Wednesday, May 11, 2016

Stórkostlegur Stephen Curry


Við gleymum því aldrei þegar Dallas-maðurinn Dirk Nowitzki tók við MVP styttunni sinni á blaðamannafundi árið 2007. Nowitzki brosti ekki mikið á fundinum, því tólf dögum áður, hafi 67 sigra Dallas-liðið hans látið liðið í áttunda sæti (Golden State) slá sig út úr úrslitakeppninni í fyrstu umferð. 

Þetta voru ein óvæntustu úrslit í sögu úrslitakeppninnar og Nowitzki vissi það. Þetta var rosalega átakanlegur fjölmiðlafundur, þó Þjóðverjinn og allir sem á honum sátu reyndu að gera gott úr öllu saman. Dirk vissi að hluti af þessari katastrófu skrifaðist á hann, sem stórstjörnu Dallas, þó líklega hafi þjálfarinn hans Avery Johnson átt þar stærri hlut að máli. 

MVP-inn sem gat ekki einu sinni drullast til að koma liðinu sínu upp úr fyrstu umferðinni. 
Hnuss! Það var meiri andskotans MVP-inn, sögðu menn hneykslaðir. 

Það tók Nowitzki fjögur ár að hrista þennan apa af bakinu á sér og fólk myndi horfa talsvert öðrum augum á feril hans ef hann hefði ekki unnið titilinn með Dallas fjórum árum síðar.

Það hefur sem sagt ekki alltaf hitt vel á þegar menn taka við styttunni frægu. Þetta er ekki eintómar blöðrur og leikir. 

NBA deildin getur verið svo vægðarlaus og grimm og er enginn staður fyrir veiklunda einstaklinga.

Svo koma menn eins og Stephen Curry. Þessi Curry, sem í gær bauð upp á eitthvað sem segja má að hafi verið algjör andstæða þess sem Nowitzki upplifði árið 2007. 

Sem sagt að sýna þeim sem kusu hann MVP fram á að þeir hefðu ekki gert nein mistök (já, við vitum að deild og úrslitakeppni er ekki það sama, en þetta tengist allt hugmyndafræðilega). Þið eruð öll búin að lesa um það, eða voruð svo heppin að sjá það, hvernig Curry sneri aftur eftir hálfsmánaðar hlé vegna meiðsla og skaut Portland gjörsamlega í kaf í fyrrakvöld. 

Hvernig hann hitti ekki úr fyrstu tíu þristunum sínum, en skoraði svo sautján stig í framlengingunni þar sem Golden State allt nema kláraði seríuna með því að ná 3-1 forystu og fá tækifæri til að loka þessu á heimavelli í næsta leik.


Við gerðum ítarlega og hávísindalega könnun á þessu málefni og niðurstöðurnar voru eftir bókinni: Það er ekki hægt að setja punktinn öllu betur yfir i-ið kvöldið áður en þú ert kjörinn leikmaður ársins. Í stuttu máli sagt: Það er ekkert hægt.

Og það er svo margt sem er ekki hægt við þennan blessaða dreng. Til dæmis sú staðreynd að ekkert okkar áttaði sig á því hversu banvænn sóknarmaður hann gæti orðið, af því ekkert okkar var nógu galið til að sjá fyrir sér að nokkur körfuboltamaður myndi reyna að gera það sem Curry er búinn að vera að gera undanfarna mánuði. Það væri líklega hægt að veggfóðra Þjóðarbókhlöðuna með töflum og gröfum af afrekum hans í vetur.



















Við erum búin að skrifa mikið um Stephen Curry í vetur og munum halda því áfram á meðan drengurinn heldur áfram að ögra öllu sem heitir rökvísi þegar kemur að sóknarleik í körfubolta. Þetta gerum við í trássi við eitthvað af lesendum okkar, en það besta við NBA Ísland er að það þarf enginn að lesa neitt sem hann vill ekki lesa hér á síðunni.

Veistu samt hvað? Það eru yfirgnæfandi líkur á að þú sért að fylgjast með kolvitlausu sporti ef þér er það mjög á móti skapi að Stephen Curry skuli vera að fá umfjöllun í ljósi þess hvað hann er að gera. Ef svo er, ættirðu kannski að halda þig við skák og skotveiði. Eða bara ef þú ert á móti Curry yfir höfuð! 

Hvers konar manneskja ertu ef þú ert með leiðindi út í mann eins og Curry, svona í alvöru? Er kannski ekki allt í lagi heima hjá þér? Er kannski bara ekki í lagi með þig yfir höfuð? Og verður þessi mynd af MVP-inu að taka af sér sjálfu, hallærislegri en broddar og sítt að aftan eftir 20 ár?



Við vissum öll að Curry yrði valinn maður ársins og það eina sem okkur vantaði að vita í gær var hvort hann yrði valinn einróma eður ei. Og auðvitað fékk hann fullt hús og einróma kosningu, það var bara eftir bókinni. Okkur er eiginlega skítsama um hvort hann vann einróma eður ei, það pælir enginn í því eftir nokkur ár.

Það sem var óhjákvæmilegt eftir þessa niðurstöðu, var að einhver eldflaugaverkfræðingurinn ætti eftir að reyna að drulla yfir þessa velgengni hjá Curry.  Við þurftum ekki að bíða lengi, því Té-Mákur Tracy McGrady lýsti því yfir að þó Curry hefði staðið sig vel í vetur, væri þessi einróma kosning til marks um að deildin væri að þynnast þegar kæmi að stórstjörnum. Really, Té-Mákur?

Svona bull er ekki svaravert. Eða finnst þér efstu kapparnir í MVP-valinu vera svona lélegir?



