einvígi.

Þetta byrjar allt hjá Billy Donovan þjálfara, sem er ekki búinn að troða sokk upp í ritstjórn NBA Ísland, heldur er hann búinn að troða sokkaskúffu upp í okkur með því að vera á góðri leið með að út-þjálfa þrjá af bestu þjálfurum NBA deildarinnar í fyrstu úrslitakeppninni sinni og er 7-3 á móti liðunum tveimur sem flestir spáðu því að yrðu meistarar í júní (það er að segja annað hvort Spurs eða Warriors).

Næstum því allir leikmennirnir sem koma við sögu hjá Oklahoma í þessu einvígi eru að spila frábærlega vel og sumir hverjir eru að tvöfalda það framlag sem nokkur maður eða kona þorði að treysta á frá þeim í þessu einvígi. Þetta eru menn eins og Andre Roberson og Dion Waiters og raunar Steven Adams líka. Þessir kallar hafa allir farið á kostum á sinn hátt og eiga stóran þátt í velgengni liðsins.

Oklahoma fer samt aldrei lengra en Russell Westbrook og Kevin Durant draga það og eins og staðan er í dag, eru þeir einfaldlega að spila eins og tveir bestu körfuboltamenn í heimi. Það er er óþarfi að gera upp á milli þeirra Durant (28,8 stig, 8,8 fráköst, 2 stolnir og 1,8 varin - 45% fg, 31% 3pt og 91% ft) og Westbrook (27 stig, 6,5 fráköst, 11,8 stoð, 3,8 stolnir - 42% fg, 36% 3pt og 87% ft) en af því við erum svo mikil fífl, þá gerum við það samt.

Sumir segja að Kevin Durant sé búinn að vera maður úrslitakeppninnar til þessa, en hluti þeirra sem "kjósa" Durant, gera það af því hann er ekki Russell Westbrook - af því hann fer í taugarnar á þeim. Eitt sem vinnur mikið með Durant í þessari tilgangslausu hugleiðingu er hvað drengurinn er búinn að spila frábæra vörn í einvíginu við meistarana.

Viltu til dæmis giska á hvernig tveir bestu leikmenn Oklahoma eru búnir að skjóta þegar Kevin Durant er að dekka þá? Okkur grunaði það. Stephen Curry og Draymond Green eru 1 af 19 í skotum með níu tapaða bolta í þeim tilvikum sem Durant hefur dekkað þá. Þetta er náttúrulega lygileg tölfræði.

Þrátt fyrir þessar áhrifamiklu tölur, er það samt Russell Westbrook sem í okkar bókum er búinn að spila manna best eins og dæmið með stigaskor Oklahoma þegar hann var utan/innan vallar sýndi réttilega.

Golden State á bara ekkert svar við Westbrook, ekki frekar en San Antonio. Hann er bara allt of mikill Russell Westbrook. Hann gerir haug af mistökum, missir boltann oft og tekur mörg glórulaus skot, en hann mun alltaf gera það, sama hvort hann er að spila leik á undirbúningstímabilinu eða í lokaúrslitum. Russ hefur alltaf verið, er og verður alltaf, nákvæmlega Russ.

Við tókum eftir því að Kenny Smith í Inside the NBA þættinum fræga á TNT hélt því fram í nótt að nú væri komin gríðarleg pressa á Oklahoma að vinna fimmta leikinn í einvíginu í Oakland.

Fyrirgefðu, Jet, en huh?

Fyrsti og eini pressuleikurinn í þessari seríu fór fram í nótt. Pressan var mikil á Warriors er því tölfræðin fyrir lið sem lenda undir 3-1 í seríum í úrslitakeppni er álíka góð og líkur á að vinna í lottói. Svona til gamans getum við sagt ykkur það að lið sem hafa náð 3-1 forystu í undanúrslitarimmum í sögu NBA hafa unnið 37 einvígi og tapað aðeins tveimur. Tuttugu af þessum 37 liðum kláruðu seríuna í leik fimm.

Síðasta lið til að koma til baka og vinna undanúrslitaseríu eftir að hafa lent 3-1 undir var Boston liðið hans Larry Bird sem sneri við blaðinu gegn Philadelphia 76ers árið 1981 og toppaði það svo með því að vinna Houston 4-2 í úrslitaeinvíginu. Þetta var fyrsti titillinn hans Larry Bird með Boston.

