Saturday, November 16, 2013

Osom í Oakland


Eins og nánast alltaf, er óhemju gaman að fylgjast með Vesturdeildinni í vetur. Þar finnur þú safaríkustu einvígin og í liðinni viku fengum við tvo algjöra toppleiki þar á bæ.

Við sögðum ykkur frá skemmtilegum leik LA Clippers og Oklahoma fyrir skömmu og vorum rétt búin að setja punktinn aftan við lokasetninguna í pistlinum þar þegar flautað var til leiks í viðureign Golden State og Oklahoma. Það er frábær leikur á pappírunum og allir þeir töfrar sem teiknaðir voru á það blað urðu að veruleika í Oakland í fyrrakvöld. Þetta var deildaleikur upp á 9,5 af 10.

Eins og við sögðum ykkur í pistlinum um Oklahoma á dögunum, var Russ vinur okkar Westbrook ekki alveg búinn að stilla miðið þó hann væri komnn á fullt aftur eftir hnémeiðslin. Gegn Warriors fann hann punktinn sinn og sallaði 31 stigi á heimamenn.

Oklahoma var langt undir lengst af í leiknum, en náði góðu áhlaupi í lokin sem endaði á því að Russell Westbrook fór upp í ííískaldan þrist þegar 2-3 sekúndur voru eftir af leiknum og kom Þrumudrengjunum yfir í fyrsta skipti í einhverja klukkutíma.

Eins og flestir vita, dugðu þessi hetjutilþrif ekki hjá Russ, því Andre Iguodala sleit hjartað úr Oklahoma með því að smella niður flautukörfu hægramegin á blokkinni. Sannarlega gaman fyrir Iguodala sem hefur verið að spila eins og engill hjá Warriors.

Liðið hefur enda þurft á allri hans fjölhæfni að halda þar sem meiðslavesen er á varaleikstjórnandanum. Munaður að geta bara hent boltanum í lúkurnar á Iggy, sem er að skila 14 stigum, 4 fráköstum, 6 stoðsendingum og 2 stolnum boltum það sem af er.

Við ætlum ekki að lesa meira út úr þessum leikjum í bili, enda er ekki búið nema korter af deildinni. Það er hinsvegar morgunljóst að þessi vetur verður partí frá upphafi til enda - og Golden State er eitt af liðunum á VIP-listanum.







Friday, November 15, 2013

Henry hoppaði hátt með körfubolta


Hún er orðin gömul þessi, við gerum okkur grein fyrir því, en það verða bara allir að sjá troðsluna hans Xavier Henry hjá Lakers gegn Skörfunum um daginn. Keppnis.

Ungu mennirnir stóðu upp úr í sigri KR á Njarðvík


Einhverjir urðu fyrir vonbrigðum með leik KR og Njarðvíkur í DHL höllinni í gærkvöldi og það er svo sem engin furða, 96-72 stórsigur KR var aldrei í nokkurri hættu.

Það var ekki að sjá að þessi lið væru á svipuðum slóðum í deildinni. Þetta var bara ekki dagur þeirra grænu, meðan allt gekk upp hjá heimamönnum. Flestum finnst leiðinlegt að horfa á blástra í körfubolta, en við skemmtum okkur konunglega. Við vorum að fylgjast með frammistöðu einstaka leikmanna í þetta sinn, ekki liðanna - per se.

Og þar fengum við vel fyrir peninginn. Pavel Ermolinski - sem okkur leiðist nú ekki að horfa á spila körfubolta - var samur við sig og bauð upp á 16/16/7 hjá KR.

Það var svo einvígi ungu strákanna sem var áherslupunktur kvöldsins og mikið hrikalega var það skemmtilegt, óháð stöðunni í leiknum.

 Þeir Martin Hermannson og Elvar Friðriksson eru löngu búnir að sýna að þeir eru mættir sem leikmenn í þessari deild, en ef einhver vafi var að sniglast innra með okkur um ágæti þessara frábæru bakvarða, gufaði hann endanlega upp í gær. Þvílíkir skemmtikraftar sem þeir eru báðir tveir.