Jú, jú, Curry þurfti ekki að keppa við Jordan, Bird eða Magic þegar kom að kapphlaupinu um titilinn leikmaður ársins, en höfum í huga að hann er nú til dæmis búinn að hirða þessa nafnbót tvisvar sinnum af fjórföldum MVP-hafanum LeBron James á meðan sá er enn á hátindi ferils síns. 

Nær undantekningalaust, hafa leikmennirnir sem voru kjörnir leikmenn ársins í NBA deildinni verið valdir af því liðið þeirra náði framúrskarandi árangri á tímabilinu. Við megum því alls ekki gleyma þætti liðsfélaga hans í þessum verðlaunum og eins og búast mátti við, var Curry ekki spar á hrósið til félaga sinna í þakkarræðu sinni í gær.

Við skulum samt átta okkur á því að án Curry er Golden State ekki annað en gott körfuboltalið, en með hann innanborðs, er það eitt besta lið sem við höfum séð. 

Og hann hefði ekki getað undirstrikað það öllu betur en hann gerði á skotsýningunni sinni í Portland í fyrrakvöld, þar sem stórleikur hans á ögurstundu sneri einvíginu algjörlega Warriors í hag.

Ef Golden State hefði tapað fjórða leiknum og staðan því orðin jöfn 2-2, hefði verið ljóst að liðið þyrfti sex eða jafnvel sjö leiki til að klára seríuna með öllum þeim barningi sem því fylgir.*

En Curry sá til þess að núna er ekki annað en formsatriði fyrir Golden State að klára einvígið á heimavelli í nótt (11. maí kl. 02:30 á NBATV). 

Hann er bara svona góður og virðist staðráðinn í að halda áfram að bæta sig. Og ekki ætlum við að veðja á móti honum. Það hafa nógu margir farið flatt á því.

--------------------------------------------------------------------------------------------------------



* - Það er alveg bráðnauðsynlegt að taka fram hvað Portland-liðið er búið að standa sig frábærlega í þessari úrslitakeppni. Jú, jú, þeir voru heppnir að Clippers-liðið vængbrotnaði á báðum í fyrstu umferðinni, en þeir gerðu vel í að klára það verkefni og hafa svo staðið rækilega í meisturunum í annari umferðinni.

Við vitum að það er rosalega þreytt klisja að tala um einhverja móralska sigra þegar litlu liðin eru að stríða þeim stóru í úrslitakeppni, en Portland er nú samt búið að standa sig óhemju vel og hefði með smá heppni getað tekið fjórða leikinn og jafnað einvígið.

Það er fullt af risavöxnum götum í þessu Portland-liði og þó það hafi tekið smá Kamerún á þetta í vetur og vor, skulum við varast of mikla bjartsýni þegar kemur að nánustu framtíð. Staðreyndin er sú að Portland vantar talsvert sterkari leikmenn en það hefur núna til að taka næsta skref í úrslitakeppninni, en við skulum ekki loka hurðinni á þá. 

Það er metnaður í Portland-mönnum, en þeir eiga vandasamt verkefni fyrir höndum að koma liðinu upp úr krúttflokknum og í alvöruna.


Atlanta er enn Atlanta


Við minntumst ekkert sérstaklega á það fyrir einvígi Cleveland og Atlanta, en hefðum kannski átt að gera það, bara til að rifja það upp fyrir ykkur. Kannski er líka ungt fólk þarna úti sem hreinlega veit þetta ekki. Einhver verður að upplýsa komandi kynslóðir.

Segja þeim, að sama hvað raular eða tautar, sé Atlanta alltaf Atlanta.

Þannig má segja að það eina jákvæða sem kom út úr þessari úrslitakeppni hjá Atlanta, var að líklega hefur Atlanta aldrei nokkru sinni verið Atlanta með jafn heiftarlegum hætti og það var Atlanta þegar það lét Cleveland sópa sér úr keppni í annari umferð 4-0 - annað árið í röð.

Leikmenn Atlanta hljóta að fá æluna í hálsinn þegar þeir heyra minnst á Cleveland, hafandi tapað fyrir því 4-0 í úrslitakeppninni í fyrra, 3-0 í deildarkeppninni í vetur og svo aftur 4-0 núna.

Þetta er yfirdrifið nóg mótlæti til að stúta móralnum í hvaða liði sem er og Atlanta er þar sannarlega engin undantekning.

Erfitt er að henda reiður á hvað hefur farið úrskeiðis hjá Atlanta Hawks, en því miður fyrir stuðningsmenn Haukanna er augljóst að liðið er á hægri niðurleið en ekki að bæta sig. Þetta er náttúrulega fúndamental vandamál. Í siglingafræðunum er þetta kallað að róa í öfuga átt.

Nú er svo komið að tveir af byrjunarliðsmönnum liðsins eru með lausa samninga í sumar. Þetta eru Kent Bazemore, sem kom skemmtilega á óvart í vetur - og miðherjinn Al Horford sem er einn sterkasti leikmaður liðsins. Horford góður körfuboltamaður og spilar oftast vel, inn á milli þess sem hann hverfur eins og Don Draper.

Það er ákaflega freistandi að grípa til gífuryrða og halda því fram að Atlanta ætti bara að sprengja þetta upp og byrja upp á nýtt. Það er alltaf í ákveðinni tísku í NBA umfjöllun og við gerum það reglulega.

Það er þó sennilega aðeins of gróft í tilviki Atlanta eins og Zach Lowe benti skemmtilega á í hlaðvarpi þann 9. þessa mánaðar. Hyggilegra væri að reyna að breyta eitthvað til.