En það var líka pressa á Oklahoma fyrir leik fjögur, bara öðruvísi pressa. Oklahoma VARÐ að vinna fjórða leikinn ef það ætlaði sér að vinna þessa seríu, af því ef það hefði tapað honum, hefði staðan verið orðin 2-2, Golden State búið að stela heimavellinum aftur og ætti nú tvo heimaleiki í þriggja leikja seríu.

Sem sagt, beisikklí ómögulegt dæmi, þó Oklahoma sé búið að vera að vinna ótrúlega sannfærandi útisigra í þessari úrslitakeppni.

Nú er staðan hinsvegar orðin sú að Golden State verður að vinna þrjá leiki í röð eða fara í sumarfrí, en það sem er svo magnað við blessaða úrslitakeppnina er að lið Warriors þarf ekki annað en að vinna einn heimaleik (næsta leik) til að hlaða pressunni aftur á Oklahoma. Þá vita þeir að þeir verða að vinna leik sex á heimavelli, því líkurnar á því að vinna Golden State á útivelli í leik sjö eru... við skulum segja helvíti litlar.

Þetta er svo gaman að þetta ætti næstum því að vera bannað.



































LOL!

Jæja, Cleveland...


Auðvitað vorum við að jinxa seríuna áfram þegar við slógum upp fyrirsögn hér á dögunum sem sagði að mótherjar Cleveland í Austurdeildinni gætu ekki skít!* Allt fyrir ykkur. Viljum við ekki öll fá fullt af leikjum?

Það sem vekur athygli okkar við Cleveland-Toronto-seríuna er hvað Cleveland hefur spilað eins og aumingjar í síðustu tveimur leikjum, sérstaklega í vörninni. Það hlaut að koma að því að þetta lið hætti að skjóta 70% úr þriggja stiga skotum, en það á að vera alveg nógu gott í vörn til að halda Toronto niðri í annað hvort leik þrjú eða fjögur til að geta farið heim og klárað í leik fimm.

Ekki aldeilis.

Út frá sjónarhóli Cleveland, sjáum við ekki alveg hvað er svona flókið við að dekka lið sem er með tvo valkosti í sóknarleik sínum og ekkert að frétta í teignum af því sóknarmiðherji þess (Jónas, nokkur) er ekki með. Án þess að vera að verja Cleveland-menn, var allt að detta fyrir Toronto-liðið í þessum síðustu tveimur leikjum og hið andstæða uppi á teningnum hjá LeBron og félögum.

Það má samt ekki taka það af Kanadamönnunum. Þeir áttu skilið að vinna þessa leiki. Það er svo einfalt. Nú standa þeir frammi fyrir því að fara til Cleveland og reyna að halda þessum látum áfram þar. 

Það er ekki séns í helvíti og Cleveland vinnur auðveldan sigur í leik fimm. Hvað gerist svo eftir það, er okkur ráðgáta.

Okkur þótti áhugavert að sjá talsmann LeBron James á ESPN, hinn þéttvaxna Brian Windhross, taka Tyronne Lue þjálfara Cleveland af lífi í pistli eftir fjórða leikinn. 

Þar sagði hann að Lue hefði verið að gera nýliðamistök sem þjálfari og meðan annars gert þau mistök að láta LeBron James spila allt of mikið í leik fjögur (46 mínútur). 

Windhrossið skrifar ekki svona beitta pistla um Cleveland nema LeBron James gefi grænt ljós á þá og því vakti þessi árás á þjálfarann óneitanlega áhuga okkar. Þessi pistill þýðir bókstaflega að LeBron James sé ekki sáttur við hvernig þjálfarinn hans er að að vinna hlutina. 

Það sem hann ætti hinsvegar að hafa meiri áhyggjur af, er að finna svör við því af hverju Cleveland getur ekki unnið lið eins og Toronto nokkuð örugglega.