Það er fullt af leikmönnum í deildinni okkar sem spila vel af og til, en þeir Elvar og Martin eru komnir á þann stað að þeir eru farnir að taka yfir leiki á löngum köflum. Þannig veistu að menn eru mættir - orðnir svona fullorðins.

Sérstaklega á þetta við um Elvar, sem spilaði bara eins og Kani í liði Njarðvíkur í gær. Bandaríkjamaðurinn Nigel Moore í liði Njarðvíkur er kannski ágætisleikmaður, en hann var gjörsamlega ósýnilegur í þessum leik.

Eini maðurinn sem gat eitthvað hjá Njarðvíkurliðinu í sóknarleiknum var Elvar Már og hann gerði bara það sem honum sýndist.

Það er ekki skrítið að pilturinn sé að skoða sig um í New York, hann er að verða of stór fyrir þessa deild.

Sömu sögu er að segja af Martin Hermannssyni. Hann fór hægt af stað í haust vegna meiðsla, en í undanförnum leikjum hefur hann verið óstöðvandi.

Það sem er svo sérstaklega flott við þessa stráka er tölfræðin þeirra. Báðir eru þeir að spila félaga sína uppi og skora helling af stigum, en skotnýting þeirra er framúrskarandi. Það er ekki eins og þeir séu bara eitthvað að drita skotum í allar áttir, þetta eru bara alvöru menn. Fullorðins.

Heimsmet í körfubolta


Flott skot. Vandræðalegt viðtal.

Öskubuskur og áflog


Við tókum okkur til og horfðum á nokkra körfuboltaleiki á síðasta sólarhring eða svo.  Við sáum meðal annars Dílaskarfana frá New Orleans færa systurkúbbnum sínum í Utah fyrsta sigurinn á silfurfati.

Lið Utah er hrottalega slakt, en náði samt að vinna þennan leik á einhvern undarlegan hátt. Það er lítill sómi af því hvernig New Orleans er að byrja leiktíðina. Brúnar er að spila af sér rassgatið en allt kemur fyrir ekki. Ætli við verðum þó ekki að gefa Skörfunum aðeins lengri tíma til að gela sig saman og fá Ryan Anderson til baka og svona.

Utah var búið að tapa fyrstu átta leikjunum sínum í vetur og það kom reyndar ekkert á óvart. Þú vinnur ekki körfuboltaleiki ef þú ætlar að manna leikstjórnandastöðuna með Charles Ingalls og Sveppagreifanum. 

Það hefur Jazz verið að gera með þeim Jóni Lúkasi þriðja og Jamaal Tinsley, sem reyndar hefur verið látinn fara.

Svo hringir liðið í einhvern pjakk úr D-deildinni sem var í 10/11 þegar kallið kom. Rúmum sólarhring síðar er hann farinn að spila lykilmínútur í NBA deildinni og átti sinn þátt í þessum fyrsta sigri Utah-liðsins. 

Pjakkurinn, sem heitir réttu nafni Diante Garrett, (sjá mynd til hægri) er með meiri hæfileika í forhúðinni en áðurnefndir tveir leikstjórnendur.  Stundum er körfuboltinn ákaflega einkennilegur. Ekki síst þarna í Utah. 

Philadelphia heldur uppteknum hætti og heldur áfram að vinna körfuboltaleiki sem það hefur ekkert með að gera að vinna . Sigur Sixers á Rockets var nokkuð flottur, hvort sem James Harden var með Houston eða ekki. Tvær Öskubuskur stigu heldur betur fram á sviðið og stálu senunni þar, þeir Tony Wroten og James Anderson. 

Það er svo gaman að fylgjast með Öskubuskuævintýrunum í NBA deildinni svona á haustin þegar alls konar sveppir eru að fá sénsinn og standa sig vel.

Úlfarnir okkar eru svo sem engir sveppir, en þeir eru að standa sig vel og Ástþór spilar eins og hann eigi lífið að leysa. Gaman að sjá hvað Rick Adelman er að fá út úr þessu liði þó bekkurinn hans sé ekki sterkari en hjá Einherja.

Rúsínan í afturendanum var svo auðvitað slagur LA Clippers og Oklahoma í Los Angeles. Þetta var alveg hrikalega skemmtilegur körfuboltaleikur þrátt fyrir fullt af klúðri og töpuðum boltum.