Eitt er þó alveg á hreinu. Atlanta getur gert allar þær breytingar sem það vill - það er ekki að fara að slá LeBron James neitt út úr úrslitakeppni Austurdeildarinnar á næstunni.

Þú þarft að fara í gegn um hann til að komast í úrslit og það er engin hætta á að Atlanta geri það á næstunni,
nema það myndi kannski vinna í víkingalottóinu
og fá stórstjörnu gefins einhvers staðar.

Atlanta er því dálítið fast í þessu einskismannslandi sem það er að vinna 50 leiki og detta út í annari umferð úrslitakeppninnar.

Ef draumar þínir og væntingar snúast um að vinna meistaratitil eða titla, er þetta ákaflega erfiður staður til að vera á. En ef þú setur þetta í stóra samhengið, er þetta hreint ekki svo slæmt.

Atlanta er ekki stór markaður, Atlanta fær ekki til sín stórstjörnur, Atlanta er með hörmulega stuðningsmenn og er staðsett í bæ sem er skítsama um körfubolta, en fimmtíu sigrar og úrslitakeppni er meira en mörg önnur félög af sama kalíberi í NBA deildinni geta sagt.

Við skulum sjá hvað forráðamenn Atlanta gera á leikmannamarkaðnum í sumar. Okkur þykir átakanlega líklegt að félagið muni framlengja samning Al Horford og gera hann að einum launahæsta leikmanni deildarinnar á langtímasamningi sem á eftir að verða hræðilegur á lokaárunum.

Atlanta veit að það getur ekki betur og það læðist að okkur sá grunur að Horford sé fullkomlega sáttur við að vera bara stjarna í liði sem kemst í aðra umferð úrslitakeppninnar og lætur það gott heita.

Hvað svo sem verður í sumar, er eitt alveg á hreinu.

Atlanta hefur alltaf verið, er, og mun líklega alltaf verða, nákvæmlega Atlanta.

Wednesday, May 4, 2016

Tuesday, May 3, 2016

Risasigur Oklahoma


Ekki áttum við von á þessu heldur...

Látið ykkur samt ekki detta það í hug að við ætlum að fara að skrifa einhvern 2000 orða gremjupistil um dómgæslu. Hell no.

Oklahoma spilaði kannski Houston-lega vörn í fyrsta leiknum gegn San Antonio um helgina, en Oklahoma er samt ekkert Houston. Oklahoma er ekki algjörlega karakterslaust drasl, sjáiði.

Sigur Oklahoma í leik tvö vekur eiginlega upp enn fleiri spurningar hjá okkur um frammistöðu liðsins í fyrsta leiknum, þar sem leikmenn liðsins mættu hreinlega ekki til leiks. Eins og það sé bara ekkert mál að mæta bara til leiks í leik tvö á í rimmu við San Antonio þar sem þú ert ekki með heimavallarréttinn. Kommon.

Við þykjumst hafa fylgst lengi með þessu og þykjumst vera voðalega reynd í bransanum, en eins og þið lásuð í pistli okkar eftir fyrsta leikinn, létum við stórsigur San Antonio stíga okkur aðeins til höfuðs og spáðum því að Oklahoma færi með tapið stóra á öxlunum inn í næsta leik. Það reyndist kolrangt, því þeir voru frábærir og unnu verðskuldaðan sigur

Já, dómararnir fokkuðu þessu öllu gjörsamlega upp þarna í restina, en þú getur ekki sagt að Oklahoma hafi ekki unnið fyrir þessu. Þeir voru bara einfaldlega betri, í leiknum sem þeir urðu að vinna.

Mjög margir eru búnir að missa sig í æðiskasti út í dómarana og fjölmiðlar eru sjálfum sér líkir og séð til þess að narratífið í kring um þennan leik snýst nú eingöngu um dómgæslu en ekki þá staðreynd að hér eru tvö stórkostleg körfuboltalið að reyna að drepa hvort annað. Þetta er miður, en svona er þetta bara á öld Trumps og Twitters.

Langbestu viðbrögðin við þessu kaosi komu samt frá Manu Ginobili, sem furðaði sig á dómgæslunni en hélt algjörlega ró sinni og hálfpartinn öskraði af fagmennsku. Hann vildi meina að San Antonio hefði ekki tapað leiknum á síðustu sekúndunum, heldur hefði liðið brugðist sem heild með því að halda sig ekki nógu vel við leikáætlunina.

Þetta er hárrétt hjá Manu og þetta er ástæðan fyrir því að þetta er langbesta félagið í NBA deildinni og eitt best rekna íþróttalið heims.

Það er vegna þess að allir, allt frá ræstitæknum og ródeótrúðum upp í forsvarsmenn og forseta, róa í sömu átt, eftir sama sýstemi, sem sannað hefur verið að skilar árangri.

Við bjuggumst sannarlega ekki við þessum úrslitum í gær. Við erum 100% viss um að San Antonio sé með betra lið en Oklahoma og klári þessa seríu, en það er ekkert að því að láta koma sér á óvart. Þó það nú væri.

Það er búið að vera dálítið áhugavert að fylgjast með því hvernig Spurs-menn hafa skipt með sér stigunum í fyrstu tveimur leikjunum og það er enn áhugaverðara að San Antonio hafi tapað í gær þrátt fyrir að LaMarcus Aldridge ætti annan hamfaraleik hjá þeim - gott ef hann hitti ekki úr 348.657 af 348.672 utan af velli.

KD og Russ voru flottir hvor á sinn hátt, Ibaka solid, Adams frábær í fráköstunum og Dion Waiters bætti fyrir að hafa sett niður stóran þrist með því að reyna að gefa San Antonio leikinn - fyrst með því að gefa Ginobili olnbogaskot í innkasti, svo með því að koma boltanum ekki í leik og loks með því að kasta boltanum til mótherjans.