Svona er þetta. Það þarf ekki nema tvo leiki til að breyta hinni fullkomnu leiktíð í kúkableyju. Fyrir fimm dögum var Cleveland á krúskontról á leið í úrslitin - taplaust og hitti úr öllu sem það grýtti á körfuna. Núna líta þeir út eins og aular á móti liði sem á ekkert erindi í undanúrslit NBA deildarinnar. Hvað heldurðu að Toronto myndi vinna marga leiki í sjö leikja seríu á móti Oklahoma og Golden State? Nú, eða San Antonio eða heilbrigðu Clippers-liði? Hekk, Portland? Áhugaverð pæling í hugum ritstjórnarinnar.

Blóraböggullinn hjá Cleveland þessa stundina, ef þjálfarinn er undanskilinn, er kunnuglegur náungi. Maðurinn sem er búinn að vera blóraböggullinn hjá liðinu frá fyrstu mínútu sinni hjá Cleveland. Dýrasti rulluspilari í heimi - Kevin Love.

Það kemur svo sem ekkert mikið á óvart að hann Ástþór okkar hafi fengið að heyra það, því hann er ekki að skila nema 11 stigum, 5 fráköstum og 36% skotnýtingu í einvíginu við Toronto.  

Til samanburðar er LeBron James að skjóta 64% í seríunni við Toronto þó hann sé að skjóta eins og blindur órangútan í þriggja stiga skotum (18%). Aumingja Kevin Love á aldrei eftir að gera neinum fyllilega til geðs meðan hann býr í Cleveland. Það er að verða nokkuð ljóst.

Annars er fyllilega eðlilegt að Channing Frye sé að skjóta 23 af 40 (58%) í þristum og skora níu stig að meðaltali í leik fyrir Cleveland í úrslitakeppninni. 

Við lýstum yfir hrifningu okkar af ákvörðun Cleveland að pikka hann upp í vetur, en bjuggumst ekki alveg við þessu. 

Cavs-liðið er algjört skaðræði í sóknarleiknum þegar það er með Frye í fimmunni - ekki síst þegar drengurinn er að skjóta svona. LeBron James getur keyrt á körfuna eins og hann hefur úthald til.

Á Kyle Lowry skilið að fá klapp á bakið fyrir frammistöðu sína í síðustu tveimur leikjum? Líklega. 

Hann spilaði eins og hann gerir best og án hans væri Toronto ekki búið að jafna þessa seríu. En það hvernig drengurinn er búinn að spila bókstaflega eins og jójó alla úrslitakeppnina sýnir svart á hvítu að Kyle Lowry er bara mjög góður körfuboltamaður. 

Hann er ekki stórstjarna. Hann er ekki leikmaður sem á að spila í Stjörnuleiknum ár eftir ár og ekki DeMar Derozan heldur. Þeir eru ekki alvöru stórstjörnur - bara mjög góðir körfuboltamenn. Og það er líka alveg í fínu lagi.

Lítum við út eins og fífl og fávitar fyrir að hafa skrifað Toronto út af sakramentinu í stöðunni 2-0? Já, já, við skulum alveg taka það á okkur eins og annan asnaskap sem við berum ábyrgð á. En treystið okkur samt. Við lítum ekki eins illa út eins og Cleveland gerir núna.

-----------------------------------------------------------------------------------------------------

* - Þetta er reyndar haugalygi frá a til ö.

Friday, May 20, 2016

Cleveland fær enga samkeppni í Austurdeildinni


Þetta er eiginlega verra en við reiknuðum með. Við vorum að vona að Toronto gæti eitthvað staðið í Cleveland í úrslitaeinvígi Austurdeildarinnar, þó nákvæmlega ekkert benti til þess. Cleveland er búið að taka 2-0 forystu í rimmunni og þó mótspyrnan hafi verið aðeins meiri hjá Toronto í leik tvö, þurftu Cleveland menn ekki að fara í sturtu eftir leikinn.

Þeir eru vissulega meiddir, Kanadamennirnir sem eru engir Kanadamenn, en þeir voru líka að væla um þreytu eftir annan leikinn. Kommon. Toronto er búið að spila helmingi fleiri mínútur en Cleveland í úrslitakeppninni, en svona ungt lið eins og Toronto hefur engar afsakanir fyrir því að geta ekki drullast til að spila á 48 tíma fresti.