Þú veist að þú ert að horfa á góðan körfuboltaleik þegar þú færð gæsahúð á einhverjum tímapunkti og þessi bauð upp á slíkt. Það voru komin 4-5 topp tíu tilþrif í sarpinn þegar um fimm mínútur voru liðnar af leiknum. Við megum til með að minnast á nokkra punkta sem vöktu athygli okkar í þessum leik.

Oklahoma:

Russ er enn ekki alveg kominn með tímasetningar og takt á hreint og hittir ekki drullu, en það sem skiptir mestu máli er að hann er strax orðinn 100% Russ. 

Það þýðir að hann er með fulla sprengju og keyrir blint á hvað sem er - hikar aldrei í eina sekúndu. Og það eru einar bestu fréttir vetrarins. 

Við elskum Russ, þó hann þverbrjóti margar af þeim reglum og viðmiðum sem við höfum um körfubolta.

Kevin Durant er enn að verða betri. Hann virðist ætla að standa 100% við það sem hann talaði um í sumar, þegar hann sagðist ætla að leggja áherslu á það að bæta varnarleikinn sinn og reyna að gera meðspilara sína betri. 

Þú ræður hvað þér finnst um eftirfarandi fullyrðingu, en ef Kevin Durant væri með skotval og samvisku Carmelo Anthony, væri hann með á bilinu 35-40 stig að meðaltali í leik. Það er bara þannig.

Við höfum oft hlegið að því hvað Kendrick Perkins er lélegur í körfubolta, en hann hefur nú samt verið sæmilega duglegur að mæta í vinnuna hjá Oklahoma.

Fyrir vikið var dálítið pínlegt að sjá strákinn frá Nýja-Sjálandi fylla skarð hans í byrjunarliðinu þegar Perk þurfti að fara og jarða afa sinn.

Aumingja Steven Adams vissi stundum ekkert hvar hann átti að vera í vörninni, en hann er bæði harður og duglegur og ef hann heldur áfram að læra, gæti hann átt eftir að fá enn fleiri mínútur.

Ungviðið hjá Oklahoma var annars ekki upp á marga fiska í þessum leik og það hjálpaði ekki að Serge Ibaka lét henda sér í bað í öðrum leikhluta eftir smávægilega pústra við Matt Barnes og Blake Griffin. 

Þið vitið hvaða skoðanir við höfum á sjúkum agareglum NBA deildarinnar, við þurfum ekki að fara aftur yfir það.

LA Clippers:

Hey, hérna eru fréttir: Chris Paul er góður í körfubolta... 

Láttu Blake Griffin í friði!

Það er orðið þreytt að hatast út í Blake Griffin af því hann fékk einu sinni að vinna einhverja troðkeppni út á bílaauglýsingu. Við vitum að hann á það til að vera dálítið fýldur og floppa smá, en þar fyrir utan hefurðu ekkert út á hann að setja. Hann er alltaf að bæta sig og því er hálf grátlegt hvað hann fær ekkert respekt frá dómurum.

DeAndre Jordan er að bæta sig líka og það er strax hægt að merkja áhrif Doc Rivers á leik hans. Jú, jú, hann á líklega aldrei eftir að verða betri en 50% vítaskytta, en möguleikar Clippers á að verða alvörulið, hvíla mjög þungt á hans herðum. 

Það er hans að binda saman vörnina, ekki ósvipað og Kevin Garnett gerði hjá Boston undir stjórn Doc Rivers. Til að svo megi verða, verður drengurinn að finna leiðir til að hanga inni á vellinum.

JJ Redick er einn hamingjusamasti körfuboltamaðurinn í NBA deildinni í dag, ekki ósvipað og Kevin Martin sem er aftur farinn að spila fyrir Rick Adelman. Redick er að gera sitt besta til að verða hinn hvíti Ray Allen hjá Clippers. Óhemju skemmtilegur leikmaður.

Matt Barnes er stundum dálítið fokheldur, en það er nauðsynlegt að vera með einn svona gaur á bekknum. Hann gefur Clippers eitthvað sem enginn annar getur komið með.