Við vildum óska þess að við a) hefðum haft tækifæri til að horfa almennilega á leikinn (prófatíð, go figure) og b) að við hefðum eitthvað vit á körfubolta, því þá gætum við sagt ykkur hvernig stóð á því að Oklahoma náði að vinna þennan leik eftir útreiðina á laugardaginn.

Ekki varð Billy Donovan allt í einu góður þjálfari bara svona á einni nóttu...? Nei, andskotinn.

Það sem okkur fannst helst breytast frá leik eitt til tvö var að Russell Westbrook fór að hitta eitthvað, þó hann hitti ekki vel, varnarleikur Oklahoma var allt annar og þeir voru grimmari í fráköstunum, en hluti af þessu lá svo líka hjá San Antonio.

Spursarar klikkuðu virtist okkur á um það bil 840 sniðskotum í þessum leik og manstu eftir ÖLLUM skotunum sem duttu hjá liðinu í leik eitt? Jæja, þau duttu EKKI í þessum leik. Meðaltalslögmálið þarna að verki.

Nú eru næstu tveir leikir í Oklahoma og þó það gangi þvert á spár okkar, höfum við á tilfinningunni að liðin skipti þeim á milli sín. En svo getur líka vel verið að San Antonio vinni þá báða örugglega og klári þetta heima í leik fimm.

Nú eru Oklahoma menn búnir að tapa og ajustera og nú síðast töpuðu Spurs og nú þurfa þeir að ajustera. Það vill svo vel til að þjálfarateymi Spurs hefur 6000 sinnum meiri reynslu af að ajustera í seríum í úrslitakeppni NBA deildarinnar, þannig að þeir svarthvítu ættu að hafa betur á því sviði.

Kawhi Leonard á eftir að verða betri í næsta leik en hann var í leik tvö. LaMarcus Aldridge getur ekki mannlega mögulega haldið áfram að hitta svona fáránlega og hann kemur niður á jörðina í næsta leik og lendir í einu "atviki" á móti Steven Adams.

Loks þarf San Antonio að fá meira frá Tony Parker. Okkur er alveg sama þó hann sé með sprungið á báðum - San Antonio vinnur þessa seríu ekki ef það ætlar að treysta á að LaMarcus Aldridge skjóti 97% og verði með 40 stig að meðaltali í henni.

Hvað Oklahoma varðar, mun Serge Ibaka ekki verða eins áberandi (og góður) í sóknarleiknum í leikjum þrjú og fjögur, en Kevin Durant og Russell Westbrook verða samir við sig.

Durant setur einn 38 stiga leik og einn 27 stiga leik og Westbrook á eftir að tapa boltanum 15 sinnum í leikjunum tveimur.

Þá þarf Oklahoma að fá að minnsta kosti einn "WTF" leik frá einum af aukaleikurum sínum í öðrum hvorum leiknum, en þið vitið jafnvel og við að það er ekki að fara að gerast, þannig að San Antonio nær í versta falli splitti í Oklahoma og hirðir því heimavöllinn til baka - eða vinnur bara báða leikina.

Chi-chiiing! Þar hafið þið það.

Sunday, May 1, 2016

Walton í vinnunni




San Antonio slátraði Oklahoma í fyrsta leik


Ætli Ron Burgundy hafi ekki orðað þetta best þegar hann sagði:



Margir bjuggust við því að San Antonio myndi vinna fyrsta leikinn á móti Oklahoma í nótt og margir þessara manna og kvenna hafa eflaust búist við því að sigurinn yrði stór. En þetta þarna í nótt var náttúrulega bara rugl, bara steypa.

Nema þér finnist bara eðlilegt að Spurs hafi unnið leikinn 124-92* og að lokatölurnar gefi kolranga mynd af honum, þar sem heimaliðið hefði unnið hann með 50-60 stiga mun ef það hefði á nokkurn hátt kært sig um það.

Við höfum hundrað sinnum séð seríur í úrslitakeppni NBA snúast á punktinum. Við höfum öll upplifað að lið a vinni lið b stórt á heimavelli en hljóti svo jafnvel skell á útivelli viku síðar. Þetta er allt saman þekkt, þið þekkið þetta líka. 

Menn segja að lið taki hvorki töp né sigra með sér á bakinu milli leikja í úrslitakeppninni og það getur vel verið að svo sé í 99% tilvika, en við fullyrðum að sum töp séu einfaldlega of stór til að lið geti bara kyngt þeim, gleymt þeim og haldið áfram eins og ekkert hafi í skorist. 

Þetta er eitt þeirra, það getur ekki annað verið. Oklahoma getur ekki unnið þessa seríu eftir þessa útreið, það bara getur ekki verið.

Án þess að vera að berja okkur um of á brjóst, verður að segjast eins og er að áhyggjurnar sem við höfðum af Oklahoma-liðinu fyrir einvígið og fram komu í ógurlegri upphitun okkar fyrir fyrsta leikinn í gær, reyndust allar á rökum reistar.

Okkur óraði bara ekki fyrir því að Oklahoma myndi ekki aðeins spila þessa lélegu og einbeitingarsljóu vörn sem það hefur gert sig sekt um í vetur, heldur spilaði það Houston-vörn, sem er með öllu óafsakanlegt og dauðadómur þegar spilað er við jafn sterkt lið og San Antonio.

Við skulum samt átta okkur á því að Oklahoma-liðið var ekki alveg eins lélegt og tölurnar í nótt báru vott um - það var alveg satt sem Gregg Popovich þjálfari Spurs sagði - hans menn hittu bara úr öllum skotum sem þeir grýttu á körfuna. 