Það er alltaf annar Toronto-bakvörðurinn eða báðir í einhverri krísu. Nú er það Kyle Lowry sem er í krísu af því hann er búinn að skjóta 4 af 14 í báðum leikjum og er búinn að hitta einu af sextánhundruðogáttatíuþúsund 3ja stiga skotum sínum.


Lowry er samt frákastahæsti leikmaður Toronto liðsins í seríunni við Cleveland.

Með fimm fráköst að meðaltali í leik...

Dæs...

Toronto spilaði þokkalega vörn á köflum í  seríunni við Miami, en þeir eru búnir að stengleyma hvernig þeir fóru að þvi. Það þarf víst að dekka aðeins fleiri menn hjá Cleveland. Það eru fleiri en einn maður þar sem geta skorað.

Andstæðingar Cleveland hafa ekki verið andskoti merkilegir í úrslitakeppninni fram að þessu, en á einhverjum tímapunkti verðum við að gefa þeim smá kúdós fyrir að skjóta svona fyrir utan. Cavs er með þrjá leikmenn sem eru að skjóta 50% eða betur í þristum og sex leikmenn sem eru 45% eða betur. Þetta er frekar mikið rugl sko.






















Þið eruð búin að heyra og lesa það út úr LeBron James í allan vetur að hann hefur mjög ákveðnar hugmyndur um það hver sé besti körfuboltamaður heims.

"Verðmæti, serðmæti!" segir hann upphátt við sjálfan sig þegar kemur fimm mínútna löng syrpa í sjónvarpinu sem sýnir Stephen Curry raða niður þriggja stiga körfum og taka við Podoloffnum úr höndum Stjórans. Annað árið í röð.

"Sjá þennan titt..."


Cleveland er ekki með fullkomið lið, en það er mesta furða hvað það hefur komið sér á góða siglingu í úrslitakeppninni. Það var búið að vera drama í allan vetur, alveg eins og síðasta vetur, og það var meira að segja búið að vera hikst á liðinu í nokkrum leikjum í úrslitakeppnini. Samt virðist þetta ætla að smella sæmilega saman fyrir rest.

Nú eru líka allir heilir. Það er allt annað að spila við Golden State með stjörnuleikmenn á hvora hönd í stað þess að þurfa að gera allt sjálfur. Nei, sko, ALLT sjálfur. Enga svoleiðis steypu aftur.

Og nú er líka boðið upp á reglulega hvíld. Svo mikla að það liggur við að liðið detti úr takti. Enginn alvarlega meiddur núna. Nú verður tekinn almennilegur slagur og nú sjáum við hvort er hægt að vinna titil í Cleveland eða ekki.

LeBron James er náttúrulega að hugsa um:


Og ef það á að lúkka rétt, þarf að fara að koma titill áður en glugginn lokast.
Áður en það verður of seint.

Það veltur alveg á Cleveland hvað Toronto serían verður löng. Það getur vel verið að þeir leyfi þessu að fara í fimm leiki, bara svona til gamans. Það kæmi okkur þó alls ekki á óvart þó Cleveland myndi sópa þessu.

Vonandi fyrir stuðningsmennina nær Toronto að bjarga andlitinu með því að vinna einn eða tvo leiki heima svo þetta verði ekki alveg tilgangslaus ferð í úrslit austursins hjá þeim greyjunum.

Kaldur og nöturlegur veruleikinn blasir samt við Kanadaliðinu. Toronto er laumufarþegi í undanúrslitum og er tveimur klössum veikara lið en hin þrjú sem eru eftir.

Þetta þýðir að LeBron James er að krúsa inn í enn eitt lokaúrslitaeinvígið án þess að hafa nokkurn skapaðan hlut fyrir því og þetta hefur aldrei verið eins létt fyrir hann eins og í ár.

Cleveland er tíu núll og  er að setja alls konar met. Við nennum ekki að telja þau upp, af því Cleveland mönnum gæti ekki fræðilega verið meira sama um þau. Þeir vilja bara klára upphitunina svo þeir geti byrjað á bardaganum.

Eitt þarf að koma hér fram, mjög mikilvægt atriði. Fólk þarf að taka höfuðið út úr ristlinum á sér og átta sig á því að LeBron James er ennþá alveg hrikalega góður í körfubolta.