Það er ekki gott að sjá hvað þetta Clippers-lið getur farið langt í vor, en það hlýtur bara að vinna fullt af leikjum. Lélegt ef það vinnur ekki 58 leiki með þessa breidd, þó hún sé reyndar ekkert rosaleg meðal stóru mannanna.

Já, deildakeppnin í NBA fer sko frábærlega af stað eins og alltaf.

Fylgist með.

Thursday, November 14, 2013

Monday, November 11, 2013

Bankinn er alltaf opinn í Brooklyn


Launaþakið margfræga í NBA deildinni er í ár eitthvað um 7,2 milljarðar króna. Lágmarks launagreiðslur (90% af launaþakinu) sem félögin í deildinni þurfa að greiða leikmönnum sínum eru 6,5 milljarðar. Já, þú verður að eyða ákveðið miklum peningum ef þú ætlar að reka félag í NBA.

Lúxusskatturinn svokallaði byrjar að telja í 8,8 milljörðum og frá og með síðustu kjarasamningum sem gerðir voru í verkbanninu hræðilega, eru nú sektir fyrir að fara yfir launaþakið orðnar stjarnfræðilegar. Félögin þurfa þannig að borga 1,5 dollara á móti hverjum dollara ef þau fara 0-5 milljónum yfir markið og glæpsamlega 2,5 dollara á móti hverjum dollara ef farið er 10-15 milljónum yfir þakið.

Þannig gengur þetta koll af kolli, talan hækkar um 0,5 við hverjar 5 milljónir dollara sem farið er yfir markið. Það eru því varla takmörk fyrir því hvað hægt er að skattpína stórhuga félög á borð við Nets. Samkvæmt kjarasamningum, skiptast upphæðirnar sem Mikhail Prokhorov eigandi borgar í lúxusskatt á hin félögin í deildinni. Þessu kerfi er ætlað að koma á fjármálajöfnuði í deildinni, hvernig svo sem það gengur.



Brooklyn er að borga 12,4 milljarða króna í laun ef skatturinn er ekki talinn með og það er svo magnað að þú þarft ekki að taka saman nema laun byrjunarliðsins til að sprengja launaþakið í tætlur. Deron Williams, Joe Johnson, Paul Pierce, Kevin Garnett og Brook Lopez eru samanlagt með 10 milljarða í laun í vetur.

Brooklyn er að borga tæpa 10 milljarða bara í lúxusskatt í ár, sem er það langhæsta sem félag hefur þurft að reiða fram í sögu NBA.

Gamla metið átti Portland, sem pungaði út rúmum sex milljörðum í lúxusskattinn árið 2003 eftir að hafa gert nokkuð heiðarlega tilraun til að byggja upp meistaralið.

Þessir 10 milljarðar sem fara sérstaklega í skattinn hjá Nets eru hærri upphæð en 26 af liðunum 30 í NBA deildinni greiða í heildarlaun, sem er auðvitað alveg þræleðlilegt...

Prokhorov er í heildina að borga yfir 22 milljarða króna í laun í vetur, en hann hefur svo sem efni á því. Forbes metur eignir auðmannsins rússneska á yfir 1600 milljarða króna.

Hann fer því létt með að borga þessi svimandi háu laun - og á meira að segja afgang til að kaupa sér Stiga-sleða og Snickers ef sá gállinn er á honum.



Sækjast sér um líkir



Saga af Larry




















Paul George, stórstjarna Indiana Pacers, sat fyrir svörum hjá tímaritinu Slam fyrir nokkru síðan og var meðal annars spurður út í yfirmann sinn Larry Bird. Við höfum alltaf svo lúmskt gaman af svona sögum, hvort sem þær eru lygi eða ekki.

SLAM: "I believe you had talked about seeing Larry (Bird) shoot in the gym."

Paul George: "He picked a ball up that had rolled over. He rolled up his sleeves and made about 15 in a row and just walked out like nothing just happened. It was the craziest thing I’ve seen."

SLAM: "How did you and the rest of the team react?"

Paul George: "We were speechless. We didn’t know whether to keep shooting or just to end practice. It was sweet, man."