Meira að segja Danny Green hitti úr öllum sínum skotum, og hann er maður sem er búinn að skjóta eins og blind keisaramörgæs í allan vetur. Það gekk ALLT upp hjá San Antonio í sóknarleiknum. 

Kawhi gjörsamlega spændi vörn Oklahoma í sig og þegar hann var ekki að því, var LaMarcus Aldridge að hitta úr stökkskotum þar sem stundum voru þrír kílómetrar í næsta varnarmann. Það er ekki alveg vitað, en talið er að Aldridge hafi hitt úr eitthvað í kring um 1300 stökkskotum í leiknum.

Við þurfum ekkert að fara mörgum orðum um þennan leik. Það fór ALLT úrskeiðis hjá Oklahoma sem gat farið úrskeiðis, meðan allt gekk upp hjá San Antonio.

Sko... það getur komið fyrir hvaða lið sem er að hitta á off daga, þar sem þau bara ná sér ekki á strik, ná sér ekki upp stemmara, eru óheppin með tapaða bolta og skotin vilja einfaldlega ekki detta. Þetta kemur fyrir á bestu bæjum og það er þetta fyrirbæri sem útskýrir hluta af óförum Oklahoma í nótt.

En þar með er ekki allt upp talið. Ó, nei.

Stóra málið er að Oklahoma mætti ekki tilbúið í þennan leik og það sérstaklega varnarlega. Það var eins og útsendarar og aðstoðarþjálfarar Oklahoma hefðu verið sendir í Borgarnes að skáta Skallagrím en ekki San Antonio. 

Planið hjá Oklahoma var ekkert, liðið fann engin svör, en til að bæta gráu ofan á svart, gerðu leikmenn OKC sig seka um að gera mistök eftir mistök sem skrifast ekki á neitt annað en einbeitingarleysi. 

Hvað kallarðu það til dæmis þegar lið brýtur fjórum sinnum á mönnum í þriggja stiga skotum í einum hálfleik? Aðeins eitt af þessum tilvikum skrifast á nýliða, en að öðru leyti er ef til vill réttara að skrifa svona spilamennsku á heimsku en ekki einbeitingarleysi. Þetta var bara rugl frá a til ö.

Þegar lið fá svona skell, fara menn ósjálfrátt að leita að sökudólgum og þeir voru ansi margir hjá Oklahoma. 

En eins og við töldum upp hérna rétt áður er ekki hægt að neita því að stærstur hluti blammeringanna sem ætlaðar eru Oklahoma verða að fara á Billy Donovan og þjálfarateymið hans.

Hvað voru þeir að gera fyrir þennan leik? Voru þeir í alvörunni að skáta Skallagrím en ekki San Antonio? Er það von að við spyrjum. 

En svona í alvöru, þá er þetta ekki beinlínis fjöður í hattinn hjá Donovan, sem hefur valdið okkur vonbrigðum í vetur eins og við erum búin að tyggja 200 sinnum ofan í ykkur hér á þessum vettvangi.

En það er eitt að valda vonbrigðum í deildarkeppninni, sem strangt til tekið skiptir lið eins og Oklahoma ekki nokkru einasta máli. Það er annað að mæta í úrslitakeppnina og láta lemstrað Dallas-lið taka af sér leik og hanga inni í nokkrum öðrum og láta svo gjörsamlega fræsa á sér andlitið í fyrsta leik í annari umferð.

Það eru leikmennirnir sem spila þessa leiki, en sorry Billy boy, þú verður að taka þennan. 

Og þið Mo Cheeks verðið að koma upp með eitthvað skothelt plan fyrir leik tvö ef þið ætlið ekki að líta út eins og fífl í þessari seríu.

Haldið þið að Billy Donovan haldi starfi sínu næsta vetur ef Oklahoma verður hent út í fjórum eða fimm leikjum í þessari seríu? 

Ekki við heldur - og ekki myndum við gráta það þó hann yrði látinn taka pokann sinn. 

Það getur vel verið að Donovan sé fínn þjálfari, per se, en eins og staðan er núna hefur hann ekkert að sýna eftir fyrsta veturinn sinn annað en lið sem er á hægri niðurleið á öllum sviðum körfuboltans. Það er bara staðreynd. 

Áður en við hlöðum í sleggjudóma skulum við hafa hugfast að það er bara einn leikur búinn í þessu einvígi og að það er nánast óhugsandi að Oklahoma eigi aðra eins hörmung af leik aftur í sömu seríunni (þetta var versta tap liðsins í úrslitakeppni síðan því var stolið frá Seattle). 

En eins og við sögðum hér að ofan, eru sum töp bara svo ógeðsleg að þau geta ekki annað en límt sig inn í huga leikmanna. Hvað haldið þið að leikmenn Oklahoma fari að hugsa ef San Antonio nær aftur 10-15 stiga forystu á þá í fyrsta leikhluta annars leiksins á mánudagskvöldið?

Óháð því hvort liðið færi með sigur af hólmi og óháð því hve margir leikirnir yrðu í einvíginu, vonuðumst við um fram allt til þess að það yrði myljandi skemmtilegt. 

Nú fengum við að sjá blástur í fyrsta leiknum, en vonum svo sannarlega að þeir verði ekki fleiri - að við fáum jafnari leiki það sem eftir lifir af rimmunni. Kommon, við eigum það inni.

Eitt verðum við að minnast á svona í lokin, af því það böggar okkur alveg hrikalega. Það eru viðhorf fólks til leikjanna í úrslitakeppninni. 

Tveir leikir koma sérstaklega upp í hugann í þessu sambandi, en það eru fyrsti leikur Golden State og Houston í fyrstu umferðinni og fyrsti leikur San Antonio og Oklahoma í nótt.