Við verðum alltaf vör við það reglulega að einhverjir ellilífeyrisþegar og aldamótabörnin eru að hrauna yfir hann. LeBron er bara old news og drasl af því Stephen Curry er búinn að vera leikmaður ársins tvö ár í röð. Kommon.

LeBron er að spila á krúskontról núna af því hann þarf ekki að eyða meiri orku í þetta, en hann er samt að spila stórkostlega.

Hann henti í þrennu í nótt til gamans og minnti okkur á það hvað hann er viðbjóðslega góður í körfubolta. Það eru allir búnir að taka honum sem sjálfsögðum hlut þrjú ár og eru því búnir að gleyma því að leikmenn eins og hann koma fram á fimmtíu ára fresti.

Við erum að segja ykkur það: LeBron James er HARÐ ákveðinn í að hjóla í hvaða stórstjörnu sem það verður sem hann mætir í úrslitum og sýna henni eða þeim hver er besti körfuboltamaður í heimi.

Minnir á þetta skemmtilega komment í úrslitunum í fyrra (1:03).



LeBron James verður á missjóni sem aldrei fyrr í lokaúrslitunum í næsta mánuði og það verður geggjað að fá að fylgjast með því. Curry? KD? Russ? LeBron? Hver ætlar að hirða hásætið?

Leikmaður ársins í máli og myndum


Við vitum ekki hvort myndir segja endilega meira en þúsund orð, en við vorum samt að fatta að það er mögulegt að lýsa þessum ævintýralega vetri sem Stephen Curry átti með nokkrum myndum.

Líf NBA-leikmannsins snýst mikið um rútínu, ekki síst hjá skyttum eins og Curry. NBA leikmenn halda flestir fast í að gera sömu hlutina fyrir leiki, borða eins, æfa eins, hita eins upp, skjóta eins og teygja eins.

Stephen Curry er með svona rútínu, en skrumið í kring um hann var orðið svo mikið í vetur að það fór að bera á því að fólk var að mæta klukkutíma fyrir leik bara til að sjá hann hita upp.



Skotrútínan hans er enda löngu orðin goðsagnarkennd, þar sem hann býður áhorfendum jafnan upp á skot frá miðju og utan af gangi áður en hann skokkar aftur inn í klefa. Það sem meira er, þá hittir drengurinn úr þessum skotum!

Þið munið kannski eftir því hvernig hann hafði þetta fyrir annan Oklahoma-leikinn á dögunum. Þá hitti hann meðal annars fimm skotum í röð frá miðjuhringnum á vellinum. Ef þú heldur að það sé eitthvað eðlilegt, eru allnokkrar líkur á því að þú kjósir Ólafíu Hrönn eða Unimog í forsetakosningunum í sumar.



Eitt er dálítið sérstakt við Curry, en það er hvað hann gefur sér extra langan tíma með bolnum - fólkinu sem vill fá eiginhandaráritanir eða myndir með goðinu sínu fyrir leik. Svona athafnir eru óhollar fyrir menn sem kunna ekki að höndla þær (t.d. ef þeir eru með viðkvæmt eða óstöðugt egó), en Curry er kurteis, tekur öllum vingjarnlega og er rígbundinn við jörðina þó að allur körfuboltaheimurinn sé að tala um hann.



Þegar leikurinn hefst, er kominn Curry-tími, tími til að skína bjart. Sumsé, skjóta allt í kaf, eða beisikklí skjóta allt til andskotans bara!

Það sem fylgir á eftir er er í 90% tilvika sigur - og oftast er það Curry sem hreppir fyrirsagnirnar og þá er alveg sama hvaða miðill er að fjalla um málið. Heimurinn er hægt og bítandi að kveikja á því hvað Curry er að gera.

Hann selur fleiri treyjur en nokkur annar leikmaður NBA deildarinnar og er vinsælasti leikmaðurinn í dag samkvæmt vísindalegum könnunum. Það er fjallað um hann í New York Times, á NBA Ísland, í Frankfurter Allgemeine og á heimasíðu Álnabæjar.*



Sumir leikmenn eru svo heppnir að losna snemma í burtu þegar leikjunum lýkur. Hoppa bara í sturtu, svara tveimur spurningum og stinga af heim til sín, hendast í Húsasmiðjuna eða detta beint á djammið. Þetta er smekksatriði.