Auðvitað er hann ennþá með þetta, gamli sveitalúðinn. Og sá er að verða búinn að byggja upp sterkt og skemmtilegt lið á heimaslóðunum í Indiana. Ekki hægt annað en að halda með honum. Eitt af því fáa sem hann á eftir að gera á glæsilegum ferlinum er að vinna titil sem skrifstofumaður. Megi það lukkast hjá honum.

Í framtíðinni



Sunday, November 10, 2013

Canasta más imposible


Felipe Reyes, leikmaður Real Madrid, ákvað í gær að henda körfubolta ofan í körfu á heldur óhefðbundinn hátt eins og sjá má í myndbandinu hér fyrir neðan.

Allt er vænt...







Thursday, November 7, 2013

Kofi til sölu


Hreysið hans Michael Jordan í Chicago er til sölu. Kofinn er eitthvað í kring um 5200 fm2 og stendur á 28 km2 landareign. Þú getur keypt þennan kofa á rétt rúma þrjá og hálfan milljarð ef þú kærir þig um að búa á svona kamri.

Wednesday, November 6, 2013

Einar Bollason er sjötugur í dag


Eftir því sem við komumst næst, er stórhöfðinginn Einar Bollason sjötugur í dag. Af því tilefni þótti okkur ekki annað hægt en að segja um það nokkur fátækleg orð.

Einar er auðvitað goðsögn í körfuboltaheiminum hér á landi og saga hans bæði sem leikmanns og þjálfara er rík og merkileg. En við ætlum að láta öðrum eftir að segja þá sögu og skrifa um það bækur, enda fengum við ekki að fylgjast með afrekum Einars á vellinum og á hliðarlínunni.

Nei, það er sjónvarpsmaðurinn Einar Bollason sem við fengum að fylgjast með og það er sú hlið á Einari sem okkur langar að hampa við þetta tækifæri. Hvort sem hann veit af því eða ekki, ól Einar nefnilega upp heila kynslóð af körfuboltaaðdáendum um allt land þegar hann lýsti NBA körfuboltanum á Stöð 2 á tíunda áratug síðustu aldar.

Eins og flestir vita var tíundi áratugurinn gullöld körfuboltans á Íslandi hvað vinsældir snertir. Michael Jordan og körfuboltamyndir voru það eina sem komst að á landinu og allir frá smábörnum til ellilífeyrisþega söfnuðu körfuboltamyndum og vissu hver Muggsy Bogues, Spud Webb, Manute Bol og auðvitað Michael Jordan voru.

Og maðurinn sem batt þetta saman var Einar Bollason.

Þeim sem fylgdust spenntir með NBA boltanum á þessum árum er líklega enn í fersku minni líflegar lýsingar Einars í beinni útsendingu, hvort sem var með Heimi Karlssyni,Valtý Birni Valtýssyni eða Snorra Sturlusyni.

En í þá daga voru leikir mun sjaldnar í beinni útsendingu en nú tíðkast og þá var NBA leikur vikunnar á Stöð 2 oftast nokkurra daga eða jafnvel viku gamall. Þá var fyrri hálfleikurinn sýndur klipptur og svo var farið yfir í "beina" í síðari hálfleiknum og leiknum fylgt til enda.

Það góða við leik vikunnar var að hann var valinn eftir á og því fengu áhorfendur jafnan að sjá góðan og gjarnan mjög spennandi leik. Eftirminnilegir leikir sem við munum eftir voru til dæmis óvæntur sigur Minnesota Timberwolves þegar liðið var á sokkabandsárunum, spennandi leikir með Spútnikliði Cleveland undir forystu Mark Price, ævintýralegur leikur milli Boston og Portland þar sem Larry Bird sýndi af hverju hann er einn af þeim bestu og svo nokkrir skemmtilegir Stjörnuleikir - ekki síst leikurinn frá árinu 1989 sem var m.a. síðasti Stjörnuleikur Kareem Abdul-Jabbar.

Alltaf náði Einar að glæða þessa leiki lífi þó hann hafi nær örugglega vitað úrslit þeirra allra þegar hann settist inn í mynd/hljóðverið.

Það er ekki víst að allir áhorfendur þá hafi gert sér grein fyrir því að úrslit leiksins sem sýndur var hverju sinni voru löngu ráðin.