Þessir leikir voru sýndir beint á Stöð 2 Sport og áttu það sameiginlegt að heimaliðið vann stórsigur í þeim báðum - Golden State burstaði Houston og mörg ykkar sáuð svo San Antonio kjöldraga Oklahoma í nótt.

Nú er Twitter ekki algildur mælikvarði á viðhorf fólks til lífsins, en eins og margir vita er það ágæta apparat alveg ljómandi verkfæri til að nota með NBA áhorfi, sem er hið besta mál. 

En það var einmitt á Twitter sem við urðum vör við full mikla neikvæðni hjá fólki í garð leikjanna, eins og til dæmis í nótt þar sem fólk var að kvarta og kveina og væla yfir því að leikurinn væri ójafn.

Auðvitað viljum við öll að leikir séu jafnir og spennandi, en sumir virðast ekki átta sig á því að það er ekki hægt að panta spennuleiki fyrirfram, heldur eiga leikirnir það til að þróast alveg eftir eigin höfði.

Það eru til tvær tegundir af NBA leikjum: jafnir og ójafnir leikir. Flestir vilja að allir leikir séu spennandi, en sú er ekki raunin. En við verðum bara að segja að okkur finnst það ákaflega barnalegt viðhorf að stimpa leiki sem ekki eru jafnir sem eitthvað drasl eða "snúsfest."

Ef þið spyrjið okkur, værum við til í að horfa á Golden State og San Antonio kjöldraga lið á hverju einasta kvöldi ef svo býr undir, af því körfubolti er hefur upp á svo endalaust margt að bjóða þó leikurinn sé kannski ekki endilega spennandi. 

Erum við ekki að horfa á körfubolta í þeirri von að við fáum að sjá góðan körfubolta!?!

Það besta sem við gerum er að horfa á góð körfuboltalið spila góðan körfubolta og þá skiptir ekki sjitt máli hvort leikirnir eru spennandi eða ekki. 

Það er fagurfræðileg unun að horfa á lið eins og Spurs og Warriors slátra andstæðingum sínum, enda eru þetta tvo af sterkustu liðum samtímans á báðum endum vallarins, andskotinn hafi það! 

Þú ættir kannski bara að drulla þér út og fara að gera eitthvað annað ef þér fellur þetta ekki í geð. Horfa kannski á hrútleiðinlegan og lélegan háskólabolta, nú eða snúa þér bara alfarið að pílukastinu og meistaradeildinni í hestaíþróttum, af því það eru góðar líkur á því að þú sért ekki alveg að ná þessu með körfuboltann.

Plís, sko.

-----------------------------------------------------------------------------------------------

* - Okkur þykir miður að vera að linka á tölfræðiskýrslur frá ESPN eftir að þessi sauðnaut breyttu boxscorinu þannig að þú þarft að smella á "sýna varamannabekk" til að sjá heildartölfræði og tölfræði varamanna beggja liða og þú þarft að gera það aftur í hvert skipti sem þú refreshar síðuna.

Þetta er versta breyting í sögu internetsins og það sérstaklega af því það er nákvæmlega allt sem mælir á móti henni og ekkert sem mælir með henni. Þetta er rakið dæmi og sönnunn þess sem við höfum alltaf haldið fram, að hinn dæmigerði vefhönnuður hjá ESPN sé álíka vel greindur og hundasleði.



Vandamálið er bara að þrátt fyrir þessa heimskustu breytingu í sögu internetsins, er ESPN samt enn með skárstu boxscorin sem við höfum fundið. Reyndar er heimasíða NBA deildarinnar með ljómandi fínar tölfræðiskýrslur, en vefhönnuðirnir þar á bæ eru næstum því eins miklir fæðingarhálfvitar og kollegar þeirra á ESPN og hafa komið því þannig fyrir að það er alveg sama á hvaða síðu þú ferð á nba punktu com - það fer alls staðar í gang allt of hávært og gjörsamlega tilgangslaust video um leið og þú dettur inn á síðuna.

Heimskan sem saman er komin á þessum tveimur síðum er næg til að keyra tvö álver og ef þið hafið áhuga á þessum málaflokki, hvetjum við ykkur endilega til að senda síðunum - sérstaklega ESPN - línu og segja þeim hvað ykkur finnst um þessar heimskulegustu breytingar í sögu internetsins.

Síða ESPN var einu sinni fullkomlega solid og sinnti öllum þínum erindum á skjótan og einfaldan hátt. Undanfarin 3-4 ár hefur hún hinsvegar versnað og versnað og versnað og er ekki annað en gimmík í dag, þar sem er ekki lengur hægt að finna neitt af viti, heldur bara skrolla til eilífðarnóns niður einhver gjörsamlega tilgangslaus 30 sekúndna löng myndbönd sem ekki nokkur maður á jarðríki hefur áhuga á að skoða.

Það eina sem ESPN hefur umfram nba punktur com í þessum efnum er að þar er amk hægt að stilla það hvort helvítis myndböndin fara sjálf að spilast eður ei. Það er ekkert slíkt uppi á teningnum hjá heimasíðu NBA - enda er hún með yfirburðum sú versta sem við vitum um á internetinu.

Ef við vissum ekki betur, myndum við halda að fólkið sem hannar og heldur úti þessum síðum sé undirmálsfólk og hálfvitar, en það er auðvitað alls ekki þannig.

Þetta varð bara að koma fram, allt saman. Nú liður öllum betur.