Curry getur ekki leyft sér þennan munað og þarf alltaf að gefa sér góðan tíma með fjölmiðlum. Hann fékk sérstök verðlaun um daginn fyrir það hvað hann gefur mikinn kost á sér og er yfir höfuð þægilegur við fjölmiðla.

Og til að trompa þetta allt saman, tekur hann hana Riley litlu dóttur sína stundum með á fjölmiðlafundi, þar sem hún er jafnan fljót að stela senunni með því að krútta allt og alla í drasl.



En undanfarið hefur verið enn meira að gera hjá Curry, því hann hefur þurft að vera að fara á auka fjölmiðlafundi af því hann er alltaf að vinna einhver verðlaun.

Magic Johnson verðlaunin fékk hann um daginn og svo endurtók hann náttúrulega leikinn frá í fyrra þegar hann var aftur kjörinn leikmaður ársins í NBA. Þá er ekki annað en að halda smá ræðu og þakka öllum nema sjálfum sér fyrir nafnbótina og vera ógeðslega hógvær og krúttlegur á meðan. Tékk!



Þegar hann svo loksins, loksins, loksins fær að fara heim, bíður hans litla sæta, krúttlega og fallega fjölskyldan hans og það er þar sem honum líður best. Stephen Curry er ekkert svo mikið fyrir skemmtistaði, súludansstaði eða fjárhættuspil. Vill frekar vera í faðmi fjölskyldunnar, sem er mjög samheldin eins og þið hafið væntanlega séð á leikjum Golden State.



Til er fólk sem trúir því ekki að Stephen Curry sé svona flekklaus maður. Hann sé bara allt of mikið krútt og fyrirmyndar eiginmaður sem gerir aldrei neitt af sér hvorki innan né utan vallar. Það sé of gott til að vera satt fyrir NBA að nýjasti sendiherra deildarinnar sé einfaldlega fullkominn maður sem á fullkomlega fallega móður og fullkomna fjölskyldu.



Það er alveg öruggt mál að það hafa margir blaðamenn reynt að grafa upp einhverjar gamlar syndir eða gömul leyndarmál sem tengjast Curry. Reynt að finna einhverja drullu. En það er augljóst að þeir hafa ekki fundið neitt.

Við veltum því fyrir okkur hvort Curry átti sig á því hvað það getur verið hættulegt að vera svona fullkominn, því það eru til mörg dæmi um að menn í þessum sporum hafi sprengt á sér hauskúpuna eða fengið allsherjar sprengigeðköst sem standa yfir í margar vikur.

Við vonum sannarlega að Curry eigi ekki eftir að vakna timbraður og minnislaus með kind í fanginu í baðkari á Blönduósi einn daginn. Það yrði ósanngjarnt fyrir svona vandaðan dreng, sem er svo mikið krútt að líklega væru flestir karlmenn til í að leyfa honum að fara á stefnumót með einkadætrum sínum ef hann væri á lausu.

Já, þvílíkur vetur hjá þvílíkum leikmanni.

-------------------------------------------------------------------------------------------------

* - Við nánari athugun kom í ljós að það er víst engin umfjöllun um Stephen Curry á vefsíðu Álnabæjar akkúrat í augnablikinu. Beðist er velvirðingar á þessu.

Thursday, May 19, 2016

Leifturárás frá Curry kláraði Oklahoma


Allt byrjaði þetta undir lok annars leikhluta, sem getur verið hættulegur tími til að missa einbeitinguna í körfubolta. Þetta á ekki síður við þegar þú ert að spila við lið eins og Golden State Warriors, sem setur þig í fræsarann ef þú gerir mistök, ekki síst þegar það spilar á heimavelli.

Oklahoma var undir megnið af fyrri hálfleiknum í öðrum leik sínum gegn Golden State í úrslitum Vesturdeildarinnar í nótt. En Oklahoma-menn náðu góðri rispu upp úr miðjum 2. leikhlutanum og náðu að jafna leikinn þegar ein mínúta og 35 sekúndur voru til hálfleiks og staðan 49-49. 