Lýsingar Einars gerðu það hinsvegar að verkum að fólk upplifið þetta allt eins og í þráðbeinni um leið og það kveikti á sjónvarpinu.

Einari var svo mikið í mun að gera leikina spennandi og skemmtilega að hann átti það oft til að lýsa því yfir að nú væri sigurinn allt nema í höfn hjá liðinu sem væri yfir - sagði þá gjarnan þessa klassísku setningu "þett´er búið!" - en auðvitað sneri þá liðið sem var undir við blaðinu, kom til baka og vann.

Það má vel vera að það hafi ekki verið erfitt að selja vöruna körfubolta á öndverðum tíunda áratugnum, en við erum óendanlega þakklát fyrir að það hafi verið Einar Bollason sem færði okkur NBA deildina heim í stofu með þekkingu sinni, mælsku og umfram allt ástríðu fyrir leiknum.

Allir sem vettlingi gátu valdið spiluðu körfubolta á blómaskeiði íþróttarinnar (hjá almenningi) á árunum um og eftir 1990 og úti á leikvelli var ekki óalgengt að heyra unga iðkendur fara með frasa úr smiðju Einars eftir leik vikunnar helgina áður. Það er alveg öruggt að margir af frösunum sem við notum í kring um NBA boltann í dag koma beint úr smiðju Einars.

NBA Ísland óskar Einari Bollasyni hjartanlega til hamingju með stórafmælið og óskar honum alls hins besta í framtíðinni. Hafi hann okkar einlægu þakkir fyrir að kynna okkur fyrir skemmtilegustu deild í heimi og um leið fallegasta leik veraldar.

Ritstjórnin

(Myndin með færslunni kemur frá Körfuknattleikssambandinu og er af þeim Heimi Karlssyni, Michael Jordan og Einari Bollasyni).

Monday, November 4, 2013

Ungu mennirnir halda áfram að gera það gott


Leikur KR og Stjörnunnar í kvöld var ljómandi skemmtilegur. Heimamenn í KR unnu sigur 88-82 og hafa því klárað alla fjóra leiki sína í mótinu. Stjörnumenn byrja 1-3 og eru hægt og bítandi að finna taktinn. Staða þeirra í töflunni er önnur en hún hefur verið undanfarin ár, en eins og Teitur þjálfari sagði í samtali við Vísi í kvöld, fer hann ekki á taugum þó hann tapi nokkrum haustleikjum.

Enn er ákvörðunin um að fækka útlendingum í deildinni að líta betur út og við erum farin að hallast að því að þetta sé það besta sem hefur komið fyrir deildina okkar á undanförnum árum. Gallinn við þetta er að einhverjum af félögunum úti á landi gengur víst illa að manna sig, en þar fyrir utan sjáum við bara ekkert sem mælir móti þessu fyrirkomulagi sem nú er komið á í úrvalsdeildinni.

Martin Hermannson nýtti sér útlendingaleysið til hins ítrasta í kvöld og sallaði 31 stigi og gaf 8 stoðsendingar hjá KR - hitti úr 13 af 15 skotum og bauð upp á 39 í framlag. Þetta er svo dásamlega falleg tölfræði - svo góð að Ruslinu á karfan.is þótti ástæða til að geta þess sérstaklega í kvöld. Þó það nú væri.. Frábær leikur hjá drengnum, sem hafði haft hægt um sig í upphafi móts vegna meiðsla.

Við höfðum það einhvern veginn að KR væri bara á krúskontról og langt yfir lengst af í leiknum í kvöld, en eins og þið vitið er Stjörnuliðið alltaf eins og hundur sem bítur í buxnaskálmina hjá þér og neitar að sleppa. Þeir eru alltaf þarna, þó þeir líti kannski ekkert sérstaklega út á köflum. Garðbæingarnir hefðu alveg getað tekið þennan leik með smá heppni, en hún var KR megin í kvöld.

Eins og áður sagði fór Martin Hermannsson á kostum í liði KR en auk hans var iðnaðar- og fagmaðurinn Darri Hilmarsson betri en enginn í síðari hálfleiknum.

Pavel okkar Ermolinski bauð upp á 13/15/5 leik en hitti skelfilega úr skotunum sínum (4-17).