Annars hafið þið tekið eftir því eins og við að ESPN er hægt og bítandi að missa frá sér allt sitt besta og áhrifamesta fólk og það er orðið augljóst að það er hægt og bítandi verið að skrúfa meira og meira fyrir fjárveitingar í þetta risavaxna batterí, þó það sé nú orðið partur af Illa Heimsveldinu hjá Disney.

Nú má ekki lengur eyða peningum í að framlengja við Bill Simmons, búa til 30 for 30 myndir, halda úti Grantland og halda almennilegum pennum og hönnuðum(!) í vinnu. Þeir eru eflaust farnir að skera við nögl í ljósritunarpappír, pennum og prentarableki af því að stjórn heimsveldisins verður að geta greitt sér út almennilegan arð. Svona virkar þetta í þessum heimi eins og öðrum.

Já, það er ekki ofsögum sagt að þetta hafi allt saman stigmagnast nokkuð snögglega.

Billy boy



Saturday, April 30, 2016

Risaeinvígið hefst í kvöld


Úrslitakeppni NBA deildarinnar hefst fyrir alvöru í nótt þegar San Antonio Spurs og Oklahoma City Thunder mætast í fyrsta sinn í annari umferð úrslitakeppni Vesturdeildarinnar. Okkur ber skylda til að segja ykkur frá því að þessi leikur er klukkan hálfeitt í nótt og verður sýndur beint á Stöð 2 Sport.

Eins og við sögðum ykkur í pistli hér á dögunum, var fyrsta umferðin (þó hún sé ekki einu sinni búin þegar þetta er ritað) einfaldlega vonbrigði.  En nú getum við gleymt öllum leiðindunum, því einvígið sem við gátum um hér að ofan á eftir að verða eitt það besta sem við sjáum í þessari úrslitakeppni, óháð því hver niðurstaðan verður - gæðin sem hér eru á ferðinni tryggja það.

Og það er út af þessum gæðum sem San Antonio og Oklahoma eru tvö af aðeins þremur liðum í NBA deildinni sem geta svo mikið sem þvælst fyrir Golden State í titilvörninni (það þriðja er Cleveland, af dálítið öðrum ástæðum, en samt).

Á meðan meistarar Golden State dúlla sér við að slíta Portland í sundur á næstu dögum, geta þeir skemmt sér inn á milli með því að sjá San Antonio og Oklahoma berjast til síðasta manns í seríu sem flestir spá að verði löng og blóðug.

Og að því sögðu verðum við að koma með dálítið sérstaka spá sem samt er svo augljós að þú átt eftir að bölva þér fyrir að hafa ekki séð hana fyrir þér. Sigurvegarinn í einvígi San Antonio og Oklahoma mun ekki mæta heill til skógar í einvígið sem bíður gegn Warriors í úrslitum Vesturdeildar, ef við gefum okkur að meistararnir nái þangað. Ó, nei.

Þið sjáið alveg hvernig þetta er búið að vera síðasta rúma árið. Andstæðingar Golden State missa ALLTAF lykilmenn í meiðsli áður en þeir mæta þeim og því er 99,9% öruggt að hvorki Spurs né OKC mæti 100% til leiks í næstu umferð. Þú getur bara farið út og hengt þig núna upp á það.

En að einvíginu sem allir eru að tala um.

Hérna eru nokkrir punktar af algjöru handahófi sem okkur eru ofarlega í huga fyrir seríuna og á endanum glórulaus spá um niðurstöðu hennar.

Margir falla í þá gryfju þegar þeir spá í Spurs-OKC að grípa í gamlar klisjur til að spá fyrir um þetta einvígi. Ef þú gerir það, ertu á hálum ís, af því þessi lið eru t.d. allt öðruvísi í dag en þau voru þegar þú mættust síðast í úrslitakeppni.

San Antonio er nefnilega allt annað lið en það var síðast þegar það vann titilinn, þegar það blindaði okkur öll og mótherja sína með leifturssókn sinni þar sem boltinn gekk eins og borðtenniskúla milli kanta og allt endaði með þriggja stiga körfum - taktíkin sem reif lífsviljann úr Miami í úrslitunum 2014.

Nú ætlum við ekki að segja að San Antonio sé horfið aftur til daga mulningsvélarinnar sem tryggði liðinu fyrstu titlana sína í kring um aldamótin, en það eru element í þessu liði sem minna pínúlítið á það. Það er sú staðreynd að þetta lið byggir meira á því að láta menn eins og LaMarcus Aldridge og Kawhi Leonard hólkast einn á einn og tekur miklu meira af skotum af miðfærinu en það gerði - sem er auðvitað eðlilegt í ljósi þess að liðið er með mannskap sem gerir það vel.

Varnarleikur Spurs í vetur er búinn að vera sögulega góður en sóknarleikur Oklahoma hefur að sama skapi líklega aldrei verið fyrirsjáanlegri.

Það er varla að Gregg Popovich þurfi að skáta Oklahoma, hann hefur séð þetta allt saman áður.

Og ofan á góðan liðsvarnarleik, hefur San Antonio nokkuð sem okkur er til efs að nokkuð annað lið í deildinni hafi - tvo leikmenn sem eru hannaðir til að dekka Russell Westbrook og Kevin Durant.

San Antonio hefur ekki slegið okkur af stólnum með spilamennsku sinni í vetur, þó hún hafi verið góð, en það er að hluta til vegna þess að þetta er fyrsta tímabil liðsins með þá Aldridge og Leonard í svo stórum hlutverkum sóknarlega.

Að öllu þessu sögðu, förum við ekki ofan af því að stór hluti af sóknarleik San Antonio eigi enn upptök sín í spilamennsku Tony Parker. Svo mikið af aðgerðum Spurs ganga út á að láta hann komast framhjá manninum sínum og valda usla í vörn andstæðinganna, en málið er að undanfarið ár hefur Parker bara ekki verið í standi til að gera það eins og hann gerði hérna einu sinni. Það er að hluta til þess vegna sem Popovich hefur breytt taktíkinni í sókninni.