Það skrifast ekki allar körfur á einbeitingar- eða kæruleysi, en þessir tveir faktórar voru sannarlega við lýði þegar Warriors-menn breyttu stöðunni úr jöfnum leik í 57-49 á þessum 95 sekúndum. Safnast þegar saman kemur, svona kaflar verða mjög oft kveikjan að góðum rispum og þannig var það líka í nótt. Skólabókardæmi.


Heimamenn í Golden State héldu um það bil tíu stiga forystu fram í miðjan þriðja leikhlutann og ekki útlit fyrir annað en að Oklahoma ætti inni fyrir svo sem eins og einu áhlaupi líkt og í fyrsta leiknum.

Og áhlaupið kom. En það var bara úr hinni áttinni.

Mennirnir sem lýstu leiknum töluðu um það í hálfleiknum að Stephen Curry þyrfti að láta meira til sín taka í sóknarleiknum - reyna að búa eitthvað til fyrir sjálfan sig, þó hann eigi að heita í strangri gæslu vaskra varnarmanna hverja einustu sekúndu sem hann er inni á vellinum.

Ekkert vesen.

Curry tók sig til og skoraði 15 stig í röð á tveggja mínútna kafla um miðjan leikhlutann og kláraði leikinn, bara sí svona. Oklahoma gerði vel að halda muninum innan við tíu stigin lengi vel, en nú sprakk hann upp í 20 og eftir það varð fjandinn laus. 


Örlög Golden State eiga það oft til að ráðast öðru hvoru megin við fimmtán stiga mun. Liðið vinnur nær alltaf ef það nær fimmtán stiga forystu á einhverjum tímapunkti í leik. Í fyrsta leiknum festist það í fjórtán stigunum og Oklahoma náði að koma til baka og vinna, en í nótt fór það á hinn veginn. Tíu stiga munur varð tuttugu stiga munur á meðan þú deplaðir augunum nokkrum sinnum og jókst bara eftir það. Leikurinn var búinn.

Oklahoma er búið að sýna okkur að það er talsvert sterkara en það gaf til kynna í deildarkeppninni í vetur, en leikmenn liðsins vissu að þeir væru fögt eftir leifturárásina frá Curry.

"Þeeett´er búið!"

Það sem hafði verið nokkuð jafn leikur breyttist fyrirvaralaust í blástur, sem Golden State kláraði að lokum 118-91 og jafnaði metin í seríunni í 1-1. 

Eigum við ekki að segja að fyrstu tveir leikirnir hafi farið á besta veg úr því hærra skrifaða liðið tapaði heimaleik. Næstu tveir í Oklahoma verða tröllvaxnir og það er ljóst að Golden State verður að vinna amk annan þeirra.

Það stingur í augun að horfa á tölfræðiskýrsluna hjá Oklahoma og sjá að Durant (29) og Westbrook (16) voru einu mennirnir sem skoruðu tíu stig eða meira hjá þeim.

Annað sem böggar og truflar eru allir töpuðu boltarnir hjá Kevin Durant (8). Það er alveg nóg að Westbrook sé að henda boltanum upp í stúku eða í hendurnar á andstæðingum sínum, svo KD fari nú ekki að gera það líka.

Klay var kaldur hjá Golden State (5 af 17) en þú ert í helvíti góðum séns ef stóru strákarnir á bekknum hjá þér skjóta 11 af 12. Hér vantar upp á varnarleik í teig, en annars fékk Golden State ljómandi framlag frá fullt af fólki.

En, eins og áður sagði, var það auðvitað Stephen Curry sem kláraði þennan leik og það er enn merkilegra þegar haft er í huga að hann gengur ekki alveg heill til skógar. 

Hnéð á honum er enn ekki orðið gott eftir tognunina um daginn og svo er maðurinn ekki kominn í leikæfingu. Það sést líka, því hann er ekki að setja nema helminginn af þristunum sínum niður það sem af er í envíginu gegn Oklahoma, þar sem hann tekur 11 3ja stiga skot að meðaltali í leik.