Kannski að hann ætti að skipta aftur um númer við Martin, það er ekki sjón að sjá Pavel í treyju númer níu, þó guttinn beri númer fimmtán ágætlega.

Brynjar Þór Björnsson gegnir nú hlutverki súpersöbbs hjá KR og spilaði 22 mínútur af tréverkinu í kvöld. Lúxus að hafa svona mann á bekknum, en við veltum því fyrir okkur hvort hann er sáttur við þetta hlutverk. Á hann að fá fleiri mínútur - eða er hann kannski ekki búinn að vinna sér inn fyrir því í vetur? Ja, hvur veit.

Eins og venjulega var það Justin Shouse sem fór fyrir liði Stjörnunnar (26/5/9) og Matthew Hairston var sömuleiðis með 26/9.

Hairston þessi er nokkuð sérstakur leikmaður, gormur bæði og spóaleggur, en það á eftir að koma í ljós hvort hann er það sem Stjörnuna vantar í vetur.

Einu verðum við bara að koma frá okkur og það er gremjan yfir hlutverki Marvins Valdimarssonar hjá Stjörnunni.

Að okkar mati á hann að fá 70-80% af skotunum sem Jovan tók áður og vera grimmari í sókninni.

Marvin hefur alla burði til þess að skora miklu meira. Hann er alltaf að leita af félögum sínum og er það vel, en það er ergilegt að sjá hann hika við að taka skot sem hann á einfaldlega að taka sjálfur. Með fullri virðingu fyrir t.d. Fannari Helgasyni, á hann ekki að vera nálægt Marvin í skottilraunum undir neinum kringumstæðum. Marvin var stórskorari í 1. deildinni hérna fyrir nokkrum árum og þó við vitum að 1. deildin sé ekki úrvalsdeildin, er hann alveg búinn að sýna að hann veit hvar karfan er.

Látum Marvin skjóta meira.

Frelsum Marvin!

Myndir, jó! Smelltu.












Afleysingamaðurinn



Gleði



Við ætlum að leyfa liðunum í NBA að spila meira en þrjá leiki áður en við förum að draga ályktanir eins og að Philadelphia sé að fara í úrslitakeppnina.

Það sem einkennir fyrstu daga tímabilsins í okkar bókum er gleðin - gleðin yfir að endurheimta menn eins og Derrick Rose, Russell Westbrook og Kevin Love af meiðslalilstanum. Þetta eru allt snillingar.

Við vorum sannarlega ekki búin að gleyma því hvað Derrick Rose er góður leikmaður, en eitt leiðir að öðru þarna í Chicago og nú er það heilsa Joakim Noah sem er áhyggjuefni.

Það sem við vorum hinsvegar næstum búin að gleyma, er hvað Minnesota getur verið hrikalega skemmtilegt og sterkt lið þegar það fær meira en helming leikmanna sinna af meiðslalistanum - sem gerist reyndar ekki oft.

Vonandi verður það ekki til þess að við förum að jinxa þá neitt, en nú er aftur orðið dásamlegt að sitjá Úlfavaktina þegar þeir Ástþór, Pekovic og Rubio fá loksins að spila saman. Það er orðið langt síðan síðast.

Ástþór spilar eins og hann eigi lífið að leysa og skilar hverjum 30/15 leiknum á fætur öðrum.

Það er missir í Andrei Kirilenko, en menn eins og Ronnie Brewer og Kevin Martin eru að gera fína hluti þarna og eiga eftir að styrkja þetta lið.

Bara ef Rubio gæti nú komið körfuboltanum annað slagið ofan í körfuna, það myndi opna alveg nýja vídd í sóknarleik liðsins. Enn sem komið er getur hann ekki svo mikið sem skotið skökku við.

Ef vörnin og heilsan verður í lagi hjá Úlfunum í vetur, er full ástæða til að ætla þeim sæti í úrslitakeppninni. Það er hægara sagt en gert að komast í úrslitakeppnina í Vesturdeildinni, en það gerir þetta bara enn skemmtilegra - það fara sko engin skítalið í vormótið í vestrinu.

Ást og Friður



Sunday, November 3, 2013