Þið takið eftir því að allt í þessari skýrslu snýr enn sem komið er að San Antonio og það er af því að okkar mati er það San Antonio sem er með öll spilin á hendi og öll svörin - þetta er bara spurning um hvort leikmennirnir geti notað þau.

Þessi sería er algjört slef á pappírunum, en ef hún þróast eins og við reiknum með, verður hún ekki mjög löng. Það er af því við sjáum ekki hvernig Oklahoma á að gera þetta að löngu einvígi. Af því Oklahoma hefur ekki sýnt okkur neitt í allan vetur sem fær okkur til að trúa að það geti lagt San Antonio eða Golden State í sjö leikja seríu.

Durant - og sérstaklega Westbrook - eru búnir að spila af sér anusinn í vetur og eru, eins og áður, nógu góðir leikmenn á sinn hátt til að búa til seríu úr hvaða einvígi sem er. Gallinn er bara að þar með er þetta upptalið hjá Oklahoma.

Serge Ibaka er flottur spilari sem gegnir stóru hlutverki á báðum endum, Adams er að vera fínn varnarmiðherji og Kanter er góður frákastari og slúttari. Þar með er þetta upp talið hjá Oklahoma.

Restin af leikmönnum liðsins hafa hvorki getu né reynslu til að vinna lið eins og San Antonio og þið getið strumpað ykkur upp á að þjálfari liðsins hefur ekki það sem til þarf til að skáka Popovich og hans teymi.

Einu sinni hefði það verið deddlí fyrir Oklahoma að spila bara minnibolta á móti liði eins og Spurs (þó Spurs geti reyndar mætt því eins og nánast öllum öðrum afbrigðum) með því að setja Kevin Durant í fjarkann. En það þýðir ekkert í dag, af því Oklahoma hefur ekki mannskap til að gera þá leikaðferð vænlega til árangurs. Nema þú hafir allt í einu rosalega trú á mönnum eins og Dion Waiters og Kyle Singler. Lol.

Flestir sérfræðingar sem við höfum leitað til segja San Antonio í sex - Zach Lowe er einn þeirra og þú ættir kannski frekar að lesa upphitun hans en þessa. Nokkrir segja San Antonio í sjö. Einn og einn reynir að róa á móti straumnum og spá Oklahoma sigri í sex eða sjö.

Við hölluðumst líka að því að spá Spurs sigri í sex leikjum, en úr því allir og ömmur þeirra segja San Antonio í sex - ætlum við að segja San Antonio í fimm. Fokk it, það er ekki eins og Oklahoma fari að koma okkur á óvart allt í einu...

Friday, April 29, 2016

Fella hjá KR

































Körfuboltavertíðinni hér heima lauk formlega hjá strákunum í gærkvöldi þegar KR lagði Hauka nokkuð örugglega 70-84 á Ásvöllum og tók úrslitaeinvígið sumsé 3-1. Þetta er búinn að vera nokkurn veginn fullkominn vetur hjá KR-ingum sem tóku bæði deild og bikar í ár.

Áætlunin hans Helga Magnússonar um að hætta með stæl gekk því óaðfinnanlega upp, þar sem hann er Íslandsmeistari þrjú síðustu árin sín og vinnur allt á lokaárinu sínu. Þið munið eflaust eftir öðrum þekktum körfuboltamanni sem lagði skó sína á hilluna árið 1998 eftir að hafa orðið meistari þrjú ár í röð, en það er nokkuð skondin tilviljun að sá leikmaður fór líka til Washington eftir titlana þrjá eins og Helgi ætlar sér að gera átján árum síðar.


KR-ingar eru vel að titlinum komnir eins og venjulega. Haukaliðið er einfaldlega ekki nógu sterkt til að vinna KR í seríu og við vissum það öll fyrirfram. Hinsvegar verðum við að hrósa Haukapiltum fyrir að ná að gera þetta að einvígi á kafla en ekki sópi. Við fengum smá drama í þriðja leiknum og það reddaði seríunni, sem hefði ekki verið merkileg ella. Til dæmis ekki nálægt því eins góð og Njarðvíkurserían hjá KR.

Það hefði verið gaman að sjá KR mæta Stjörnunni, það hefði verið gaman að sjá KR mæta Njarðvíkurliði sem væri ekki með lykilmenn í meiðslum og síðast en ekki síst hefði verið helvíti gaman að fá að sjá Kára Jónsson spila með Haukunum í úrslitaeinvíginu. En svona er þetta víst. Meiðsli gerast og allt það.



Það verður forvitnilegt að sjá hvernig KR-ingar ætla að fylla í það stóra skarð sem Helgi Magnússon skilur eftir sig næsta vetur og það verður eftirsjá í þessum flinka leikmanni og leiðtoga. Það verður líka áhugavert að sjá hvernig Haukarnir tækla næstu leiktíð - hvort þeir ætla að láta sér nægja að hafa skrifað smá Öskubuskuævintýri núna og sökkva sér bara aftur í meðalmennskuna þegar Kári er farinn. Vonandi ekki.

Ritstjórn NBA Ísland óskar KR-piltum og Snæfellsstúlkum hjartanlega til hamingju með titlana sína í vikunni. Þetta er búinn að vera frábær körfuboltavetur hjá okkur á innlendum vettvangi.

Hérna eru loks nokkrar myndir frá Ásvöllum í gær.
Smelltu á "Lesa meira" ef þig langar að skoða þær allar.