Það er gaman að vita til þess að nú er mikið af fólki að klifra upp á Curry-vagninn. Jón og Gunna úti á götu eru að svara áskorunum og láta sig hafa það að horfa á Curry spila körfubolta, þó það væli reyndar um svefnleysi restina af vikunni. NBA körfuboltinn - og sérstaklega Steph Curry og Golden State eiga brýnt erindi til allra Íslendinga. Við erum búin að fara yfir þetta allt saman áður.

Þvílíkur munaður að vera með mann eins og Stephen Curry í liðinu sínu. Þú bara trekkir hann upp og hendir honum inná og hann breytir hnífjöfnum hörkuleik í blástur á tveimur mínútum!

Það eru engir smá skorarar sem við höfum fengið að fylgjast með í NBA deildinni frá því á dögum Jordans, en enginn leikmaður í sögu deildarinnar hefur verið jafn fljótur að koma stigum á töfluna og Stephen Curry. 

Það er alveg sama hvort við tölum um Wilt Chamberlain eða Michael Jordan, þeir voru báðir magnaðir skorarar, en þeir stunduðu ekki að skjóta (næstum því) frá miðju og hitta 50% í þristum. Þett´er náttúrulega bara rugl og svindl og enn og aftur er þessi drengur að minna okkur öll svo rækilega á það að hvernig hann er að breyta leiknum með áður óséðum hæfileikum sínum.

Tapið í fyrsta leiknum sat ekki lengi í Golden State-mönnum. Þeir spiluðu raunar eins of fyrsti leikurinn hefði aldrei farið fram, ef undan er skilið hvernig þeir hentu frá sér nokkrum boltum líkt og þeir gerðu á mánudagskvöldið. Þeir þurftu náttúrulega að vinna þennan leik í nótt til að forðast að koma sér í vandræði og gerðu það stórvandræðalaust.

Nú verða næstu tveir leikir í þessari rimmu í Oklahoma, þar sem allir hvítu ellilífeyrisþegarnir ná að búa til alveg ógurlegan hávaða og stemningu. OKC mun sennilega ekki veita af þessum stuðningi í ljósi þess hve vel Golden State svaraði tapinu í fyrsta leiknum.

Við vitum ekki með ykkur, en við höfum það á tilfinningunni að Golden State sé að leggja upp fyrir sig smá árás núna. 

Við höfum séð það áður frá þeim. Þeir byrja rólega í seríum og lenda jafnvel undir (2-1 gegn Memphis og Cleveland í fyrra) á meðan þeir eru að gefa sér tíma til að lesa andstæðinginn. 

Síðan er eins og einhver ýti bara á takka hjá þeim sem á stendur "hakkavél" og eftir það ræður enginn við eitt eða neitt. Þá er ekkert eftir nema hreinsa upp sletturnar og fara heim.

Vonandi reynist þessi tilfinning ekki rétt og vonandi verður þessi rimma í járnum sem lengst af því hún er svo ógeðslega skemmtileg og vel spiluð. Næsti leikur í þessu einvígi fer fram í Oklahoma og verður sýndur beint á Stöð 2 Sport á miðnætti á sunnudaginn. 

Við skorum á alla, konur og kalla, að gæta þess að missa ekki af því.


Monday, May 16, 2016

Nýtt hlaðvarp um úrslitaeinvígi Vesturdeildar


Nýjasti þáttur hlaðvarpsins er að mestu helgaður einvígi Golden State og Oklahoma City í úrslitum Vesturdeildarinnar í NBA. Fyrsti leikurinn í einvíginu er klukkan eitt í nótt og verður sýndur beint á Stöð 2 Sport. Þetta er rimma sem enginn körfuboltaáhugamaður eða kona má missa af, eins og fram kemur í þættinum. Í honum fær Baldur Beck þjálfarann Friðrik Inga Rúnarsson til að spá í spilin fyrir einvígið, en þeir ræða líka rimmu Oklahoma og San Antonio sem lauk á dögunum og ótal margt annað skemmtilegt.

Þið getið hlustað á þáttinn í spilaranum hér fyrir neðan eða farið inn á hlaðvarpssíðuna og sótt hann þar á mp3 formi til að setja hann inn á spilarann ykkar. Þar kemur líka nánar fram hvað tekið er fyrir í þættinum. Njótið vel, kæru lesendur/hlustendur.